Puan
8.310 üzerinden
John Barleycorn
Kitap ülkemizde John Barleycorn, Bir Alkoliğin Anıları, Alkollü Anılar gibi pek çok farklı isimle yayımlanmış. Herhalde “İntihar” diğer isimler arasında kitaba en yakışmayandır. Çünkü kitabın genel teması intihardan çok uzak.
Jack London’un vefat etmeden üç sene önce kaleme aldığı son başyapıtı, bir otobiyografik roman.
Kitapta London ağırlıklı olarak alkolün hayatındaki yerini, etkisini, özellikle kimlik ve varlık mücadelesindeki alkolün etkisini yazmış.
Kişiyi erkeklik sıfatı için bile toplumun alkol kullanmaya baskılamasını anlattığı bölümleri özellikle çok beğendim. Bu kimlik baskısı sebebiyle istemeye istemeye alkolü neden kullanmak zorunda bırakıldığını anlattığı bölümler, aslında alkol ve sigara kullanmaya, bireylerin neden teşvik edildiğini anlatması açısından önemliydi. Bulunduğu ortama uyum sağlama zorunluğunu samimiyetle kaleme almış.
Alkolden bir insanın neden vazgeçemediğini de çok güzel işlemiş.
Jack London en çarpıcı tarafı doğayı, açlığı, yoksulluğu ya da hayatta kalma içgüdüsünü anlatabilmesi değil belki de; insanın kendi kendini nasıl tükettiğini bu kadar dürüst yazabilmesi. 
John Barleycorn tam olarak böyle bir kitap.
London, burada alkolü yalnızca bir alışkanlık olarak anlatmıyor. Ona bir karakter, bir yoldaş, hatta uğursuz bir kader gibi davranıyor. “John Barleycorn” dediği şey aslında içkinin kendisi ama kitabı okurken bunun bir bardaktan çok daha büyük bir şey olduğunu hissediyorsunuz: erkeklik kültürü, yalnızlık, cesaret gösterisi, kaçış isteği ve yavaş yavaş insanın içine yerleşen bir karanlık.
Kitabın en etkileyici tarafı ise ahlâkçı olmamasıydı. London, alkolü ne tamamen lanetliyor ne de romantize ediyor. Sadece onu olduğu gibi anlatıyor. Bu dürüstlük kitabı çok güçlü kılıyor. Bazı bölümlerde gençliğin o hoyrat sarhoşluklarını okurken gülümsüyorsunuz, bazı yerlerdeyse satırların altındaki büyük boşluğu hissediyorsunuz.
Bir de Jack London’ın kendi hayatını okumak çok etkileyiciydi. Denizlerde çalışmış, işçilik yapmış, açlık çekmiş, altına hücum dönemini yaşamış bir adamın zihninin içine giriyoruz burada. Bu yüzden kitap yalnızca alkol üzerine değil; modern insanın yalnızlığı, erkeklik baskısı ve yaşamanın yorgunluğu üzerine de bir anlatı gibi geliyor.
İlginç olan şeylerden biri de şu: Kitap yayımlandığında birçok kişi bunun bir “ayıklık manifestosu” olduğunu düşünmüş ama London aslında hayatı boyunca içkiyi tamamen bırakabilmiş biri değil. Hatta bu kitap, ölümünden sadece birkaç yıl önce yayımlanıyor ve birçok edebiyat tarihçisi onu London’ın en kişisel metinlerinden biri olarak görüyor. Çünkü burada artık maceracı Jack London değil, kendi zihniyle baş başa kalan bir insan var.
Birçok roman insanın dünyayla savaşını anlatır. John Barleycorn ise insanın
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ben bu kitabı beğendim beğenmesine lakin okuduktan sonra her gün içiyorum. O kadar objektif anlatmış ki romanda yaşam, ölüm, anlık hazlar, değer yargıları, alkolu içsek ne olur içmesek ne olur, yararları ve zararları hepsi bir arada. Anlatım tarzından dolayı insanın canı çekiyor yani benim öyle oldu. Umarım sizlere böyle bişey olmaz :)))
Puan vermedi·254 syf.··
Beğendi
·2023 68. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 27 Eylül 2023 00:00
Öncelikle sizi John Barleycorn ile tanıştırayım. O, bizim tabirimizle kötülüklerin anasıdır, yani içki. Jack London 'a göre bu ananın ismi de John Barleycorn'dur. Cinsiyetçi yaklaşımlara girmeyelim. Konumuz o değil.
