Karanlık Sular
Paula HawkinsYazar:
Paula Hawkins
Çevirmen:
Aslıhan Kuzucan
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 20 dk.
Sayfa Sayısı:
400
Basım Tarihi:
Mayıs 2017
İlk Yayın Tarihi:
2017
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
Into the Water
ISBN:
9786053756668
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Karanlık Sular1000Kitap
Merhabalar herkese... Paula Hawkins'in kaleminden 
Karanlık Sular isimli kitabının kendimce kısa bir incelemesiyle buradayım. Kitapla ilgili olarak ilk önce kitabı fazla beğenemediğimi ifade etmeliyim. Olaylar birçok karakterin bakış açısıyla anlatıldığı için kitabı okurken ilk başlarda kafa karışıklığı yaratıyor. Yine de fazla haksızlık etmek istemem. İnsanı içine çeken derin ve mevcut olaylar da tabiki vardı. Karakterlerin psikolojik tahlilleri çok iyi yansıtılmıştı. Kitabın sonu ise bariz bir şekilde kafa karıştırıcıydı. Tam olaylar kafamızda belli bir minvale oturdu derken yazar kitabın sonunda bombayı patlatmış. Yazarın meşhur kitabı 
Trendeki Kız'a göre de bir nebze sönük kaldığını söyleyebilirim. Kitabın dili akıcı ve sürükleyiciydi. Kitabın konusu dolayısıyla da son derece kasvetli ve gergin bir atmosferi vardı. Sonunu asla ve asla tahmin edemiyoruz. Topu her karaktere atıyoruz, yazar o denli bir son oluşturmuş. Psikolojik gerilim türündeki bu kitabı tüm okurlara tavsiye edebilirim.
Keyifli okumalar.
Kitaplarla kalın.
Sevgiyle.<3
Paula Hawkins'in kaleminden Karanlık Sular isimli kitabının kendimce kısa bir incelemesiyle buradayım. Kitapla ilgili olarak ilk önce kitabı fazla beğenemediğimi ifade etmeliyim. Olaylar birçok karakterin bakış açısıyla anlatıldığı için kitabı okurken ilk başlarda kafa karışıklığı yaratıyor. Yine de fazla haksızlık etmek istemem. İnsanı içine çeken derin ve mevcut olaylar da tabiki vardı. Karakterlerin psikolojik tahlilleri çok iyi yansıtılmıştı. Kitabın sonu ise bariz bir şekilde kafa karıştırıcıydı. Tam olaylar kafamızda belli bir minvale oturdu derken yazar kitabın sonunda bombayı patlatmış. Yazarın meşhur kitabı Trendeki Kız'a göre de bir nebze sönük kaldığını söyleyebilirim. Kitabın dili akıcı ve sürükleyiciydi. Kitabın konusu dolayısıyla da son derece kasvetli ve gergin bir atmosferi vardı. Sonunu asla ve asla tahmin edemiyoruz. Topu her karaktere atıyoruz, yazar o denli bir son oluşturmuş. Psikolojik gerilim türündeki bu kitabı tüm okurlara tavsiye edebilirim.
Keyifli okumalar.
Kitaplarla kalın.
Sevgiyle.<3
Olmamış ! Kurgu oturmamış eksik bi şeyler var. Sanki böyle çok aceleye gelmiş gibi, sanki yazılmak zorundaymış o yüzden bi kaç cümle karalanmış gibi. Tatsız tuzsuz bir roman olmuş.
Güzel geceler, herkese.
An itibariyle Paula Hawkins'in ikinci 'Polisiye/Gerilim/Suç' içerikli kitabını bitirmiş bulunuyorum. Soğumadan, okumak isteyenler için naçizane fikirlerimi paylaşayım dedim. O halde başlayalım.
