Ayana Yeryukoglu
@kimbuayana
Bir çocuğun anılarını biriktirdiği eski reçel kavanozuyum ben. Ahududu reçeli.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yine uzun zaman önce okuduğum bu kitabın kahramanı bir çocuk. Yıllar geçmesine rağmen kitaptan kaptığım her duygu yeniden yeşerdi ruhumda. Adını bilmesem bile seni yürekten izliyorum okurken… Aslında çok da bir şey istemeyen bir çocuğun hikayesini okuyacaksınız. Okurken bazı karakterlere çok kızacak, bazılarını anlayacaksınız ama çocuğa sarılmak isteyeceksiniz. Keşke o beyaz gemi gelse diyeceksiniz…
Uzun zaman önce okuduğum individualizmi eleştiren bu romanı kütüphaneme eklerken Martin Eden’ın beni nasıl etkilediğini anlatma fırsatını bulduğum için mutluluğum tarif edilemez. Martin Eden’ın gelişim süreci bence bir elmas gelişim süreciyle asosiyedir. Önce amansız bir mücadele veren Martin karakteri amacına ulaştığında aslında her şeyin ne derecede anlamsız ve sahte olduğu bilincine de ulaşır… Martin Eden’ın kendisi kalma çabası takdir edilmez ise bu yazdıklarım eksik kalır doğal olarak. Çok şey söylemek istemiyorum, okuyacak olanlar varsa mutlaka tavsiye ediyorum.
Ne çok uyuduğunu ve buna rağmen ne çok uyumak istediğini fark etti. Halbuki eskiden uykudan nefret ederdi. O zamanlar uyku, hayatının kıymetli anlarını çalıyordu. Yirmi dört saatte dört saat uyku, dört saatlik hayatın elinden alınması demekti. Nasıl da çok görürdü uykuyu! Oysa şimdi çok gördüğü şey hayattı artık. Hayat güzel değildi; tatsızdı, acıydı. En vahimi de buydu. Yaşamayı arzu etmeyen bir hayat, sona erme yoluna girmiş demektir.
