Yazar:
Rabindranath Tagore
Çevirmen:
Əli Səbri
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
10-cu sinifdə oxumuşdum, kitabxanamızdan götürüb.Kitabxanaçımızı görən əsla kitab oxumazdı.Amma mən hər dəfə onun üzünü görmək kimi əzaba qatlansam da yenə də gedirdim kitab seçməyə...
Təbii,artıq əsərin əksər yerini unutmuşam.Amma oxuyandan sonrakı hisslərimi isə xeyr, unutmamışam.Əsl hind filmini xatırladır) Möcüzə dolu, təsadüflərlə zəngin, və gülməli.
Əmin olun, bizim "Fəlakət"lərimiz Taqorun "Fəlakət"indən daha kədərli və ağrılıdır. Həyatınızda fəlakətlər Taqorun fəlakəti kimi olsun, əziz dostlar!
Uzun zamandır Rabindranat Taqorun Fəlakət romanını oxuyurdum. Təəssüf ki, kitab mənə olduqca maraqsız gəldi. Hadisələr çox uzadılmış, və yorucu şəkildə təsvir olunmuşdu. Əsəri oxuyarkən Hindistanın adət-ənənələrinin geniş şəkildə əks olunduğunu gördüm.
Kitab maraqsız gəldiyi üçün ara-sıra oxuyur, hətta bir müddət yarımçıq qoymuşdum. Daha sonra yalnız başladığımı yarımçıq qoymamaq üçün davam edib bitirdim. Oxuduqca özümü bir hind kinosunun içindəki kimi hiss edirdim. Bu isə mənə bir zamanlar hind dilini öyrənməyə başladığım günləri xatırlatdı. Sırf hind mahnılarını və kinolarını sevdiyim üçün bu dili öyrənməyə başlamış, lakin sonradan yarımçıq qoymuşdum.
Əsərin əsas xətti Romeş, sevdiyi qız Hemnolini və onun “Fəlakəti” olan Kəmalə üzərində qurulub. Romeş, ailəsinin təkidi ilə Suşila ilə evlənməli olur. Toydan sonra baş verən qayıq qəzası bir çox insanın ölümünə səbəb olur. Romeş sağ qalır və gəlin libasında olan sağ qalmış bir qızı Suşila zənn edərək evinə aparır. Lakin bilmirdi ki, bu qız əslində başqasının — Nolinakxanın gəlinidir. Elə əsərin “Fəlakəti” də məhz bu yanlışlıqla başlayır.
Romeşin bu həqiqətlə necə üzləşdiyi, onun yaşadığı daxili çöküş və vicdan mübarizəsi romanın əsas tərəflərindəndir. Eyni zamanda yaşı az olmasına baxmayaraq Kəmalənin çəkdiyi iztirablar, yaşadığı çətinliklər və bir qadın kimi içində olduğu duruma səssizcə tab gətirməsi oxucuda dərin təəssürat yaradır.
Əslində 280 səhifə olub, proqramda niyəsə 141 səhifə kimi göstərilən bir əsər. Qadın obrazlarını bəyəndiyim halda baş oğlan obrazının düşüncə qıtlığı olmasından narazı olduğum bir əsər. Ümumiyyətlə, mühitinin təsviri realist şəkildə verilən bir əsər. Ən bəyəndiyim obrazın hələlik Hemnoli olduğu bir əsər
Bu il üçün bir digər planım oxucular arasında çox bilinməyən yazıçıların əsərlərini seçib oxumaqdır. Bu gün hədsiz çox əsər var ki, kəşf olunmağı gözləyir. Və biz sadəcə məşhur müəlliflərə, əksəriyyətin yönəldiklərinə üstünlük versək, yanlış olar. Tək istiqamət bizə kifayət etməyəcək.
Fikrimdə təxmini 10 kitab tutmuşam. Bu qisim kitabların ilki Rabindranat Taqorun “Fəlakət” romanıdır. Nə müəllif, nə də roman haqda məlumatım vardı. “Belə bir kitab var, oxumaq istəyərsən?” sualına “yaxşı olar oxusam” cavabım vasitəsilə tanıdım “Fəlakət”i. İnstagram və “1000kitab”da kiçik bir araşdırma aparanda məlum oldu ki, çoxları da mənim kimi bixəbərdir.
