“Ah sevgili Marcel, keşke anlatabilseydim sana, insanın içinden bir parça koptuğunda neler hissettiğini… Ama ne kabil…”
Saygın insanlar, spora ya da kültüre el atmak zorunda kalmışlardı.
"Kültür! Evet, ah keşke sahip olsaydık!
Kendini tamamen yalnız ya da karanlıkta hissettiğinde, varlığının yaydığı o muhteşem ışığı keşke gösterebilseydim sana.
:"Pişmanlık duymamak aslında en büyük pişmanlığım olabilir. Keşke pişman olmayı becerebilseydim."
Sayfa 22
