Bana Rağmen
Ezgi KaraşinYazar:
Ezgi Karaşin
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 55 dk.
Sayfa Sayısı:
244
Basım Tarihi:
Aralık 2022
Yayınevi:
Masa Kitap
ISBN:
9786057301833
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·244 syf.·
2024 7. kitabı
Roman kategorisinde ele alınabilecek psikolojik bir eser. Yazar da çok bilinmeyen biri olduğundan inceleme niyetine notlar paylaşmayı görev bildim.
Roman bir kadının hayatını iki ayrı zamanda ele alıyor, bir bölüm hayatındaki kırılmadan önceki ve diğer bölüm kırılmadan sonraki olacak şekilde… Bu kırılma bir erkeğin hayatına girip amiyane tabirle ayarlarını bozmasıyla oluyor. Hayatındaki adamın apaçık narsist ve manipülatif olduğunu anlıyoruz okurken. Yani psikoloji bilgisi kısıtlı olan ben ve hatta kahraman olan Elif’in arkadaşları bile anlıyor. Ama Elif manipule edilmeye devam ediyor, inanmak istiyor. İnanmasa bile döngüden çıkamıyor. Diğer bölümde ele alınan sonraki hayatı ise İtalya’da geçiyor. Her şeyi arkada bırakıp İtalya’ya gidiyor Elif. Gidişinin bir kadın dayanışmasınile olması, başka bir kadının onu teşvik ve finanse etmesi ve hatta bu kadının patronu olması (arkadaşı değil) benim kitapta en etkilendiğim yerdi.
İtalya’da yaralarını sarıyor ve hatta bir yalnız kadının hayatına girip ömrünün son anlarında ona destek olarak çocukluk travmasını atlatıyor. Düne kadar bilmediği bir coğrafya ona yuva oluyor.
İşte sonra, hayat Elif için yeni(den) başlıyor.
BANA RAĞMEN
Herkese Selamlarrr...
Sizlere çok severek okuduğum bir kitap ile geldim.
Yazarımızın kalemi ile #benimleberaber kitabı ile tanışmıştım.
Gerçekten harika bir kalemi var.
Okurken satırlar içinize işliyor, karakterleri benimsiyor , kendinizi kurgunun merkezinde buluyorsunuz.
Uzanıp karakterin elini tutmak ya da onu bir güzel sarsmak istiyorsunuz.
Yazarımız yine bütün duyguları tam anlamıyla veren fevkalade bir okuma sağlamış.
İyi ki okudum dediğim kitaplar arasında yerini aldı.
Elif...
Ah Elif isminin anlamını taşıyan güzel kadın...
Hayatta kendi çabası ile bir yere gelmiş.
Babasının kaybından sonra annesi de çekip gidip sırra kadem basmış.
Teyzesi ve eniştesi ile ayakta kalmış.
Dişi ve tırnağı ile çabalayıp güzel bir yerlere gelmiş.
Bir arkadaş davetinde de hayatına aşkı almış.
Selim ile...
Ahh Selim sen nasıl bir adamdın? (kusura bakmayın ama yazmazsam içimde kalırdı seni adi seni şerefsiz seni megaloman seni ohh rahatladım.)
Elif'in hayatına dahil olan Selim yavaş yavaş onun enerjisini , o dik duruşunu ve kendine güvenini alıp götürmeye başlar.
Arkadaşları fark etse de Elif kabullenemez hep kendince sebepler bulur ya da yalan olduğunu hissetse de Selim'in söylediklerine inanır.
Sevilmemekten, sevmekten mahrum kalmaktan korkan Elif için çöküş başlar...
Ben neden mutlu olamıyorum , kendimden bile vazgeçerken neden değer görmüyorum diye kendini sorgulamaya başlar...
Hani bazen bir şeyleri fark etsek de o alıştığımız alandan çıkamayız ya da bir yerlerden başlamak ister de cesaret edemeyiz ya ?
