Puan
7.710 üzerinden
Ferit Edgü dendiğinde herkesin aklına ilk gelen her ne kadar Hakkari'de Bir Mevsim adlı romanı olsa da yazar aslında daha çok öykü ve deneme üzerine eserler vermiştir. Av'da Ferit Edgü'nün 1953-1967 yılları arasında yazdığı öykülerden oluşan bir seçki kitaptır. Belki de yazarın kitapları arasında en az bilineni aynı zamanda.
Kitapta yer alan toplam on bir öykü Karanlık ve Av adlı iki bölümde toplanmış sonradan eklenen Celladın Ölümü ile de genişletilmiş bir seçki oluşturulmuş.
Öykülerde değişik zamanlar ve değişik mekanlarda toplumun türlü kuralları içinde hayattan bunalan, yalnızlaşan, hayata ve düzene alışamayan, kendi çıkmazları içinde kaybolan insanların öyküleri var. Ben Celladın Ölümü ve Durum adlı öyküleri diğerlerinden biraz daha fazla severek okuduğumu söyleyebilirim.
Av benim Ferit Edgü'den okuduğum dördüncü kitap oldu. Yazarın düz metinleri bile şiirsel bir dille yazışı, farklı anlatım tarzı ve dil kullanımı yazarı her okuduğumda beni en etkileyen şey oluyor.
Son olarak bu kitabı okumama vesile olan @Siyahbeya_z Ömer Hocama da teşekkürü borç bilirim.
Keyifle okunsun...
Ferit Edgü'nün "Av" adlı kitabı, minimalist ve yoğun bir anlatım tarzıyla dikkat çeken bir eseridir.
Sade bir dille yazılmış olmasına rağmen okuyucuyu düşündürür ve sorgulatır.
"Yalnızız. Hepsi bu" beni en derinden etkileyen cümlesi az, öz ve yoğun bir birkaç kelime birkaç cilde bedeldi.
Kitap, bireyin iç dünyasına, yalnızlığına ve insanın varoluşsal arayışına odaklanır. "Av", genellikle bir hikâye kitabı olarak sınıflandırılır ve Edgü’nün edebi anlayışının yalın ama derin yönlerini taşır.
Eserde, bir grup insanın doğada bir av organizasyonunda bir araya gelişi anlatılır. Ancak, "av" kavramı sadece fiziksel bir eylemden ibaret değildir; aynı zamanda insanın kendi içsel yolculuğunu, arayışını ve yüzleşmesini simgeler. Karakterlerin birbirleriyle ilişkileri, doğayla olan mücadeleleri ve kendi iç dünyaları arasındaki çatışmalar, derinlikli bir şekilde ele alınır.
Ferit Edgü, bu hikâyede hem doğanın sert gerçekliğini hem de insanın karmaşık ruh halini bir araya getirerek, okuyucuyu derin düşüncelere sevk eder. "Av", bireysel yalnızlık, iletişimsizlik ve doğa-insan ilişkisinin derinliklerine inen etkileyici bir yapıttır.
Ferit Edgü 
Av
Ferit Edgü Av
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Uykuyla uyanıklık arasında bir yerde "Av"
Ferit Edgü benim çok sevdiğim bir yazar. Genellikle cümle kuruşundaki, olayları aktarışındaki o kendine has üslubunu çok seviyorum. Hatta çoğu zaman ne anlattığından çok o anlatım şeklini özlediğim için Ferit Edgü okuyorum.
Garip bir şekilde buradaki ilk Ferit Edgü incelememi, yazarın okuduğum diğer kitaplarına nazaran en az beğendiğim kitabına yazmaya karar verdim.
Av, Edgü’nün ilk dönem hikayelerinden oluşuyor. Kitap iki bölüme ayrılıyor (aslında baskıya sonradan eklenen küçük bölümü eklersek üç bölüm de denebilir.)
İlk bölüm “Karanlıkta”. Bu kısımda yedi öykü var. Bu öykülerin bana verdiği his rüyalar ve kabuslar oldu. Rüyanın içinden rüyayı anlatmak gibi. Hani rüyalar, rüyayı görürken çok doğal ilerler de uyandığınızda aklınızda kalan sanrılar olur. Rüyanın ne denli gerçek dışı olduğunu ancak uyandığınızda anlarsınız. Ve olur da rüyayı anlatacak olursanız birine uyanık zihninizle anlatırsınız. Belki bazı saçmalıkları es geçerek ya da düzelterek.
İşte bu öykülerde sanki Edgü rüyaları rüyanın içinden anlatıyordu. Rüyavari bir anlatım. Bilinçaltıyla oynarcasına. Bazı öyküleri sevmedim. Okurken beni oldukça rahatsız etti. Ama o bahsettiğim anlatım ve o rüya hissini oldukça ilgi çekici buldum öyküler ilerledikçe.
Hatta bir ara öykülerdeki cinsellik temasının karmaşık ve tekrarlayan yapısı aklıma Freud, rüyalar ve bilinçaltı teorilerini getirdi. Ve merak ettim; acaba Edgü de öyküleri benzer şekilde düşünerek mi yazdı diye…
İkinci bölüm ise “Av”. Burada üç öykü var. Bu kısımda uyanmışız. Zihnimiz uyanık. Ama hafif bir uyku sersemliği var. Anlatımın daha yere basan bir hali var bu öykülerde. Bu kısımda “Yargıç Karak” öyküsünü oldukça beğendim. 1960-63 yıllarında yazılan öykü ve anlatılan yozlaşma tıpkı bugün gibi. Yaşadığımız bir çok şey aslında çürük zihniyetlerin
Ferid Edgü‘ye Avlanmak
Karamsar bir hava hep ölüm hep bir sıkıntı boğucu hikayeler. Azıcık en azından sürükleyecek kadar çekici olsaydı bir günde bitecek bir kitapken günler sürdü. Okumak için okudum. Çok gömdüm ama yargıç karin hikayesi ya da adamla kadının kavuşamama hikayeleri roman olsun isterdim. Böylelikle hikaye türünü sevmediğimi teyit etmiş oldum.
Sofrada bir yemek var ama tatsız tuzsuz.Edebiyat
🖎 Ferit Edgü'den okumuş olduğum 3. kitaptı bu: Yaralı Zaman, Bir Gemide ve son olarak Av.
🖎 Av kitabı özelinde diğer kitaplarının da etkisiyle bu yazarımızın bende bıraktığı izlenim pek de olumlu olmadı. Tamamen özgün bir anlatısı olsa da kitaplarında yine de kuruluk-durgunluk var. O şöyle dedi, ben böyle dedim anlatısı bir süre sonra kasvetli olmaya başladı.
🖎 Yazarımızın eşiyle ilgili epey problemi var belli ki: Ferit Edgü'ye göre bir baş belasıdır. Eşe tahammüllü ama vurdumduymazdır. Sürekli bir eş eleştirisi sezinledim okudukça.
🖎 Bunun yanında her ne kadar özgün desek de anlatısına bir o kadar da açık seçik ve müstehcen... Açık seçiklik de bu kadar bariz anlatılmaz.
🖎 Sözgelimi Ferit Edgü, kendi halinde bir öykü yazarımızdır. Enerjimin uyuşmadığı bir öykü yazarı... Tuzsuz bir anlatısı var ki ortaya koyulan yemeğin pek bir lezzeti yok.