Yazar:
Emile Durkheim
Çevirmen:
Zühre İlkgelen
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 16 dk.
Sayfa Sayısı:
468
Basım Tarihi:
Nisan 2013
İlk Yayın Tarihi:
1 Mart 2011
Yayınevi:
Pozitif Yayınları
Orijinal Adı:
Le Suicide
ISBN:
9786054726097
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
••Spoiler içerir!••
Emile Durkheim Fransız sosyolog, sosyolojinin kurucularından biri olup, İntihar kitabı en önemli eserlerinden birisidir. Durkheim bu eserin de, daha önce intihar olayını açıklamak üzere öne sürülen belli başlı görüşleri (akıl hastalığı, ırk, kalıtım, iklim ve hava sıcaklığı, taklit etkenler gibi) ele alarak bunları tek tek çürüttükten sonra, geriye tek bir etkenin kaldığını onun da "toplum etkeni" olduğunu anlatıyor.
Önsöz de belirttildiği gibi "toplum bilim bireysel etmenlerden ayrılacak ve her şeyden önce toplumsal nedenleri araştıracaktır." Yani, intihar eden ya da intihara girişenlerin akıl hastası olup olmadığını belirlemekti. Bu tartışmaların sonunda, intihar ediminin suçlanıp suçlanmayacağı ve ilaçlarla devasının bulunup bulunamayacağı tespit edilmesi amaçlanıyordu.
İntiharı dört şekilde sınıflandırıyor Durkheim;
1- Mani İntihar: Sanrılardan ya da düzensiz, kurala gelmeyen düşüncelerden ileri gelir. Hasta sanrısal bir tehlike ya da utançtan kurtulmak veya yüksek bir yerden aldığı gizemli bir buyruğu yerine getirmek amacıyla kendini öldürür.
2- Melankoli intiharı: Genel bir çökkünlük ve üzgün oldurumuna bağlıdır. Üzüntü o dereceye varmıştır ki, artık hasta çevresindeki kişi ve nesnelerle arasındaki ilişkileri sağlıklı biçimde değerlendiremez durumdadır.
3- Saplantı intiharı: İntihara neden olan ne gerçek ne de uydurma hiçbir neden yoktur, sadece bir ölüm saplantısı vardır ve bu, gerçekte akla gelen herhangi bir neden olmaksızın hastanın tinsel varlığını eline almıştır.
4- İtkisel ya da otomatik intihar: Bir önceki gibi, bu da görünür bir gerekçeden yoksundur. Ne gerçeklikte ne de hastanın düşleminde herhangi bir nedene dayanır. Farkı, kısa ya da uzun bir süre zihni kovalayan ve istenci derece derece eline geçiren bir saplantı değil de,
Din Sosyolojisi hocamın tavsiyesi üzerine Durkheim’ın "İntiharı hep merak ettiğim bir kitaptı. En başta"bir insan neden intihar eder? Sorusuna bireysel bilinçaltı ve psikolojik cevaplar bekliyordum ama kitap b bambaşka bir fikir atmış ortaya.Durkheim diyor ki "Bırakın o kişisel sorunları, asıl mesele toplumun kendisinde. Bir başka kilit nokta ise resmi verilerin yanıltıcı tablolar sunduğu gerçeği...Yani bugün bizler bir olayı ekonomik kriz damagsı yapıştırıp geçiyoruz ama Durkheim olsa "Dur bakalım, o buzdağının sadece görünen kısmı derdi... Kitap 19. Yy. da yazılmış olmasına rağmen bugünün dünyasına ışık tutarak bizlere, en özel, en kişisel dediğimiz kararlarımızda bile aslında içinde yaşadığımız toplumun görünmez elleri var şeklindeki mesajını toplumlardaki intihar örnekleri ile belirtiyor.okurken şunu fark edersinzi Bazen ben böyle hissettim dediğiniz yerde aslında bir çağın, bir düzenin ve bir kitlenin izleri konuşuyor. kitap bittiğinde aklımda şu soru kaldı, ne kadar kişisel sandığımız hayatlar özünde ne kadar toplumsal? Bu kitap bugünün dijital yalnızlığınıda anlayabilmek için de henüz çok taze bence.... Umarım okumak isteyenler için fikir olur .