Elif de öyleydi kendini tamamen çöküşe kaptırıp başarı ile tırmandığı basamakları bir kalemde silip evine hapis olurken onu sarsan cesaretlendiren ve teşvik eden yöneticisi Hülya hanım olur.
Elif kendini İtalya / Bolonya'da bulur.
Ve onun geçmiş ve şimdi ile
Bana Rağmen / Ezgi Karaşin
Ana karakteri ile kendimi özdeşleştirebildiğim kitaplar bambaşka benim için. Böyle kitaplarda karakterin yazardan da izler taşıdığı o kadar hissediliyor ki.
Son bölümde, Meraklısı İçin’deki söyleşi bu hissimi doğruladı ki bunun için de ayrıca çok mutlu oldum. Çünkü bizde genetik:) Rahmetli anneanneciğimle Türk filmleri izlerken benim pamuğum, filmleri gerçek sanıp Erol Taş’a saydırır, Türkan Şoray’la ağlardı. Şimdi ben de atalarımın izinde:) kitapları yazarın hayatıyla paralelmiş gibi okuyorum:)
Şaka bir yana da o kadar samimi sayfalardı ki sanki yazarla birbirimizi tanıyormuşuz hissine kapıldım. Okuduğum satırlar o kadar bana aitti.
Anlatılan ise, her şeye rağmen (en çok da kendine) var olabilme mücadelesi verme gayretinde olan genç bir kadının hikayesiydi.
Dezavantajlı bir çekirdek ailesi olan Elif başarılı bir eğitim sürecinin ardından iş hayatına atılır, başarılıdır da; ancak çocukluktaki kırıklar ne kadar kapansa da yine de zaman zaman sızdırabilir ya kalp ağrılarını, Elif’te de böyle zaman zaman gelgitler yaşanır, güçlü olmasına rağmen kendini zaman zaman kanatsız hisseder.
Böylesi bir zamanında, benim kendisinden hiç hoşlanmadığım :) Selim’le tanışır ve sevgili olurlar. Aslında Elif Selim’in sevgililerinden biri olur desek daha doğru olur.
Bu yıpratıcı ilişki Elif’i günlük yaşantısından, iş hayatından koparır. Tam da bu sırada hiç beklemediği bir kadından bir el uzanır Elif’e. Bu ele tutunur Elif ve hayatı bambaşka bir şekil alır.
Okuyucu olarak bizler de İstanbul ve İtalya’daki Elif’in mücadelesine tanık oluruz.
”Bana Rağmen” aşılması en güç eşiğimiz değil mi? Rağmenl’er, ama’lar, fakat’lar, keşke’ler hiç bitmeyecek biliyorum ama daha az sancılı geçebilmek mümkün bu eşiklerden. Benim baş ilacım kitaplarım:)
Bitti...
Elimde sürünen kitaptan sonra ilaç gibi geldi. Dünden beri elimden bırakmadan okuyorum.
Her anlamda bir ilaç niteliğinde aslında kitap.
Bir kadının kendisine rağmen nasıl ayağa kalkıp yola devam ettiğini anlatıyor.
Elif aslında hepimiz...
Kitaba bayıldım..
Elif, çok küçük yaşta babasını kanserden kaybetmiş, daha sonra da annesi tarafından terk edilmiş genç bir kadın. Teyzesi ve eniştesi var sadece yanında ailesi bildiği bir de sonradan edindiği kardeş gibi gördüğü arkadaşları. Üniversiteyi İstanbul’da okuyup güzel bir yerde işi olmuş. Hep işkolik olarak geçirmiş günlerini. Yıllardır senelik izin bile yapmamış. Hayatında sadece iş varmış ta ki Selim ile tanışana kadar.