Kitap, 
İstiridye Korsanları ve 
Martin Eden karakterlerinin kesişim kümesini oluşturur. İki kitaptaki karakterleri teke indirip onların alkol ile olan maceralarını anlatır. Bu iki kitaptaki ifadeler sıkça rast gelmek biraz can sıkıcı olsa da ana konudan hiç çıkmadan alkol ve onunla olan ilişkisini detaylı bir şekilde anlatmış.
Ben asla sarhoş olmam, ben bağımlı değilim diyenlerin mutlaka okuması gerek.
Yatırım tavsiyesidir. ( öncesinde İstiridye Korsanları ve Martin Eden okumak şartıyla)
Jack London 'a göre bu ananın ismi de John Barleycorn'dur. Cinsiyetçi yaklaşımlara girmeyelim. Konumuz o değil.
Kitap, İstiridye Korsanları ve Martin Eden karakterlerinin kesişim kümesini oluşturur. İki kitaptaki karakterleri teke indirip onların alkol ile olan maceralarını anlatır. Bu iki kitaptaki ifadeler sıkça rast gelmek biraz can sıkıcı olsa da ana konudan hiç çıkmadan alkol ve onunla olan ilişkisini detaylı bir şekilde anlatmış.
Ben asla sarhoş olmam, ben bağımlı değilim diyenlerin mutlaka okuması gerek.
Yatırım tavsiyesidir. ( öncesinde İstiridye Korsanları ve Martin Eden okumak şartıyla)
Jack London beni yine şaşırtmadı mükemmel bir kitap yazmış. Jack London’dan okuduğum 16.kitabı John Barleycorn oldu.
Ülkemizde John Barleycorn,Bir Alkolüğün Anıları,İntihar,Alkolik Anılar,Bay Alkolik,Alkollü Anılar isimleriyle de yayınlandı.
Aslında alkolü de temsil eden bir halk şarkısı ve Amerika'da sert içkilerin genel adı olarak kullanılan bir tabirdir.
London'ın ölmeden 3 yıl önce (1913) yayımlanan ve son başyapıtı olarak kabul gören John Barleycorn,otobiyografik yönü ağır basan eser, yazarın alkol ile olan ilişkisini ve anılarını konu alıyor.
Baştada dediğim gibi yazar kendi yaşadıklarını anlattığı için, tam olarak öykü-roman formatında değil eser. "Anlatı" olarak sınıflandırılabilir. Bu sebeple diyalog yok denecek kadar az. Jack London'ın alkol ile ilişkisi ekseninde yaşadıkları ve onun duygu ve düşüncelerini okuyoruz kitapta: Alkolle nasıl tanıştığını ve onda alışkanlık haline gelmesinin sebeplerini, alkolün onun çevresinde ve kültüründe neyi temsil ettiğini, alkol sebebiyle başına gelenleri... Tabii tüm bunların yanı sıra hayatındaki bazı önemli anlara da şahit oluyoruz.
Yazar arkadaşıyla konuşur, dertleşir gibi samimi bir üslup takınmış. Abartılı betimlemeler, okuru sıkacak gereksiz detaylar yok; gayet sade bir anlatım hakim kitaba.
Aslında yazılacak, konuşulacak daha birçok şey var ama hem karakter sınırlamasından dolayı hem de her şeyden bahsedip kitabın tadını kaçırmamak için sadede geliyorum: John Barleycorn'u mutlaka okuyun derim, kesinlike tavsiye ediyorum. Ayrıca kitabın çevirmeni Levent Cinemre'ye de teşekkür etmek istiyorum, yaklaşık 40 sayfalık notlarla eserin güzelliğini daha da pekiştirip anlamını derinleştirmişti. Üstelik genel kültürümüzü arttıracak bilgilere yer verilmesi de cabası.
Kitaplarla kalın.