Yazar:
Fahri Erdinç
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
"... lokmanın acılığı devam ediyor"Edebiyat
Sevgili Dostlarım, bir Fahri Erdinç kitabını daha bitirmiş bulunuyorum. 
Acı Lokma 'da doğumundan, Bulgaristan sınırını geçene kadarki hayat hikayesini öğrenmiştim, 
Kardeş Evi ile de sınırdan geçtikten sonra başlayan hayatını.
Kim mi Fahri Erdinç ? TOPLUMCU GERÇEKÇİ yazarlarımızdan olup, türlü sıkıntılar çektikten sonra can güvenliği tehlikeye girince, hocası 
Sabahattin Ali'nin geçmek isteyip de geçemediği yoldan Bulgaristan'a geçen kişidir. Ayrıca ayrıntılı bilgi edinmek isteyenler, Acı Lokma'ya yaptığım incelemeyi ( #98021550 ) okuyabilir.
Evet, Bulgaristan sınırını geçen üç kafadarı nasıl bir hayat karşıladı, neler yaşandı? Görelim bakalım neler olmuş?
Kolay mı sanıyorsunuz kendi vatanını bırakıp yabancı diyarlara gitmek. Değil elbette! İşte ilk zorluklar yaşanmaya başladı bile. Dil yok, iş yok. Kızılhaç'ın verdiği harçlıkla ne kadar geçinebilirler?
"Karnımız toktu artık, sırtımız da pek. Ne var ki kesemiz boştu. Kızılhaçın harçlığı çok çabuk eriyordu." (s. 98)
Zaman geçer, dil gelişir. Yazar olduğu için yayınevlerinde özellikle çeviri işlerini yapar, bu arada yazmaya da devam eder.
Kendisi gibi memleket hasreti çeken bir büyük ozan Bulgaristan'a gelir. Kim mi bu büyük ozan? Tabii ki 
Nazım Hikmet Ran . Nâzım Hikmet'in şiirlerini kendine örnek alan yazarımız onunla tanışacağı için çok mutludur. Karşılama komitesinde yer alır. Kaldığı süre içinde sohbetler ederler. Tam da düşündüğü gibidir büyük usta.
"Havası bir başkaydı. Birden kapıveriyordu insanı. Arada boşluk filan bırakmıyordu. Onun mayetik alanına bir girdin mi, bir daha çıkmak yoktu." (s. 129)
"Nâzım, adamı, olası bir aşağılık duygusunun çukurundan, kendi omuzlarına kadar çıkarmasını iyi biliyordu." (s. 132)
"Zorlu bir rüzgâr gibi geçti Bulgaristan'dan Nâzım Hikmet o zaman. Dost, ısıtan, kanatlandıran
Fahri Erdinç kitabını daha bitirmiş bulunuyorum. Acı Lokma 'da doğumundan, Bulgaristan sınırını geçene kadarki hayat hikayesini öğrenmiştim, Kardeş Evi ile de sınırdan geçtikten sonra başlayan hayatını.
Kim mi Fahri Erdinç ? TOPLUMCU GERÇEKÇİ yazarlarımızdan olup, türlü sıkıntılar çektikten sonra can güvenliği tehlikeye girince, hocası Sabahattin Ali'nin geçmek isteyip de geçemediği yoldan Bulgaristan'a geçen kişidir. Ayrıca ayrıntılı bilgi edinmek isteyenler, Acı Lokma'ya yaptığım incelemeyi ( #98021550 ) okuyabilir.
Evet, Bulgaristan sınırını geçen üç kafadarı nasıl bir hayat karşıladı, neler yaşandı? Görelim bakalım neler olmuş?
Kolay mı sanıyorsunuz kendi vatanını bırakıp yabancı diyarlara gitmek. Değil elbette! İşte ilk zorluklar yaşanmaya başladı bile. Dil yok, iş yok. Kızılhaç'ın verdiği harçlıkla ne kadar geçinebilirler?
"Karnımız toktu artık, sırtımız da pek. Ne var ki kesemiz boştu. Kızılhaçın harçlığı çok çabuk eriyordu." (s. 98)
Zaman geçer, dil gelişir. Yazar olduğu için yayınevlerinde özellikle çeviri işlerini yapar, bu arada yazmaya da devam eder.
Kendisi gibi memleket hasreti çeken bir büyük ozan Bulgaristan'a gelir. Kim mi bu büyük ozan? Tabii ki Nazım Hikmet Ran . Nâzım Hikmet'in şiirlerini kendine örnek alan yazarımız onunla tanışacağı için çok mutludur. Karşılama komitesinde yer alır. Kaldığı süre içinde sohbetler ederler. Tam da düşündüğü gibidir büyük usta.
