Puan
7.810 üzerinden
İthaki Bilimkurgu Klasikleri serisinden okuduğum 46. kitap oldu. Distopya severler, hazır olun! Size güzel bir haberim var! "Kara Dörtleme"den sonra okuduğum en iyi distopyayı buldum: Kallokain...
Öncelikle "Kara Dörtleme"nin ne olduğunu ve hangi kitaplardan oluştuğunu kısaca belirtmeliyim. Kara Dörtleme, modern zamanların en büyük 4 distopya eserine verilen çatı bir isimdir. Bu eserler, 1924 yılında Yevgeni Zamyatin tarafından yazılan "Biz", 1932 yılında Aldous Huxley tarafından yazılan "Cesur Yeni Dünya", 1949 yılında George Orwell tarafından yazılan "1984" ve 1953 yılında Ray Bradbury tarafından yazılan "Fahrenheit 451"dir. Bu eserlerden en az birini okuyan okurun, Kara Dörtleme'nin ne kadar değerli olduğuna yönelik olumlu bir fikri mevcuttur diye düşünüyorum.
"Kallokain" isimli bu distopya ise, 1940 yılında yayımlanmış olup tarihsel olarak "Biz" ve "Cesur Yeni Dünya"dan sonra, "1984" ve "Fahreinheit 451"den önce yayımlanmıştır. Yani tam ortadadır. Kendisinden önce yazılan eserlerden etkilenmiş, kendisinden sonra yazılan eserleri ise doğal olarak etkilemiştir.
Peki Kallokain'de kurgulanan distopik toplumun özellikleri nelerdir? Kallokain'de insanların birbirine güvenmediği, baskı rejiminin en üst düzeyde olduğu, insanların en yakınından bile vatan haini olabileceği ihtimaliyle kuşkulandığı, bireyin hiçbir anlam taşımadığı, herkesin sadece devlete güvendiği, insanın yalnızca biyolojik bir varlık olarak görüldüğü, çocukların 7 yaşından sonra askeri kamplara yollandığı, kadınların devlet için doğurduğu, "Polis Gözü ve "Polis Kulağı" denilen cihazların insanları 7/24 gözlediği, yatak odasında bile özel bir hayatın olmadığı totaliter bir devlet rejimi bulunmaktadır. Kitapta bu rejime "Düzen" denilmektedir. Rejimi uygulayan devletin ismi ise
Karin Boye’nin kaleme aldığı Kallokain, distopya edebiyatının en etkileyici ama ne yazık ki en az bilinen eserlerinden biri. İlk kez 1940 yılında yayımlanan bu roman baskıcı ve gözetim altında bir toplumun içinde boğulan insan ruhunu derin bir şekilde irdeliyor. Hikaye totaliter bir devlette yaşayan kimyager Leo Kall’in gözünden anlatılıyor. Leo, insanların içindeki düşünceleri ve gerçek duyguları açığa çıkartan bir serum icat eder Kallokain. Devlet için bu buluş büyük bir başarıdır artık hiç kimse düşüncelerini gizleyemez herkes tamamen şeffaftır fakat bu şeffaflık beraberinde güvenin samimiyetin ve bireyselliğin yok oluşunu da getirir.
Roman ilerledikçe Leo Kall’in vicdanı ve iç çatışmaları büyür bilimsel bir başarı elde etmiş olsa da insanların korku içinde yaşadığı sevgi gibi insani duyguların bastırıldığı bir toplum yaratmış olduğunu fark eder. Bu yönüyle Kallokain yalnızca bir bilimkurgu romanı değil aynı zamanda insan doğasının özgürlüğün ve toplumsal kontrolün sınırlarını sorgulayan felsefi bir metne dönüşür.
Karin Boye’nin dili sade ama derindir karakterlerin iç dünyası toplumun baskıcı yapısı ve devletin birey üzerindeki hâkimiyeti öyle incelikle anlatılır ki okur olarak kendinizi sorgularken bulursunuz. İnsan olmanın özü nedir? Gerçekten özgür müyüz? gibi sorular zihninizde yankılanır.
Bu kitabı özellikle öneriyorum çünkü günümüz dünyasında mahremiyetin giderek azaldığı dijital gözetimin arttığı bir çağda yaşıyoruz. Kallokain bu durumu çok önceden sezmiş bir roman olarak hâlâ güncelliğini ve sarsıcılığını koruyor. Orwell in 1984ü ya da Huxley’nin Cesur Yeni Dünyası gibi klasiklere benzer temaları işlemesine rağmen çok daha içten kişisel ve psikolojik bir anlatı sunuyor.
