Yazar:
Rainbow Rowell
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 0 dk.
Sayfa Sayısı:
459
Basım Tarihi:
2014
Yayınevi:
Pan Macmillan
Orijinal Adı:
Fangirl
ISBN:
9781447263227
Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Tatlı bir kitaptı, özellikle sadece aşk değil de genç bir kızın kendini tanıma yolculuğuna takınlık etmek çok güzeldi. Yazı yazma istediğimi geri getirdiği için ayrıca sevdim
Yazar hiç mi bir insan sevmemiş bu ne kadar tatsız tutsuz bir aşk anlatımı.
Cath sinir bozucu. Asla levi hakkında o şekilde düşünmemiş olmasına rağmen onu öpünce bir anda aşırı aşık oluyor. Ve birbirleri hakkında bir şey bile bilmiyorlar. (Sevgili olduktan sonra levinin yaşını öğreniyor.)Sevgiline kirli çamaşırlarını taşımasına izin vermek seni güçsüz bir kız yapmaz. Ve öykü yazma ödevi olarak fangirllük yaptığın kitaptaki her şeyi alıp kendi stilinle yazmak tabi ki plagiarism. Bunu bir profesörle tartışmazsın bile.
Annesini hakkında kitapta geçen her şey çok malcaydı. Öylesine yazılmış gibi. Ve Nick bu kitapta niye vardı? 100 sayfa sürebilecek bir kitabı zorla uzatmış.
Kitapta empati kurulabilecek tek şey üniversiteye yeni başladığında yaşadığı huzursuzluk, yalnız hissetmesi ...
“It’s like a science fiction story,” she said, “No little kids ... Nobody over thirty ... Where are all the old people?”
Bu kitabı ilk olarak 2016 yılında okumuştum ve 2020 yılında 4. Kez tekrar okudum. Bu kitabın bana hissettirdikleri, her okuduğumdaki o rahatlama hissi paha biçilemez. Belki siz beğenmezsiniz ya da size benim kadar anlam ifade etmez. Bu kitaba bana ayna görevi gördüğü ve her sayfada kendimden bir parça bulmamamı sağladığı için teşekkür ederim.
eğer fangirl'ü okumakta tereddüt ediyorsanız, gerçekten okuyun derim. Kitabın ana karakteri, yani Cath kendine özgü bir karakter ve yazar da anlatımıyla sizi resmen Cath'e bağlıyor.
Kitabın sayfa sayısı bir gençlik romanına göre fazla, ama sayfalar resmen uçup gidiyor, hissetmiyorsunuz bile. Ayrıca da yazar bazı film ve serilere zekice göndermeler yapıyor, espriler yapıyor ve işin içine biraz da aşk girince ortaya mükemmel bir şey çıkıyor.
Normalde gençlik ya da aşk romanları okumayı sevmeyen bir insanımdır. Ama Cath'le birbirimize o kadar çok benziyoruz ki. Kitabı okurken, sanki kendimi okuyormuşum gibi hissettim. Simon ve Baz yerine Draco ve Harry felan :)
Her neyse. Bence kendinizi dinlendirmek ve eğlendirmek için mutlaka okumanız gereken bir kitap.
İkizler üzerinden iki seçimin sonucunu göstermek harika fikir.
Simon Snow serisinin kurgusal bir seri olduğunu düşündüm elbette ama kitap içine aldıkça bu serinin gerçekten olup olmadığını düşünmeye başladım. Kitap bitince de ilk işim böyle bir seri olup olmadığına bakmaktı. Çünkü seriye ait karakterlerle ilgili konuşmalar öyle tutarlıydı ki ancak gerçek bir seriye gönderme yapılırsa bu kadar başarılı olabileceğini düşündürdü. Sanki o yedi kitaplık seriye hakikaten hakim biri yazmış gibiydi kitabı. 2015 yılında daha sonra o dünyadan bir seri başlatılmış ama bu kitaptan sonra olduğu için ne zaman yazıldığından emin olamıyoruz. Böylesine gerçekçi ve tutarlı olmasını çok takdir ettim. Kitabın başında seriyle ilgili verilen bilgiler de bu inandırıcılığı artırıyor tabi. Tıpkı Herman Merville’in Moby Dick’te yaptığı gibi.
