Bir Çift Ayak
Ertuğ UçarYazar:
Ertuğ Uçar
Editör:
Faruk Duman
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bir Çift Ayak...Edebiyat
"Ev.
Ev nedir? Eşyalar mıdır evi ev yapan, insanlar mı?
...
Annem, 'Ev bir çift ayaktır,' derdi babamı kastederek."
"Kütüphanesi bir insanın sırrıdır aslında."
"Seyrediyoruz. Bakışlarımız aslında daha derine, tıpkı Hopper karekterlerindeki gibi daha uzağa, resimden,çerçeveden dışarı, manzaradan öteye, kendi geçmişlerine, kaderlerine dalmış. Değiştirmek için hiçbirşey yapmaya yeltenmediğimiz, sadece oluşmasını beklediğimiz kaderimize."
"Bulmak için aramak yetmiyor..."
Çok popüler kitaplar dışında böyle kitap incemelerine daha çok yer vermek istiyorum.
Bu yazarın okuduğum ilk kitabı.
Bir çırpıda biten gayet hoş kurgulanmış akıcı bir kitaptı.
İstanbulun kalabalıklığında yalnız kalmış ya da yalnızlığı tercih etmiş biriyle, şehir hayatından artanlarla yaşamını sürdüren parazit olarak adlandırılan insanları anlatan bir kitap...
Ertuğ Uçar'dan naif bir hikaye.
Kitabı okuduğum sırada Istanbulda bir rezidansın 19. katında yaşıyordum.
Hikaye benim binamda ve benim katımda geçiyor gibi geldi adeta.
Gerçekle hayal arasında dans eden bir kurgu.
Puan vermedi·104 syf.··
Beğendi
·2017 125. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 15 Temmuz 2017 05:29
Bir adam düşünün bir gökdelenin 36. katında yaşıyor, Edward Hopper'ın pencereden bakan kırmızı elbiseli kız tablosu ile.Taşındığı, birbirine benzeyen her yere bu tabloyu da taşıyor.İşi ve evi arasında sıkışmış yaşamında, Edward Hopper'ın yalnız insanları kadar yalnız.Bir gün evinde bir farklılık sezer, duvardaki çatlak, onu bambaşka bir dünyaya taşır.Sistem karşıtı, binalara parazit yaşam alanları kuran, kaçkınlar ile karşılaşır.
Tüketim toplumunun dayatması eşyanın esiri olmak ise kahramanımız kadar hepimizin derdi.
Okuduğum ilk Ertuğ Uçar kitabıydı, Bir Çift Ayak.Çok sevdim kalemini, kitap nedense 1992 yapımı Ron Fricke'in Baraka filmini düşürdü aklıma.
Hakkında araştırma yaptığınızda pek bir incelemesini bulamadığınız, ince, akıcı bir kitap. Kitapta günümüz İstanbul'unda yaşayan insanların kendini adapte ettiği kentleşmeyi ve yaşadıkları duyguları eleştirel bir dille okuyorsunuz. Kitap, aynı zamanda kalabalıklar içinde yalnızlaşmayı ve ana karakterin dönüşümünü de gözler önüne seriyor. Tavsiye ederim.
Gökçeada’da bir kırtasiyeden aldığım ve beni oldukça etkileyen “Bir Çift Ayak”
Metropolü, kargaşayı, kalabalık içinde nefes alamayacak durumdayken bile tepkisizce durup beklemeyi hissediyorum romanda. Sayfalar ilerlese de başlıklar geriye sarıyor kendini ve bu bana dikte edilen hız toplumunda, gündelik yaşama yetişmek için daha da hızlı olmamız istendiğinde bir noktadan sonra yerimizde saymamızı ve hatta gerilememizi hatırlatıyor. Kitap, giysi, tabak, çanak tüm bu nesneler yalnızca birer fazlalık oluşturuyor, bunları gerçekten isteyen ben miyim? Standart bir ev, standart bir iş, 36. Kattan şehrin bir kısmını izlerken Edward Hopper’ın yalnız insanlarına dönüşmek. “Kanımızı emen şehir’i” tüm roman boyunca hissetmek.
Yine bilmeden, araştırmadan, sırf yayınevine güvenerek aldığım bir kitap, tanıştığım için çok mutlu olduğum bir yazar.
Koca bir gökdelenin otuz altıncı katında bir adam. Duvarına asılı bir Edward Hopper tablosu ile bu ressamın resmettiği diğer insanlar kadar yalnız hissediyor kendini.
Bir gün duvarına yayılmaya başlayan bir çatlağı fark etmesiyle başlıyor olaylar. O çatlağı eş zamanlı olarak bizim zihnimizde de açıyor yazar ve o incelikten içeri pek çok şey döküveriyor okuma boyunca: şehrin yutuculuğu, eşyaların insanı ele geçirişi, bizim elimizde olduğunu düşündüğümüz fakat, aslında mış gibi bir hayat, her ne kadar hükmedebildiğimizi düşünsek de aslında daima olduğu yerde varolan ve bizi istediği an yok edebilecek doğanın ezici gücü, hayatı uyuyarak yaşayanlar ve bu uykuya direnmeye gücü olanlar o çatlağı doldurmaya başlıyorlar.
Ertuğ Uçar aynı zamanda bir mimar. Mimar ve mühendisler analitik düşünce becerilerinden, mekan algılarından, dünyaya bakış açılarından mıdır nedir bilmiyorum hep çok iyi metinler yaratıyorlar.
İnce bir kitap olmasına rağmen inceliği ile ters orantılı okura verdiği doyum. Önerilir.
Böyle ufacık bir arkadaştan beklemediğim kadar vurucu bir kitapla karşılaştım. Yalnızlık, yabancılaşma üzerine yazılmış başarılı bir kitap. Betimlemeler, tarifler harika. Tam bir ummadığın taş baş yarar durumu. Neden beklentim bu kadar azdı bilmiyorum. Dediğim gibi belki hacminden kaynaklıdır ancak kesinlikle okunmayı hak ediyor.
Tavsiye ederim.
Yazar Hakkında
Ertuğ UçarYazar · 9 kitap
1971'de Antalya'da doğdu. 1987 yılında Antalya Lisesi'ni bitirdi. Orta Doğu Teknik üniversitesi Mimarlık Bölümü'nden 1993 yılında mezun oldu. Lisansüstü çalışmalarını aynı bölümde 1998 yılında tamamladı. Ulusal ve uluslararası yarışmalarda ödüller kazandı. Güncel sanat çalışmalarıyla Almanya ve Türkiye'de sergilere katıldı. Çeşitli mesleki ve popüler periyodik yayınlara yazılar hazırlıyor. “Rüya Arızaları” ve “Yalnızlığın 17 Türü” adlarında iki öykü kitabı yayınlandı. 1993'ten 1999'a dek Antalya, Ankara ve İstanbul'daki mimarlık bürolarında çalıştı ve serbest olarak mimarlık yaptı. Bugün profesyonel mesleki yaşamını ortağı olduğu Teğet Mimarlık'ta sürdürmekte. 2006-2007 yılları bahar dönemlerinde Yıldız Teknik üniversitesi Mimari Tasarım derslerinde hocalık yaptı. 2008 bahar döneminde İTÜ Mimarlık Fakültesi'nde Mimari Tasarım derslerine giriyor.
