Felsefenin İlkeleri
René DescartesYazar:
René Descartes
Çevirmen:
Mesut Akın
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 46 dk.
Sayfa Sayısı:
168
Basım Tarihi:
16 Ekim 2018
Yayınevi:
Say Yayınları
Orijinal Adı:
Principia philosophiae
ISBN:
9789754680058
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Diğer Baskılar
Felsefenin İlkeleri
722 okunmaSay Yayınları · 16 Ekim 2018 · 168 s.
Felsefenin İlkeleri
42 okunmaSay Kitap · 2021 · 168 s.
Felsefenin İlkeleri
32 okunmaSay Yayınları · 1989 · 158 s.
Felsefenin İlkeleri
10 okunmaMEB Yayınları · 1988 · 126 s.
Felsefenin İlkeleri
1 okunmaMilli Eğitim Bakanlığı · 1963 · 122 s.
Key Philosophical Writings
0 okunmaWordsworth · · 432 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Felsefenin İlkeleri - René Descartes
Aslında Spinoza'nın 
Descartes Felsefesinin İlkeleri ve Metafizik Düşünceler eserini okuyacaktım baktım ki eser René Descartes'ın 'in bu kitabına atfedilmiş mecburen önce bu kitabı okudum :)
Felsefenin İlkeleri, hem felsefe hem de kitabın son bölümlerinde fiziğin hareket yasaları üzerine yazılmış güzel bir kitap. Newton Yasaları'nın bu kitaptan yararlanarak yazılmış olabileceğini düşünüyorum. Günümüzden 400 sene önce yaşamış bir dâhinin kitabını okumak keyifli ve ilham vericiydi. Felsefeye ilgi duyanlara tavsiye ederim, keyifli okumalar.
Kitaba 8.1/10 puan veriyorum.
Descartes Felsefesinin İlkeleri ve Metafizik Düşünceler eserini okuyacaktım baktım ki eser René Descartes'ın 'in bu kitabına atfedilmiş mecburen önce bu kitabı okudum :)
Felsefenin İlkeleri, hem felsefe hem de kitabın son bölümlerinde fiziğin hareket yasaları üzerine yazılmış güzel bir kitap. Newton Yasaları'nın bu kitaptan yararlanarak yazılmış olabileceğini düşünüyorum. Günümüzden 400 sene önce yaşamış bir dâhinin kitabını okumak keyifli ve ilham vericiydi. Felsefeye ilgi duyanlara tavsiye ederim, keyifli okumalar.
Kitaba 8.1/10 puan veriyorum.
Toplanın Descartes'in ne düşündüğünü anlamaya çalışıyoruz;)
“Düşünüyorum, öyleyse… kafam karıştı?” :)
Descartes bu kitapta bize şöyle sesleniyor gibi: “Bak canım kardeşim, senin o çok emin olduğun şeyler var ya… Onları bir sil, baştan düşün.” Ve biz de saf saf “tamam” deyip düşünmeye başlıyoruz. Sonra fark ediyoruz ki: “Her şeyden şüphe edebilirim ama düşündüğümden şüphe edemem. Çünkü düşündüğümün farkındayım.”
İşte o an... Beyin: “Hadi eyvallah ben biraz dinleneceğim.” :)
Descartes'e göre şüphe etmek kötü bir şey değildir. Aksine, gerçek bilgiye giden ilk adımdır. İnandığın, bildiğin, sana öğretilen her şeyi bir masaya yatır. Ama sonra boşlukta kalma, sağlam bir temel kur. “Düşünüyorum, öyleyse varım” diyerek sıfırdan başla.
Descartes için felsefe, rastgele duvar örmek değil. Önce temel atılır (kesin bilgi), sonra katlar çıkar (doğa, Tanrı, ruh, beden…). Yani bu kitap aslında: “Beynini inşaat sahasına çevir ama önce çürük temelleri sök” diyor.
Bir de ruhla bedenin ayrı olduğunu savunuyor. Yani ruh düşünür, beden çay demler. Ama ikisi aynı insanın içinde birlikte yaşamaya çalışıyor. (Tam bir ev arkadaşı trajedisi.)
Bu kitapla beraber “felsefe bana göre değil” diyebilirsin. Ama Descartes şunu diyor: “Felsefe zaten sana göre değil, sen ona göre düşüneceksin.” Şüpheyle başlar, ama kaybolmazsın. Çünkü sonunda bir temel bulursun: Aklın.
