İntihar Ormanları

·
Okunma
·
Beğeni
·
197
Gösterim
Adı:
İntihar Ormanları
Baskı tarihi:
5 Aralık 2018
Sayfa sayısı:
160
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786058133150
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Flora Kitap
Düşüncesine dahi katlanamayıp başına gelirse öleceğini sandığı her şeye alışıyor insan. Dayanamam dediğin ne varsa ayağına yarım numara küçük bir ayakkabıyla uzun mesafe yürümek kadar canını acıtıyor en fazla. Ölümün en onursuz şekli belki de acıya alışmak. Acıya direnmekten bahsetmiyorum. Direnmek, acının varlığını kabullenmeyi gerektirir. Oysa alıştığın şeyin varlığını da kanıksarsın. Mücadele yoktur direnmekteki gibi. Boyun eğersin. Hatta bir zaman gelir, varlığını umursamazsın bile…
160 syf.
·Beğendi·10/10
"Aokigahara Ormanı, Japonya'nın meşhur Fuji Dağı'nın hemen yanı başında bulunan ve uzaktan bakıldığında yeşilin her tonuyla dikkat çeken bir doğal güzellik.Yerli ve yabancı turistler bu ormana Fuji Dağı'nı çeşitli açılardan görmek, dağın fotoğraflarını çekmek ve hazırlanan parkurlarda doğayla iç içe yürüyüş yapmak için geliyor. İnsanlar kendileri için belirlenen rotalardan şaşmamaları gerektiğinin bilincinde. Çünkü inanılmaz sık olan bitki örtüsü kaybolduğunuz an yönünüzü bulmanızı veya sesinizi duyurmanızı imkansızlaştırıyor. Fakat bir de bu rotalardan bilerek çıkan ve ormanın derinliklerine yürüyenler var. Onlara belirlenen parkurlardan çıkma cesaretini veren ise zaten oraya intihar etmek için gitmiş olmaları.
Japon tarihinde mistik bir yeri olan ve ölü ruhlarla özdeşleşen Aokigahara, Seicho Matsumoto'nun iki karakterinin bu ormanda intihar ettiği romanı Kuroi Kaiju'dan sonra bir intihar merkezi haline gelmiş. Aokigahara'nın girişine gelindiğinde rastlanan, son kez bu ormana gelmek için kullanılmış ve terk edilmiş arabalar zaten nasıl bir ortam olduğu hakkında ilk fikri veriyor.
Ormana girdiğinizde "ateş yakmayın, çöp atmayın" gibi klasik uyarılar yerine "lütfen intihar etmeyin, hayat size verilmiş bir hediye, ailenizi ve arkadaşlarınızı düşünün" gibi ifadeler yazılı. Ormanın derinliklerine doğru gidildiğinde önce ağaçlarda topluma ya da geride kalanlara sitem amaçlı, mesaj veren çivilenmiş objeler ve bırakılmış veda notları görülüyor. Sonra ise çoğunluğu kendini ağaçlara asarak bazıları ise ağaç diplerinde aşırı dozda ilaç alarak kendini öldürmüş insanların bedenleri. Ve bazılarının aldıkları kararı son bir kez düşünmek için bir kaç gün kaldığı bazen dolu bazen boş bulunan çadırlar görülüyor. Kimi bölgeleri gündüz saatlerinde bile ağaç sıklığından zifiri karanlık olan ormanda yetkililer her aramaya çıktıklarında en az bir cesetle karşılaşıyor.
Yıldan yıla artması ve özendirici bulunması nedeniyle Japonya bu ormandaki intiharların sayısını resmi olarak açıklamıyor fakat sayının yıl başına 50-100 arası olduğu tahmin ediliyor. Aokigahara Ormanı, Japonyalı sosyolog ve yazar Wataru Tsurumi'nin intihar edeceklere el kitabı niteliğindeki tartışmalı kitabında da intihar etmek için çok uygun bir yer diye anlatılıyor."
Peki ölmek için sadece bedenen intihar etmek yeterli mi? İşte bu kitap size bu soruyu sorduruyor. Ölmek için bedenin yok olması mi yoksa anıların zihinden mi yok olması gerekir?



Ezgi Durmuş'tan okuduğum üçüncü kitabı. Bu kitabı diğer iki kitabına göre okuyan kişiyi sarsacak kelimelerini seçemeyecek duruma getiriyor. Okurken yazar başlarda sonunu söylese bile kaleminin gücü ve olayın merakı ile okumaya devam ediyorsunuz. Okurken de sizi karşılayan cümlelerde kendi hayatınızdan izler bulmak yüzünüzde hafif tebessüm oluşturuyor.



Yazar ikili ilişkileri kişiler üzerindeki etkisini anlatmayı seviyor. Bu sefer de konuklarımız Umut ve İz. Onların yolculukları sizi sarsacak. Umut sekiz yaşındayken İz'i gördüğü ilk gün onun hayatında olacağını bilir. Hatta ilk hatırladığı olay ise onun ve annesinin evlerine gelmesidir. Anıları ve yaşadıkları ile bu zamana kadar gelirler.