Modern sosyolojinin kurucusu Durkheim, kitabında(1897), kendisinden öncekilerin
ırk, iklim, kalıtım gibi nedenlere bağladığı intiharı konu edinmiş ve bu nedenlerin etkisizliğini ispat etmeye çalışmış. Kendisine göre ise intihar; milliyet, medeni durum ve dini bağlılık ölçütleriyle ele alınmalıymış.
Kitap düz yorum kitabı değil. Kitapta çok fazla tablo, istatistiksel veri, harita gibi matematiskel ve coğrafi veriler de mevcut. Kendine ait SPSS kurmuş ve onu incelemiş diyebilirim.. Kitaptaki intihar verileri ise avrupa coğrafyasından. Kıtanın dışındaki bölgelerden de örnekler verse de kitap, avrupa odaklı.
Kitaptaki 3 ana bölüm ise;
1- Toplum dışı etmenler
2- Toplumsal nedenler ve toplumsal tipler,
3- Bir toplumsal olgu niteliğiyle intihar'dır..
Ilk bölümde; toplumla ilgisi bulunmayan intihar nedenlerinden bahseder;
* Dış dünya
* Psikopatik durumlar
* Ruhsal durumlar...
ve bunların intihar üzerindeki etkisini açıklamış.
2. bölümde de intiharı;
a) bencil : topluma aidiyetin kaybolduğu durumlarda ortaya çıkan intihar türü
b) özgeci : bencilin tam tersi, yani aşırı aidiyet duygusundan ötürü girişilen intihar turu.
(Canlı bomba olan manyaklar)
c) anomik : toplumda bir anda oluşan aşırı değişim. Örneğin kriz durumlarındaki ülkelerde yaşanan intiharlar (iskandinav ülkeleri) ya da aşırı refahtan ötürü girişilen intihar (ülkemizdeki gibi.)
((Gülmeyin, kaynak a haber .d.d))
d) kaderci : katı kurallar, aşırı disiplin, birey olamama gibi durumlarda yaşanan intiharlar.
Niyeyse aklıma bu geldi #66762628
Üçüncü bölümde ise, bireyleri intihara götüren toplumsal akımlardan bahsetmiş..
KONU VE TARİHSEL ÇERÇEVE
18. ve 19.yy da intihar üzerine çalışmalar dönemin frenologlarının, tabiplerinin, ırk teorisyenlerinin, psikologlarının ve kriminolglarının arasında, dönemin sağduyusal ve ideolojik mantıkları çerçevesinde yürütülüyordu. Algı çekimsel güçlerin etrafında yürütülen bu çalışmalarda, Frenologlar kafatası ölçümleri ve suç, intihar, üstünlük ve astlık ilişkileri kovalayarak, tabipler delilik hallerini eksene alıp frenologların fikrinin, ırk teorisyenleri ırkı merkeze alıp önceki ikilinin, psikologlar davranış bilimleri merkezinde önceki üçünün, kriminologlar mahkumlar ve müntehirler üzerinde odaklanarak önceki dörtlünün ekseninde sürdürüyordu. Bir çok isim zikredilebilir; Ferry, Morselli, Quetelet, Lombrosso Michelet ve dahası. Bu çalışmalar için temel veriler mahkumlar, müntehirler, "deliler" veya dönemin dava istatistikleridir.
Aynı dönemde Sosyoloji Bilimi önce Condorcet, Rousseau, Hobbes, Montesqieu, Vico gibi disiplin öncesi filozoflarca, sonra Comte'un Durkheim, in, Marx'ın, Weber ve Simmel'in doğrudan disiplinel katkılarıya aheste aheste şekillenmektedir. Bu süreç aynı zamanda sosyolojinin özerk ve verisi kendine özgü bir bilim dalı olduğunun savaşımını yansıtır. Vico'nun Yeni Bilim'inden Marks'ın Tarihsel Materyalizmi'ne Comte'un Sosyoloji'sinden Durkheim'in Yapısal İşlevselciğine, ordan Weber'in Anlayıcı Yorumlayıcı Sosyoloji'sine ve Simmel'in Formel Sosyolojisine Avrupayı dolanıp şekillenen sosyoloji bilimi temel mirasını ve bilim olma saygınlığını bu süreçte oluşturup kazanır.
