Bu Da Geçecek
Milena BusquetsYazar:
Milena Busquets
Çevirmen:
Seda Ersavcı
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
6/10
2017 1. kitabı
Önce babasını sonra ise annesini kaybetmiş, kocasından boşanmış kırk yaşında kadının yaşamla ölüm arasına çizgi koyarak, ölüm tarafından onun gözüyle yaşam tarzımıza, rutin işlemlerimize, hal ve hareketlermize bakışı kaleme alınmış. Dul ispanyol kadının erkeklerle ilişkisi, iletişimi ve bu iletişimin "aşk" dedikleri içgüdüsel ve şehvani duygular üzerinden belli bir prizmadan sade dille anlatımına şahit oluyoruz. Ana karakter Blanca'nın, annesinin ölümünden sonra hayata "annesi gibi" tutunma isteği de açık şekilde hissediliyor.
Okurken büyük ölçüde sıkıldım; iyi başladı, kötü devam etti, iyi bitti.
Spoiler demeyelim, vakit değerli olduğundan bu kitabı, okuyacaklar listenizin sonuna ekleyin. Umarım okurlar buradan 'okumayın' anlamı çıkarmazlar.
Yıllar önce 'Leyla Gibi' diye bi kitap okumuştum oradaki karakterden nasıl iğrendiysem bundan da bir o kadar iğrendim. Ana karakter blanca 40 yaşında annesini kaybediyor ve konu (şüpheli) burada başlıyor. Ölen annesine mektup, günlük tarzı şeyler yazıyor. Ama gel gelelim kaşarın teki annesini gömdüğü gün ikinci boşandığı kocasıyla yaptığı seksi anlatıyor ayrıca bir de evli bir adamla beraber onunla da sokak ortasında yiyişip otel odalarında takılıyor. Kankasının sevgilisiyle öpüşüp 'ee ne var bunda' falan diyor. Kısacası kadın tam bir kaşar, yas mas hepsi hikaye hiç boşuna alıp okumayın.
Yaşarken anneye itiraf edilememiş pek çok duygu vardır. Pek çok söz kalır içinizde, o gittiğinde hepsi teker teker gösterir kendisini. Oysa beyniniz kalbiniz onları gizli tutmak için ne çok çaba harcamıştır.. Ölüm bütün perdeleri bir sihir gibi ortadan kaldıran tek unsur.. Değişik bir paradoks gerçekten..
Kırklı yaşlarını yaşamakta olan Blanca'nın hikayesi de annesinin cenazesinde başlıyor. Blanca, tıpkı hepimiz gibi, -her ne kadar arada anlaşmazlıklar çıksa da- annesinin sonsuza kadar yaşayacağına, daima kendisinin başında olacağına inanıyordu. Hasta olan annesinin ölümü esasında beklenen bir son olmasına rağmen Blanca bunu hep reddettiği için ölüm beklenenden daha yakıcı oldu onun adına.
Yaşınız kaç olursa olsun, ister evlenip çoluk çocuğa karışmış olun isterseniz bir holdingin ceo su olun her zaman annenize ihtiyaç duyarsınız. Bu romanın ana fikri bu bence. Hayat okyanusunda bir gemi iseniz anneniz yeri gelir yol gösterici dümeniniz, yeri gelir alabora olmanızı engelleyen bir çapa olur. O nedenle annenizin yok olması bir anlamda sizin büyüdüğünüzün büyümek zorunda olduğunuzun ilk, kesin ve tek işaretidir.
Domingo yine harika bir kitap yayımlamış bence. Başarılı bir yazar, dokunaklı samimi gerçek bir roman.
Mutlaka okuyun derim, su gibi akıyor zaten...
Keyifli okumalar...
Ne yaparsak yapalım ya da ne olursak olalım, dünümüz hep bir nefes yakınlığında. Bu artık "Armut dibine düşercilerin" mi yoksa "Ağacı çek köküne bakcıların" mı kabahati bilmem ama hem armut hem de ağaç simgeleriyle nitelenen "ailelerimiz" bir şekilde etkiliyor yarınlarımızı. En azından çoğumuzun yarınlarını... "Bu da geçecek" bir ebeveynin, çocuğu üzerindeki etkileri ve o çocuğun yetişkinliğine kadar olan yansımalarını oldukça sıcak bir dille anlatıyor. Bu roman için merkeze alınan aile ferdi "anne" olarak belirlenmiş. Karakterimiz (Blanca), dominant ve aynı zamanda şahsına münhasır bir karaktere sahip annesinin kaybıyla kabullenemediği bir "psikolojik yıkım" ile baş başa kalıyor. Hani üzülen, kahrolan ama bir türlü reaksiyonda bulunamayan birini gördüğümüzde "Bir ağlasa geçecek!" deriz ya, burada da öyle bir durum söz konusu. Blanca hiçbir şekilde yüzleşmek istemediği bir kayıpla başa çıkmanın yollarını ararken aslında dönüp dolaşıp yine annesini ve onun artık olmadığı gerçeğini buluyor.
Kitap bir kayıp hikayesinin yanında sosyolojik eleştirileri de barındırıyor bana sorarsanız. Bu kanıya şöyle vardım: Blanca iki evlilik yapmış ve bekâr bir kadın olarak görebileceği en büyük acılardan biriyle karşılaşmış olsa da aşkı aramaktan vazgeçmiyor ve bu "Otur oturduğun yerde, annen ölmüş sen hala aşk peşindesin!' yargısına muazzam bir cevap niteliği oluşturuyor. Kitabı bu yönüyle çok sevdim diyebilirim.
Kitapta ismi gibi hep "Tamam, sakin ol, bu da geçecek..." hissi var ve bu bir okuyucu olarak sizi hikayeye dahil eden güzel bir unsur diye düşünüyorum.
Uzun okumalar arasında nefeslendirecek, çoğu kişinin okuduğunda tanıdık hislere rast geleceği, bir solukta biten bu romanı keyifle okudum. Herkese iyi okumalar dilerim. Sevgiler.
Kitabı okurken her kelimesinde kendimi özdeşleştirdim. Sıkıcı değildi. Yazarın akışkan bir dili vardı. Annesiz kalan bir insanın ruh halini güzel anlattığını düşünüyorum. Kitabı okurken en çok aklımda kalan şey ise 'Bu da geçecek' sözü oldu.
#Okudumbitti
BU DA GEÇECEK
MILENA BUSQUETS
“Her şeyin benim idaremde olması,saat kaçta çıkacağımıza benim karar vermem,çocukların giysilerini benim seçmem ve arabayı benim kullanmam bana hâlâ biraz tuhaf ve saçma geliyor.Dikiz aynasından hem didişen hem de kıkırdayan çocukları izlerken her an maskemin düşeceğini ve onlarla beraber arka koltuğu boylayacağımı düşünüyorum.Yetişkin numarası yapan bir sahtekârım ben..”
Annesinin ölümüyle kendisini yapayalnız hisseden karakterimiz Blanca bugüne dek içinde kalmış ve annesine söyleyememiş tüm duygularını bizlerle paylaşıyor.
Kırklı yaşlarını yaşarken annesinin hastalığının kaçınılmaz bir son olduğunu henüz kabul etmeye hazır değilken başına gelen ayrılık Blanca’yı derinden sarsar ve hayata tutunması gerektiğini düşünerek arkadaşları ile geçirdiği zamanları,yaşanılanları buluyoruz kitapta.
Kitaptan alıntılar;
“İçimizde tuttuğumuz şeyler her zaman gün ışığına çıkıyor.Nihayetinde ne isek o oluyoruz her zaman,güzellik ve gençlik sadece geçici bir kamuflaj görevi görüyor.”
“ Ve adaleti hediye ettin bana.Bir de asiliği.Yeniden uçup gitmeden önce mutluluğu elinde tutmanın verdiği o baş döndürücü farkındalığı.”
” Ve demilştin ki,”Acı ve hüzün geçer,tıpkı coşku ve mutluluğun geçtiği gibi.”Artık bunun doğru olmadığını biliyorum.Ölünceye dek sensiz yaşayacağım.”
“ BU DA GEÇECEK”
Bu tarzı sevenler için tavsiye edebileceğim bir kitap.Dili sade geçişler güzel.Elimizdekilerin kıymetini sahip olduğumuz zamanlar da bilmeli zirâ kaybettikten sonra geç kalıyor ve son pişmanlık fayda vermiyor..
Okumazsaniz bir şey kaybetmezsiniz diyebileceğim bir hikâye.
Kitap,daha önce 40lı yaşlarının hayalini kuramayan ama bunun dışında tüm yaşamını hayal eden bir kadını ve tam da 40 yaşına bastığı dönemi anlatıyor.
Üstelik hem 40 yaşında hemde annesinin cenazesinde.
Bir günlük-mektup tarzında yazılmış.Annesi öldükten sonra bir kadının yaşadıkları ve geçmişe dönük annesiyle olan ilişkisini anlatıyor.
Acıyı mizahla anlatmakEdebiyat
Sade dili ve insanın acısını ağlak ve ağdalı bir anlatım kullanmadan aktarabilmesini sevdim. Basit gibi duran, anlam derinliği olan cümleleri sevdim. Üslup olarak Eduardo Jaregui’nin Kedimle Sohbetler kitabını çağrıştırdı ki onu da çok sevmiştim.
Okumak için geç kaldığım bir kitap. Her sayfası ayrı anlamlı puanı nasıl bu kadar düşük anlamıyorum.
Yazarın dili harika henüz 87. Sayfada yazıyorum incelememi ama rafa kaldırmayacağım başucu kitabım olacak.
Bazı kitaplara bittikten sonra sarılıp uyumak istersin bu kitap da bana bunu hissettirdi.
Saçma sapan,zaman kaybı bir kitap.tavsiye etmiyorum.dili akıcı fakat olay örgüsü çok basit.yani olay yok gibi bir şey.ilk 40 sayfasina kadar ancak dayanabildim.
Yazar Hakkında
Milena BusquetsYazar · 1 kitap
Milena Busquets She Lisesi Français de Barcelone katıldı ve University College London Arkeoloji Enstitüsü'nden Arkeoloji Bölümü'nden mezun elde 1972'de Barselona'da doğdu. O Editorial Lumen, ailesi 1960'ların başında kurmuştu ve o kırk yıl sonra Random House satıldı yayınevinin uzun yıllar çalıştı. Daha sonra, kendi yayınevini kurdu ilk romanı yazdı, bir dedikodu dergisi için bir moda markası için PR çalıştı ve şu anda bir gazeteci olarak ve bir çevirmen olarak çalışıyor.
