Yazar:
Ryunosuke Akutagava
Çevirmen:
Oğuz Baykara
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 43 dk.
Sayfa Sayısı:
96
Basım Tarihi:
Ekim 2021
İlk Yayın Tarihi:
1927
Yayınevi:
Alfa Yayınları
Orijinal Adı:
河童 [Kappa]
ISBN:
9786254494116
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
KAPPALAR DİYARI
Bize de geldi sıra, kavuşmak var uykuya
Bir dekorun önünde yaşam denen oyunda ( syf: 94)
Kappa, Japonca sözlüklerdeki tanıma göre nehir kenarında yaşayan, el ayakları perdeli, kafası düz olan hayali bir canlıdır.
Kitap, deliler hastanesindeki bir hastanın başından geçen olayları doktora anlatmasıyla başlamaktadır. Kahramanımız bir gün dağa tırmanır. Gördüğü bir kappa karşısında şaşırır. Ne olduğunu merak edip başlar kappanın ardından koşmaya…Kappayı tam yakalayacağı sırada derin bir çukura düşüp bayılır. Gözlerini açtığında kendini Kappalar ülkesinde bulur. Daha sonra Kappaların diyarında kalır ve oraya ait olmaya başlar.Fakat kahramanımız burada insan dünyasından çok farklı olan geleneklerle karşılaşacaktır.
Bu geleneklerden birisi “İşçi Kıyım Yasası” dır. Buna örnek olarak romanda (sayfa 37) “Bu ülkede işten atılan kappaların hepsi önce kesilir sonra da yemeklik kıyma haline getirilir. Şuradaki gazeteye bir göz at şimdi. Bak, bu ay tam 64 bin 769 kappa işten atılmış. İşte bu yüzden şu sıralarda et çok ucuz" cümlesi anlatmaktadır.
Kappalar eserde bencil anlatılmış. Kendilerinden vazgeçmiş bir ruhaniyetleri bulunmaktadır.
Kitap toplumların siyasi,toplumsal ve psikolojik sorunları üzerinde durmuştur.Okurken çok zevk aldım.Japon edebiyatına ilgi duyan arkadaşlara şiddetle tavsiye ederim…
"Böylesine bencil bir kappayla bir ömür yaşayan aileye de yazık..."
"Öyle, çünkü öldükten sonra geride bıraktıklarının başına gelecekleri hiçbir zaman düşünmedi."
Japon edebiyatının önde gelen hikayecilerinden Akutagawa'nın adını tamamen tesadüf eseri izlediğim bir animede gördüm. Eserleri ilginç ve ürpertici olarak tanımlandığı için de merakımı uyandırdı. Henüz sadece Kappa kitabını okudum ama en yakın zamanda Raşōmon'u da okuyacağım çünkü Kappa'yı çok sevdim.
Eser temelde Gulliver'in gezileri ile paralellik gösteriyor lakin Gulliver'den katbekat daha yetişkinlere yönelik. Özellikle işten çıkarılan kappaların işçi kıyım yasası gereğince gerçekten "kıyma" yapılıp yenilmesi... Bir hayli ilginçti.
Kitap boyunca Kappalar üzerinden günümüz dünyasıyla birlikte Japonya eleştirilmiş ve yazar, ünlü düşünürlere de bol bol selam çakmayı ihmal etmemiş. Ayrıca kitap, bünyesinde her biri birbirinden farklı ve ilginç karakterlerle dolu ki benim favorim şair Tokk oldu.
96 sayfalık uzunluğuyla hemen okuyabileceğiniz Kappa, Japon edebiyatı ile tanışmak isteyenler için iyi bir başlangıç kitabı.
7/10
Kappa bir jopon klasiği. Modern Japon öykücülüğünde ilk kalemlerden olan ve 1927 yılında hayata veda eden yazarı geride, saygı duruşunu hakeden bir metin bırakmış.
Bir akıl hastanesindeki hasta, ziyaretçilerine Kappalar adı verilen ilginç yaratıkların diyarına konuk olduğunu anlatmasıyla hikaye başlıyor.
Kappa'ların, Japon mitolojisinde yeri varmış. İnsanları kandırıp zarara uğratan, tuhaf ve bazen gülünç varlıklar olarak anılıyorlarmış.
