Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Bireyselliğe karşı bir alerjimiz var. Yakın geçmişe dek, eğitim sistemimizde çocuklara karşı şiddet yaygındı. Öğretmenler, öğrencileri en çok hangi nedenle döverlerdi? Saç uzattığı için. Laubali bir tavırla konuştuğu için. Bunlar kabahat değil. Bunlar, sadece sıradışı davranış. Öğrencilerin kalıba uymamak, birey olmak için naif girişimleri."
(Spoiler içerir!)
Şöyle ki okuduktan sonra okumasam da olurmuş dedim. Konu güzeldi çocukların bakış açısından da gözlemlemek buna dahil. Ama sonunu daha farklı ve heyecanlı beklemiştim. Ama çoğu şeyi tanrısallaştırmaları hoşuma gitmedi mesela Mary o malikhaneye geldiğinde karakterin biri işte kutsal kitap okusaydın daha şefkatli merhametli olurdun gibisinden on yaşındaki çocuğa bunları söylüyordu ve çocuğun anne babası neredeyse yok gibi bir şeydi. Sonda o hasta olan çocuk sihirle iyileştim falan diyor ve her gün kendi uydurduğu ilahi gibi bir şey okuyarak iyileşmeyi deniyor sonra ise (orda bir de bahçıvan adam vardı) o adam ile birkaç kez ilahi okuyorlar ve Selin Leyla ve Nazlının Selena'yı çağırdığı gibi çocuğun annesi ne hikmetse kapıdan ışıklar içerisinden geliveriyor. Yani daha gerçekçi bir son ve gidişat olsa daha iyi olurdu.
