Puan
7.810 üzerinden
Tezgâhtar tezgâha gelir mi? MalafaEdebiyat & Roman
Türk Edebiyatının yeraltı kahramanı 
Hakan Günday bu sefer yeryüzünde, Antalya’da görülmüş. Hem de ışıl ışıl mücevherlerin parladığı “Topaz Jewellery Center” kuyumcusunda.
Demiş ki kelime ustası: “Topaz’ın penceresi yoktur. Havalandırma sistemi eşsizdir. Bina, var olmayan bir ülkenin büyükelçiliğine benzer. İçine adım atıldığında Türkiye’den çıkılır. Dışarıdan Kâbe’ye, içeriden ana rahmine benzer. Topaz, üç delikli bir kasadır.”
Her bir Hakan Günday kitabı sonunda kalbimi bırakıyordum ama bu sefer hem kalbimi hem de kitabın sonu tahmin gücümü de bırakmak zorunda kaldım. Tamamen ters köşe, tamamı adeta bir bilmece.
Ana karakterimiz Kozan, normalde bambaşka sektörde çalışan bir adamken karıştığı bazı usulsüz işler nedeni ile Antalya’ya sürüklenir. Hayatının işi olan tezgahtarlığı yapmaya başlar. Önemli olan nokta ise Topaz’da tezgahtar olmak büyük bir AVM’nin en yetkilisi olmak ile eşdeğer. Kozan sadece mücevher satmıyor, ağzından çıkan tüm kelimeleri de Martlara ve Ahçiklere pazarlıyor. Kendini anlatırken bir Ermeni kökenli oluyor bir gün İranlı olduğundan bahsediyor. Çünkü tezgâhtar olmak için geniş bir hayal gücünüz ve dar kişiliğiniz olması gerekiyor.
Kolye denerken bir daha kuyumcuda kimse ile yalnız kalmayın derim.
Müşteri meterleyen sadece Kozan değil elbette. Pek çok rakibi var. Feyza, Nasıf ve diğerleri…Hepsinden tek tek bahsetmek isterim ama değerli 1000 kitap sakinlerinin bu kitabı okuyup kendilerinin onları keşfetmesini istiyorum. Her bir karakterin kendine has ruh dünyası ve mücevheri satma tarzı var. Küçük çaplı bir Kinyas ve Kayra karakter tahlili diyebilirim Malafa için.
Bu arada 
Malafa demek kuyumculuk dünyasında yüzük ve bileziklerin çapını ölçen alete deniliyor bunu da bilgi olarak ekliyorum.
Kendine özel bir dil kullanmış yazarımız. Araştırınca bazı
Hakan Günday bu sefer yeryüzünde, Antalya’da görülmüş. Hem de ışıl ışıl mücevherlerin parladığı “Topaz Jewellery Center” kuyumcusunda.
Demiş ki kelime ustası: “Topaz’ın penceresi yoktur. Havalandırma sistemi eşsizdir. Bina, var olmayan bir ülkenin büyükelçiliğine benzer. İçine adım atıldığında Türkiye’den çıkılır. Dışarıdan Kâbe’ye, içeriden ana rahmine benzer. Topaz, üç delikli bir kasadır.”
Her bir Hakan Günday kitabı sonunda kalbimi bırakıyordum ama bu sefer hem kalbimi hem de kitabın sonu tahmin gücümü de bırakmak zorunda kaldım. Tamamen ters köşe, tamamı adeta bir bilmece.
Ana karakterimiz Kozan, normalde bambaşka sektörde çalışan bir adamken karıştığı bazı usulsüz işler nedeni ile Antalya’ya sürüklenir. Hayatının işi olan tezgahtarlığı yapmaya başlar. Önemli olan nokta ise Topaz’da tezgahtar olmak büyük bir AVM’nin en yetkilisi olmak ile eşdeğer. Kozan sadece mücevher satmıyor, ağzından çıkan tüm kelimeleri de Martlara ve Ahçiklere pazarlıyor. Kendini anlatırken bir Ermeni kökenli oluyor bir gün İranlı olduğundan bahsediyor. Çünkü tezgâhtar olmak için geniş bir hayal gücünüz ve dar kişiliğiniz olması gerekiyor.
Kolye denerken bir daha kuyumcuda kimse ile yalnız kalmayın derim.