Kendine has dilleri olan, çocuk boyutundaki bu tuhaf varlıklar ile yaratılan hayali evrenle, bizim gerçek dünyamızın karşılaştırılmasına dayanan bir kurgu ile ilerliyor.
Eserin, kadın erkek ilişkilerinde eşitliğin olmaması ve etkin bir cinsin varlığının rahatsız ediciliği, aile kavramının önemi, sanatın sansüre uğramasındaki akıl almazlık, sosyal toplum uyumu, siyasete, savaşa ve dine kadar uzanan geniş bir perspektifi var. Yalnız şunu söylemek isterim ki oluşturulan bu farklı evren iyimser bir çerçeve değil. Bozuk dünya düzeni karşısında, altarnatif bir iyi dünya hayali oluşturmuyor. Kitaptan örnekle; işten çıkarılan Kappalar öldürülür. Kulağa vahşice gelen bu eylemi işten çıkarılan kişiyi mutsuzluğa hatta intihara kadar varabilecek bir yola sokmaktansa öldürmenin daha iyi olduğunu söylerler. Bu ve bunun gibi düşündürücü noktalar kitabın bir hiciv klasiği sayılmasını sağlamış. Kappa'ların insanları küçümseyen cümleleri ile de bir karamizah sayılıyor.
Toplumsal eleştiriyi nokta atışı başaran bir kitap. Her değinilen temada göndermeleri yerinde, üzerinde düşünmesi ise keyifliydi. Barındırdığı derin anlamların izini sürürken, nasıl bittiğini anlamadığım bir okuma sağladı.
"Kappa", Japon mitolojisinde şehvet düşkünü, yeşil-sarı renkte, pullarla kaplı, on yaşlarında bir çocuk boylarında, başlarının üzeri tabak gibi düz, el ve ayakları perdeli yaratıktır. Ryunosuke Akutagawa, en küçük ayrıntısına kadar toplumsal eleştiri ile ördüğü bu öyküsünde, yaratıkları hayalindeki toplumsal yapıyla öyle ustalıkla özdeşleştirmiş ki insan kendisini bir rüya aleminde buluyor. Kimi zaman bazı kappa özelliklerinin -hayali- yazarca nasıl özenerek keşfedildiğini okumak şaşırtıcı. O zaman da devreye Akutagawa'nın kısacık hayatı, annesinin o daha bebekken psikolojik rahatsızlıklarla kendi yaşamına son vermesi, yazarın da annesinin kaderine sahip olma korkusu ile yaşadığı rahatsızlıklar, halüsinasyonlar ve henüz 35 yaşında dünya hayatının son bulması giriyor.
Kısa hayatı onun Japonya'da 'öykünün babası' olmasına engel olmamış. Öykülerinde şiirsellikten çok kurguya önem vermiş. İşlediği konular ve tekniği dönemine yenilik getirmiş. 150 civarı öykü yazmıştır. Ondan sonra gelecek vadeden yazarlara 'Akutagawa Ödülü' verilmeye başlanmıştır.
Japoncadan çeviren: Oğuz Baykara
Kapak tasarım: Füsun Turcan Elmasoğlu
#edebiyat #öykü #japonedebiyatı #okumalarım #etkilendiklerim #notlarım #kappa #tarih #sanat #ryunosukeakutagawa #akutagawaödülü
Sıradışı ve vurucu bir öykü!Duygu ve Düşünce
96 sayfalık okuması kolay bir kitap.
Japon kısa hikâyeciliğinin babası olarak kabul edilen Ryuunosuke Akutagawa tarafından yazılmıştır.
Japonya'da bir akıl hastanesinde yaşayan 23 numaralı hasta, pullu, kaygan derili, çocuk boyutlarında sivri gagalı ve kaplan benzeri suratlı kappaların ülkesine yaptığı masalsı yolculuğu ziyaretçileriyle paylaşıyor. Kaza sonucu düştüğü tuhaf ülkede sıkışıp kalan hasta, yaşadığı gerçeküstü deneyimleri, iki dünya arasındaki herhangi bir noktaya bir türlü yerleştiremediği zihninin süzgecinden geçirip anlatıyor.