Hindistan ədəbiyyatından heç bir əsər oxumadığımdan qarşımda mənə yad bir ölkə, yad dünya vardı. Dolayısıyla tərəddüdllərim vardı. Ancaq öyarğımı bir kənara qoyub maraqla oxumağa başladım Romeşin hekayəsini.Romeşin deyirəm, ancaq baş obrazın Romeş olması barədə fikrim birmənalı deyil.Çünki romanın çox hissəsi Kəmaləyə ayrılmışdı sanki.
Romanın mərkəzində 3 nəfər var- Romeş, onun sevdiyi qız Hemnolini və Romeşin “fəlakət”i olan Kəmalə.Romeş atasının təkidilə Hemnolini ilə deyil, ailəsinin seçdiyi Suşila ilə evləndirilir.Evə qayıtmaq istəyəndə bədbəxt hadisə baş verir və toy adamlarının qayıqları batır.Demək olar, çoxları ölür,Romeş sağ qalır.O sahildə sağ qalan varmı deyə axtarışa başlayır və gəlin libasında olan br qızın da sağ olduğunun görür və onu heç vaxt üzünü görmədiyi Suşilası bilir. Romeş xəbərsiz idi ki. sağ qalan gəlin onun deyil,Nolinakxanın evləndiyi qızdır. Fəlakətin təməli də məhz burada qoyulur. Başına gələn bu bəd hadisə Romeş üçün üzücü, ağır günlər vəd edir. Bəs qəhrəman olayları necə qarşılayır? Öhdəsindən gələ bilirmi müsibətin?Sualların cavabı sətirlərdə gizlənib, oxuyun və cavabları tapmaqla birgə hind
Yazar Hakkında
Rabindranath TagoreYazar · 32 kitap
Hayatta kalan 13 çocuğun en küçüğü olan Tagore ("Rabi" lakaplı) 7 Mayıs 1861'de Kalküta'daki Jorasanko malikanesinde, Debendranath Tagore (1817–1905) ve Sarada Devi'nin (1830–1875) oğlu olarak dünyaya geldi. Tagore çoğunlukla hizmetkarlar tarafından büyütüldü; annesi erken çocukluk döneminde ölmüştü ve babası çok seyahat ederdi.
Atalarının kökü 11. yüzyıla dayanır. Bu soyun kurucusu Kanaj'lı bir Brahman'dı. Babası Maharshi Devendranath Tagore, varlıklı bir din adamıydı. Rabindranath, özel öğretmenlerden ders alarak orta öğrenimini yaptıktan sonra 17 yaşında Londra'ya gönderildi. Londra'da hukuk okudu. Burada edebiyat kültürünü geliştirdi. En çok etkisinde kaldığı edebiyatçı, doğaya yapıtlarında geniş yer veren İngiliz şair William Wordsworth'tür.
Rabindranath Tagore'un yaşam ve sanat görüşlerinin gelişmesinde en büyük rolü, 19. yüzyılın başlarında Bengalli Raca Rammahun Roy oynamıştır. Onun ve babasının etkileri altında şairin dünya görüşü Hindin geleneksel kast sınırlarını aşarak, panteist bir dünya inanışının yanı sıra, Hindu dininin tekelci ve çok gelenekçi çemberini kıran bir olgunluğa kavuşmuştur. Öğretmeni Roy; Hindistan'da dinin oynadığı büyük rolü bildiği için, her şeyden önce bu alanda reform yapmak zorunluluğu duymuştu. Kendisi Hindu olduğu için Hind dininin bozulmasına üzülüyordu, fakat sosyal gerçekleri görecek kadar ileri görüşlü bir insan olduğundan reform yoluna gitmedi. 1930'da Hindistan'da yeni bir mezhep olan Brahmoizmin temelini attı. Brahmo Samaj adı altında tanınan bu hareket Hinduluk, Müslümanlık ve Hristiyanlığın ortaklaşa değerlerini bir çatı altında toplamaktaydı. Bu yeni din, mucize ve kerameti bir yana iter, her şeye egemen mutlak ve yanılmaz bir kuvvet yerine, bilgelik ve aşkın esin kaynağı olan insan ve dünyayı kavrayan, yücelten bir varlığa inanır. Bu Tanrı Upanishad'lardan alınan bir cümleyle tamamlanır: "Tektir ve biçimi yoktur, ama binbir amaçla, binbir şekle girer.."
