Puan
6.110 üzerinden
Karışık olay örgüsü, ve kurgu. Bazen bir çok cümleyi bir kaç defa okumama neden oldu, olay nereye bağlanacak merakı içerisinde olup olayı anlamamak... Yorucu bir eserdi. Yazarın başka bir eseri var mı bilmiyorum ama başka eserini okumayacağımı düşünecek ön yargısındayım. Belki de kötü yapıyorum bilmiyorum. Belki de yanlış zamanda ve kafam doluyken okudum bilmiyorum. Boşuna Nobel edebiyat ödülü almamış diye de düşünmüyor değilim. Bilmiyorum karmakarışık bir eserdi...
Karışık ve dağınık kurgu ama derin sorgularEdebiyat
Koşucular kötülüklerin dünyanın içine işlediğine inanıyorlardı. İnsan bir yerde durup kalırsa, işte o vakit kötülüğün gücünün en yüksek seviyeye erişeceğini düşünüyorlardı. Kötülükten korunmanın tek yolu, yolculuk yapmak, hareket etmektir. Peki çağdaş koşucular kimdir? (Arka kapaktan)
Okuma grubumla seçkimiz olan kitapla yazar, 2008 Nike ödülü, 2016 Manbooker ödülü ve 2018 #nobeledebiyatödülü almış. Eser; bazen birbiriyle bağlantılı öyküler, mit'ler, gazete yazıları ve anılardan oluşuyor ki, bu haliyle dağınık yapı ve kurgusu, büyülü gerçekçi dokunuşlarla bir gezgin deneme-romanı andırıyor.
Nerelisin, nereden geliyorsun ve nereye gidiyorsun temel soruları altında, kötülüğe karşı insanlığa harekete geçmeyi ve #carljung 'ın öğretisi özelinde (üzerinde çalışmış yazar) bireyselleşen insanın içe dönük dertlerini dışa dönük yansıtmayla aşabilmeyi öneriyor.
Öykülerden; Kunnicki, Kairos, Kaptan Eryk, Tanrının bölgesi ve Koşucular'da şüphe, Kıskançlık, monotonluk ve hüzün duyguları altında evlilikte yolculuğu, Aşil Tendonu, Dr.Blau'nun gezileri, Chopin'in yüreği, 30 bin gulden hikayelerinde ise, neo-gotik korku tarzında bedenin bütünselliğini sorguluyor ve her bir parçadan (preparatlar) çok şey öğrenileceğini belirtiyor.
İngilizceye Flights (uçuşlar) olarak çevrilen kitap gezgin -göçebe gibi olgulara HACI kavramı vererek, hareketliliğe hayatın tüm kaosu karşısında bizi davet ediyor. Sanırım yeni bir kitabını okumam için uzun ara vermem gerek zira oldukça zorlu bir okumaydı. Çevirisi güzel.
Bir yerde sürekli kalamayan insanların, kötülüklerden kaçmak için yaptıkları yolculuklar anlatılmış. Kitabın belli bir bölümünde mumyalanma olayından derin bir şekilde bahsedilmiş. Bulanık, anlamakta zorlanacağımız olaylar var.
Olga Tokarczuk 2018 yılında aldığı Nobel Edebiyat Ödülü' sonrası daha çok tanınır oldu.Ben, en azından Nobel Ödülü sonrası tanıdım kendisini.Ayrıca, Polonya'nın önemli bir ödülü olan Nike Edebiyat Ödülü ile Man Booker Uluslararası Ödülü'nü de kazanmış.
Kitabın orijinal adı olan Bieguni, Rus bir Ortodoks tarikatın adıymış.Eski inananlar olarak adlandırılan bu grup, dünyanın şeytan işi olduğuna inanıyorlarmış.Sürekli hareket halinde olunulursa, şeytandan ve onun kötülüğünden kaçınılabileceğini düşünüyorlarmış.
Koşucular, okuduğum en ilginç metinlerden biriydi.Parçalı bir anlatıma sahip olan kitabı, tek bir tür içinde değerlendirmek çok zor.İçinde tarih var, gezi var, anı var.