Disiplinin teorisi, pratiği ve zamansal gelişimi dikkate alındığında Durkheim şüphesiz merkezde konumlanıyor. Comte teorik ve epistemolojik hazırlayıcıdır. Marx ideolojik saiklerin baskın olmasıyla kenarda durur. Weber ve Simmel ise tarihsel konumlanışlarıyla
Durkheim’a göre intihar, her şeyden önce toplumsal bir olay ve öyle de incelenilmesi gerekir. İnsanlar arasındaki temasların çoğaldığı bir toplumda intihar olasılıkları daha sık görülmüştür. İnsanlar kendilerini öldürüyorlarsa bu her zaman ya dışarıda ya içeride (vücutlarında ya da zihinlerinde) meydana gelmiş olay ya da durum sonucudur. Durkheim’ın dediği gibi insan toplumun temel çatısını meydana getiren gruplardan biriyle ‘bütünleşmesi’ son bulunca da yine bu etkiyi duyar.
Durkheim’a göre dört çeşit intihar türü vardır:
1-Bencil İntihar
2-Özgeci İntihar
3-Kuralsız İntihar
4- Yazgısal İntihar
•Bencil İntihar: Kişinin kendini yalnız hissetmesinden, topluma olan aidiyetinin bozulduğu durumlarda görülen intihar türüdür.
•Özgeci İntihar: Bencil intiharın tersine, bireyin değerlere sıkı sıkıya tabi olduğu toplumlarda görülür.
•Kuralsız İntihar: Toplumda bir anda oluşan değişimlerin sonucu olan değerlerin, normların kaybolmasından oluşan intihar türüdür. Politik, ekonomik, kurumsal krizler örnek verilebilir.
•Yazgısal İntihar: Toplumun katı kuralları, aşırı disiplinlilikten kaçış olarak adlandırılan bir intihar türüdür.
Mevsimlere göre de intihara uygun yerler olarak Montesquieu puslu ve soğuk ülkeleri kabul etmiş ve intihar sayısının doruğunun sonbahar olduğuna karar vermiş. Yani insanların intihar etmelerinde mevsimlerin de önemli yeri vardır. Bazı dönemlerde ise birbirine bakan, öykünen insanların bu eylemi gösterdiği yöneldiği de olmuştur. Karşılıklı taklit, toplumsal bir olaydır. Yani intihar düşüncesinin bulaşıcı biçimde olduğu da kuşku götürmez bir gerçektir.
Atinalı Timon’un ağacı buna örnek olarak verilebilir; Peloponnesos savaşları sırasında yaşadığı sanılan bir kişi Atinalı Timon’un bahçesinde bulunan ve daha önce de bir kişinin kendini astığı, incir ağacını
Puan vermedi·468 syf.··
Beğendi
·2024 207. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 19 Nisan 2024 19:52
OKUDUM - BİTTİ
KİTAP ADI: İNTİHAR
YAZAR ADI: EMİLE DURKHEİM
SAYFA SAYISI: 412
KİTAP NOTU: 10/7.6
KİTAP YORUMU:
Toplumun karanlık yüzüne ışık tutan bir eser: Emile Durkheim’ın “İntihar” kitabı, bireyin en derin yalnızlıklarından toplumsal yapının en ince çatlaklarına kadar uzanan bir yolculuk sunuyor. Peki, intihar bir toplumun sağlığının göstergesi olabilir mi? Durkheim’ın keskin gözlemleri, modern toplumun ruhunu mercek altına alıyor.
"Sadece bireysel psikolojiyi değil, toplumsal dinamikleri de içeren derinlemesine bir analiz sunan Emile Durkheim'in 'intihar' üzerine kaleme aldığı bu çarpıcı eser, insan davranışlarının toplumsal kökenlerini keşfetmek isteyen herkes için bir zorunluluk okuma."
Toplum bilimlerinin kurucu figürlerinden biri olan Emile Durkheim, “İntihar” adlı eseriyle sosyolojik araştırmanın sınırlarını genişletmiştir. Bu eser, intihar olgusunu yalnızca bireysel bir eylem olarak değil, aynı zamanda sosyal ve toplumsal faktörlerin etkisi altında gerçekleşen bir fenomen olarak ele alır. Durkheim, intihar vakalarını istatistiksel bir metodoloji ile inceleyerek, toplumsal dayanışma ve sosyal yapılarla intihar arasındaki ilişkiyi ortaya koymuştur.
