Puan
8.310 üzerinden
••Spoiler içerir!••
Emile Durkheim Fransız sosyolog, sosyolojinin kurucularından biri olup, İntihar kitabı en önemli eserlerinden birisidir. Durkheim bu eserin de, daha önce intihar olayını açıklamak üzere öne sürülen belli başlı görüşleri (akıl hastalığı, ırk, kalıtım, iklim ve hava sıcaklığı, taklit etkenler gibi) ele alarak bunları tek tek çürüttükten sonra, geriye tek bir etkenin kaldığını onun da "toplum etkeni" olduğunu anlatıyor.
Önsöz de belirttildiği gibi "toplum bilim bireysel etmenlerden ayrılacak ve her şeyden önce toplumsal nedenleri araştıracaktır." Yani, intihar eden ya da intihara girişenlerin akıl hastası olup olmadığını belirlemekti. Bu tartışmaların sonunda, intihar ediminin suçlanıp suçlanmayacağı ve ilaçlarla devasının bulunup bulunamayacağı tespit edilmesi amaçlanıyordu.
İntiharı dört şekilde sınıflandırıyor Durkheim;
1- Mani İntihar: Sanrılardan ya da düzensiz, kurala gelmeyen düşüncelerden ileri gelir. Hasta sanrısal bir tehlike ya da utançtan kurtulmak veya yüksek bir yerden aldığı gizemli bir buyruğu yerine getirmek amacıyla kendini öldürür.
2- Melankoli intiharı: Genel bir çökkünlük ve üzgün oldurumuna bağlıdır. Üzüntü o dereceye varmıştır ki, artık hasta çevresindeki kişi ve nesnelerle arasındaki ilişkileri sağlıklı biçimde değerlendiremez durumdadır.
3- Saplantı intiharı: İntihara neden olan ne gerçek ne de uydurma hiçbir neden yoktur, sadece bir ölüm saplantısı vardır ve bu, gerçekte akla gelen herhangi bir neden olmaksızın hastanın tinsel varlığını eline almıştır.
4- İtkisel ya da otomatik intihar: Bir önceki gibi, bu da görünür bir gerekçeden yoksundur. Ne gerçeklikte ne de hastanın düşleminde herhangi bir nedene dayanır. Farkı, kısa ya da uzun bir süre zihni kovalayan ve istenci derece derece eline geçiren bir saplantı değil de,
Din Sosyolojisi hocamın tavsiyesi üzerine Durkheim’ın "İntiharı hep merak ettiğim bir kitaptı. En başta"bir insan neden intihar eder? Sorusuna bireysel bilinçaltı ve psikolojik cevaplar bekliyordum ama kitap b bambaşka bir fikir atmış ortaya.Durkheim diyor ki "Bırakın o kişisel sorunları, asıl mesele toplumun kendisinde. Bir başka kilit nokta ise resmi verilerin yanıltıcı tablolar sunduğu gerçeği...Yani bugün bizler bir olayı ekonomik kriz damagsı yapıştırıp geçiyoruz ama Durkheim olsa "Dur bakalım, o buzdağının sadece görünen kısmı derdi... Kitap 19. Yy. da yazılmış olmasına rağmen bugünün dünyasına ışık tutarak bizlere, en özel, en kişisel dediğimiz kararlarımızda bile aslında içinde yaşadığımız toplumun görünmez elleri var şeklindeki mesajını toplumlardaki intihar örnekleri ile belirtiyor.okurken şunu fark edersinzi Bazen ben böyle hissettim dediğiniz yerde aslında bir çağın, bir düzenin ve bir kitlenin izleri konuşuyor. kitap bittiğinde aklımda şu soru kaldı, ne kadar kişisel sandığımız hayatlar özünde ne kadar toplumsal? Bu kitap bugünün dijital yalnızlığınıda anlayabilmek için de henüz çok taze bence.... Umarım okumak isteyenler için fikir olur .
Modern sosyolojinin kurucusu Durkheim, kitabında(1897), kendisinden öncekilerin
ırk, iklim, kalıtım gibi nedenlere bağladığı intiharı konu edinmiş ve bu nedenlerin etkisizliğini ispat etmeye çalışmış. Kendisine göre ise intihar; milliyet, medeni durum ve dini bağlılık ölçütleriyle ele alınmalıymış.
Kitap düz yorum kitabı değil. Kitapta çok fazla tablo, istatistiksel veri, harita gibi matematiskel ve coğrafi veriler de mevcut. Kendine ait SPSS kurmuş ve onu incelemiş diyebilirim.. Kitaptaki intihar verileri ise avrupa coğrafyasından. Kıtanın dışındaki bölgelerden de örnekler verse de kitap, avrupa odaklı.
Kitaptaki 3 ana bölüm ise;
1- Toplum dışı etmenler
2- Toplumsal nedenler ve toplumsal tipler,
3- Bir toplumsal olgu niteliğiyle intihar'dır..
