Deadpool X Carnage
Cullen BunnYazar:
Cullen Bunn
Çevirmen:
Cenk Könül
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 24 dk.
Sayfa Sayısı:
120
Basım Tarihi:
Mart 2016
Yayınevi:
JBC Yayıncılık
ISBN:
9786059155168
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Kitapta Cletus Kasady yani Carnage hapse atılır ve simbiyonttan ayrılır ancak bu o kadar uzun sürmez. Çünkü Cletus'un simbiyontla arasında telepatik bir bağ vardır ve bu sayede onunla yeniden birleşir. Sonrasında ise bir sürü suça imza atar. Bunu gören paralı asker Deadpool onu yakalama görevini kendinde bulur. Çünkü Carnage ile frekanslarının uyuştuğunu onunda kendi gibi aklından problemleri olduğunu anlar. Mükemmel bir karşılaşmayı bize sunan bu kitap şu ana kadar okuduğum en iyi Deadpool çizgi romanıydı.
Çok keyifli bir hikayeydi. Deadpool'un tarzı yine bildiğimiz gibi. Elime aldığım gibi bitirmeden bırakamadım. Deadpool seven herkes çok keyif alacaktır.
Deadpool X CarnageÇizgi Roman
Bu çizgi roman tam anlamıyla komik, eğlenceli ve fazla kafa yormayan bir hikâye sunuyor. Zaten konu Deadpool olunca olayın tonu baştan belli.
Hikâye, ton olarak sanki Deadpool vs Wolverine filmiyle Venom: Let There Be Carnage karışımı gibi hissettiriyor. O kaotik mizah + psikopat derecesinde şiddet dengesi burada da var. Olaylar, Cletus Kasady ve Carnage’in hapishaneden kaçmasıyla başlıyor. Sözde istedikleri tek şey “sakinlik ve huzur içinde yaşamak”… Tabii bunu yaparken ortalığı dağıtıp insanları öldürmeleri gibi ufak (!) detaylar var.
Bu dehşeti gören Deadpool da klasik şekilde olaya dahil oluyor ve peşlerine düşüyor. Ama bunu öyle sıradan yöntemlerle yapmıyor; tamamen Deadpool’a yakışır, absürt ve akıl almaz yollarla. Özellikle Deadpool’un Carnage’i kovaladığı ve onunla uğraştığı sahneler hikâyenin en komik kısımları. Mizah ile çizimler burada çok iyi bir uyum yakalamış; görsel anlatım esprileri daha da güçlendiriyor.
Hikâyenin net bir başı ve sonu var, yani tam bir one-shot okuma. Marvel evrenine büyük etkiler bırakan bir olay değil ama zaten amacı da bu değil. Büyük dramatik sonuçlar yerine eğlenceyi ve aksiyonu ön planda tutuyor.
Kısacası, “biraz kafa dağıtayım, bol şiddetli ama komik bir şey okuyayım” diyorsanız tam o kafada bir çizgi roman. Derinlik aramadan, Deadpool kaosunun tadını çıkarmalık bir macera.
Deadpool' lar içerisinde en keyiflisiydi. Yaşayan ölülerin dönüşü kitabını pek beğenmemiştim. Yani aradığım mizah yoktu ama bu kitap iyiydi, komikti, keyifli bir zaman geçirmemi sağladı. Tavsiye edilir. Arada bir çizgi roman okuyun yahu.
Güzel bir deadpool macerası. Her zamanki gibi bol makara ile hasmını patates eden deadpool, gariban doktorları ve muhtemel carnage maktullerini ölümden kurtararak kahraman gibi kahraman olduğunu bir kez daha dosta düşmana gösteriyor. Yürü deadpool kim tutar seni.
Deadpool Carnage
Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Evren iki benzer karanlığı, birbirini aynada görsün diye karşı karşıya getirir. Ve bazen o aynaya sadece karakterler değil, biz de bakarız.
Bir yanda saf yıkımın çığlığı:
Carnage, kanın ve kaosun beden bulmuş hali. Onun için dünya bir oyun alanı değil, parçalanacak bir sahnedir. Merhamet bir zayıflık, düzen ise yok edilmesi gereken bir yanılsamadır. Onu okurken insan bir boşluğun kenarında duruyormuş gibi hisseder. Çünkü onda tutunacak hiçbir şey yoktur.
Diğer yanda ise gülerek öldüren bir adam:
Deadpool, deliliğini bilen, hatta onunla alay eden bir anti-kahraman. O da şiddetin içindedir, ama kaosla arasına ince bir ironi perdesi çeker. Sınırları vardır; belki kırık, belki eğri, ama vardır. Ve belki de o sınırlar, onu tamamen kaybolmaktan kurtaran son şeydir.
Bu hikâye yalnızca bir çatışma değil.
Bu, deliliğin iki farklı biçiminin düellosudur.
Carnage kaderi inkâr eder; o sadece içgüdüdür.
Deadpool ise kaderle dalga geçer; o seçim yapabildiğini iddia eder.
Ama okurken insan ister istemez kendine şu soruyu sorar: Gerçekten seçim yapabiliyor muyuz? Yoksa sadece içimizdeki karanlığı daha kabul edilebilir bir dille mi savunuyoruz?
Aralarındaki savaş, yumruklardan çok düşüncelerle yankılanır. Biri “neden olmasın?” diye sorarken, diğeri “neden?” sorusunu bile gereksiz bulur. Kan akarken bile metnin içinde ironik bir bilinç dolaşır. Ve bir noktada mesele onların kim olduğu olmaktan çıkar; mesele, o iki uçtan hangisine daha yakın durduğumuzdur.
“Deadpool vs. Carnage”, kaosun estetiğini sert ama bilinçli bir dille anlatırken, grotesk bir dünyanın içinde bile insanî bir çatlağın var olabileceğini hissettirir. Rahatsız edicidir; ama aynı zamanda düşündürücüdür. Çünkü anlatılan şey yalnızca şiddet değildir. Şiddetin ardındaki boşluk, irade ve
Reklam
