Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
448
Basım Tarihi:
Ekim 2024
Yayınevi:
Artemis Yayınları
ISBN:
9786256205017
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
EFLAL 4 #kitapyorumu
"Ben yangının ortasında dahi kalmış olsam önce sen üşüyor musun diye düşünürüm."
•••
"Benim pusulam sen neredeysen orayı gösteriyor."
Bir serinin daha sonuna geldik. Karakterlerimiz ilk kitaptan beri çeşitli sorunlarla tehlikelerle cebelleşiyorlardı. Final kitabıyla son kez bir tehlike onları bekliyor sonrası mutluluk... Severek okuduğum bir hikayeydi veda etmek öyle kolay olmadı o yüzden biraz bekletmiştim. Veda kitabı olduğu da her sayfasıyla hissediliyordu. Hem mutluluk vardı hem endişe ama en çok yüz güldürüyordu.
Karan ve Eflal aşkıyla yine eridik, Karan sevdiğinin üstüne titreyen bir adam hep öyleydi ve öyle devam ediyor bu kitapla aşklarına doyuyoruz diyebilirim. Ömer mutlu olmasını en çok istediğim karakterdi onu böyle okumak beni rahatlattı. Batuhan ve Alptekin keyif veren yaramaz delikanlılar onları da bir güzel aşk çarpıyor.
Dostluk, aile, aşk ve heyecanıyla dolu dolu, sıcacık hissettiren bir seriydi. Yazarın kalemini seviyorum yeni kitapları için sabırsızlanıyorum.
Seni unutmicim kafasına odunla vurulup sonra aşık olan Eflal O sahneyi unutursam kalbim kurur. Çok gülmüştüm ve hâlâ gülüyorum. Tabii beybi Eros gelip totoya ok fırlatmadı o anda. Yanlış anlamayın. Şimdi düşündüm de Eros aslında odunu tutan kişi olabilirdi. Dank!
Aslında olay şöyle gelişiyordu; Eflâl, ağabeyinin evine biraz Sinsice giriş yapmak üzereydi. Annemin tabiriyle gecenin pey vaktiydi ve başı kapüşonla örtülüydü. Kapıyı açmaya çalışırken önce sesi duyduk ve o da yıldızları saydı.
Hastane odasında tanıştı Karan ile. Hangisi evi karıştırdı bilmem de Eflâl'i kötü niyetli sanmışlar meğerse. İşte 4 kitaplık Eflâl efsanesi böyle başlamıştı.
Milenyumcuğumun ilk kitabı ve aynı zamanda da kenar süsleri modası onla başlamıştı. Evet, bu işi Milenyum başlattıHepimiz bayıldık mı? Bayıldık
Ağabeyinden başka kimsesi yoktu Eflâl'in. Anne babası şaibeli bir kazayla ölmüş, yetmezmiş gibi dedesinden kaçıyordu. Sonra onlarla tanıştı, yani Akdoğan ailesiyle. Kulağa aşiret işi mafyatik geliyor ama öyle değil. İşin içinde birbirine düğüm olmuş aile sırları, korkunç düşmanlıklar, düşmanların itinalı yıllardır işleyen oyunları, Acılar ve özlemler...
Hepsi bir bütün olarak çok iyiydi. Ben aksiyonlu ve biraz da yazarın mizahi anlayışı beni çok eğlendirdiği için seriyi sevmiştim. Şimdi veda etme zamanı geldi. Ne kadar da okumayı gecikirsen de bitti. Ama üzülmüyorum çünkü yazar, yazmaya devam ediyor.
Ben mutlu son insanıyım. Yazar da öyle ki tüm düğümleri çözdü son kitapta ve hepimizi mutlu edecek son yazdı.
Ve Epope, dehşet ve ibretle tavsiye eder!
