Videolar
Koktyos' un asıl hikayesi bu
Lisede başlarından beri anı - günlük yazarken hem kendimi görüyordum hem de dolaylı yoldan Allahımla konuşuyordum.
Çoğu şikayet, isyan, söylenme, yakarış, acı, gözyaşı, ihanet vs. olduğu için
İçinde boğulduğum her cümle, birer alevde yok olup gitmiş… Oysa kelimelerim hayatta kalmama yardım ediyordu. Yazdıklarımı buranın dışına göndermem gerekiyordu, birine teslim etmem gerekiyordu. Ama maalesef, kendimden başka kimsem yoktu.
Benim kimsem yok. Benim, kendimden başka kimsem yok. Her daim olduğu gibi.
“Benim kimsem yok. Benim, kendimden başka kimsem yok. Her daim olduğu gibi.”