Yazarın kendi yaşadığı Japon toplumunu hikâyesinde kappalar üzerinden hicivli bir dilden eleştirmesinin çok hoşuma gittiğini kesinlikle söylemeliyim! Ayrıca yazarın kendi hayatına son vermesine neden olan halüsinasyonları, sanrıları ve bu dünyaya artık ne kadar güçlükle tahammül edebildiğini gözler önüne sermesi beni oldukça etkiledi... Benim görüşüme göre eğer Japon edebiyatıyla ilgileniyorsanız sizi sıkmayacak ve bir çırpıda okuyabileceğiniz eğlenceli bir kitap! Listesinde bulunanlara şimdiden iyi okumalar dilerim!
Dil akıcı ve anlaşılır, konu ve fikir çok güzel. Oluşturulan evren ve yaratıklarla var olduğumuz evren ve bizlere dıştan gözlemle verilen yerinde mesajlar, eleştiriler… hem tatlı noktaları olan hem de düşündürücü bir kitap. Önerilir.
En beğendiğim noktalardan biri 61-62.sayfadaki olay: Suç işleyen kişinin suçunu işlediği durum ortadan kalktığında suçsuz sayılması. Böyle diyince garip geliyor değil mi? Ama şu şekilde açıklarsak etkileyiciliğini gösteriyor. Suçu işlerken baba olan biri evladını kaybetmesiyle suçu düşüyor. Çünkü o artık aynı kişi değil.. eskiden bir baba olan kişiyle evladını kaybetmiş bir baba bambaşka kişiler… sıfatlarımız yalnızca bizi etkilemez onlar tamamen kimliğimizdir.
" Aptallar her zaman kendilerinden başka herkesin aptal olduğunu sanırlar."
Selam Arkadaşlar
Bugün sizlere ayın Japon edebiyatı kitabımız olarak modern Japon öykücülüğünün ilk kalemlerinden Akutagawa'nın Kappa kitabıyla geldim.
Biraz yazardan bahsedecek olursak kitaplarında Japon halk kültürünün mitolojik motiflerinden sıklıkla yararlanan yazarımız 1892 yılında doğmuş hayatını 35 yaşında sonlandırmayı seçtiği 1927 yılına kadar 150 den fazla öykü ve roman yazdı.
Yazım olarak sade ve akıcı bir dil hakim sıkılmadan rahat bir okuma sağlıyor.
Kısaca konusuna gelirsek bir akıl hastanesinde 23 nolu koğuşta kalan 30 yaşını aşmış oldukça genç bir deli hastanın gelen ziyaretçilere pullu, kaygan derili, çocuk boyutlarında, sivri gagalı ve kaplan benzeri suratlı kappaların ülkesine yaptığı masalsı yolculuğunu anlatıyor. Kaza sonucu düştüğü tuhaf ülkede sıkışıp kalan hasta, yaşadığı gerçeküstü olayları ve deneyimleri, iki dünya arasındaki farkları zihin süzgecinden geçiriyor.
Hayal ve gerçeğin iç içe geçtiği intiharından kısa bir süre önce yazdığı bu öyküde yazarımız kendisine musallat olan halisinasyonları, sanrıları gözler önüne seriyor.
Ben kitabımızı çok beğendim ve kesinlikle tavsiye ederim
Kitapla kalın dostlar
Puanım 4/5 (%79/100)
Kappa denilen varlıklar Japon mitolojisinde yokai olarak geçiyor, yani kötü ruhlar. Yokailerin onlarca farklı çeşidi var ve kappalar kaplumbağaya benzeyen sürüngen gibi yaratıklar. Kappaları ben bundan bilmem kaç yıl önce Smite oynamaya başladığımda araştırmıştım çünkü orada Kuzenbo adında bir tanrı var ve birçok kez Kappa sözcüğü geçiyordu. O yüzden az çok neye benzediklerini bildiğim ve hakkında bilgi sahibi olduğum için daha çok hoşuma gitti diyebilirim. Novella ismini bilmediğimiz 23 numaralı hastanın kappaların diyarındaki maceraları üzerinden gidiyor. Baştan sona oldukça ilginçti ve Akutagawa'nın stiline az çok hakim olduğum için beğendim. 1920lerde yazılmış ve yazarın yaşadığı dönemi oldukça eleştirdiği düşünülüyor çünkü 23 numara kappaları insanlardan daha çok seviyor (ona göre kötü ruhlar değiller). Kısa da olduğu için bir oturuşta bile okunabilecek bir kitap.