"Unutmak, unutan kişi için ölmektir unutulan kişi için mi yoksa?"



Kitabı bir çırpıda okunan ancak etkisi uzun süre sizinle beraber kalacak kitaplardan. Okumanızı tavsiye ederim. Hayatı sorgulamanızı ve anıların önemini daha iyi anlamanızı sağlıyor. unutmayın ki düşünceleriniz sizi siz yapıyor.



Anıların İz'i ve hayatın Umut'u ile iç içe kalmanız dileği ile.
160 syf.
·7 günde·10/10
İNTİHAR ORMANLARI- Ezgi DURMUŞ
“Olacakmış gibi olup da olmayınca insanın amacı için biriktirdiği tüm heves uçup gidiyor bir anda “
Sevgili Ezgi Durmuş’un okuduğum ilk kitabıydı. Ve okuyacağım son kitabı olmayacağı daha ilk sayfadan belli olmuştu..
Sonunu bildiğiniz bir kitap okudunuz mu hiç? Çok değişik değil mi? Kitabın başından sonuna kadar her cümlesinde “ nasıl yani “ “ olamaz “ tepkilerini verdiğim, her cümlesinin altını çizdiğim unutulmaz kitap.. Nasıl anlatılır bilmiyorum ama, okurken mutlaka ama mutlaka kendinize yakın birkaç cümle ruhunuza dokunacak. Yazar o kadar muazzam bir roman yazmış ki, desteklediği cümlelerle “ Evet bende hayatımda bunu yapıyorum “ gibi cümleleri sürekli içimden söyledim.
Umut ve İz.. Gerçek aşkın yazılmış hali.. Sevgi, fedakarlık, hoşgörü o kadar güzel işlenmiş ki.. Kitabı okudukça neden bu karakterlere bu ismin verildiğini anlayacaksınız..
Siz hayatınızda birine “ Umut “ olanlardan mısınız yoksa “İz “ bırakanlardan mı ?
Kitabın yorumuna , tek çocuk olarak çok etkilendiğim bir alıntıyla veda etmek istiyorum..
"Tek çocuksan şımarıksındır çünkü bir dediğin iki edilmemiş ve her istediğin yapılmıştır. Tek çocuksan daha çok ve daha güzel oyuncakların vardır. Böyle düşünür insanlar. Oysa benim için tek çocuk olmak,öğretmen "Kaç kardeşsiniz?" diye sorduğunda " sıfır " demekti. Ailenin tüm umutlarını,mutluluklarını,gelecek kaygılarını ve geçmişteki pişmanlıklarını bir başına üstlenmekti. Birlikte oyun oynayan iki kardeş gördüğünde hiç var olmamış birini özlemekti. Kafes içinde uçmayı öğrenmeye çalışmaktı. Ve günün birinde bir insanla tanışıp ' kardeşim' dediğinde onsuz geçen seneler için dert yanmaktı.."
İnsanın kendine olan mahcubiyetiyle baş etmesi güç. Herkese ve her şeye verecek bir cevap illâ ki bulunuyor ama içindeki sese hak verdiği an, ki buna vicdan deniyor, işte o zaman kabuğunun altına gizlediği ne varsa ortaya çıkıyor.
Ezgi Durmuş
Sayfa 19 - Flora Kitap
Yolu güzel kılan, yol boyunca varacağın yerin hayalini kurmak değil, varacağın yerin nere olduğunu umursamayacağın biriyle o yolu yürümektir.
Ezgi Durmuş
Sayfa 103 - Flora Kitap
Hepiniz böylesiniz. Bütün insanlar... Sevilmek, beğenilmek, onaylanmak için kendinizi paralar; sizi seven, beğenen, dinleyen ve size hak veren biriyle karşılaşınca da hızla ondan uzaklaşırsınız.
Ezgi Durmuş
Sayfa 18 - Flora Kitap

Kitabın basım bilgileri

Adı:
İntihar Ormanları
Baskı tarihi:
5 Aralık 2018
Sayfa sayısı:
160
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786058133150
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Flora Kitap
Düşüncesine dahi katlanamayıp başına gelirse öleceğini sandığı her şeye alışıyor insan. Dayanamam dediğin ne varsa ayağına yarım numara küçük bir ayakkabıyla uzun mesafe yürümek kadar canını acıtıyor en fazla. Ölümün en onursuz şekli belki de acıya alışmak. Acıya direnmekten bahsetmiyorum. Direnmek, acının varlığını kabullenmeyi gerektirir. Oysa alıştığın şeyin varlığını da kanıksarsın. Mücadele yoktur direnmekteki gibi. Boyun eğersin. Hatta bir zaman gelir, varlığını umursamazsın bile…

Kitabı okuyanlar 15 okur

  • Mrv ck
  • Merve Fırat
  • Özmen Doruk
  • Pelin
  • Gurbetkusu92
  • Biküçükkalp
  • Kaan Çetinkaya
  • OkurYazarKıvırcık
  • Ebrar Şeyban
  • Dilara Kenan

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%77.8 (7)
9
%11.1 (1)
8
%0
7
%0
6
%11.1 (1)
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0