Açıkçası, 'Trendeki Kız' romanını üç yıl önce okumuş olmama rağmen son sayfayı da okuyup kapağını kapattığım anı, beni ne kadar etkilediğini hâlâ anımsarım. Bu kitap için aynısını söyleyebilecek miyim? Sanmıyorum. Çünkü ağzı açık bir şekilde bu tarz kitapları okuyan ben sıkılıp arada bir tavanı seyrettiysem bilemiyorum artık. Sürpriz sonlu olmasına, insanı dehşete düşürecek hadiseler içermesine rağmen kopukluklar, kafa karışıklıkları yaşattı biraz. Ayrıca yazar bunu bilerek mi yaptı bilemiyorum ama karakterler bana biraz donuk geldi. Yakın hissedemedim tekine bile. Role girememiş oyuncular gibiydiler tıpkı. Tüm karakterlerin hikâyesinden bir tutam ortaya karşık yapmış yazarımız ama bu sadece kafa karışıklığına neden olmuş, üzgünüm. Uzattık, kopmasın. Gömdük biraz ama yazarımız emek vermiş sonuçta; ayrıca okumak isteyen varsa okuyabilir tabii sonuçta renkler ve zevkler tartışılmaz.
Olay küçük bir kasabada, Ölüm Göleti'nin etrafında geçiyor. 3 intahar eden kadın.. Nel'in ölü bulunmasıyla 3 kadının da ölümlerinin arkasında ki neden gün yüzüne çıkıyor. Uzun süredir konuşmadığı kız kardeşi (Jules) Nel'in ölümü ile çocukken yaşadığı ve dönmemeye yemin ettiği kasabaya yeğeni Lena için geri döner. Nel Ölüm Göleti hakkında hikaye yazmaktadır. Ölüm Göleti denmesinin sebebi kadınların intihar etmesi midir? Jules Nel'in intihar etmediğine giderek ikna olur.
Kitap bir cok karakterin anlattıklarıyla başlıyor, öncelikle insanın gözü korkuyor bu kadar insandan. Trendeki Kız kitabında olduğu gibi belirli insanlar yok ama bu kitap beni içine daha çok çekti. Konusu aldı götürdü, kitabın hicbir yerinde burası da gereksiz olmuş demedim.
Psikolojik gerilim sevenler için bence harika bir kitap olmuş, sayfalar nasıl geçiyor anlamıyorsunuz bile.
Bunca yıl kitap okurum, hayatımda ilk kez böyle bir kitaba denk geldim. İlk 45 sayfayı okudum ama nasıl okudum bi bana sorun. Beni inanılmaz zorladı. Okuduğum sayfalara geri dönüp birkaç kez baştan aldım. Devrelerim yandı yani o derece. Psikolojik gerilim diyor ama bu onu da aşmış...
Kitap 393 sayfa. Sayfa 45' te bıraktım.
Goodreads okurlarına göre 2017'nin en iyi polisiye-gerilim romanı! Oysaki ne polisiye ne de gerilim kitabı... Entrikalarla dolu pembe dizi kıvamında bir kitap!
Ölüm Göleti
zulme uğrayan kadınların, dışlananların ve ataerkil hükümlere ters düşen uyumsuzların yeri.
Konu çerçevesinde bakıldığında bu konudan çok güzel bir kitap çıkar zaten yazarın ilk kitabı olan ''Trendeki Kız''ı okudum, yazar bu kitabıyla da yine zekice kurgusu, gerilimi bol, yine kadın cinayetlerine değinecek, bilinçlendirecek ve bu kitabı da güzel bir anlatımla aktaracak diye öyle bir bekledim öyle bir bekledim ki ama kitabın ortasına bile gelmeden umudum kırıldı belki şaşırtır diye devam ettim ama olmadı. Hem sıkıcı ama aynı zamanda da sürükleyici olan bir kitaptı.