Psikolojik analizler yapılabilecek bir kitap olduğunu düşünüyorum Fangirl‘ün. Hayranlık nedir? Bunun normal sınırı var mıdır? Aslında bir kaçış bölgesi midir? Kontrol gücümüzün olduğu dünyalar gibi mi görürüz bu bölgeyi? Hayran çılgınlığının bir ergenlik macerasından öte geçmişimizde olan bitenlerin bir ürünü olabileceğini düşündürdü. Aynı zamanda seçimlerimiz konusunda yaşayacağımı muhtemel pişmanlıklara da yeniden bakma fırsatı verdi.
Kitabın baş karakteri Cath gibi görünse de aslında bence ikizler bu kitaptaki ana karakterin iki ayrı seçimini temsil etmek üzere seçilmiş. Oldukça zeki bulduğum bir yöntem ve bir yazar için de inanılmaz ilham verici. Bu hikayeyi Cath’in sesinden dinlememizin nedenini de Wren’e nazaran onun daha derin ve duygusal bir karakteri olmasına bağlıyorum. Çünkü Wren uçarı ve havalı bir tip. Eğer onun sesinden dinleseydik bu kadar derindeki detayları göremeyebilirdik. Yazara hayran kaldığımı söylemeliyim.
Anneleri tarafından terk edilmiş ve her ne kadar öyle olduğu doğrudan belirtilmese de
Rainbow rowell'ın kurgusu çok güzel fakat sonunu asla bağlayamıyor. Eleanor&park kitabını da okumuştum ve ona 7 puan verdim. Çünkü sonu çok saçma bitti. Bu kitabı ise severek okudum, cath karakterini kendime yakın buldum ve çok sevdim. Fakat 1 puanı simon&baz hikayelerinden 1 puanı da yine sonunu bağlayamamasından kırdım. Simon&baz la alakalı yazılar o kadar canımı sıktı ki, bu harry potter falan değil ve merakta etmiyorum zaten, uzun uzun anlatmaya ne gerek var ki?! Asıl yazarın ve cath in yazdıklarını niye koyup duruyosun kitaba?! İlla koyacaksan adece cath in yazdıklarını koy, hiç bilmediğimiz bi serinin saçma küçük ayrıntılarından bize ne! Biraz sinirlerim bozuldu kusura bakmayın. Cath ve levinin hikayesi için okunur bu kitap, ama keşke o son yazdığı annesiyle alakalı yazı bi şekilde annesine ulaşsaydı. Kadın da gerçekten o zaman nelere mal olduğunu görüp geri gelseydi, özür dileseydi falan bir kez daha bahsedilseydi kadından keşke. Nickte çok amaçsızdı, kapıya gelip gel ödülü birlikte alalım diyo, sonra hayır diyince gidiyo falan. Resmen laf olsun torba dolsun gibiydi o sahne. Neyse benden bu kadar
2016'dan...·459 syf.·
7/10
2016 23. kitabı
Büyük beklenti kötü şey gerçekten. Eleanor & Park'ı o kadar çok sevmiştim ki Fangirl'de de beklentim tavandı. Yine sevimli bir hikaye evet. Rowell'ın diline ve yarattığı karakterlere hayran oluyorum. Her karakter birbirinden doğal ve güzeldi ama özellikle kızların babaları ve Reagan bu romanda favorim oldular. Hızla 2,5 gün gibi bir sürede okuyup bitirdim.
Ama ne yazık ki okurken şiştim! Cidden şiştim! O Simon Snow bölümleri uzadıkça uzadı ve ben okurken "off yeteeer" diye bağırasım geldi içimden. Ayrıca o bölümlere kendimi veremediğimden resmen ne olup bittiği hakkında en ufak bir fikrim yok. Ve kitapta, Harry Potter'ın adının geçmesi de ayrı bir gariplikti. Simon Snow onun "çakmasıyken" nasıl Harry Potter'dan da ünlü veya aynı kefede oluyor anlayamadım. Keşke başka bir seriden örnek verseymiş. Küçük ama sinir bozucu bir ayrıntıydı.
Belki Eleanor ve Park'ı okumadan okusaydım düşüncelerim çok daha farklı çok daha olumlu olabilirdi. Üzgünüm çok gölgesinde kaldı.
Neyse... Genel olarak bu roman da Rowell tarzında ve şirin miydi? Şirindi. Okurken eğlendim mi? Evet eğlendim. Her ne kadar artık genç yetişkin sayılmasam da ben Rowell'ın kalemini seviyorum ve kitaplarını okumaya devam edeceğim.
