Öncelikle ben kitabı birkaç yıl önce basılmadan okuduğumu ve o zamanlar beni okurken o kadar rahatsız etmediğini söylemek istiyorum.Ama kitabı yeniden okuduğumda geçen zamanın ve yaşımında etkisiyle sanırım beni acayip rahatsız etti okuduklarım.
Zeynep ve Uygar ikilisinin ilişkisi çok toksik,çok hastalıklı bir ilişkiydi ve bana göre ilişkilerinin romantik hiçbir yanı yoktu.Uygar Zeynep'in resmen hayatındaki her şeye karışıyordu,arkadaşlarına, kıyafetlerine,işine...Ayrıca Uygar karakteri aşırı kıskanç,kontrol manyağı,takıntılı ve öfke kontrol sorunu olan bir tipti.Ve böyle bir karakterin aşık olmadan,birini sevmeye yeltenmeden önce bir gidip tedavi olması gerekiyordu.Zeynep karakterinin ise biraz daha kararlı olması,biraz omurgaya sahip olması gerekiyordu,kitabı okurken sık sık biraz omurgan olsun kızım be,biraz dik dur,bu kadar kolay eğilip bükülme,şekil alma dedim.Ne kitaplarda ne dizi,filmlerde güçsüz,erkeğe muhtaç kadın karakteri seviyorum.Daha güçlü,kendi ayakları üzerinde duran kadın karakter profili çizilmesinden,kadın karakterlerin daha güçlü gösterilmesinden yanayım ben.
Uygar karakteri kitabın başından sonuna kadar Zeynep karakterine psikolojik şiddet uyguladı hatta bir ara bu iş fiziksel şiddete kadar vardı ama bu olayların sonunda Zeynep karakteri suçu her zaman kendinde buldu ve bu çok sinir bozucuydu açıkçası çünkü burada asıl suçlu olan Uygar ve zayıf öfke kontrolüydü.Kitapta sinirimi bozan bir diğer şeyde o kadar şey yaşanmasına rağmen,çatışmalar,mahalle ortasında araba yakmalar vb.,ortada bir tane bile polisin olmamasıydı,kitabı okurken nerede bu canım ülkemin polisi diye sık sık sorgulasamda ne yazık ki herhangi bir sonuca varamadım.
Kitapta hoşuma giden tek şey Ramon gibi eşcinsel bir karaktere yer verilmiş olmasaydı ama Ramon karakterinin Kadir onu