Kitap, intiharın bireysel bir karar olmaktan öte, toplumun yapısından ve bireylerin toplum içindeki konumlarından etkilendiği tezini işler. Durkheim, intihar tiplerini egoistik, altruistik ve anomi olarak sınıflandırır. Egoistik intihar, bireyin toplumdan yeterince destek görmemesi ve yalnızlaşması sonucu meydana gelirken; altruistik intihar, bireyin topluluğunun çıkarlarını kendi hayatından üstün tutmasıyla gerçekleşir. Anomi intihar ise toplumsal normların ve değerlerin çözülmesi, bireyin bu durum karşısında duyduğu çaresizlik ve yabancılaşma ile ilişkilendirilir.
Durkheim’ın analizi, intiharın sadece
İntihar toplumsal bir olaydır·468 syf.·Sosyoloji-Düşünce
10/10
2023 17. kitabı
Modern sosyolojinin kurucusu olan Durkheim'ın bu çalışması, sosyoloji tarihindeki ilk alan araştırmasıdır. Psikolojiye karşı psikolojinin en önemli argümanı kabul edilen 'intihar'ı inceleme konusu yaparak "sosyal bir olayın nedeni yine başka sosyal bir olaydır, intihar da hem sebepleri hemde sonuçları itibariyle sosyal bir olaydır" görüşünü bu kitapla kanıtlamaktadır. Kitabın giriş bölümünde intiharın tanımı yapılıyor. Durkheim'a göre "Nasıl bir sonuç vereceği bilinen, kurbanın kendisi tarafından gerçekleştirilen, olumlu ya da olumsuz bir edimin dolaysız ya da dolaylı sonucu olan her ölüm edimine intihar denir."
Kitap üç ana bölümden oluşuyor. Birinci bölümde intiharın; psikoloji, ırk ve kalıtım, mevsimler gibi toplum dışı etmenlerle ilişkisini inceleyip çürütüyor. İkinci bölümde intihar çeşitlerini (bencil intihar, özgeci intihar, kuralsız intihar) ve hangi toplumlarda görüldüğünü açıklıyor. Üçüncü bölümde de intiharın başka toplumsal olaylarla ilişkisini anlatıyor.
Kitapta istatistiksel verilerden, grafiklerden ve tablolardan bolca yararlanılıyor. Sosyoloji alanıyla ilgilenenlerin mutlaka okuması gereken bir başyapıt diyebilirim.
Puan vermedi
İnsan bir şeyi yaşayınca çok daha yakından tanımak istiyormuş sahi. Durkheim ilk sosyoloji profesörü ve kurucu isimlerden biri. İntiharı bir de sosyolojiden dinleyelim bakalım. Selam tez donemi
Sosyolojinin bilim haline gelmesinde Durkheim'ın rolü yadsınamaz. Bu kitap da, aslında üç kitap halinde intihar olgusunu her yönüyle ele almış , başarılı ve uzun süreçli bir araştırmanın ürünü. Psikoloji alanından biri olarak kesinlikle çok faydalı bilgiler edindim. Sadece, intihardan bağımsız olarak, kitabın birkaç farklı yerinde cinsiyetçi bazı ifadelere denk geldim. Durkheim'in toplumsal cinsiyet yaklaşımıyla ilgili, kitabı okuduktan sonra ufak bir google araştırması yaptığımda hiçbir sonuçla karşılaşmadim. Bu konuyla ilgili bilgisi olan, sosyoloji alanından birinin fikri varsa öğrenmeyi çok isterim. Sadece ben mi Durkheim'ı cinsiyetçi buldum ya da farklı bir bakış açısıyla baktığımız için tam olarak ne anlattığını anlayamadım mı emin değilim.
Modern sosyolojinin kurucularından biri sayılan Fransız Émile Durkheim'in intihar üzerine yazılmış kitabı, ilk basıldığında ilgileri üzerine çekmese de kısa bir süre sonra popüler olan bir kitap. Konuyu ele alışı ve ortaya koyduğu ispatlar açısından da farklı bir yeri var. Eser kendi içinde üç kitap ve 13 bölümden oluşuyor. İlk kitap, Durkheim'in intiharın sebeplerine yönelik yanlış iddialara getirdiği açıklamalardan oluşuyor. İkinci kitap, Durkheim'in intihar sınıflandırmasını açıklıyor. Buna göre intihar türleri, bencil, özgeci ve kuralsız olmak üzere üç tanedir. Son kitapta ise Durkheim'in intiharın sebebi olarak gösterdiği "toplumsal oluş" konusu inceleniyor. Kitabın tamamında iddiaları ispatlarken istatistiksel pek çok tablo kullanılmış. Tabi kitabı okurken, bu tabloların 1800'lü yıllara ait olduğunu unutmamak gerekiyor. Kitabın ilk yayım tarihi 1897 çünkü. Durkheim'in konuları ele alış biçiminden etkilendim. İddia ve eleştirilerini tek tek ve yavaş yavaş ele alan Durkheim'in cümleleri aynı sebeple sıkıcı da olabiliyor. Özellikle, her bölümün giriş kısımlarında verdiği bilgiler hayli ilgi uyandırıcı ama bölümler ilerlerken (özellikle sayısal ispatlara girildiğinde) bu ilgi kaybolabiliyor. Bunda verilerin 100 yıldan eski olmasının da etkisi var tabi. Uzun süren ama bilgilendirici bir okuma oldu benim için.
