bedia.
@kirazcicegiyim
“göğsümde ürperen bir kamelya,,
Öğretmen
Türk Dili ve Edebiyatı
79 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Büyükada’daki bir kitapçıda tanıştık bu eserle. Sahafçıya verdiğim “Yormasın ama akıp giderken de zamanımı boşa harcıyorum hissine kaptırmasın.” yönlendirmesiyle bana uzattığı ‘Bir de Baktım Yoksun’u bitirdiğimde tam olarak bu tarife uyan bir kitap olduğunu gördüm.
Romanlara kıyasen daha az hacimli ve muhtevalı olmasından dolayı öyküleri okuması daha kolay gelir ama bir hikâyeye-öykünün içindeki olay örgüsüne ve üslubuna- alışmışken diğerine adapte olmak okuyucuyu zorlayabilir. Ancak ben ‘Bir de Baktım Yoksun’da bunu hiç yaşamadım çünkü neredeyse bütün öykülere sinmiş bir yalnızlık ve bir babaya-eşe-sevgiliye hasret durumu var.
Kitabın her öyküsünde hissettiğimiz bu hüzünlü ruh hali modern edebiyat açısından eleştirilebilir. Zira insanı en çok dramatik haller etkiler ve biz de çoğu film, kitap ve müzik ürününde bunun ticaret kafasıyla kullanıldığını görürüz. Siz de bu arabesk ruh halinden hoşlanmıyorsanız kitabı eleştirmeniz mümkün olacaktır ama bana sorarsanız; ben de o azınlıktaki bir pay sahibi olarak yer yer “Aman yetti bu ağlaklık, baba-oğul çatışması, Oidipus karmaşası!” noktasına gelsem de okurken melankolik bir haletiruhiyede olduğum için bana iyi geldi. Anlatıcıyı yazar gibi varsayarak okudum öyküleri. Ve ben ki 26 yaşında bir kız evlat olarak muhtemelen her denklemde benim tezatım olan bir adamın yerine kendimi koyabildim. Sonra şaşırdım bu duruma. Ama anladım ki kaç yaşında ve hangi cinsiyette olursak olalım ikimiz de en nihayetinde çocuğuz, evladız. Bu yüzden belki de hiçbir zaman yapamadığım o empatiyi yaptım; onun babasına kızdım, onun babasına küfrettim, onun babasına üzüldüm, onun babasını çağırdım ve onun babasına ağladım. Belki de kendiminkine, bilemiyorum…
Kitap sizi nereye götürür, nereden getirir muamma ama ben kaybettiğim kedimi aradım,
Reklam
bedia.
, bir kitap okuduPuan vermedi·172 syf.·
10 günde okudu
·Okunma: 17 Nisan 2026 02:13
·2026 7. kitabı
“Anlamıyorum!” dedim, kendi sesimi yadırgayarak.
“Anlama. Dünya, anlamak isteyenlere düşmandır. Anladıkça kaybolursun.” dedi.
Yaya kaldırımında birbirini omuzlayarak yürüyen her iki cinsiyetten insanlara baktım; yaşam her iki cinsiyet için de çetin ve güçtü, sürekli bir kavgaydı.
