Ay Düşerken
Nadia HashimiYazar:
Nadia Hashimi
Çevirmen:
Mehtap Gün Ayral
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 31 dk.
Sayfa Sayısı:
336
Basım Tarihi:
Nisan 2016
Yayınevi:
Lemur Yayınları
ISBN:
9786059861052
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·336 syf.·
2021 3. kitabı
Afganistan'daki küçük bir ailenin savaştan ve Taliban rejiminden kaçıp huzurlu bi hayat için çıktıkları tehlikeli ve zorlu yolu tüm gerçekleriyle anlatıyor...
Fereiba açısından anlatılan kısımları ise annesiz büyümesi, hor görülmesi ve yalnızlığına rağmen çabası azmi insanı hem üzüyor hem mutlu ediyor...
Belki iyi olduğunu düşündüğümüz şey bizim için iyi değildir ama kötü sandıklarımız bizim yaşama sevincimiz olacaktır...
Ömrüm el verdikçe daima mültecilerin, sığınmacıların yanında olacağım onlara biri dil uzatsa, karşısında duracağım. Bir toplum yok oluyor ve bizler sadece ırkçılığı, beyaz Amerikalının zenciye yaptığı ayrımcılık olarak algılıyoruz. Irkçılık en çok bizim milletimizin damarlarında dolaşıyor söylenecek çok söz var onlara bu zulmü reva görenleri Allah’a havale ediyoruz asıl mesele bizim etekleri tutuşup“savaşıp gelmeselerdi, ama bizimkiler işsiz” kaldı bıdı bıdısını bitirmeyen insanımızla. Yeryüzü Allah’ın tapusu buna karşılık“onlar bizim rızkımızı çalıyor” söylemi baştan aşağı kibir kokar zira rızkı verene çok gelmez.
Kitabı çevrenizde mültecilerden nefret eden kesime kapak olsun mahiyetinde verebilirsiniz belki vicdanları titrer
2 günde bitti çok akıcı ve yürek sızlatıcı idi. Yurtlarını terketmek zorunda kalan bu insanların neler çektiğini asla bilemeyeceğiz ama belki biraz olsun üzerine düşünebiliriz sürekli ya ben onun yerinde olsaydım hissiyle okuduğum için fazla etkilendim rüyalarıma falan girdi.
Sadece fazla dramatize edilmişti bide Bi kaç abuk subuk sayfa var idi bunu sevmedim ve sonu bir anda bitti biraz manasız oldu yani onun dışında hemen bitecektir. Yazarın; kabuğunu kıran inci ve kadife pantolonlu çocuk kitaplarını da en kısa zamanda okuyacağım.
9/10
2020 38. kitabı
Öncelikle kitabı birkaç sene evvel okuduğumu belirtmeliyim. Mültecilerin hayatıyla ilgili çok güzel bir kitap.. Tarzının Uçurtma Avcısı'na benzediğini düşünüyorum . Savaş sebebiyle evlerinden göç etmek zorunda kalan insanlar, parçalanan aileler, yaşam mücadelesi ve hepsinin ortasında yaşanan aşklar.. Bu kitap anlattıkları Uçurtma Avcısı'na'na göre daha yakından hissettirdi. Bunda olayların bir kısmının Türkiye'de geçmesinin etkisi olsa gerek. Kitabın başındaki şiir uzun zaman başucu şiirim olarak kaldı, buraya da ekliyorum.
"Küçük adam
tanıdığı herkese
kafesler yapar.
Başını önüne eğmiş yaşlı bilge
O güzel
zorba mahkumların
gönüllerini ferahlatır."
-Hafiz
Bu kitap Fereiba'nın, Saleem'in, Samira'nın, Aziz'in, Mahmood'un ve binlerce belki milyonlarca ülkesinden kaçmak zorunda kalanların hikayesi, bu kitap değerini bilmezsek başımıza geleceklerin önsözü ve bu kitap aslında insanlığın ölmediğinin iyi insanların hala varolduğunun kanıtı.
Fereiba'nın doğumuyla başlar yaşadığı zorluklar, doğumunda kaybettiği annesi, büyüten fakat asla evladı gibi görmeyen üvey annesi, o tatlı bahçelerinde yaşadığı ilk umut ve hüsran ardından gelen mutluluk sonrası Taliban...Ölüm ve Kaçış...