Yazar Hakkında
Emile DurkheimYazar · 27 kitap
Emile Durkheim (15 Nisan 1858, Epinal - 15 Kasım 1917, Paris); Fransız sosyolog, sosyolojinin kurucularından sayılmaktadır.
Sosyoloji adı her ne kadar August Comte tarafından verilmiş olsa da, Fransız Sosyolojisi 19. yüzyılın sonundaki güçlü etkisini ona ve onun kurmuş olduğu L'Année Sociologique isimli yayına borçludur.
Hayatı ve Düşüncesi
15 Nisan 1858 tarihinde Epinal, Loren'de bir Yahudi Hahambaşı'nın oğlu olarak dünyaya geldi. Felsefe öğretmenliği yaptı. 1885 de Almanya'da bulundu. Fransa'ya dönüşte yayımladığı makaleler ilgi topladı. 1887 Bordeaux Üniversitesi'nde ders vermeye başladı. 1902 yılında Sorbonne Edebiyat Fakültesi'nde çalışmalarını sürdürdü. 1906 yılında Buisson'un ölümü üzerine Sorbonne Eğitimbilim Profesörlüğüne getirildi.
Durkheim toplumbilimi kendi olgularını kendi ön dayanaklarıyla işleyen bir bilim durumuna getirdi. Auguste Comte'un fiziği, Herbert Spencer'in biyolojiyi örnek alıp inceledikleri toplumsal olaylar ona göre yalnız kendi türünden olaylarla açıklanabilir, "toplumsal olay" bireye bağlı ve bireyle başlayıp biten bir süreç değildir. Toplumsal olay bireyi aşkındır, birey ona katılır. Her birey için toplumsal olaya katılmak kaçınılmaz bir zorunluktur. Çünkü toplumsal olaylar; genel zorunlu bireyi ve bireyler arası ilişkileri belirleyen din, ekonomi, hukuk, ahlâk, siyaset, bilim ve sanat türünden olaylardır. İnsanın kendine özgü bireyliğini ve topluma özgü toplumsallığını saptar. İnsan genel doğruları hazırca, tartışıp araştırmadan toplumdan alır. Bu doğrular: bireyin, kendisi, başkaları, insanlar arası ilişkiler, doğa, evren olguları üzerine yargılarına temel dayanak olur.
Toplum bir başka yanıyla da insana ilişkin her kurumun temeli olup doğal bir bileşimdir. Kurumlar örneğin din ve Tanrı anlayışı da topluma bağlıdır ve onunla birlikte gelişip evrimleşir.
Durkheim bilgi anlayışında toplumun görüşünü örnek alır. Bilgide en genel kavramlar tek tek şeylerin tümünden bağımsız olmayıp tersine onlara uygulanabilen, topluma ilişkin kavramlar olduklarından en geçerli kavramlardır. Bunların mutlak, öncesiz sonrasızca doğru ve kesin kavramlar oldukları da söylenemez. Bilginin temel taşları olan genel kavramlar toplumla birlikte zaman ve uzam bağlamında değişip gelişen kavramlardır.
Din sosyolojisi ile ciddi olarak ilgilenen Durkheim'in eserlerinin bir kısmı Türkçeye çevrilmiştir. Comte'un takipçisidir. Toplumu, Tanrı yerine koymuştur. Burada kasıt inançlı bir kimse davranışlarda bulunurken Tanrı'sını nasıl gözetirse "birey"inde davranışlarda bulunurken toplumu aynı şekilde gözettiğidir.
15 Kasım 1917'de Paris'te ölmüştür.