Bu aralar son dönem severek okuduğum serilere veda etmiş biri olarak söylüyorum üzücü bir durum. Gerçekten öyle! Gerçi bu kitap aynı anda bana bir çok duyguyu hissettirmeyi nasıl başardı hala bilmiyorum. Baştan sona acayip bir heyecanla okudum ki bu benim için çok önemli bir detaydı. Sevgili @idelirukiye yine yapmış yapacağını demeden duramam! Hem canımıza okuyup hemde hiç bir şey olmamış gibi yaşamayı nasıl başardın? Hadi biraz bunu konuşalım.. Ben uzun zamandır uzun seri okumayı bırakmıştım. Lakin bu seri benim evimden biri gibi oldu diyebilirim. Hani her bir karakter evimizin çocuğu resmen! Sanki evlatlarımı geride bırakıyormuş gibi bir burukluk var resmen içimde.. Böyle her bir karakterine duygusal bir manyaklıkla bağlandığım kitapların kölesi olduğumu söylemişmiydim?
Eflal, Karan, Arif, Alptekin ve diğerleri... Yahu ben size hangisini övsem az kalacak gibi. Güçlü kızım Eflal'imi? Delice aşık Karan'ımı? Aytekin ve şapşik aşık hallerini mi? Ahh yoksa Ömer bebeğimi mi anlatayım? Ay ben size ne anlatayım? Bir çok duyguyu bir arada yaşadığımız bu seri benim unutulmazlarım arasında yerini aldı. İnanın her bir duyguyu net bir şekilde içinizde hissedeceksiniz. Hüznü, aşkı ve saf duyguları sahipleneceğiniz bir çok nokta var. Kitapta sizinle delice paylaşmak istediğim şahane detaylar var. Mesela bir mektup mevzumuz var ki nasıl anlatayım, neresinden anlatayım hiç bilmiyorum. Aslında serinin son kitabı olması bakımından ben artık ne desem, ne anlatsam #spoiler olacak biliyorum. O yüzden duygularımın yoğunluğundan aslında ne kadar çok sevdiğimi anlayabilirsiniz. Sizlere gönül rahatlığıyla tavsiyemdir..
Puan vermedi
AĞIR SPOI İÇERİR
Kitabı gerçekten severek okudum güzel akıcı bir seri kitabın bence 1. sırasından 4 . Sırasına kadar Karan 'ın saf sevgisini severek okudum
kitabın konusuna gelirsek ; Eflal adındaki kız karakterimiz babasının düşmanlarından Kaçarken İstanbul'a gelir İstanbul'da abisi vardır Telefonunun şarjı bittiği için yanlış eve girmeye çalışıyor ve o sırada biri kafasına kapıya vurup onu bayıltır sonra Eflal Gözlerin hastanede açar ve erkek karakterimizi Karan ile karşılaşıyor Karan Eflal 'in abisinin en yakın dostudur Eflal'in abisi Eflali korumak için bir süre Karanlarla yaşamasını ister Eflql Karanlarla yaşamaya başlar Karan ilk andan Eflale aşık olmuştu Ama hep inkar eder O yüzden ilk başta kötü davranır
Eflal'in anne babası Aslında vefat etmiştir Almanya'dan Türkiye'ye getirilirken naaşları kaybolur Eflalin abisi bunu eflal'den gizler Aslında düşmanın dedesi olduğunu düşünüyor ama aslında düşman kuzenidir bir sürü olay çok karışık ,mesela Karan Mit le çalışan biri mafya babası gibi davranıp üllede ki kötu insanları yakalamaya çalışır ,hatta o gece Eflal 'in kafasını kapıya vuran Karan 'in erkek kardeşi Alptekin kitap gerçekten uzun ama kitap güzel ilerliyor Ben severek okudum mutlu bitiyor zaten kitapta yan karakterleri de gayet yer verilmiş Ömer, Arif, Sena, Alptekin bütün yan karakterini özenle yer verilmiş severek okudum
Uzun zamandır serinin son kitabına başlamak istiyordum. Bir veda kitabı ancak bu kadar güzel yazılabilirdi. Yazarın kalemini çok seviyorum ve ne yazsa okurum dediğim yazarlar arasında. Eflâl ve Karan Akdoğan ailesinin muhteşem hikâyesi burada bitti ama onlara veda etmek beni hem üzdü hem mutlu etti. Okuduğum ve bitirdiğim bütün kitaplarda aynı duyguyu yaşamak bazen yorucu olabiliyor ama çok güzel bir maceranın sonlanması ve yeni maceralara adım atmak kadar harika bir duygu tanımıyorum. Kitapsever olan herkes beni anlayacaktır.