"Havası bir başkaydı. Birden kapıveriyordu insanı. Arada boşluk filan bırakmıyordu. Onun mayetik alanına bir girdin mi, bir daha çıkmak yoktu." (s. 129)
"Nâzım, adamı, olası bir aşağılık duygusunun çukurundan, kendi omuzlarına kadar çıkarmasını iyi biliyordu." (s. 132)
"Zorlu bir rüzgâr gibi geçti Bulgaristan'dan Nâzım Hikmet o zaman. Dost, ısıtan, kanatlandıran
Fahri Erdinç Acı Lokma adlı kitabında yaşamının Türkiye'de geçen ilk 30 yılını anlatır. Daha sonra siyasi ve sosyal sebeplerden dolayı yurt dışına kaçmak zorunda kalır. Sabahattin Ali'nin isteyip de yapamadığı şeyi başarır ve ailesini de geride bırakarak soluğu Bulgaristan'da alır. Soğuk savaş yıllarında sosyalizmle yönetilmeye çalışılan bu ülkeyi kardeş evi olarak görür ve yurt dışı deneyimlerini bu kitapta kaleme alır. Nazım Hİkmet'le geçirdiği zamanlar, kardeş evi de olsa kendi evinden uzak olmanın zorlukları ve daha bir sürü yaşanmışlık sıcacık bir şekilde bu kitapta kendisine yer bulur.
Fahri Erdinç'in biyografi tarzında romanları olsa da kendisinin daha başarılı olduğu alan özellikle yurt dışına çıkmadan önce yazdığı öykülerdir. Fakat çok üzücü ki şu an bu öykü kitaplarına ulaşmak pek mümkün değil.
"Yananı görmek neye yarar?"
Kardeş Evi ile başlayan hayat sürgününün Bulgaristan'a gittikten sonra ki 20 yılını anlatıyor Fahri Erdinç.
Bizzati sürgün bir hayat bu, sanki anne karnından çıktığı vakit seçilip bir köşeye atılacak fikirlere sahip olan herkesin içine hapsolduğu o sürgünlüğün vatanın kendisine dönüşmesi gibi.
Artık yoksulluk yok, karın tok, fikirler pek ve pekiştiren çok fakat acı bir lokmayla doyan ne karın ne de zihin diri olabilir. Lakin bunu çözmek bir ömre bedel oluyor gerçekten.
İnsan içini bırakıp sıfırdan bir başlangıç yapabilir mi? Paylaştığımız gerçeğe ait olabilir miyiz? Ya bütün bunların içerisinde sadece bir içimlik sigara kadar kalıp öylece kül oluyorsak?
Çok sevdiğim yazarlardan biri oldu Fahri Erdinç, yakın zamanda Alinin Biri'ni ve Destur Ya Sefalet'i de almak istiyorum. Lütfen Acı Lokma ve Kardeş Evi'ni okuyun.
Yazar Hakkında
Fahri ErdinçYazar · 11 kitap
1917'de (1 Ocak) Akhisar'da doğdu. Babası, Ankara kökenli Çandıroğulları ailesinden, öğretmen Halil Yaşar'dı. Annesi, Erdinç'i dünyaya getirdikten bir yıl sonra veremden öldü. Sonradan, bu kaybın, anasızlığın bilincine varmak, üvey analı kalabalık bir aile ortamında büyümek, çocukluk uykularının çoğunu alan tütüncülük çilesi ve giderek bir yıl da tenekeci çıraklığı, ilkokul öğrencisi Erdinç'i vaktinden önce olgunlaştırdı ve yaşamı daha yakından tanımasına yol açtı.
1957'de illegal Türkiye Komünist Partisi'nin "Dış-Büro"suyla ilişki kurabildi. Partide aktif çalışmaya katılmak üzere 1958 Mart'ında Bulgaristan'dan ayrıldı. 20 Mart 1958'de TKP üyeliğine alındı.
Böylece başlayan yurtdışı illegal parti çalışması 13 yıl sürdü. 1969'da bir kalp krizi geçiren Erdinç, aktif faaliyetlerden çekilme zorunluğuyla, 1971 yılı başında yeniden Bulgaristan'a dönüp yerleşti. Parti çalışmasına katkısını buradan sürdürmeye başladı.
Erdinç, yazınsal çalışmasına yetecek ölçüde Bulgarca, pratik olarak da Almanca ve Rusça öğrendi. 1965'te Bulgaristan vatandaşı, 1973'te Bulgaristan Yazarlar Birliği üyesi oldu.
