Zemberekkuşu
@kemboo
29 yaşıma kadar elime kitap almadım, Sonra her gün bir saat kitap okumaya karar verdim. Hayatım değişti.
instagram.com/zemberek.kusu1
Şu anda okuduğu kitaplar
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Mitoloji'nin resmi dilinde kadın bilinebilenin bütününü temsil eder. Kahraman bilmeye gelen kişidir. Yaşam denen yavaş erginlenme de ilerledikçe, tanrıçanın biçimi onun için bir dizi değişimden geçer: hiçbir zaman kahramanın kendisinden büyük olamaz, ama onun kavrayabileceğinden daha çoğunu vaat edebilir. Cezbeder rehberlik eder zincirlerini kırmasını sağlar. Ve eğer kahraman onun arzusuna uyabilirse ikisi, bilen ve bilinen, her türlü sınırlamadan kopacaktır. Kadın duyusal maceranın yüce zirvesine götüren rehberdir. beceriksiz gözler tarafından aşağı konumlara düşürülür: aldırışsızlığın kötü gözleriyle sıradanlık ve çirkinliğe gömülür. Fakat anlayışın gözleriyle kurtarılmaktadır. Onu olduğu gibi, gereksiz velveleyle değil de gereksindiği kibarlık ve kendine güvenle görebilen Kahraman, gizil olarak kral, onun yarattığı dünyanın ölümsüz tanrısıdır.
Engin Gençtan - İnsan Olmak kitabı kitap okumaya gönül vermiş birçok kişinin okuması gereken eserler arasında yer alıyor. Genel olarak toplum ve insan psikolojisi üzerine bir deneme yazısı olan eserde Türk toplumu üzerine de oldukça iyi tanımlar mevcut.
Şahsen kitabın içerisinde çevremdeki insanların tavırlarıyla ve bu tavırların nedenleri ile çokca karşılaştım. Özellikle de kitabın en çok beğendiğim kısmı sorumluluk üzerine yazılanlar oldu.
Yazar insanın en büyük sorumluluğunun kendisine olan “iyi yaşama sorumluluğu” olduğunu söylüyor. Bu kısmı şu altıntı ile dile getiriyor;
“Sorumluluk denilince çoğu insanın aklına, ailesi, çalıştığı kurum ve dostlarına karşı “görevleri” gelir, ama kişinin kendisine karşı görevi olan “iyi yaşama sorumluluğu”ndan pek söz edilmez. Başkalarına karşı sorumluluklarımız olduğu kaçınılmaz bir gerçek olmakla birlikte, bazen bunu kendimize karşı sorumluluklarımızı görmezden gelmek için kullanmak da sorumsuzluktur.”
Sizde çevrenizde sürekli olarak “O bensiz yapamaz, onun bana ihtiyacı var.” diyen insanları duymuşsunuzdur. Özellikle bizim toplumumuzda kendisini başkasının yaşamlarına adama çok yaygın bir tavır. Fakat yazar bu tavrın tamamen yanlış olduğunu, bir miktara kadar fedakarlıkların normal fakat aşırısının insanın kendisine olan sorumluluklarından kaçmak için ortaya çıkardığı bahaneler olduğunu söylüyor. Yaşamasını beceremeyen insanların çevresini suçlamak için bu bahanenin ardına saklandığından söz ediyor.
Kitabın diğer beğendiğim noktası ise yine aynı bölüm içerisinde kızgınlık konusu oldu. Kızgınlık belirtilerinin ve hayata karşı isyanların da yine aynı sorumluluktan kaçmak olduğunu söylüyor.
Bunu ise şu çok güzel cümle dile açıklıyor: “Bir diğer bölümde de belirtmiş olduğu gibi sürekli kızgınlıkla yaşamak da bir tür