Eflal, gecenin bir vakti yolunu kaybetmiş kendini 13 numaralı kapının önünde bulmuştur. Ve o günden sonra hayatı geri dönülemez bir şekilde değişmiştir. Yıllarca bir aile, sıcak bir yuva, bir vatan arayışındayken kan bağı olmasa bile can bağı ile bağlandığı bir aileye, bir yandan ise yıllardır onu bekleyen dedesine kavuşmuştur.
Akdoğanlar ile birçok kez zorluktan geçmiş, pek çok olay atlatmış ve Karan ile aşkın en güzelini yaşamıştır. Her şey yoluna girdi derken tekrar tekrar düşmüşler ancak beraber kalkmışlardır. Geçmişin prangalarından kurtulma, güzel günlere kavuşma zamanı artık gelmiştir. Ancak isteme gününde yaşanan olaylar onların bir kez daha sınanacaklarının habercisi olacaktır.
Bu seriye veda etmek için asla hazır değildim.Baştan sona kadar ana ve yan karakterlerini sevdiğim, yaşanılan olaylarda onlarla beraber üzülüp, ağladığım, zaman zaman kahkahalar attığım bir seriydi.Eflal acılarını içince yaşayan dışardan bakıldığında ise eğlenceli ve güçlü bir kadındı.Karan ise ilk andan itibaren Eflal'in kayıp yapboz parçasıydı. Ve ikisi bir araya gelince tamamlandılar.Özelliklede Karan'ın her şeyi düşünüp kendinden önce Eflal'i koyması kalbimi eritti.Alptekin ve Batuhan evin yaramaz çocukları yine formlarındalardı ve o ikisini aşık görmek çok eğlenceliydi.Akif insan irisi ama evin en değerli üyesi sonunda muradına erdi.Ve Ömer üzümlü kekim artık mutlu. Aralarından belkide en mutlu olmayı hak eden kişi Ömer'di. Hepsini mutlu ve bir arada görmek beni de çok mutlu etti. Yine üzüldük ama bu seferki sondu. Baran Ağa ise kalp kırıklığım olarak kaldı.Tabi bir de ufak bir Çekirdek meselemiz vardı ki o kısımlarda çok eğlendim.Yine keyifle okuduğum bir kitap oldu. Sizlerde aile sıcaklığı, aşk ve dostluk dolu bir kitap arıyorsanız bu seri ile mutlaka tanışmalısınız.
“Ben yangının ortasında dahi kalmış olsam önce sen üşüyor musun diye düşünürüm.”
Eflâl’in kaderin onu yanlış kapıya yönlendirmesiyle başlayan hikâyesi onlarca insanın hayatını değiştirir. Bu değişim hepsinin hayatını farklı açılardan etkilemeye devam etmektedir. Sona ulaşan yolculuklarında, pusulası kendi kalbi olanların yolu yeniden kesişecektir.
Hayat önlerine her zaman bir set çekse de el ele o zorluğun üstünden atlayan Akdoğanların sınavı onları bambaşka noktalara götürür. Beraber göğüs gerdikleri bir yolculuğun sonunda bir kez daha sağ çıkabilecekler midir?