Eğer zihnini temiz bir beyaz sayfa gibi görmek istiyorsan, Descartes’in eline sünger alıp “Haydi hafızaları silelim!” demesine hazır ol. Ama uyarayım: Bazı paragraflarda beynin iç sesi şöyle diyebilir: “Ben bu adamın ne dediğini anlamadım ama kesin önemli bir şey diyor.” :)
İşte böyle. İnceleme biter, düşünce başlar.
Descartes “düşün” dedi, biz biraz fazla ciddiye aldık.
Şimdi bir çay koy, düşüne düşüne fokurdamasın beyin.
Çünkü
Descartes, biz okurlarına tavsiyesi kitabı iki kere üzerinden geçerek okuma yapmamızdır.
İlkinde önemli görülen veya anlaşılmayan yerlerin altı çizilerek okumak, ikincisinde bu altı çizili yerleri önem çerçevesinde değerlendirerek okumaktır. İlkinde anlaşılmayan yerler olacağını ancak ikinci kez okuduğumuzda anlam bütünlüğüne kavuşacağını belirtmiştir.
Kitap iki bölümden oluşmaktadır: İnsan bilgisinin ilkeleri ve özdeksel şeylerin ilkeleri.
İlk bölümde kuşku, ruh, Tanrı, önyargılar, sonsuzluk, sınırsızlık, töz, nitelik vb kavramlar üzerinde durmuş ve konuları soru cevap halinde aktarmıştır.
İkinci bölümde ise fizik kurallarına değinmiştir. Hareket, durgunluk, cisimlerin birbirine olan etki ve tepkileri gibi konuları da soru cevap ve çeşitli görsellerle anlatmıştır.
Kısa ve öz olduğu için sıkılmadan okunabilecek bir eser olduğunu düşünüyorum. İki bölüm arasındaki bağlantıyı çok da kuramasam da her ikisi ayrı ayrı dikkatimi çeken konular olduğu için severek okudum. İyi okumalar dilerim.:)
Puan vermedi
Descartes'den Felsefenin İlkeleri, sadece felsefenin değil, devrimsel fikirlerin aşama aşama nasıl yeni bir çağ açabileceğini gösteren en nadide eserlerden biri. Descartes bu eseriyle Aristo'cu mantığın gözleme dayalı ve tümevarımcı akıl yürütmesi metoduna karşı çıkarak, tümdengelim akıl yürütme ve rasyonalist düşünme yöntemiyle modern düşüncenin temellerini atmıştır. Çok fazla popüler felsefi bir söz olan "Cogito, ergo sum." (Düşünüyorum, öyleyse varım." sözü ise, bireysel farkındalığın en büyük dayanaklarından biri olmuştur. Felsefenin İlkeleri, bize insan aklının potansiyelini ve şüpheci yaklaşımların önemini gösterir. Descartes'e göre doğa ile evreni anlamamızın yolu sadece akıl yoluyla mümkündür. Onun bu metodu, modern felsefede bilgi anlayışını şekillendiren bir temel olmuştur. Fakat Descartes'in Tanrı'nın varlığı hakkındaki ontolojik argümanları, eserden sonra derinleşen bir felsefi problemler silsilesini de beraberinde getirmiştir.
Descartes'ı tanımak.Felsefe
Descartes, bu kitabında tüm bilgiyi şüphecilikten başlayarak yeniden inşa etmeye çalışıyor ve kendi felsefi sistemini "Düşünüyorum, öyleyse varım" (Cogito, ergo sum) önermesi üzerine kurmaya çalışmıştır. Bunu yapabilmek için Descartes, doğru bilgiye ulaşmak ve öncelikle sahip olduğu tüm inançlardan, hatta duyusal deneyimlerden bile şüphe duymak gerektiğini savunuyor. Duyuların zaman zaman yanıltıcı olabileceğini ve matematiksel ispatların bile yanıltıcı olabileceğini belirtiyor. Bu radikal şüphe, onu sarsılmaz bir temel aramaya itmiş.Tüm şüphelerine rağmen, şüphe etme eyleminin kendisinin var olduğunun kanıtı olduğunu fark ediyor bu sayede. Bu, onun için kesin ve sarsılmaz ilk ilkedir: "Düşünüyorum, öyleyse varım." Düşünen bir varlık olarak, kendi varlığını kesin olarak bilir. Descartes, zihnin düşünme eylemiyle var olduğunu ve bedenden ayrı bir töz olduğunu savunuyor. Zihin düşüncenin, beden ise uzamın (yer kaplamanın) esas niteliği olarak tanımlanır. Bu, felsefe tarihinde "kartezyen dualizm" olarak da bilinir.