Kitap başlangıçta fantastik bir romana kayar gibi oldu örneğin kadınların cadı olunması ki 1967'ye dayanan bir olayla 2015'e kadar kadınların nehirlerde boğulmuş bir şekilde bulunmasının sebebini cadılığa bağlayacak diye düşündüm. Sonra olay buradan polisiyeye evrim geçirdi bir sürü ipucu görmezden gelindi, kitabın başında anlatılan birkaç bir şey unutuldu gitti. Kısaca polisiye kısmı işin içinde polisler var diye olmuş olmasın dedim bu çok komik olurdu, hiç polisiye okumayan birini kandırırdınız ama öyle olması gerekmemeli. Belki de bu kitabı yine bir Agatha Christie romanından sonra okuduğumda içerisinde barınan polisiyede eksiklikler fark ediliyor. Sonra da gerilim kısmına evrimleşti gerilim yine az çok vardı mesela kurgunun tam oturmamış olması ve nereye gidiyor bu kitap diye düşünmem beni gerdi gerçekten. Gelelim entrikalar kısmına pedofili normalleştirip eş cinselliği etik kurallar çerçevesine almayan bir katilin gelinine yürümesi hatta yürümeyi bırak koşması da ne kadar etik(!) ve bunun aşk diye masumlaştırılması (biliyorsunuz ki
Paula Hawkins'in kalemi alışılmışın dışında bir kalem. İlk eseri "Trendeki Kız" adlı romanı da psikolojik gerilim tarzında yazılmıştı, Bu kitabını da aynı tarzda kaleme almış.İlk kitabında karakter sayısı oldukça az olmasına rağmen bu eserde koca bir kasabada neredeyse her evden bir karakter var belki bu bir çok okur için yorucu olabilir fakat beni rahatsız etmedi...
Kitabın konusu aile sırları ile dolu. Çocuklar ailelerini, ailelerde çocuklarını korumaya çalışırken tutulan sırların, verilen sözlerin gizli kalması için yapılan tüm anlaşmalar boşa gidiyor çünkü Beckford kasabasının "Ölüm Göleti" olarak bilinen gölün gölgesinde intiharların arkasında yatanlar tüm kasaba sakinlerinin ilgisini çekiyor. Özellikle intihar edenlerin kadınlar olması bir şekilde dedikodulara ve sırların ortaya çıkmasını zorunlu kılıyor...
Kitapta, Lena ve arkadaşı Katie'nin birbirlerine olan sevgilerini ölüm bile değiştiremiyor. Lena suçlanma pahasına arkadaşı hakkında bildiklerini anlatmamaya ne kadar direneceğini bilmese de annesi Nel'in ölümü ile tek akrabası olan teyzesi Jules'in hayatına girmesi ve iki kardeşin arasında ki sırların, kendi bakış açıları ile kendilerine ne kadar zarar verdiğini öğrenmesi oldukça iyi kurgulanmış. Kişi kendi psikolojisinde neyi nasıl anladığı ile ilgili iç dünyasına kapanıp yıllarca içinde nefretini büyütebiliyor. Jules ise ablası Nel'in ölümü ile gerçekte onu hiç tanımadığını, yıllarca ona olan tavrını eserin sonlarına doğru sorgulamaya başlıyor...
Eserin kurgusu kasaba da yaşayan ve intihar eden kadınların çevresinde yaşayan kişiler tarafından anlatılıyor. Hawkins insan psikolojisi ve korkuları üzerine kalemini değiştirmeden yazmaya devam etmeli. Eserlerini büyük bir merakla okumaya kesinlikle devam edeceğim...
Puan vermedi·400 syf.·
2020 48. kitabı
#trendekikız’ın yazarı Paula Hawkins’ten gizem dolu yepyeni bir roman daha okudum.
Olaylar Londra'da Beckford kasabasında geçiyor. Kasabaya dışardan bakıldığında sakin göl manzaralı turistik bir yer. Fakat kasaba halkı bu göle Ölüm Göleti adını vermiş .Çünkü göl zulme uğrayan kadınların , dışlananların ve ataerkil hükümlere ters düşen uyumsuzların yeri olarak biliniyor. Kısacası umutsuz insanların hayatlarına son verdiği çaresizlik katedralleri...