Flörtöz diye tabir edebileceğimiz bir kişi Selim. Konuştuğunda adeta büyülüyor çevresindekileri. Şeytan tüyü var adamda. Cazibesine Elif de kapılıyor. İş dışında başka bir şeyle ilgilenmek, kalbinin biri için çarpması ise iyi geliyor başlarda Elif’e. Ama sadece başlarda… Git gide Selim’in yörüngesinde yaşayan, o ne derse onu yapan, Selim tarafından sindirilmiş biri haline dönüşüyor Elif. Bunun aslında farkında olmasının yanı sıra ondan ayrılmayı da gönlü el vermiyor. Adeta çıkmaz sokak…
Elif kendisine rağmen bir değişimin ve dönüşümün içine giriyor. Herkesten, her şeyden uzaklaşıp İtalya’ya gidiyor. Bakalım bu yolculuk ona neler katacak?
Zaman zaman Elif’e çok kızdım. Arkadaşlarının yaptığı gibi ona kendine gel, kendinin değerini bil demek istedim. Bazen de yalnız değilsin diyip sarılmak… Karakterle bütünleşebilmek okurken en önem verdiğim şeydir. Elif seni unutmayacağım 
Ezgi karaşin çok güzel bir hikaye ile buluşturmuş bizi
Ezgi karaşin çok güzel bir hikaye ile buluşturmuş bizi
Ezgi KARAŞİN,
Aylık dergi olan Masa Dergisi'ndeki nadide yazarlardan. Dergi, macerasına son verince Masa Dergi Masa Kitap olarak yazın hayatına başladı. Kıymetli yazarlarından Con SİNOV, Yiğit GÜRALP basılı kitabı olan yazarlardan.
Kitaba gelelim: Elif, babasını kanser hastalığından kaybedince annesi tarafından da terk edilmiş bir çocukluktan genç kadınlığa evrilmiş. Teyzesi tarafından bakılmış fakat sevgi ve ilgi açlığı var. Eğitimli ve kariyer sahibi bir kadın. İşine o denli bağlı ki yıllık izinlerini bile kullanmadan deyim yerindeyse nefes almadan çalışıyor. Ta ki aşk ona uğrayana kadar. Aşk hem mutlulukken hem de çaresizliğe bürünür mü?
Elif, arkadaşı Müge'nin davetinde Selim isimli bir avukatla tanışıyor ve ilk etkilenmeyi bu ilk görüşte yaşıyor. İlişkiye dönen birlikteliklerine avukatımız Selim'in flörtöz ya da çapkınlık diyebileceğimiz karakteri eklenince işler hayli zorlaşıyor. Selim'in dediğinden bir adım dışarı çıkmayan Elif, duygusal şiddete sürüklenince ve de akabinde aldatıldığını öğrenince bir karar vermesi gerekiyor : Gitmek...
İşyerinden patronu Hülya Hanım'ın da destek ve yönlendirmesiyle girdiği depresyondan İstanbul'u ve veda etmediği Selim'i de terk edip İtalya'ya gidiyor.
Güzel arkadaşlar edinip eğitimine de devam eden Elif, aksi ve huysuz olarak tanınan ev sahibi Rossetta'ya tüm samimiyetiyle, sevecenliğiyle yaklaşıp kadının ördüğü duvarı aşmayı başarıyor.
Kitap genel olarak düşünüldüğünde ilk kitaba göre hayli okunur, anlatımı akıcı. Kurgudaki o sıcaklığı, samimiyeti hissettiriyor size. Yazarı da çok tatlı ve şirin. Yolu açık, okuyanı, seveni, bağrına basanı çok olsun...
Hayat her zaman insana güler yüzlü olmaz. Olsa da imtihanı kolay olmaz. Aslında hayat bir sınav değil mi? Bir sınav. Bu sınavda başarılı olmak doğruluk gerektirmez mi? Lâkin insanlar doğruluktan uzaklaşmış, almış başını gidiyor.
Elif, ismi gibi dik duruşlu, güven veren, dürüst ve doğruluk yolunda yol alan yalnız küçük yaşta yetim kalmış ve kanatsız bırakılmış yaralı bir kuştur. Yaralı ama yarasını kendi sarmış. Gölgesinde serinlenecek çınar olmazsa köklerden salınan fideler derman olmaz.