Eflâl’in sonuna geldiğimize hala inanmıyorum Karan ve Eflâl’e veda edecek olmak beni hala üzüyor.. Hikayenin sonuna gelirken her karakterimiz için bir son bekliyor bizi. Eflâl ve Karan’ın en mutlu günleri beklenmedik bir olayla yarıda kesilirken olayların sonunda hayatlarının bir anda değişebileceğini ve bunun ikisini dudağa da bağlayacağını ve tamamlanmış hissettireceğini asla tahmin edemezlerdiİyi şeyler olurken kötülük dışarda gezmeye devam ediyor tabii ki ve Akdoğan’ların kaybetmeye niyeti yok. Karan ve Eflâl’in birbirlerine olan aşkları o kadar hissedilirdi ki özellikle Karan’ın Eflâl’e olan düşkünlüğü, onu kendinden çok düşünmesi beni her seferinde çok etkiliyorAynı şekilde Ömer’i okumak o kadar güzel ki seri boyunca ona üzülüp sonunda mutlu olduğunu görmek beni inanılmaz mutlu ediyor Eflâl’in hayatlarına girmesi ile gerçekten de Akdoğan’ların hayatı baştan sona değişiyor. Alptekin ve Batuhan her zaman beni en çok güldüren ve eğlendiren karakterlerden oldu. Karan’ın ailesini korumak için yaptıkları çok kıymetli ve bu sefer başkalarının kazanmasına izin vermeyecek kadar da gözü kara. Hikayenin sonuna gelirken vedalaşmak benim için çok zor oldu kalbimde her zaman özel bir yerleri olacak
Eflal IV ~ Rukiye İdeli
.
Bu yorum biraz mutlu biraz buruk ve bolca duygulu olacaktır şimdiden uyarayım
Eflâl serisi benim çok sevdiğim, her bir karakteriyle bağ kurduğum, aşırı akıcı bir kurguydu ve şimdi veda zamanı Ben Lâl ve Karan’la vedalaşmaya hazır değildim ama Ömer’i ve Eflâl’e minik kuş demesini, Alptekin’in şebek hallerini, Arif’i unutmayacağım mesela. Dört kitap boyunca çok şey yaşadık ve şimdi tam da mutlu olmaya en çok ihtiyaç duyduğumuz zamandayız.
Geriye dönüp bakınca yanlış bir kapıyı açmaya çalışırken hayatımız nasıl böyle savruldu, duruldu ve birçok duyguya ev sahipliği yaptık inanamıyorum
Geçmişle savaşırken, en zor gerçeklerle yüzleşip artık mutlu olmamız gerekiyordu. İlk kitaptan bu yana Eflâl’in yaralarını saran Karan’a aşığım mesela. Aytekin’in Ef’ine bağlılığı ve çocuk gibi olmasının ardından şimdi ise inanılmaz tatlı ama komik bir aşk adamı oluşuna da bayılıyorum Ömer’in minik kuş hitabı ve yıllardır beklediği ana kavuşması Ömer’in adı ve minik kuş hitabı her geçtiğimde gözlerim dolu dolu oluyor resmen. Sayfalardan taşan bir sevgi bu
Karan’ın bebek gibi seven bir adam olmasına da yine her zamanki gibi kalbimizi bıraktık efendim. Alptekin’in şapşal hallerine bayıldığımı bir kere daha söylesem olur mu?
Eflal’in Çekirdek’e yazdığı mektupta ağlamak istedim çok tatlısınız ama Ya da bir zeybek sahnesi var kiii aman aman
Lal, Çekirdek, Karan, Ömer, Hale, Arif, Sena, Alptekin, Ayperi ve Batuhan ile aile gibi oldum resmen. Patron’u da unutmayalımBu aileyi çok ama çok sevdim. Dört kitaplık harika bir yolculuktu.
Vedalaşmak zor olsa da onlarca duyguyu hissettiren bu seri kalbimin en özel köşesinde artık. Bu bir veda ama benim için hem buruk hem mutlu bir veda Siz de okumalısınız!
Eflâl…
Karan’ın Lâl’i…
Gül güzeli…
