Hayatı boyunca kaç kez kendini görünürde anlaşılmaz sistemlerin izleyicisi konumunda bulmanın hüsranını yaşadı, onun girmeyi bırak kavramayı bile beceremediği yapılara başkalarının zahmetsizce katılışını seyretti ki kim bilir. Bu öyle sık tekrarlandı ki onun için referans değerinden, normal varoluştan ibaret. Sorun yalnızca başkalarının usdışı doğası neticesinde icat ettikleri kurallar ve süreçlerin usdışılığı da değil; sorun Ivan, onun hayatının temeden uyumsuzluğu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Genel olarak kıtabin yorumlarına baktım ve nedense beni o kadar etkilemediğini fark ettim. Kötü bir kitap değildi ancak okurken bir şeyler çok sıktı beni. Şuan okuduğum döneme de bağlı olabilir, bilmiyorum.
Ve şimdi öykünün en önemli kısmı gelmektedir. İlkbahar yaklaşır, yeni hayat hızlanır, yeni bir fırsat, yeni bir deneme mümkün olur. Yaratıcı hayatınız için, yalnızlığınız için, olma ve yapma zamanınız için, asıl hayatınız için en önemli şey devam etmek, direnmektir; devam etmek, çünkü vahşi doğanın vaadi şudur: Kıştan sonra, her zaman ilkbahar gelir.
Sayfa 213