Puan vermedi
#aydüşerken bir kadının 3 çocuğu ile Taliban'ın yaşanmaz hale getirdiği Afganistan'dan kaçma hikayesi...
Sonu belirsiz bir yolculuk...
Umut etmekten, çabalamaktan vazgeçmeyen karakterler.
Fereiba hayat yüzüne gülmeyen kadınlardan. Daha doğarken yazılmış çilesi. Doğumda annesini kaybetmesi ile başlıyor hayat yolculuğu ve bir daha da gülmüyor. Çok sevdiği eşini kaybeden babası ile de daha en baştan mesafe giriyor aralarına. Üvey anne elinde büyüyen Fereiba'nın kalbi sevgiden hep mahrum kalıyor.
Ta ki kocası Mahmood ile evlenene kadar. Ona eşit davranan, öğretmenlik hayalini destekleyen ve sevmeyi, sevilmeyi öğreten adam ile mutlu mesut yaşadığı yıllar da sanki bir filmin fragmanı gibi yaşanıp bitiveriyor. Bir mühendis olan kocası, Taliban tarafından bir gece götürülür. Bu kocasını son görüşü olur.
Hep dönmesini bekleyen Fereiba, kötü haberi aldığında artık Afganistan'da kendilerine hayat olmadığının farkına varır. Peki her şeyi geride bırakmak, özgürlük hayali kurmak kolay mı?
Kadınların tek başına evden çıkmasının yasak olduğu, günden güne yiyecek sıkıntısının çoğaldığı, bombaların havada uçuştuğu, es kaza hayatta kaldıkları, korku dolu ülkesin de kalmak kolay mı?
Fereiba, karakterinin kadersizliğine, sevgiden yoksun büyümesine, tam eşi ile hayal ettiğinden güzel bir hayat yaşarken, tüm hayatının yerle bir olmasına üzüldüm.
Dini kullanan hasta beyinlerin, insanların hayatlarını ne hale getirdiklerini okumak yürek burkucuydu. Fereiba ve ailesi daha güzel bir gelecek için çıktıkları yolculukta binbir zorluk ile mücadele ettiler. Ayrı düştüler. Ah! Saleem senin yaşadıkların gerçekten daha kötüydü. Çocuk olman gereken yaşta evin erkeği oldun. Ve yalnız kaldığın, ailene kavuşmak için verdiğin mücadele...
Kitapla ilgili şunu belirtmek isterim ki duyguları daha
Puan vermedi·336 syf.·
2026 52. kitabı
#Okudumbitirdim. #OrtakOkuma Aylardan düşerken/ Nadia Hashımı
Afganistan’da yok hükmünde olan #Kadın bazen sadece nefes alır; ama hayatı gerçekten yaşayabilmek için sürekli savaşmak zorunda kalır.
“Mülteci” kelimesini bugün dünyada ve ülkemizde sıkça duyuyoruz. Ancak ne yazık ki çoğu zaman bu kelime küçümseyici bir anlamla kullanılıyor. Oysa bu kitap, mülteci olanların, mülteci olmadan önceki hayatlarını; neden bırakmak zorunda kaldıklarını etkileyici bir şekilde anlatıyor.
Bu hikâye bize şu gerçeği vurguluyor; kimse vatanını kolay kolay terk etmez, kurduğu hayatı geride bırakmaz. Kimse küçük bir bavulla bir yolculuğa çıkmak istemez… Mecbur kalmadıkça. Dedirtiyor.
“Fereiba, hayatı boyunca ayakta kalmayı öğrenmiş bir kadındır. Ancak Taliban’ın Afganistan’ı ele geçirmesiyle bir gecede hem eşini hem de güvenli sandığı hayatını kaybeder. Üç çocuğunu açlık, savaş ve insan kaçakçılarının karanlık dünyasından korumak için çıktığı yolculuk; onu bilinmez sokaklara, mülteci kamplarına ve zor kararların eşiğine sürükler. Bu hikâye, bir annenin çocukları uğruna göze aldığı imkânsız mücadeleyi ve umutla karanlık arasında verdiği yürek burkan savaşı anlatıyor. Sonunun havada kalması bir sonuca bağlanmamış olması biraz hayal kırıklığı yarattı doğrusu bende
Bir insan, çocuklarını kurtarmak için ne kadar ileri gidebilir?
