Yazar:
Christian Jungersen
Çevirmen:
Nur Beier
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ying yang!·736 syf.·
10/10
2019 13. kitabı
Kitap bittiğinden beri kaç defa oturdum başına inceleme yazmak amacıyla... Kaç kez tekrar tekrar sayfaları çevirip göz attım işaretlediğim yerlere... Olmuyor dedim yazamayacağım hiçbir şey çıkmayacak yapamıyorum. Oysa ki yazmalıyım. Bilinsin az da olsa okumak isteyenler olsun. Sonunda bir şekilde cümleler çıkmaya başladı işte... Böyle bir yapıta inceleme yazacak kabiliyetim kesinlikle yok. Neden mi? İçinde romanla beraber o kadar çok bilgi var ki... Geçmişten günümüze gelen hepimizin bildiği insan kıyımları var. Soykırımlar işkenceler... Peki ya o caniler o insanlara işkence edenler mi kötü gerçekten yoksa sen mi kötüsün? Evet evet sen! Normal görünen hatta bir melek olan sen! Sen kötüsün insan!
Bunu sorguluyor işte kitap. Bunu kanıtları ile bir bir seriyor önümüze. İyi ile kötü kavramları birbirine geçiyor. Haliyle kafa da birbirine dolaşıyor. Tamam duruyorum biraz! Nefes alıyoruz. Yazardan bahsedeyim biraz:
Danimarkalı olan yazar, iletişim ve sosyoloji alanında yüksek lisans yapmış. Bununla kalan birisi değil ama. Öyle çok bilgi birimine sahip ki. Bunu kitapta bulunan bazı teorik bölümlerde kendisi bize gösteriyor. Kitapta yer alan en önemli konulardan birisi, insanın çalışma arkadaşları tarafından uğradığı psikolojik baskı ile birlikte taciz... Bu konu yazarın bir dönem çalıştığı iş yerinde yaşadığı sorunlardan birisi... O dönem çok aşırı baskı yaşamadığını söylese bile derinden iz bıraktığı belli baskıların. Çünkü kitaptaki karakterle öyle bütünleşmiş ki... Gerçi yazarın şöyle bir cümlesine de denk geldim:
“Bu, hayatımın en mutsuz ve en yaratıcı şekilde engellendiği bir dönemdi”
Nedir bu baskılar?
Senin gibi olmadığını gördüğün insanı dışlama. En temel şey bu... İşin acı yanı ise bunun farkında olmama... Karşındakine yükleme bu durumu. "Sorunlu olan o! Hasta
YAŞAMASINİnsan ve Duygular
‘’Kötülüklere uydukça şansının açılacağını sanma.’’ Mevlâna
"Kötülük etme fırsatı, insanın karşısına günde yüz kere çıkar; iyilik etme fırsatı da yılda bir kere." Voltaire
DCIF yani Danimarka Soykırım Merkezi’nde çalışan dört kadının zalimlikler, bencillikler, kıskançlıklar, sinsilikler ve hainliklerle örülü gündelik yaşamlarında, bir zaman gelir, bir şeyler yokuş aşağı gitmeye başlar, herkes ölüm tehdidi almaktadır. Bu tehditler bir savaş suçlusundan mı gelmektedir, yoksa içlerinden biri mi bu e-postaları göndermektedir?
***
1) DOSTLUK
Kelebek etkisini hepimiz biliriz. Bu kitapta bir karakter var, onun yaptıklarına kelebek etkisi diyemiyorum, at yelesi etkisi olabilir. Ama atları seviyorum, en iyisi dinozor dönüşü etkisi olsun. Zihninizde bir dinozorun aniden arkasından gelen sese bakmasını hayal ediniz, işte o. Kelebek gibi narin at gibi asil bir güzelliğin, bu karakter için kullanımını reddediyorum.