Sadece bir günde hızlıca okudum. O kadar eğlendim ki liseye geçiş sınavımdan 1 hafta önce olmasına rağmen sinir stres hepsi uçup gitti. Yazarın diğer kitabı elaonor ve park'ın aksine karamsar noktalar, dram olaylar baskın değil. O kitabı ancak 3 günde okumuştum. Yazar o kadar akıcı bir şekilde anlatıyor ki kendini, karakterleri ve olayları... O dönemimde tercih etmeyeceğim depresif bir kitabı bile daha çok sevdiğim herhangi bir kitaptan hızlı okudum. Bu kitabı zaman ayıramama bahaneleriyle erteleyemezsiniz, o kadar güzel ki okuyup aradan çıkarın bırakın kafanızda hoş bir yer alsın.
Avril Lavigne - What The Hell·411 syf.·
10/10
Beğendi
·2019 36. kitabı
Kitabı okuduktan sonra gerçekten kendime inanamadım. Çünkü neredeyse 8 aydır saçma ön yargılarım yüzünden (herkes beğenmiş ben beğenmem, sıkıcıdır, uzun süre bitiremem vb...) okumuyordum. Nasıl olduysa 4 gün önce gözüme ilişti ve çokta canım sıkıldığı için okumaya başladım ve öyle gitti...
Fangirl gerçekten çok güzeldi! Bu zaman kadar okuduğum en tatlı ve gerçekçi hikayelerden birisiydi Rowell'ın hikayesi. (Ayrıca en çok alıntı yaptığım kitap.) Okurken çoğu zaman kendimi gülümserken buldum. (Alıntı yaparken de.)
Simon Snow onların dünyasının Harry Potter'ıydı. Ve cidden sanki gerçekten Simon Snow diye bir seri vardı. Herkes ona bayılıyordu ve internette onun için bir sürü hayran kurgusu yazılmıştı. Sihircath hesabı gerçekten de internette vardı ve rekor tıklanmalara gerçekten de imza atıyordu. İnternete Simon ve Baz yazdığınızda sanki cidden önünüze milyonlarca başlık çıkıyordu. (Ki çıkmıyor da değil.) Sanki bunlar cidden de varmış gibi hissediyordunuz ki ben hala daha öyle hissediyorum.
Cath, Levi, Wren, Reagan gerçekten gerçekte varmışlar gibi düşünmeye devam edeceğim sanırım. Onları cidden çok sevdim. Ve uzun sürede unutmayacağım.
*
Aslında eskiden yazdığım incelemenin incelemeyle hiçbir alakası olmasa bile çok tatlı olduğu için onu atacaktım buraya ama sonra yenisini yazmaya karar verdim. Çünkü bazı şeyler eklemek istiyorum. Aslında bunları Asla Vazgeçme’nin incelemesine yazmak daha mantıklı olurdu ama o inceleme zaten çok uzun ve güzel.. o yüzden en iyisi buraya yazmak olacak.
Bu kitabın anlatılacak bir şeyi bile yok. Mükemmel bir konusu, olay örgüsü falan… hiçbir şeyi yok. Ama yine de çoğu kitaptan daha çok heyecanlandırıyor beni. Çoğu kitaptan daha çok kendisine bağlıyor ve bana ‘bir bölüm daha, bir bölüm daha…’ dedirtebiliyor. Bu duygu bende artık eskisi
Bu benim gençliğimdeki(sanki yaşlandım ha) en sevdiğim romandı.
Ana kız karakter Harry Potter gibi bir serideki gay shipe hayrankurgu yazan bir kız ve üniversiteye yeni başlıyor ve yurda gittiğinde erkek karakterimizle tanışıyor falan filan gerisini okursunuz.(Hatırlamadığım için kısa kesiyorum lütfen çaktırmayın.)
Çok tatlıydı çok safeplacedi yani okumamış varsa okusun ama yaşınıza da bağlı biraz 17 altıysanız çok seversiniz ama üstüyseniz de sevebilirsiniz bence. Biraz daha kısa olsaydı tekrar okumak isterdim. :))
Yazar Hakkında
Rainbow RowellYazar · 20 kitap
Rainbow Rowell, genç yetişkin ve yetişkin çağdaş romanlar yazan bir Amerikalı yazardır. Yetişkin romanları Landline ve Attachments, gençlik romanları Eleanor & Park ve Fangirl oldukça ilgi görümüştür.
Yazmadığı zamanlarda çizgi roman okuyor, Disney World gezileri planlıyor ve aslında geniş perspektiften bakıldığında pek de önemli olmayan konular hakkında tartışıyor. Nebraska'da eşi ve iki oğluyla yaşıyor.