Kitap Nel Abbott un ölümü ile başlıyor. Nel in ölümü tüm kasabada merak ve endişe uyandırıyor çünkü Nel Ölüm Göleti ve orada ölen kadınlar hakkında yazı yazan araştırma yapan birisi.
Nel ölümünden birkaç gün önce kardeşi Jules i arıyor fakat aramaları yanıtsız kalıyor. Jules ise kaçtığı ve gelmemeye yemin ettiği kasabaya, geride kalan yeğenine bakmak için dönmek zorunda kalır. Jules in istemediği hatıraları su yüzüne çıkarken, ablasının intihar etmeyeceğine de emindir.
Nel intihar mi etti yoksa biri onu Ölüm Göleti sularına mı gönderdi okuyup siz öğrenin
Keyifli okumalar diliyorum (ben sevdim tavsiye ediyorum )
Trendeki Kız, gizemini belli bir ölçüde tutabilen, karakterleri ile iyi iletişime geçebilen, olay örgüsün ritmini koruyabilen makul bir eserdi. Karanlık Sular ise, gizemini belli bir ölçüde tutamayan, karakterleri ile sağlam ilişkiler kuramayan, olay örgüsünün ritmini erkenden kaybeden bir roman.
Sanırım bu yaşadığım Paula Hawkins yanılgısı. Açıkçası Trendeki Kız kadar hoşuma gitmeyeceğini tahmin ediyordum fakat bu kadar eksiği olan bir romanla karşılaşacağımı da tahmin etmiyordum. Trendeki Kız ne kadar beni kendine çekse de yine eksiği olan bir romandı. Hawkins yeni eserinde bu hataları düzeltme yoluna gitmeyi denese de sadece işleri daha da kötüleştirmiş. Bölüm bölüm karakterler arası geçiş yapılması ve onların ağzından olayları dinlemek hoş bir fikirdi. Trendeki Kız'da kullanıldığında hoşuma gitmişti. Trendeki Kız'daki karakter sayısı Karanlık Sular'a göre biraz daha azdı. Karakter sayısının az ya da fazla olmasının avantaj ya da dezavantaj olması yazarın karakterlerini ne kadar tanıyabileceğine bağlı. Paula Hawkins, Karanlık Sular'da başkasının karakterlerinin öyküsünü anlatmış adeta. İçi boş klişe karakterler ve yavan kırılma noktaları hikayeye herhangi bir iyilik yapmıyor. Aniden gelen şaşırma amacı güden fakat şaşırtamayan son da bu işin tuzu biberi oluyor.
Hawkins'e bir açıdan hak vermek istiyorum. Ritm tutturma ve akıcı dilde gerçekten başarılı. Aynı övgüleri Trendeki Kız için de yapabilirim. Karanlık Sular kurgu açısından çok zayıf olabilir fakat teknik açıdan tutturabildiği güzelliklerle kendini okutmayı beceriyor. Bir öğleden sonra film kuşağına denk gelmişsiniz gibi okuyorsunuz romanı. Film, o an sizi içine çekse de aklınızın bir köşesinde o filmi ertesi güne unutacağınızı biliyorsunuz.
Hawkins okuyacaksınız, Trendeki Kız'ı okuyun. Kendisi bana göre
Öncelikle ben kitabı beğendim. Fakat eğer ki sizi gerim gerim gerecek tüyler ürpertici bir kitap arıyorsanız bunu okumanızı önermem. Daha çok entrikalarla dolu bir kitap okumak istiyorsanız tercih edebileceğiniz bir kurgu olduğunu söyleyebilirim. Özellikle kadınların yaşadıkları olaylar üzerinden güzel mesajlar vardı kitapta. Beni kitapta en geren kısımlar da zaten bu kısımlardı. Özellikle jules karakterinin geçmişini okurken baya kötü oldum.