Yıllarca yakın bir arkadaştan öte, ömür boyu süreceğine inandığınız bir dostluk kuruyorsunuz. Her zor anında yanında oluyor, bir insanın ailesinin yapabileceği bir özveriyle destek oluyorsunuz. İnsanlar, yardım ettikleri kişilere karşı sempati duyarmış, belki de sırf sempati duyduğunuz için karşınızdaki insanın sivri hatalarını dahi görmezden gelebiliyor, kara vicdanlı olduğunu zaman zaman başka insanlara olan niyetinden fark ettiğiniz bu insanla arkadaşlığınızı sürdürüyorsunuz. Yanınızda olanın bir gün karşınızda olabileceğini hesaba katmıyor, o, her şey sadece onun hakkıymış gibi davranırken, bu konular hakkında pek düşünmüyorsunuz. Çok büyük davranışlardan bahsediyorum, fark edilmemesi mümkün olmayan türde. Herkese salladığı hançeri, size doğrulmuş görene kadar, görmezden geldiğiniz gerçekler suratınıza çarpılıyor. İşte tam o an, inciniyorsunuz. Her insan birçok
"Kötülüğün Sıradanlığı"Edebiyat
Dün gece kitabı bitirdiğimden beri olan biteni algılamaya çalışmakla birlikte yazacağım incelemeyi düşünüyorum. Ne desem, nasıl anlatsam bu kitabı diye… Kendimi bir şeyler yazmak zorunda hissettim çünkü bu kitap sitede böyle boş kalmamalıydı… Şuan ne yazacağım ortaya ne çıkacak inanın ben de bilmiyorum. O kadar çok düşünce var ki kafamda, hepsi karman çorman…
Altı günüm İstisna’yla birlikte geçti. Altı gündür Iben’le Malene’le Anne-Lise’le ve biraz yabancılık çeksem de Camilla’yla birlikte yaşıyorum. Bu karakterler o kadar canlı ki şuan ben bu yazıyı yazarken onları karşımda hayal edebiliyorum. Malene onun hakkında yazacaklarıma karşı tahammülsüz ve memnuniyetsiz, Anne-Lise daha yumuşak ama tedbiri elden bırakmıyor asla, Camilla ise tedirginliğini kendine biçtiği rolü oynayarak saklamaya çalışıyor. Iben… Iben beni izliyor, inceliyor; bir psikolog edasıyla. Kafasında benim olası kötülüğümü tartıyor. Hepimizin içinde olan o sıradan kötülüğü düşünüyor…
Evet, kitabın konusu Danimarka’da Soykırım Araştırmaları Merkezi’nde çalışan bu dört kadının etrafında gelişiyor. Kitap başlarda iki ayrı çizgide ilerliyor; soykırımın tarihsel, psikolojik, sosyal araştırmaları ve bu dört kadın arasındaki gerilimli ilişki. Fakat sonra bu iki çizginin nasıl birleştiğine şaşkınlıkla ve hayranlıkla şahit oluyorsunuz.
Bu iki çizgiyi birleştiren şey ise kötülük. İnsanın kötülüğü… İnsan kötülüğünün sıradanlığı.
İki yıl önce Sosyal Psikoloji dersi aldığımda derse hayran kalmıştım. Kitapta geçen deneyler, teoriler, yaklaşımlar, psikolojik yönelimler de beni yine iki yıl önceki sosyal psikoloji sınıfıma götürdü. Bu defa zekice bir kurguya yedirilmiş halde, daha bir keyif alarak okudum hepsini... Ve üstüne bir sürü yeni şey de öğrendim.
Kitap birçok şeyden bahsediyor… Nazilere yapılan zeka
Sadece iyi ya da kötü değiliz; insan demek bilinmezlikler, katmanlar, çelişkiler demek. Ama tüm bunları bilerek seçim anında iyilikten yana olabilmek zor hatta çok zor ama neden olmasın!
Kitap, Kopenhag’da soykırım araştırmaları merkezinde çalışan İben, Malene, Anne Lise ve Camilla adlı dört kadın üzerinden ilerliyor. Ana olaylar, merkeze gelen tehdit mailleri ile kendi aralarındaki gerilimler ve psikolojik baskıyı içerirken arka planda çalıştıkları merkezin amacı olan büyük çaptaki katliam ve soykırımların psikolojik çözümlemelerini yapmaya çalışıyorlar. Yazar, dört kişilik bir çalışma ortamındaki baskılar ile soykırım gerçekleştiren büyük toplulukların psikolojilerini güzelce birleştirmiş. İnsan psikolojisini, davranışlarını, gücün ve ittifakların nasıl el değiştirdiğini çok güzel yazmış. Sayfa sayısının fazlalığına rağmen merakla okunuyor, hızlı ilerliyor.
Tek eleştirebileceğim kısım artrit (eklem yangısı) hastası kadının uzun süre ağrı çekmesi, hayat kalitesinin düşmesi en son Metotreksat adlı ilaca geçilmesi oldu. Kitap 2014 yılında yazılmış. O tarihten daha öncesinde Mtx ana ilaç olarak romatoid artrit hastalarında kullanılıyordu. Hatta eklem erozyonlarının oluşmaması için en kısa sürede başlanması öneriliyor. Ya yazar bu konuda fazla araştırma yapmamış ya da ülkesinin sağlık politikası olabilir net olarak bilmiyorum.
Istisna,soykırım araştırma merkezinde çalışan dört kadının hayatı ve iş yerinde birbirleriyle zıtlaşıp çekişme halinde olmalarını anlatan psikolojik gerilim türündeki 736 sayfalık kitap.
