Ben, benden evvel, daha evvel, evvelden evvel, benden sonra,daha sonra,daha sonradan sonra...
Ya Rabbim ne kadar korkunç hesap...
Hep aynı boşluk, aynı boşluğun ıstırapla, acıyla, beyhude ümitle dolması...
Takvimler zamanın hakiki çehresini verirler.
Asıl orada ölümü tanırız.
Fakat daha korkuncu var
Ölüme rağmen,öleceklerini bile bile insanların birbirine düşman olması...Ve bunun bir zaruret gibi görünmesi...
Sayfa 279 - Dergah yayınları