Kitabın fazla karışık olduğuna dair yorumlar duymuştum çünkü yaklaşık 10 ayrı kişinin gözünden okuyoruz kitabı. Ben şahsen zorlanmadım ve bu durum beni rahatsız etmedi. Hatta bence yazarı bu konuda tebrik etmek lazım. Konu akışını bozmadan bu kadar fazla karakterin gözünden yazmak kolay bir şey değil ve çok rastlanan bir durum da olmadığı için diğer cinayet dedektiflik temalı kitaplardan ayrılan bu kısmı hoşuma gitti açıkçası.
Sonu hakkında konuşmak gerekirse bence devam ettirilebilir bir son olmuş ama beğenmediğimi söyleyemem sadece daha vurucu yapılabilirdi bence.
Bu kısımdan sonrası spoiler kitabı okumayanlar devam etmesin lütfen.
Patrick karakterinin zaten nell olmasa bile birini öldürmüş olması ilk onu gördüğümüz andan beri şaşırılacak bir şey değildi bence. Gerçekten iğrendiğim bir karakter kendisi. Gelini helen ve kendisinin nell i öldürdüğünü düşündüm kitabın çoook büyük bir kısmı boyunca. Fakat işin aslı tam olarak öyle değilmiş. Oğlunun da kendi gibi bir katil olması ve aslında bunun arkasında yatan psikolojik travmalar falan derken bence Patrick nell i uçurumdan atmasa dahi oğlu ile beraber nell in katilidir diye düşünüyorum. Ayrıca kendi oğlunun da ruhunu öldürmüş kendisi.
Sean kitabın başlarından beri sevdiğim ama kesinlikle bir şey sakladığına da çok emin olduğum bir karakterdi. Kendisinin hikayemizdeki
Yazar Hakkında
Paula HawkinsYazar · 3 kitap
Britanyalı gazeteci ve yazar. Paula Hawkins 26 Ağustos 1972 yılında Rodezya'nin Salisbury (günümüzde Zimbabve'nin başkenti Harare) şehrinde doğdu. Babası bir ekonomi profesörü ve finans gazetecisiydi. Hawkins, 1989'da 17 yaşında Londra'ya taşınmadan önce, Harare, Zimbabwe'deki Arundel Okulu'na devam etti, ardından Batı Londra'daki Kensington'da bağımsız bir kolej olan Collingham College'da A-Levels okudu. Üniversite eğitimini Oxford Üniversitesi Keble Koleji'nde felsefe, siyaset ve ekonomi üzerine yaptı.
The Times için iş haberciliği yaparak bir süre çalıştı. Sonrasında yine bazı yayın grupları için serbest olarak çalıştı ve bu arada kadınlar için bir finansal tavsiye kitabı olan "The Money Goddess"i 2006 yılında yayınladı. 2009larda, Hawkins Amy Silver adı altında romantik bir komedi yazmaya başladı ve "Confessions of a Reluctant Recessionist" de dahil olmak üzere dört roman yazdı.
Hawkins, 2015 yılında yazdığı şiddet ve madde bağımlılığı temalı gerilim türündeki Trendeki Kız (The Girl on the Train) adlı romanı ile tanındı. Maddi açıdan zor durumda olduğu ve bitirmek için babasından borç almak zorunda kaldığı bir dönemde, tam zamanlı olarak yazdığı bu roman, altı ayını aldı. Roman 2016 yılında sinemaya uyarlanmıştır.
Paula'nın ikinci gerilim romanı "Into The Water", Mayıs 2017'de yayınlandı ve Sunday Times ile NYT'nin en çok satanlar listesine girdi.
A Slow Fire Burning adlı son romanı ise Ağustos 2021'de yayınlandı.