Kitabın ilk yarısı (belki de tamamı) icin beklentimi karşılamadı diyebilirim. Kitap ilk başta hacmiyle,ismiyle ve kapak tasarımıyla ilgimi cekmişti.Ama genel olarak iş yerinde birbiriyle kavgalı,birbirinin ayağını kaydırmaya çalısan dört kadının psikolojik halleri fazlasıyla uzatmaları oynamış bence. Ortalara gelip 'Kötülüğün Psikolojisi' adlı bölüme gelince biraz daha ilgim artti kitaba.Soykırim araştırmalarına dair bilgiler ve denekler üzerine yapılan sosyal psikolojik veriler ayri bir guzellik olusturmus kitapta.Insanların normal yaşantılarinda suc işleme potansiyeli olmadıgı halde toplum otoritesi olunca farkli davranıslara sürüklenebilecegini gözler onune seriyor bu kısımlar.Şiddet ve kötülük eylemleri yalnizca benligi görüntülemekle kalmıyor,yeni bir benlik de olusturmakta,gurup psikolojisi yani çevre baskısı ,silah arkadaslarını yarı yolda bırakmamaya mecbur hissetme,okuyucuyu aydınlatan ve kitabın genelini(dört kadının davranıslarını) anlamamızı saglayan teorilerdir.
Bölünmüş kişilik bozuklugu üzerine de okuyucular kafa yoracaktır eminim.Okurken acaba bu durum hangi kadında var diye sorguladim durdum ve psikolojik gerilim diye adlandirilan bu kitapta evet son 100 sayfa kadarı hakkaten gerdi final iyiydi.incelememin sonuna gelmeden okumak isteyenler icin ozellikle belirtmeliyim ki çevirmenin "uyardım mıydı,düşünmedim miydim,dolanmadım mıydı,yaptım mıydı vs."gibi yuklemleri okurken fazlasıyla dikkatimi dagıtti.Danca dan cevrilmiş bu kitabin cevirmenligini yapan Nur Beier ne kadar turkceye hakim düşundürücü.Kitapla ve sevgiyle kaliniz.
Kopenhag’da Soykırım Araştırmaları Merkezinde çalışan dört kadın: Iben, Malene, Anne-Lise ve Camilla. Bir gün, Iben, Malene ve Camilla isimsiz tehdit emailleri alırlar. Bununla ilgili polis soruşturması başlar. Merkezin yayınlarını incelediklerinde uluslararası savaş suçlusu bir Sırptan şüphelenirler. Sonrasında kendi aralarında yaşadıkları gerilim yüzünden birbirlerinden şüphelenmeye başlarlar. Bu arada birbirlerine yaptıkları, özellikle Anne-Lise’ye uyguladıkları mobbing merkezdeki tansiyonu yükseltir.
Bu dört kadının iç dünyaları ve sorunlarıyla, aldıkları tehditler birleşince ortaya psikolojik bir gerilim romanı çıkmış. Roman dördünün bilinç düzeyinden anlatılıyor ve her bölümde farklı olasılıklara yöneliyor okuyucu. Sonuna kadar gerilim ve gizemin devam ettiği güzel bir psikolojik roman. Danimarka’da bir sivil toplum örgütünde mobbing varsa Türkiye’de kar amaçlı organizasyonlarda nasıl olmasın diyor insan. Bireysellik ve bencilliğin insanı getirdiği nokta çok çarpıcı.
Sürpriz bir sonla ve sorularla bırakıyor okuyucuyu, insan beyni ve psikolojisinin karmaşıklığı konusunda.
Bir ofis, dört insan ve 800 sayfa.
Bunu yazar nasıl sıkmadan anlatabilmiş, hala düşünmeden edemiyorum. Ama okurken hiç sıkılmadım.
Yanlış bilgi vermeyeyim, tabii ki arada dışarı çıkıp başka insanlarla tanıştık ama genel olarak temel bu ofisti.
Kitap dört ana karakterin ağzından anlatılıyor ve her seferinde o karakterin hikayesini dinliyorsun.
Bir seferinde şaşırıyorsun, bir dahakine hak veriyorsun. Bu anlatım şekli bence çok etkileyiciydi.
Karakterlerin iç dünyalarını anlamak, yalnızlıklarını, korkularını, sevinçlerini hissetmek…
Özellikle mobbing olayını bir karakter üzerinden o kadar iyi anlatmış ki, insanların “iyilik” adı altında ya da kendini korumak için yaptığı kötülüğün bir insana nasıl zarar verdiğini, yaşam enerjisinin nasıl gittiğini hissettim
Bunun dışında, kitapla ilgili hoşuma giden bir diğer taraf tarihi olayları tekrar “bakayım” diyerek araştırmaya yönlendirmesiydi.