Selim, kuzu postuna bürünmüş bir kurt. Aslında çakal desem belki daha yerinde olur. Gerçek yüzünü saklayan, Elif gibi olamayan yalan yılanlığına sarılan bir düzenbaz. Elif, nerden bilsin bunu. Saf temiz kalbiyle inandı ona. Tek arzusu aşkına sarılıp sevda kürküyle ısınmaktı. İmtihanı olan Selim'e karşı nasıl bir tutum içinde olur?
Kimi zaman insan insan şifa olur. İtalya'ya yerleşen Elif'in yolu Rosetta ile kesişmesi kendisine nasıl bir kapı açılır? Hani derler ya insana rast gelesin. Rosetta, Elif için nasıl bir imtihan olur?
Okuma süresince kendimizi sorguladığımız bir eser. Elif, kendisine yol bulurken aynı zamanda kendisiyle tanışan okuyucu için de yol bulucudur. İstanbul İtalya arasında geçiş sağlayan Elif ile tanışmaya ne dersiniz?.
#alıntılar
"Sevmek, sorumluluk anlamına geliyor olmalı. Sevdiğin kişiler artıkça düşündüğün şeyler artıyor. Mutluluğun senden azade koşullara da bağlanıyor. Sevmek, insana düşünmesi gereken birçok değişken sağlıyor."
"Olgun bir insan her zaman sakin ve huzurlu bir zihin yapısını korumalı; tutkuların, geçici bir arzunun sükûnetini bozmasına asla izin vermemeli."
"Paylaşmak insana güven veriyor."
"Yarım bırakılan her şey heybeye yük oluyor. "
" ifadelerin yerini alan beklentiler insana ne büyük yüktü."
"İnsan, sustuklarının
Bana Rağmen Ezgi Karaşin
Merhaba arkadaşlar
İki ayrı zaman dilimini anlatan eserleri sever misiniz?
Babasını çocuk yaşta kaybettikten sonra annesi tarafından terk edilmiş,teyzesi ile eniştesinin kol kanat gerdiği Elif in ilerleyen zamanlarda hayatına giren #manipülatifnarsist yapıdaki Selim in,Elif e önemsediğini,saygı duyduğunu söylemesine rağmen bunun tam tersi davranışlarda bulunan her daim ben ben diyen itici bir mikrobun Elif e yaşattıklarını üzülerek okudum.İnanın okurken ben zor tahammül ettim Selim e,sen nasıl dayandın onun dayatmalarına Elif,kac kurtul bu adamdan,silkele at yakandan diye kendi kendime konuştum durdum arkadaşlar.Pislik ya resmen Elif i parmağında oynattı.Elif in iradelerini yok saydı
Elif in bi İstanbul’daki hayatını okuyoruz eserde bide Hülya Hanım ın verdiği o destekle kaçıp gittiği Bolonya/İtalya daki hayatını okuyoruz.
Çekirdek aile sevgisini hiç hissetmemiş,babasıyla hiç anıları birikmemiş,çocukluğunu yaşayamamış,hayal kırıklıkları ile dolu bir kadının Bolonya da yalnız yaşayan,kimsesiz ev sahibine ömrünün son demlerinde eli,kolu oluşunu cok taktir ettim.
Birbirine güç verip,kol kanat geren kadınları okumaktan aşırı keyif aldım.Hatta patronu Hülya hanım ın hayatını aşırı merak ettim.Yazarımız insallah bize onun hayatını da anlatan bir eser yazar.
Kendine rağmen hayatına devam edebilen Elif in hikayesi çok bizdendi arkadaşlar
Yabancı bir ülkede,farklı deneyimler kazanırken ,yaralarını sararken kazandıkları cok kıymetliydi.En çokta kaybettiği özgüveni yeniden yakalamış olmasına sevindim.
Resmen Anka kuşu misali,küllerinden yeniden doğdu.Elif in her şeyi ardında bırakıp kararlı ve güçlü duruşu benim takdirimi kazandı.Elif gibi güçlü kadınlarımızı ayakta alkışlıyorum.
Rabbim Selim karekterindeki tüm erkekleri bizlerden uzak