Bir diğer değinmiş olduğu konuysa Tanrı'nın varlığını çeşitli argümanlarla kanıtlamaya çalışmasıdır. En bilinen argümanlarından biri, insanda bulunan sonsuz ve mükemmel bir varlık fikrinin, ancak sonsuz ve mükemmel bir varlık olan Tanrı tarafından verilebileceği düşüncesine dayanır. Tanrı'nın varlığı, Descartes için dış dünyanın gerçekliğini garanti eden bir dayanak noktasıdır, çünkü mükemmel bir Tanrı aldatıcı olamaz. Bu noktada 
Voltaire ile zıt fikirdedirler.
Descartes, doğru bilginin ancak "açık ve seçik" ideler aracılığıyla elde edilebileceğini savunur. Açık ide, zihinde kolayca kavranan, sezgisel olarak anlaşılan bir ideyken; seçik ide, diğer idelerden tamamen ayrıştırılmış ve belirgin olan bir ideyi ifade eder. Çünkü Descartes, evreni büyük bir makine gibi
Voltaire ile zıt fikirdedirler.
Descartes, doğru bilginin ancak "açık ve seçik" ideler aracılığıyla elde edilebileceğini savunur. Açık ide, zihinde kolayca kavranan, sezgisel olarak anlaşılan bir ideyken; seçik ide, diğer idelerden tamamen ayrıştırılmış ve belirgin olan bir ideyi ifade eder. Çünkü Descartes, evreni büyük bir makine gibi
Kitap iki bölümden oluşuypr. 1. Bölümde daha çok bazı olguları incelemiş. Dönemine göre çok ileri görüşler sergilemiş. İnsanın bakış açısını değiştirecek düzeyde kanıtlar var. Önyargıların ve bakış açısının hayatımızı ne kadar etkileyebileceğini gösteriyor. 2. Bölüm büyük ölçüde nesneler hareketleri ve kanıtlarıyla alakalı. İlginiz yoksa sizi boğacak düzeyde. Konulara ilginiz yoksa elinize bile almayın.
Descartes'in okuduğum ilk kitabıdır ve asıl okuma sebebim felsefeyi biraz daha iyi anlamak içindir.
Descartes'in genel düşüncesinde "her şeyden kuşku duyacağım" mantığı vardır ve buradan şöyle bir sonuç çıkarıyor; kuşku duymak için de var olmak gerekir. Buradan da o meşhur sözü olan DÜŞÜNÜYORUM O HALDE VARIM hakikatini çıkarıyor.
Kitap iki bölümden oluşur. İlk bölüm kuşku, ruh, önyargı, nesne, töz,tanrı vb. konuları başlıklar halinde açıklar. İkinci kısımda ise cisimler, yer, mekan, dünya, gök, hareket vb. konuları yine halinde açıklar.
Genel olarak zor anlaşılır diyebileceğimiz bir kitap değildir. Fakat ikinci bölümün son kısmı biraz sıktı ve gereksiz bir ıspata girdiğini düşünüyorum.
Kitap güzel ama Felsefeye ilgi duymayan okumasın.
Descartes(1596-1650)'i bilim insanı yönüyle ve matematiğe katkılarıyla tanıyordum sadece. Düşünüyorsan gerçekten de var mısın acaba diye bir okuyayım dedim. Descartes skolastik düşüncenin yıkıldığı ama doğru bilgiye ulaşmada yeni ve kesin bir yöntemin ortaya konmadığı bir dönemde yaşıyor ve haklı olarak önce bir yöntem bulalım da bir daha karanlığa düşmeyelim diyerek işe girişiyor. Düştüğü yanlışta kendisine yüzde yüz hak veriyorum, ben de analitiği bulsam her şeye uyarlamaya çalışırım.
Yöntem Filozofu; DescartesFelsefe
Merhaba,
Kitap hakkında inceleme yazısı yazmayı isterdim fakat başka işlerim olduğu için tuttuğum notları sıcak sıcak buraya bırakacağım ve notların sonunda yazar/kitap hakkında kısaca görüşümü belirteceğim.
1. Rasyonalizm (Akılcılık).
2. Kaynağından emin olmadığın her şeyden kuşku duy.
3. Töz ayrımı: ruh / düşünen – cisim / yer kaplayan.
4. Bir şeyi bilmek, ondaki sıra ve ölçüyü bilmektir. (Evrensel matematik vasıtasıyla)
5. Yöntemde dört kural:
a. Apaçıklık: Açıkça bilinmeyeni doğru kabul etmemek. Doğrudan verilmiş olanlar için ek işleme gerek yok, sezgiyle ulaşılır (Sayı, şekil, iç açı toplamı, geometri kuralları).