Müşteri meterleyen sadece Kozan değil elbette. Pek çok rakibi var. Feyza, Nasıf ve diğerleri…Hepsinden tek tek bahsetmek isterim ama değerli 1000 kitap sakinlerinin bu kitabı okuyup kendilerinin onları keşfetmesini istiyorum. Her bir karakterin kendine has ruh dünyası ve mücevheri satma tarzı var. Küçük çaplı bir Kinyas ve Kayra karakter tahlili diyebilirim Malafa için.
Bu arada Malafa demek kuyumculuk dünyasında yüzük ve bileziklerin çapını ölçen alete deniliyor bunu da bilgi olarak ekliyorum.
Kendine özel bir dil kullanmış yazarımız. Araştırınca bazıMalafa okuma rehberi :)
Malafa okuyabilmek için buyrun..
Abuş: Salak,aptal,aptallık
Ahçik: Kız,kadın
Ahparik: Erkek kardeş,arkadaş
Ataka: Para
Camper: Yürü, "ikile" anlamında
Camperlemek: Uzaklaşmak,gitmek,uzamak
Ceviz: Kötü,işe yaramaz,uyduruk
Çikolata: İsviçre frangı
Dacik: Türk
Deşalamak: Kovmak, si.tir etmek
Düztop: ?*
Hanut: Parsa,Yüzde
Has: Saf/ham altın
Kevaşe: Fahişe
Kokz: Kokain
Malafa: Yüzük ölçüsü almaya yarayan alet.
Mart: Erkek
Meter: Seks,metres
Meterlemek: seks yapmak,becermek,si.mek,kazıklamak
Miralama: Bakmak,izlemek
Montür: Çeşitli takılarda taşın yerleştirildiği çerçeve.
Nasıf: Bir şeyi iki eşit parçaya bölen,ekmek.
Pafküf: Sigara (muhtemelen esrar)
Reklam
İnsanın bir SATAN'a dönüşme hikayesi...Edebiyat
Üfff üfff üf bir Hakan Günday kitabı gene... Daha önce hiç üzmediği gibi bu kitapta da üzmedi beni :)
Günday hayatı kendi zihniyle kurgulayıp ilginç ortam, karakter ve nesnelerle metoforize etmeye bayılıyor. Kitap, tatil bölgesindeki bir Centerda bir günde yaşananları anlatıyor. Ama nasıl anlatmak her cümle, her paragraf bir mizansen bir kayboluş bazen hapsediş okuyucuyu. İnsan zihni o altınların, pırlantaların içinde kayboluyor okudukça ve hatta karakterlerle beraber tezgaha geliyor:)
Öyle bir zaman algımızla oynuyor ki yazar bizde o bir güne hapsolmuş hissediyoruz kendimizi. Antalya'nın o müthiş sıcağını, Centeren o canlı aydınlık kalabalık ışıltısına kendimizi kaptırıyoruz. "İnsanın içindeki şeytanın/satanın" nasıl her kılığa girebildiğini görmek o ortama rağmen insanı bir miktar buz kestirmiyor değil.
Benim için kitaptaki en büyük odak "Kozan"... Ana karakterimiz baş tezgahtarımız. Onun hayata başlayayışı ve başladığı yerden fersah fersah uzak bir şekilde hayata devam edişi. Kozan'ın yaşam içindeki o değişimi; insanı artık "insan" görmüyor, sadece "cüzdan" ve "zaaf" olarak görüyor. Dili bir iletişim aracı olmaktan çıkarıp bir silaha dönüştürmüş. Ağzından çıkan her kelime karşı tarafı mağlup etmek, tezgaha getirmek için birer kurşuna dönüşüyor. Ve benim açımdan Kozan'ın diplomatlıktan bir tazgahtara dönüşmesini insan fıtratı adına bir yenilgi olarak görüyorum. İyiden kötüye bir evrim... Hatta pes ediş... Pes etmek, suçu acılı bir aşk hikayesine atmak çok kolay gelmiş. Ve kendini dünyanın olumsuz girdabına bırakmış. Öz benliğini terk edip kötü evriminin getirdiği akışa kendini bırakmış. Fıtrat yenilgisine Kozan büyük bir örnek. En eğitimli, en rafine insan bile, doğru basınç ve doğru prim altında bir canavara dönüşebilir örneği!