Düz bir zaman ya da mekân çizgisi yok.
Anlatıcıyla birlikte, havaalanlarını, otelleri geziyoruz.Gezginlerin üç temel sorusunun; Nerelisin? Nereden geliyorsun? Nereye gidiyorsun? olduğunu öğrenyoruz.Kitabın başlarında anlatılan, kayıp anne ve çocuğun hikâyesi sonlarda tekrar çıkıyor ortaya.Balmumu müzesi gezisi de yine defalarca tekrarlanıyor.Beden bütünlüğü de kitabın temalarından biri oluyor böylece.
Koşucular başlıklı bölümde diyor ki yazar; "Çünkü bu dünyada yerleşik olan her şey, her ülke,kilise,dünyevi yönetimler, bu cehennemde bir biçimi olan her şey onun hizmetinde.Şuradan buraya, belirli olan ne varsa, sınıflandırılan, kayıtlanan, numarılandırılan, hesaplanan, teminat altına alınan ne varsa hepsi; toplanan, sergilenen, etiketlenen her şey."
Yani Deccal'in.
Ve ekliyor; " Onun için yanlışlıkla doğurduğun çocuklarından uzaklaş, yola koyul; istemeden seni varoluşa çağıran ananı, babanı göm- ve yürü.Uzaklara yayıl, onun soluğunun menzili, kabloları, antenleri, akım dalgaları dışına çık, aman onun hassas aletleri seni bulmasın."
Olga Tokarczuk çok sevdiğim bir yazar ama okumaya bu kitapla
Kendi ülkesinde ve Avrupa’daki ününden ve başarısından sonra 2018 Nobel Edebiyat Ödülünü de almasıyla adını dünyaya duyurmuş bir yazar: Olga Tokarczuk. Dilimize an itibarıyla üç eseri çevrilmiş bulunuyor. Yazarla da ilk kez “Koşucular” kitabıyla tanışmış oldum. Diğer kitapları da (bulana aşk olsun) bu tarzda ise işimiz var demektir. Kitabı okumak ve bitirmek benim için inanılmaz zor ve sıkıcı bir süreçti. Öyle ki çoğu yerde yazarın ne demeye çalıştığını, beni nereye götürdüğünü bilmeden sorgulamadan peşine takıldım ve okumaya devam ettim. Hani filmlerde görmeye alıştığımız bir sahne vardır: Adamın biri hiç bilmediği bir yere gider de bir süre sonra şoför geldik deyip yolcuyu indirir, bizim saftirik yolcu da nereye geldiğini bilmeden etrafına salak salak bakınmaya başlar ya bendeki durum aynen böyle oldu. “Eee, ne oldu şimdi? Kitap bitti, ne yapalım, demek buraya kadarmış, koyalım kütüphaneye, okumak isteyene birkaç satır yazayım da başka okurlar kitabı bitirince benim gibi aval aval bakınmasınlar.”
Anlaşılan o ki bu kitabı yazarken yazar pek çok kaynaktan beslenmiş. Kitap, büyülü gerçekçilikten tutun da, halk hikâyelerine, mitlerden tutun da gazete haberlerine kadar pek çok yazı ve anlatım tarzı içeriyor. Bu kitabın kendine özgü bir yapısı var; birbirinden bağımsız parçalı yapısıyla, her bir bölüm farklı uzunlukta ve birbirinden çok alakasız konularla örülmüş. Kitapta yer alan birtakım karmakarışık fotoğraflar ve çizimlerin neyi temsil ettiğini de hala çıkarabilmiş değilim. Pek çok eleştirmene göre yazarın bu kitabında yeni bir tür ve dil keşfettiği yadsınamaz bir gerçek. Kesinlikle doğruyu söylemişler.
Her ne kadar içeriği bir seyahat kitabı gibi görünse de hiç de öyle değil. Aslında kitap yolculuk olgusu üzerine yazılmış. Ancak romanda belli bir varış noktası