Ilk bölümde; toplumla ilgisi bulunmayan intihar nedenlerinden bahseder;
* Dış dünya
* Psikopatik durumlar
* Ruhsal durumlar...
ve bunların intihar üzerindeki etkisini açıklamış.
2. bölümde de intiharı;
a) bencil : topluma aidiyetin kaybolduğu durumlarda ortaya çıkan intihar türü
b) özgeci : bencilin tam tersi, yani aşırı aidiyet duygusundan ötürü girişilen intihar turu.
(Canlı bomba olan manyaklar)
c) anomik : toplumda bir anda oluşan aşırı değişim. Örneğin kriz durumlarındaki ülkelerde yaşanan intiharlar (iskandinav ülkeleri) ya da aşırı refahtan ötürü girişilen intihar (ülkemizdeki gibi.)
((Gülmeyin, kaynak a haber .d.d))
d) kaderci : katı kurallar, aşırı disiplin, birey olamama gibi durumlarda yaşanan intiharlar.
Niyeyse aklıma bu geldi #66762628
Üçüncü bölümde ise, bireyleri intihara götüren toplumsal akımlardan bahsetmiş..
KONU VE TARİHSEL ÇERÇEVE
18. ve 19.yy da intihar üzerine çalışmalar dönemin frenologlarının, tabiplerinin, ırk teorisyenlerinin, psikologlarının ve kriminolglarının arasında, dönemin sağduyusal ve ideolojik mantıkları çerçevesinde yürütülüyordu. Algı çekimsel güçlerin etrafında yürütülen bu çalışmalarda, Frenologlar kafatası ölçümleri ve suç, intihar, üstünlük ve astlık ilişkileri kovalayarak, tabipler delilik hallerini eksene alıp frenologların fikrinin, ırk teorisyenleri ırkı merkeze alıp önceki ikilinin, psikologlar davranış bilimleri merkezinde önceki üçünün, kriminologlar mahkumlar ve müntehirler üzerinde odaklanarak önceki dörtlünün ekseninde sürdürüyordu. Bir çok isim zikredilebilir; Ferry, Morselli, Quetelet, Lombrosso Michelet ve dahası. Bu çalışmalar için temel veriler mahkumlar, müntehirler, "deliler" veya dönemin dava istatistikleridir.
Aynı dönemde Sosyoloji Bilimi önce Condorcet, Rousseau, Hobbes, Montesqieu, Vico gibi disiplin öncesi filozoflarca, sonra Comte'un Durkheim, in, Marx'ın, Weber ve Simmel'in doğrudan disiplinel katkılarıya aheste aheste şekillenmektedir. Bu süreç aynı zamanda sosyolojinin özerk ve verisi kendine özgü bir bilim dalı olduğunun savaşımını yansıtır. Vico'nun Yeni Bilim'inden Marks'ın Tarihsel Materyalizmi'ne Comte'un Sosyoloji'sinden Durkheim'in Yapısal İşlevselciğine, ordan Weber'in Anlayıcı Yorumlayıcı Sosyoloji'sine ve Simmel'in Formel Sosyolojisine Avrupayı dolanıp şekillenen sosyoloji bilimi temel mirasını ve bilim olma saygınlığını bu süreçte oluşturup kazanır.
Disiplinin teorisi, pratiği ve zamansal gelişimi dikkate alındığında Durkheim şüphesiz merkezde konumlanıyor. Comte teorik ve epistemolojik hazırlayıcıdır. Marx ideolojik saiklerin baskın olmasıyla kenarda durur. Weber ve Simmel ise tarihsel konumlanışlarıyla
İntihar·480 syf.·İnceleme
6/10
2025 1. kitabı
Emile Durkheim “Kolektif bilinç bireysel bilinçten büsbütün ayrı bir tür meydana getirir.” düşüncesinden hareketle “Toplumsal hayatın açıklamasını yine toplumsal hayatta aramak gerekir.” diyerek sosyal olayları bireysel olaylardan ayırır, kolektif bilinç ile bireysel bilinç arasında farklılık olduğunu ortaya koyar. Durkheim bu görüşten hareketle intihar gibi bir kavramı determinizm temelinde açıklamaya çalışmıştır bu kitapta, çeşitli istatistiki bilgiler, mezhepler, aile yapısı, sosyoekonomik yapı gibi kavramların intihar oranları ile arasındaki ilişkiyi incelemeye çalışmıştır. Aslen sosyolog olan Durkheim konunun psikolojik kısmına üstünkörü değinmiş ve derinine inmemiştir bu sebeple bazı noktalarda kitap kavramı anlamaktan uzak kalmıştır. Olaya değişik bir açıdan bakıp bazı temel noktaları anlamak isterseniz okunabilir. Ama patolojik kökenlere inilmediği için toplumsal itkilerin analizi tadında olmuş