Brahmo Samaj'ın belli başlı sosyal ülküleri kardeşlik, ahlaklılık, insanseverlik, kadınlığın yükseltilmesi, kastların kaldırılmasıdır. Bu noktalarda klasik Hinduizmin karşısındadır. Rammahun Roy tarafından kurulan Brahmo Samaj; Rabindranath Tagore'un babası ile Keshup Shandrasen tarafından geliştirildi. Tagore'un bu yeni oluşturulan mezhepten etkilenmesi; 22 yaşında yazmaya başladığı yıllara denk gelir. Bu yıllarda daha sonradan ilinti kuracağı Avrupa kültürüne pek rastlanmaz.
O yıllarda Bengal Hindistan'ın her bakımdan canlı ve ileri bölgesiydi. Din, edebiyat, politika alanlarında yeni görüşler beliriyordu. Kendisinden önce edebiyatta yenilik yapmış olanlar olmasına rağmen, kendisini tutuculuktan kurtaran ilk şair ve yazar olarak bilinir. İlk yazdığı "Sabah Şarkısı" adlı şiiri yüzünden şiddetli eleştirilere maruz kalmıştır. Doğa ve insan sevgisinin yoğun olduğu Kitan Jali'nin ünü dünyaya yayılmıştır. Eserlerinde ince bir lirizmle, mistisizm harmanlanır.
Hindistan'ın İngiliz Emperyalizminin boyunduruğundan kurtulması için büyük çabalar sarfetmiş ve bunu ılımlı bir üslupla yapmıştır. Edebiyat alanında ki başkaldırısını yeterli bulmayıp gençliğin milliyetçi bir eğitimle yetiştirilmesi amacıyla 1901'de Kalküta yakınlarında ki Balpur'da Sükun Barınağı anlamına gelen Santiniketan adını verdiği bir okul kurdu. Bundan başka Bangadorshan adıyla edebiyat dergisinin başyazarı oldu. 1924'de Batı ve Hint geleneklerini kaynaştıran Vishna-Bharati Üniversitesi'nin oluşumuna yol açtı.
Bengali dilinde yazdığı yapıtlarınının, hemen hemen hepsini kendisi ingilizceye çevirdiği için, dünyanın onu hızlı tanıması kaçınılmaz oldu. 1913'te Romain Rolland'ın çok övdüğü Gora adlı romanıyla Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldı. Kitapta Gora adlı bir gencin hayatından kesit sunulur. 1915 yılında İngiltere "Sir" unvanını verdi. 1919, Hindistan tarihinde bir dönüm noktasıdır. Amritsar Kıyımı, Gandi'nin ulusal önder olarak belirmesi bu yıl içinde olmuştur. Gandi ve Tagore iki yakın dosttur. 21 Mart 1919'da çıkarılan bir yasayla, yönetimin savaş döneminde kullanabildiği özel yetkileri barış döneminde de elinde tutması sağlanıyordu. Irkçılık temellerine dayanılarak çıkarılmış bir yasaydı. Gandi pasif direnişi gündeme getirdi. Kısa süre sonra, 13 Nisan'da Amritsar'da halktan 400 kişi öldürüldü, 2 bin kişi de yaralandı. Altın Tapınak'a girilip Sihler'in üzerine ateş açıldı. Pencap'ta sıkıyönetim ilan edildi. Tagore bir şeyler yapmak gerektiğine inanıyordu. Genel Vali Lord Chelmsford'a bir mektup yazarak Sir unvanını geri verip, Gandi'ye destek oldu.
67 yaşında resim yapmaya başlamasıyla, kast ve emperyalist sistemlere karşıtlığı ve üstün yeteneğiyle dünyanın sayılı şairleri arasına girmiştir. 7 Ağustos 1941'de doğduğu şehir Kalküta'da ölür.
