Nobel ödüllü yazar Orhan
Pamuk, “insanın başkalarının acısı, keyfi, neşesi, sıkıntısıyla özdeşleşmek konusundaki eşsjz yeteneği [ni] ” tutkuyla savunarak yazıyor ve bu başkalarına hiç hoşlanılmayan kişiler de
dahil (“biriyle özdeşleşmek o kişiyle aynı fikirde olmak anlamına gelmez”).
Fakat Pamuk radikal İslamcıların bakış açısını yansıtan bir kitap kaleme aldığında (Kar, * 2002) “türban taraftan” olmakla itham edilmişti. Biz ve onlar diye basit bir şekilde kesin kanılara varmak, kültürel ayrımları aşan rahat kaçırıcı herhangi bir insani dayanışma önerisinden üstün geliyor demek. Sanki nefret ve ötekileştirme, başkalarının duygularına ortak olmaktan daha rahat ve daha etkin bir biçimde deneyimleniyor günümüzde. Oysa insanların aradığı şey duygu paylaşımı. Karşılıklı anlayış ve iyilik hâlâ toplumsal hayatın aranan unsurları.