Анна Каренина
Lev TolstoyAfanasiy Fet
Pencere Önünde
Başımı camına dayamış penceremin,
Tatlı bir hüzün içinde bekliyordum;
Sen çıkagelesin de
Seninle birlikte
Karlarla örtülü ova boyunca
Uçup gidelim diye.
Lâkin sen ormanların parıltısında saklandın;
Parlak muz yapraklarının altına,
Issız yosunların gümüşü arasına
Ve fıskiyenin inci tozuna karıştın.
Bir dağ yolunun kıvrımını gördüm:
Orada kar, senin ayağınla ürpermişti.
Billurdan bir mağarayı da seçtim,
Ne var ki bana kapısı kapalıydı.
Derken birden sen girdin içeri;
Ve ben her şeyi o anda anladım:
Dudaklarında bir gülüş,
Gözlerinde ince bir tehdit.
Ah! Bana her şeyi
Ne doğru fısıldamış meğer
Camın üstünde donmuş
Kırağının o garip nakşı.
(1871)
Анна Каренина
Анна Каренина
Reklam
❝Bütün mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz ailenin mutsuzluğu kendine göredir.❞
Anna Karenina | 
Lev Tolstoy
Anna Karenina | Lev Tolstoy
"Ruhunun diğer yarısıyla tanıştığında başkalarıyla neden işlerin yürümediğini anlayacaksın."
Anna Karenina
Anna KareninaReklam
Reklam