Yanılgı türleri: duyular aldatıyor, geometriden yanlış çıkarım yapabiliyoruz, uyku halindeyken gördüklerimizi gerçek sanıyoruz.
Son kertede Tanrı’dan da kuşku duydu ve tek güvenilir bilgi olarak ‘kuşku duyduğunun bilgisi’ kaldı.
Dış dünyanın varlığına Tanrı düşüncesiyle ulaştı. (Düşünce var, Tanrı var, o halde doğa var çünkü Tanrı bizi yanıltmaz.
b. Analiz: İncelememize konu olan eşyayı en küçük parçasına dek bölümlemek.
c. Sıraya koymak: Basitten bileşiğe gitmek için sıraya koymak.
d. Sayış: Elde edilen bilgileri her aşamada gözden geçirmek.
6. Her şeyde yöntemi geometriye indirgemiştir. Peki, indirgenebilir mi?
7. Tanrı’nın varlığını ispat etmeyi denerken kısır döngüye girmiyor mu?
8. Felsefe tarihinin iki kolu: şüpheciler ve kesinlikçiler. Şüpheciler daha samimi.
9. Bu dünya bir bilmece gibidir, matematik de bizlere bilmecenin anahtarlarını veriyor.
10. Aklımızdan ya da düşüncemizden kuşkulanmak Tanrı’ya küfretmek olurdu.
11. Korkudan dindarlık, umutsuzluktan cesaret doğabilir.
12. Birey, eski felsefeyi ne denli incelemişse, doğru felsefeyi anlamaya o denli az yeteneklidir.
13. Ağaç analojisi: Kök (Fizikötesi); Gövde (Fizik); Dallar (Diğer Bilimler).
Modern felsefe Descartes ile başlar.Felsefenin ilkeleri kitabı filozofun önemli eserlerinden biri.
Gerçeği arayana yol,yordam yani metot öğreten kitap iki bölümden oluşuyor: İnsan Bilgisinin İlkeleri ve Özdeksel Şeylerin İlkeleri.
İnsan bilgiyi arayan biricik varlık.Onu diğer canlılardan farklı kılan yönü düşünme( homo sapiens) .Düşünmeyi başlatan itkilerden biri kuşkudur.
Kuşkunun bilgide önemini ortaya koyan Descartes ikinci bölümde madde ve hareket konularını ilk bölümde olduğu gibi sayılardan oluşan kimi zaman sorularla başlayan bölümler halinde açıklama çabasına giriyor.Benim felsefem budur, diyor.
Kitap yer yer sıkıcı gibi görünse de özellikle felsefe,fizik üzerine kafa yoranlara tatlı bir düşünme meltemi yaşatacak gibi duruyor.
Yazar Hakkında
René DescartesYazar · 18 kitap
René Descartes (d. 31 Mart 1596 - ö. 11 Şubat 1650) Fransız matematikçi, bilimadamı ve filozof. Batı düşüncesinin son yüzyıllardaki en önemli düşünürlerinden biridir. Skolastik düşünceden sıyrılışın, bir başka deyişle Modern Felsefe'nin Descartes ile başladığı kabul edilir.
Descartes, 1628'den itibaren, 15 yıl süren geziler, savaşlar ve serüvenlerden sonra yerleştiği Hollanda'da, batı düşüncesini altüst eden bir felsefe sistemi kurdu.
Öğrendiğinin, gördüğünün, duyduğunun, inandığının hepsini birden büsbütün silerek, her şeyden kuşkulanmaya başladı. Yalnız tek bir şeyden emindi: düşüncenin varlığı. Buradan hareketle, evrenin açıklamasını yaptı.
Metot üzerine konuşmada hep karmaşıktan basite inerek, gerçeği kuşatmaya yarayacak kuralları bir bir saydı. Felsefeyi, bütün inceleme kitaplarının Latince yazıldığı bir çağda, Fransızca yazarak ve «sağduyu dünyada en iyi bölüştürülmüş şeydir» diyerek, herkesin, uzman olmayanların bile anlayabileceği bir duruma indirgedi. Descartes her tür araştırmanın pratik niteliği üzerinde ısrarla durur. Ona göre en önemli bilimlerden mekanik, insanlara yardım edecek makineleri yapma sanatı; tıp, vücudu ve ruhu tedavi etme sanatı; ahlâk, mutlu yaşama sanatıdır.
Descartes, zamanının bilginleriyle, hükümdarlarıyla ve soylularıyla ilişkiler kurmuştur. Ona hayran olan İsveç kraliçesi Cristina, Descartes'ı sarayına davet etti. Descartes, elli dört yaşında Stockholm'de öldü.
