Yazar:
Heinrich Böll
Çevirmen:
Vilayət Hacıyev
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 52 dk.
Sayfa Sayısı:
172
Basım Tarihi:
2014
Yayınevi:
Qanun nəşriyyatı
ISBN:
9789952266788
Ülke:
Azerbaycan
Dil:
Azerbaycanca
Format:
Karton kapak
Türler:
Yorumlar ve İncelemeler
Kitabda 14 hekayə var, bəziləri çox qısadı,bəziləri 10+ səhifədir.Ümumi olaraq bəyəndim kitabı.Ən çox bəyəndiyim hekayə Leoqrinin ölümü idi.Daha düzgün desəm,mənə ən çox təsir edən bu hekayə idi.Bir neçə hekayəni anlamadım,ola bilsin ki,alt mətnində nəsə çatdırmağa çalışıb yazıçı,ancaq təəssüf ki,mən açıq şəkildə yazılmayınca,anlamıram yazıçı orda nə deməyə çalışır.Əsərdə bir neçə kitab obrazından və çoxlu rəsm əsərlərinin adı çəkilir, internet daima olmadığından,o əsərlərə bir-bir baxa bilmədim,amma baxılaraq oxunsa məncə daha yadda qalan olar.
Reklam
Yazar Hakkında
Heinrich BöllYazar · 28 kitap
1972 Nobel Edebiyat Ödülü'nün sahibi. 1917'de Köln'de doğdu. 1924 yılında okula gitmeye başladı. 1937'de liseyi bitirdi. 17 yaşında şiir yazmaya başladı. 1938 yılının sonbaharında çalışma kampına, bir yıl sonra da askere alındı. Piyade olarak, doğu ve batı cephesine gönderildi. 1945 yılının nisan ayından eylül ayına kadar, İngilizlerin ve Amerikalıların elinde savaş esiri oldu. Savaş bitip Köln'e döndükten sonra, hem üniversite öğrenimini sürdürdü hem çalıştı. 1947 yılında ilk kısa öyküsü Haberci, sonra ilk romanı Ademoğlu Neredeydin?, Ve O Hiç Bir Şey Demedi yayınlandı. Yapıtlarında İkinci Dünya Savaşı'nı, özellikle de insanların nasıl savaştıklarını, savaşın yıkıntılarını ve acılarını anlattı.
"Ve O Hiçbir Şey Demedi" adlı en ünlü romanını yazarken aklında tek bir gerçek vardı. Savaş yanında yoksulluk ve zor koşullar getirmiş, hayatını değiştirmişti. Mayına bastığı için yaralanan dizini iyileştirebilmek için para gerekliydi. O yüzden Böll, 5 gün evden çıkmadan bu eseri yazdı. Yayınevinden aldığı para ile de dizini eski hale getirmeyi başardı ve yazar olarak kariyeri devam etti.
Daha sonra yazdığı Babasız Evler adlı romanını, kendi babasını yitirmesinin ardından değil; ama çevresinde savaş yılları sonrasında acı çeken onlarca çocuğu gördükten sonra yazmıştır. Kendisi, savaş sonrası koşullardan, yoksulluk, açlık ve hastalık gibi sıkıntılardan hem kendi geçtiği, hem de çevresinde bu durumlardan acı çeken birçok insan gördüğünden, hiçbir zaman çocuk sahibi olmak istememiş, kendi deyimiyle "Böyle bir dünyaya çocuk getirmek" istememiştir.
16 Temmuz 1985 tarihinde, çalan kapı ziline koşarken merdivenden yuvarlanarak hayatını kaybetmiştir.