Kitabın arkasında anlatılan tarihi olaylar (ki kitap Kopenhag’da bir soykırım araştırmaları merkezinde geçen olayları anlatıyor) insan davranışlarını görmek ve araştırmak için de bir fırsat sundu.
Bir yandan tarihin en büyük vahşetleriyle yüzleşiyorsun, bir yandan da bunları analiz eden insanlar nasıl böyle davranabilir diye düşünüyorsun.
İstisnayı okurken kim haklı, kim haksızdan çok, ben nerede duruyorum? sorusunu sordum.
Sırf bana bu soruyu sordurduğu için bile, kitabın üstümde kalan ve unutamayacağım bir kitap olduğunu anlıyorum.
Ve bu kitabı okumanızı tavsiye ediyorum. Bence okuyunuz efenim, herkese iyi okumalar...
10/10
2024 164. kitabı
Wooow!! 736 sayfa olması kimseyi korkutmasın kitapta kötülüğün psikolojisi,soykırımlarla ilgili bir sürü bilgi ve soykırım yapanların savaş sonrasına dair bir sürü bilgi,bölünmüş kişilik bozukluğu, buna 4 kadından hangisinin sahip olduğuna dair sürekli değişen fikirler ve benim de zamanında yaşadığım mobbing ve mobbingin ben de yarattığı depresyonu(ki burada yaşadığım şeyi net yapmacıksız) okudum. Ve kitabın sonunda ters köşe oldum. Wooow ki wooow OKUYUN OKUTTURUN!!!!
Kitap yayımlandığı dönemde kendi ülkesinde uzunca bir süre çoksatar listesinde kalmış, bir çok dile çevrilmiş ve çok sayıda da ödül toplamış.
Kopenag'da soykırım araştırma merkezinde çalışan dört kadın: Malene, Anne-Lisa, Iben ve Camilla. Olaylar içlerinden ikisinin ölüm tehdidi almasıyla başlıyor. Çalıştıkları yer ve yazılarının konusundan dolayı bir savaş suçlusundan şüphelenmeye başlarlar. Ancak yaşanan başka gelişmeler olayları başka bir boyuta taşıyarak her bir kadını zanlı durumuna getirerek gerilimi arttırıyor.
İnsanın içindeki karanlık duyguların dışarıdan gelen ufak bir etkiyle nasıl dışa vurulduğunu anlatmış yazar. Kadınların geçmişleri, aile ilişkileri, çocukluk travmaları, ikili ilişkileri, aşkları, iş yerindeki davranışları ile bunların sebep olduğu kaoslar, her birinin kendini korumak için bencilce savunmaya geçmesi ve sınırları zorlaması merak ve gerilim unsuruyla birleşerek epey heyecanlı bir okuma sunuyor bize. Ayrıca Turkiye'nin de nasibini aldığı soykırım konusu da bayağı yer almış metinde.
Kalınlığı korkutmasın sizi çeviriye ve redaksiyona rağmen kendinizi olaylara kaptırıp gidiyorsunuz. Psikolojik gerilim türünde okumayı sevenlere kesinlikle tavsiyemdir.
Keyifli okumalar...
Yazar Hakkında
Christian JungersenYazar · 3 kitap
Danimarkalı yazar Christian Jungersen 10 Temmuz 1962 yılında Kopenhag’da doğdu. İletişim eğitimini ve sosyoloji yüksek lisansını Roskilde Universitesi’nde bitirdikten sonra –hiç biri sahnelenmeyen– senaryolar yazdı, metin yazarı, TV senaryo danışmanı ve film öğretmenliği gibi işlerde çalıştı.
İlk romanı Undergrowth (1999) eleştirmenler tarafından beğenilmekle kalmadı, Danimarka En İyi İlk Roman ödülüne de değer görüldü ve ulusal çok satanlar listesine girdi. Başarısı Jungersen’e Danimarka Sanat Vakfı’nın verdiği üç yıllık yazarlık bursunu da kazandırmıştı. Böylece ona büyük bir başarı getiren ikinci romanı İstisna’ya başladı. İstisna 2004 Ekim ayında yayınlanmasından sonra, Danimarka çok satanlar listesinde tam 18 ay ilk sırada kalarak başka hiçbir romanın erişemediği bir başarıyı yakaladı. Yirmiden fazla dile çevrildi, çok sayıda ödülün sahibi oldu. Son romanı You Disappear (2012) ile başarısını sürdüren Jungersen halen Akdeniz’de, Malta adasında yaşıyor.