Sanki bir anime evreninden aktarılmış gibi bir okuma serüveniydi. Kappalar ve onların dünyasına tesadüfen düşen bir insan.. İnsan ve Kappa arasında geçen; yaşamın, düzenin, kuralların, kanunların, ilişkilerin ve daha bir çok şeyin eleştirisi olan güzel bir kurguydu. Kitabın içeriğini kabaca bir alıntıyla özetlemek gerekirse;
''...Kuşkusuz üstlerinde gözlük, sigara, para cüzdanı taşıyanlar da vardı. Bunları kangurular gibi boyunlarında taşıdıkları torbalara koyuyorlardı. Ama belden aşağı hiçbir şeyi örtmüyorlardı, anadan üryandılar. Bu durum bana çok komik gelmişti. Neden böyle bir gelenekleri olduğunu Bagg'a sorduğumda katıla katıla gülmüş ve '' Sizler giyinerek vücudunuzu saklıyorsunuz ya, işte bence bu daha komik! '' demişti.
Bu ve buna benzer İnsan-Kappa hicivleri kitabı fantastik bir kitap olmaktan çıkarmış daha gerçekçi bir bakış açısı kazandırmış.
Bu kitap öylesine bir öykü değil, içinde o kadar çok anlam var ki, hayran kaldım. Akutagawa intihar etmeden önce gördüğü halüsinasyonları ve yanılsamaları bir kitap haline getirmiş. İnsanlardan neden bu kadar nefret ettiğini anlıyorsunuz. İnsanların hangi hareketlerinden tiksindiğini karakterler aracılığı ile bizlere aktarıyor. Ayrıca kitabın içinde yazdığı kitap (filozof kappanın ki) aşırı anlamlıydı. Kesinlikle tavsiye ediyorum
Yazar Hakkında
Ryunosuke AkutagavaYazar · 12 kitap
Akutagawa Ryūnosuke, takma adı Chōkōdō Shujin veya Gaki, (1 Mart 1892, Tokyo, Japonya - 24 Temmuz 1927, Tokyo), özellikle Japon geçmişindeki olaylara dayanan hikayeleri ve üslup virtüözlüğü ile tanınan üretken Japon yazardır.
Akutagawa çocukken hastalıklı ve aşırı duyarlıydı, ancak okulda başarılıydı ve açgözlü bir okuyucuydu. Edebiyat kariyerine 1913'ten 1916'ya kadar İngiliz edebiyatı okuduğu Tokyo İmparatorluk Üniversitesi'nde (şimdiki Tokyo Üniversitesi) devam ederken başladı.
Kısa öyküsü “Rashōmon”un 1915'te yayımlanması, onun günün seçkin Japon romancısı Natsume Sōseki ile tanışmasına yol açtı. Sōseki'nin teşvikiyle, büyük ölçüde 12. ve 13. yüzyıl Japon masal koleksiyonlarından türetilen, ancak modern psikolojinin ışığında ve oldukça bireysel bir tarzda yeniden anlatılan bir dizi hikaye yazmaya başladı. Öykülerinde, Çin'in, Japonya'nın Nagazaki'deki 16. yüzyıldaki Hıristiyan topluluğu ve 19. yüzyıl Japonya'sıyla Avrupalı temasları gibi birbirinden farklı kaynaklardan ilham aldı. Öykülerinin birçoğu, genellikle ürkütücü temalarına çok uygun olan ateşli bir yoğunluğa sahiptir.
1922'de otobiyografik kurguya yöneldi, ancak Akutagawa'nın modern yaşam hikayeleri, eski hikayelerinin egzotik ve bazen ürkütücü parıltısından yoksundur.
Akutagawa, tüm Japon yazarlar arasında en çok çevrilen yazarlardan biridir ve birçok öyküsü filme alınmıştır.
"Japon kısa hikayeciliğinin Babası" olarak kabul edilir ki Japon Edebiyatı'nın kayda değer ödüllerinden olan Akutagava Ödülleri onun adını taşımaktadır. Tokyo doğumlu olan yazar, 35 yaşındayken yine Tokyo'da yüksek dozda barbital alıp intihar ederek ölmüştür.