Bir gecede “mülteci” olmak, insanın hayatından neleri alıp götürür?
Yeni bir hayata ulaşma umudu, kaybedilenleri gerçekten telafi edebilir mi?
Kitap bana okuduktan sonra bu soruları sormaya teşvik etti.
Bir anne ve üç çocuğunun tehlike bir şekilde Afganistan'dan İngiltere'ye kaçış hikayesi. Mülteci insanlara empati yeteneğini geliştiren ve bir annenin çocukları için herşeyi göze alabildiğini gösteren bir romandı. İlk kitabı gibi Nadia'nın bu kitabıda çok güzeldi.
Kitap, Afganistan işgali sırasında eşi idam edilen ve üç çocuğu ile mülteci olarak ülkeden ülkeye gitmek zorunda kalan bir kadının başından geçenleri anlatıyor. Yolculuk sırasında en büyük oğlundan ayrı düşüyor ve ana oğul birbirine kavuşma çabaları, çektikleri acılar, bir ülkenin yok oluşu, sığınma kelimesinin ağırlığı gibi derin konular içeriyor. Okumanızı tavsiye ederim.
tavsiyemdir okullarda ders diye okutun
Bin Muhteşem Güneş
Ve Uçurtma Avcısınin yazarsindan
Bir eser daha
Ay Düşerken
Mutlaka okunmasi gereken kitaplardan bir tanesi
Afkanistandaki olaylardan kacmaya calisan salemin hayatini anlatiyor
Kendisi evli ama ayrilmis ve hamile o şekilde kendi basina kacarken
Hangi engebelere takildigini nelerle karsilastigini anlatmaktadir
Surukleyici ve tum gercekler ile dolu bir kitap
Tutsak oldugun bir sehirden kacmanin hikâsi
Kitaptan altini çizdiğim bir cumleyi paylasmak istiyorum sizlerle
Kötü Bir Şey Gördüğünde Güzelmiş
Gibi Düşün, Kan Kusup Kızılcık Şerbeti İçtim De
İyi akşamlar arkadaşlar…
2024 yılında aktif okuyamadım. Okuduklarımın yorumlarını bile giremedim. Benim için yoğun ve sağlık açısından yorucu bir yıl oldu.
Gelelim #arkadyacandır ve #arkadyaokumakbirayrıcalıktır diyerek @nadiahashimi nin son eseri olan #aydüşerken kitabına. Bana eşlik eden @s_andbooks u kocaman seviyorum…
Afganistan’da Fereibajan’ın doğumu sırasında annesi vefat etmiş abisi ile birlikte öksüz kalmışlardı. Daha sonra babası yeniden evlenmiş ve kardeşleri olmuştu. Evlenme çağı geldiğinde, doğduğunda olduğu gibi lanetli, uğursuz görmüştü bazı insanlar onu. Bir süre sonra Mahmood’la evlenmiş dünya tatlısı çocukları olmuştu. Bütün engelleri rağmen, herşey yolunda giderken eşini kaybetmiş ,Taliban’ın Afganistan’ı ele geçirmesiyle çocuklarını alıp orayı terk etmeye karar vermiş ve yollara düşmüştü.
Hikayeleri burdan sonra daha da farklı bir şekil aldı. Çocuklarına, kendine sahip çıkmak zorunda; bu yolculukta yaşanılanlara karşı dik durmak zorundaydı. O bir anneydi…
Fereibajam ve çocukları bu yolculukta neler yaşadı?
Gitmek istedikleri yere ulaşabildiler mi?
Afganistan’a geri dönmek zorunda kaldılar mı?
Daha neler yazarım ama… Okuyun sizlerde görün…
HİÇBİR ÇOCUK ANNESİZ KALMAMALI
Alıntılarımı da paylaşıp kaçıyorum…
Davranışları yanıl ekmek üzerine serpilmiş pudra gibiydi.
Fereibajan. Karanlıkta ayağının altındaki topraktan başka hiç bir şey görmediğinde
, parmakların geceden başka bir şeye dokunmadığında bil ki yalnız değilsin. Ay ışığı su yüzeyini aydınlattığı sürece seninle kalacağım.