Malafa, bir Center da geçen
Hakan Günday kitabı gene... Daha önce hiç üzmediği gibi bu kitapta da üzmedi beni :)
Günday hayatı kendi zihniyle kurgulayıp ilginç ortam, karakter ve nesnelerle metoforize etmeye bayılıyor. Kitap, tatil bölgesindeki bir Centerda bir günde yaşananları anlatıyor. Ama nasıl anlatmak her cümle, her paragraf bir mizansen bir kayboluş bazen hapsediş okuyucuyu. İnsan zihni o altınların, pırlantaların içinde kayboluyor okudukça ve hatta karakterlerle beraber tezgaha geliyor:)
Öyle bir zaman algımızla oynuyor ki yazar bizde o bir güne hapsolmuş hissediyoruz kendimizi. Antalya'nın o müthiş sıcağını, Centeren o canlı aydınlık kalabalık ışıltısına kendimizi kaptırıyoruz. "İnsanın içindeki şeytanın/satanın" nasıl her kılığa girebildiğini görmek o ortama rağmen insanı bir miktar buz kestirmiyor değil.
Benim için kitaptaki en büyük odak "Kozan"... Ana karakterimiz baş tezgahtarımız. Onun hayata başlayayışı ve başladığı yerden fersah fersah uzak bir şekilde hayata devam edişi. Kozan'ın yaşam içindeki o değişimi; insanı artık "insan" görmüyor, sadece "cüzdan" ve "zaaf" olarak görüyor. Dili bir iletişim aracı olmaktan çıkarıp bir silaha dönüştürmüş. Ağzından çıkan her kelime karşı tarafı mağlup etmek, tezgaha getirmek için birer kurşuna dönüşüyor. Ve benim açımdan Kozan'ın diplomatlıktan bir tazgahtara dönüşmesini insan fıtratı adına bir yenilgi olarak görüyorum. İyiden kötüye bir evrim... Hatta pes ediş... Pes etmek, suçu acılı bir aşk hikayesine atmak çok kolay gelmiş. Ve kendini dünyanın olumsuz girdabına bırakmış. Öz benliğini terk edip kötü evriminin getirdiği akışa kendini bırakmış. Fıtrat yenilgisine Kozan büyük bir örnek. En eğitimli, en rafine insan bile, doğru basınç ve doğru prim altında bir canavara dönüşebilir örneği!
Malafa, bir Center da geçenTEZGÂHA HOŞGELDİNİZ!Hayata Dair
“Dünya bir tezgâhtır. Tezgâhın hangi tarafında hayat olduğuysa ancak ölünce anlaşılır.” S:211… Bu cümle kitabın içeriği ile ilgili her şeyi belki anlatıyor ama bulmaca gibi sonuna kadar okuyan bilebilir,anlayabilir.
Konuşarak ve ikna kabiliyetleri ile hayatını kazanan ; pazarlamacı,tezgâhtar,aracı,ticaretle uğraşanlar için okunmaları zor gelebilir çünkü kendi pisliklerini okumak,yüzleşmek zor gelir insana. Bende esnaflık,aracılık,ticaretle uğraşan biri olarak kendime dahil çıkardığım çok şey buldum.
Kitapta beni çok zorlayan jargonlar oldu. Antalya bölgesinde ki kuyumcuların,turizmcilerin jargonları. Çok karakter çok hikaye vardı orada da kayboldum. Metalledik:dolandırmak paf güf: cigara içmek gibi.
Beni en çok etkileyen Baş karakterin hikayesinde Hakan Günday biyografisi var. Siyasal bilgiler okudu ve Antalya’da kuyumculuk yaptı. Sorum şu; Düşünün şu an iş yerinizdeki ahlaki olmayan vb. Konuları etrafınızdaki insanları kitabınızda cesurca yazabilir miydiniz? İşte ben en çok bu cesaretten ve o sektörde TUTUNAMAYAN olmasına 10 puan verdim.
“Kimin tezgâhtar olduğu tezgâhın sonunda belli olur.” S:205
Hakan Günday biyografisi var. Siyasal bilgiler okudu ve Antalya’da kuyumculuk yaptı. Sorum şu; Düşünün şu an iş yerinizdeki ahlaki olmayan vb. Konuları etrafınızdaki insanları kitabınızda cesurca yazabilir miydiniz? İşte ben en çok bu cesaretten ve o sektörde TUTUNAMAYAN olmasına 10 puan verdim.
“Kimin tezgâhtar olduğu tezgâhın sonunda belli olur.” S:205Bu bir sözlük değildir·210 syf.·Edebiyat
8/10
2026 9. kitabı
Malafa: Kuyumcular tarafından kullanılan, yüzük ve bileziklerin çapını ölçmek, onları düzeltmek ya da genişletmek için kullanılan alet. Bu alet, örs vazifesi gören ve demirden üretilmiş konik bir çubuktur.
Tezgah: Aslında hayattır. