Puan
7.310 üzerinden
Bir Hukuk ve İnsanlık Çıkmazı: Dava·248 syf.·
10/10
2022 6. kitabı
Yıllar önce Dönüşüm’deki o yumuşak inişten(!) sonra bu romanın bana yaşattığı hissiyat; insanın kendisini havasız, basık ve sıcak bir odaya kapatmasıyla aynı.Üstelik nefes almak için bir pencere arama çabalarınız da nafile bir uğraştan fazlası değil, pencereler ya ulaşamayacağınız kadar yüksekte, ya da yorucu bir dekor içinde kaybolup gitmekte.
Toplumun ona ayırdığı tüm rolleri layıkıyla yerine getiren müşfik karakterimiz Josep K. otuzuncu yaşını onu hayli şaşırtan tatsız bir sürprizle karşılar; Tutuklanmıştır! Yalnız ortada ne bir iddianame vardır, ne de bir mahkeme.İdrak sınırlarını zorlayan bu haberi ona bir sabah ‘bunaltıcı düşlerden uyandığında’ odasında gördüğü pejmürde kılıklı iki yabancı verir.Josep için hazırlanan kahvaltıyı yemekte bir beis görmeyen bu arsız ikili onun haklı merakını gidermek adına sordukları tüm soruları cevapsız bırakırlar.Gerçeklik algısı alt üst olan Josep K. düşünmeden edemez; Huzur ve barışın hüküm sürdüğü bir hukuk devletinde bunlar nasıl yaşanır?
Baskın, sevgisiz bir baba ile pasif bir annenin büyüttüğü özgüvensiz bir çocuk Kafka.(Ana karakter Josep K.’nın Kafka olduğu bana kalırsa kuşku götürmez bir gerçek.) Prag doğumlu bir Yahudi olması, onu yaşadığı toplumda ‘ötekinin de ötekisi’ olduğu bir dışlanmışlıkla kuşatacak, içinden atamadığı bu yabancılık hissi eserlerine yön veren başlıca unsur olacaktır.İçinde asla duyamadığı o aidiyet hissi, varoluşsal korkuyla birleştiğinde kaleminden çıkan her öykü, ölümünden sonra tüm Avrupa’ya cehennemi yaşatacak faşizmin kehaneti olacaktır.Öyle ya, kendini tutuklama haberini veren nöbetçilere bunun sebebini sorduğunda, aslında onların da bu durumdan haberdar olmadıklarını anlar.Onlar sadece vazifelerini yerine getiren devlet memurlarıdır. #153385565 Bu cevap bana
Yahudi asıllı yazar, 2. Dünya Savaşı’ndan iki yıl önce hayatını kaybetmiş; ancak üç kız kardeşi toplama kamplarında ölmüştür. Ölümcül hastalığa yakalanan Kafka, ölmeden önce arkadaşı Max Brod’a “son isteğim arkamdan bıraktığım her şeyin, okunmadan yakılmasıdır” demiştir. Niye kendisinin yakmadığı da akıllara gelen ilk soru tabi ki…
Esere gelecek olursak; zekice yazılmış muazzam bir eserdi. Gerçekte anlatılmak istenenle kitapla anlatılan çok farklı, aradaki bağlantıyı kurunca hayran olmadan edemedim. Can Yayınları’nın çevirisi de çok güzeldi ve çok akıcı okudum. Bu eserle ilgili şöyle bir efsane de duydum ve sizlerle paylaşmak istiyorum: “Alfred Kazin, Thomas Mann'ın bir zamanlar Kafka'nın bir romanını Einstein’a ödünç verdiğini ve Einstein'ın kitabı geri getirdiğinde; ''okuyamadım bu kitabı; insan beyni bu derece karmaşık değil!'' dediğini anlatıyor.''
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Dava, benim için zor ve yorucu bir kitap oldu. Bundan yaklaşık 3 sene önce bu kitaba başlayıp 15-20 sayfa okuyup bırakmıştım. Şimdi sabredip sonuna kadar okudum ama hiç keyif alamadım. Bu kitap neden bu kadar çok okunuyor ve beğeniliyor diye diğer okuyucu yorumlarına da bakmayı ihmal etmedim. Yorumları okuyunca bu kitap için 3 çeşit okuyucu tipi gözlemledim.
1. Kitabı anlayarak ve özümseyerek beğenenler.
2. Benim gibi kitaptan zevk al(a)mayanlar.
3. Kitaptan hiçbir şey anlamadan kitabın mükemmel olduğunu söyleyenler.
Kafka’ya başlamak için doğru bir kitap olmadığını söyleyen birçok yorum okudum. Özellikle yazarın Dönüşüm kitabını çok merak ediyorum ve kısa zamanda okuyacağım. Umarım Dava gibi yorucu bir kitap olmaz benim için.
Mahkeme=Hayat
Kitapta Kafka büyük bir metafor yaratıyor.
Bir sabah uyanıyor ve dava edildiğini öğreniyor. Kitap boyunca neden dava edildiğini ve kimin dava ettiğini anlayamıyorsunuz bile.Kitapta geçen mahkeme,yargıç,avukat hepsi gerçek anlamı dışında,başka başka anlamlar yüklü.Hatta en sonunda katedralde görüştüğü rahip de Tanrı . Rahipin K.'ya anlattığı hikaye de çok ilginç.
Ve inananlar için bizler de bir tür bu dünyada mahkeme de değil miyiz? Cennete mi, cehenneme mi gideceğimiz bu dünyada yaptıklarımız ve yaşadıklarımızın sonucu karar verilecek.
Sembolleri sembollerle açıklayan bir roman
Kafka'nın düzen sorgulamalarının ve benlik arayışının bir başka sembolü Joseph K. Büyük bir belirsizliğin, karanlığın içinde ışığı arayan ve bu ışığı ölüm anında gören bir adam K.
Kitabın girişinde bir nedensiz bir tutuklamayla karşılaşıyor K. ve bu tutuklamanın neden yapıldığını hiçbir zaman öğrenemiyoruz. Suçunun ne olduğunu hiçbir zaman öğrenemiyor K. Bir süre sonra da suçunun ne olduğunu sorgulamaktan vazgeçiyor zaten ve tamamen sistemi çözmeye ve bu içine düştüğü belirsiz durumdan kurtulmak istiyor.
Aslında Dava tam anlamıyla bir sembolden ibaret. Öyle ki kitabın sonu bile başlı başına bir sembol. K.'nın yargılandığı dava legal bir dava bile değil. Yargıç ortada yok, üst düzey memurlar da ortada yok ve kimse ne olduğunun tam anlamıyla farkında değil. Aslında bu durum hayatın ta kendisi. Birçoğumuzun neden yaşadığını, ne için yaşadığını sorgulamadan sadece hayatta kalmaya çalışmasının bir sembolü. K. ise herkesin bir şekilde haberdar olduğu ve adapte olduğu sisteme tamamen yabancı ve bu sistemin dışında yalnız bir karakter. Onu sistemin içinde tutmaya çalışan insanlarla çevrili etrafı (avukat, mübaşir ve karısı, ressam, avukatın bakıcısı...). Amaçları ise onu bir şekilde ellerinde tutmak ve belki de yıldırmak. Zaten davanın sonucunda kesin bir aklanmanın olma ihtimalinin ne kadar imkansız olduğu sürekli belirtiliyor. Geçici bir aklanma ve sürüncemede bırakma dışında pek bir çözüm yok aslında. K. da bu sisteme adapte olamıyor bir türlü; avukatını azlediyor, mahkemesinin üzerine düşmüyor.
Dikkat edilmesi gereken bir nokta ise mahkemenin K.'yı bir noktada serbest bırakmış olması. K. istese mahkemeye gitmeye bilir ya da kendini savunmaya çalışmaya bilir ancak bunu yapmıyor ve bir mücadele içine giriyor. Bir yaşam mücadelesi aslında bu. Yargılayanının, suçlayanının,