Faust, latince mutluluk anlamına gelir . Faust, karakteri bilgiyi aramak uğrunda kıvranır. Nefsini dünya zevklerine yasak etmiş, bunun altında ağırlık hisseden bir karakterdir , karamsarlığı temsil eder.
Roman, ‘Tiyatroda ilk oyun ‘ başlığı altında bir bölüm ile başlamaktadır. Bu bölümde, tiyatro müdürü, şair ve şen adam arasında geçen diyaloglardan oluşmaktadır. Tiyatro müdürü sahnelenecek bir oyun üzerine şair ve şen adam ile konuşur. Tiyatro müdürü her oyunda kendisine yardım ettikleri için mutludur. Tiyatro Müdürü sahnelenecek oyunun seyirci merak ettirecek olaylardan oluşması gerektiğine inanmaktadır.
Müdür: Halkın hoşuna gitmeyi çok isterdim. Çünkü halk yaşar ve yaşatır.
Tiyatro müdürüne göre tiyatro önce ruhu doyurmalıdır. Ozan'a göre ise kusursuz bir yapıt seyircinin beklentisini karşılamasa da olur. Sonuç olarak tiyatro müdürü bütün imkanları kullanarak iyi bir oyun düzenlemelerini onlardan istemektedir. Oyun gökte prolog adlı başlık altında başlamaktadır.
Goethe'nin Faust’u manzum trajedidir . Kitap iki bölümden oluşmaktadır . İlki 1808’de yazılmış, ikinci kısmı ise birinci kısımdan 25-30 yıl kadar sonra kaleme alınmıştır Birinci kısımda daha çok bütünlük vardır sade bir dekor çevresinde gelişmiştir. Duygu, aşk gibi kavramlar kullanılarak romantizm akımının etkisi görülürken , ikinci kısımda ise klasisizm akımının etkisi görülür. İkinci kısımda olaylar arasında bağlantı kurmak güçtür. Faust'ta belirginlik kazanan konular bilgiyi arayış, yaşam iştahı ve aşk arzusudur. Goethe’nin Faust’u insan zihninin varabileceği büyük mucizelerle, inanılmayacak olaylarla doludur. Eserde en ilginç tipleme Mefistofeles'tir . Mefisto bir şeytan, kötülüğü temsil eden bir karakterdir. Mefisto kavramı bir çok farklı kökene sahip ve Avrupa edebiyat tarihinde önemli tarihi bir