Eserdeki karanlık atmosfer insanların birbirine bile güvenmediği distopik bir evren
Reklam
2. Dünya Savaşı gölgesinde yazılan eserde Dünyadevlet adındaki halkı üzerinde tam egemenlik kurmuş, insanlara kendi gerçekliğini dayatmış, askeri bir hiyerarşi üzerinde yükselen, en yakınındakilerden bile kuşkulanan insanların yaşadığı bir ortamda kallekoin adında insanları bildiklerini söylemeye mecbur bırakan bir ilaç geliştiren Leo'nun başka bir birliğin mümkün olabileceğine dair şüpheleri anlatılıyor.
Nispeten kısa bir hayat yaşamış olan Karin Boye, hayatı boyunca melankoliyi hep hissetti. Bunalımlı ve karamsar bir bakış açısı vardı. Hali hazırda hayatının son dönemlerini İkinci Dünya Savaşı gölgesinde yaşadı. Bastırıldı, zorluklar gördü. İsveç işgal tehdidi altındaydı ve ülke yoğun bir sansür, korku ve güvensizlik bulutunun içinden geçiyordu. İşte böyle bir ortamda, son romanı olan "Kallokain" doğdu. Boye, bu romanının bir umut ışığı olmasını istiyordu ve distopyasında bir 21. yüzyıl devletinin nasıl OLMAMASI gerektiğinin altını çiziyordu. Yayım tarihi açısından Biz, Cesur Yeni Dünya ve 1984'ün arasında piyasaya çıkar roman... Jurnalcilik, baskı, totaliterlik, propaganda, paranoya ve zihne sızma gibi kavramların üst düzeyde olduğu "Kallokain" kara bir distopya olarak önem kazanmıştır. Özel hayatın ve bireysel düşüncelerin bu yeşil sıvı ile ne kadar kolay parçalandığını görürüz. Karin Boye, yaşadığı döneminve hislerinin de etkisiyle başarılı bir anlatım yansıtmaktadır. Yazarın üslubunu biraz ağır ve alt metinlerini oldukça zengin gördüm. Cümlelerin üstüne durup düşünmeniz gerekiyor. Kurgu, günlük şeklinde oluşturulmuş. Yazarın en hoşuma giden aksiyonu ise, ilacı bularak en derin ütopyasını gerçekleştirmek isteyen kahramanını distopyanın en kara adamına dönüştürmesidir. Boye, bu zıtlıktan nefis bir şekilde yararlanır. Ve romanın harika bir önsözü olduğunu söylemeliyim!! Akışkan Gözetime çakılan selamı da unutmayayım(:
Bu distopyada ana kahramanımız Leo Kall, sıkı bir şekilde kontrol edilen ve yaşanan yer "Dünyadevlet" olan bir devlette karısı Linda ile 4 nolu Kimya Şehri'nde yaşamaktadır. Nüfus kontrol politikaları ve çalışmaları onun elindedir. Bu devlette tutku, duygular, zevk, eğlence, hobi, dostluk gibi kavramlar yasaktır. Burada yaşayanların tek bir varoluş
Puan vermedi·200 syf.·
2022 59. kitabı
Düşüncelerin artık suç sayıldığı bir distopya.
Cain kelimesi İngilizcede kaos kargaşa demek ve aynı zamanda Kabil'in İngilizcesi, Kalklise kitapta ilacı bulan Leo Kall'in soyadı ve Kall kelimesi İsveççede soğuk kıyamet anlamına geliyormuş ve Kallocain; Kall of cain demektir.
Kimyager olan Leo Kall, Kallocain adını verdiğini bir ilaç bulur ve bu ilaç enjekte edilen herkese direk doğruları söyletiyor. 
Biz kitabı gibi bu distopyada da tek devlet olduğu sanıyordum okurken ama sonradan başka devletlerle olabileceğini öğrendim. Kitapta geçen devlet baskıcı, totaliter bir devlet bir kaç yönü ile 
1984'de benziyor, insanlar takip ediliyor suçlu olan işkencelere maruz kalıyor. 1984 kitabından önce yazılmış bir distopya kitabı.
Biz kitabı gibi bu distopyada da tek devlet olduğu sanıyordum okurken ama sonradan başka devletlerle olabileceğini öğrendim. Kitapta geçen devlet baskıcı, totaliter bir devlet bir kaç yönü ile 1984'de benziyor, insanlar takip ediliyor suçlu olan işkencelere maruz kalıyor. 1984 kitabından önce yazılmış bir distopya kitabı.Reklam
Reklam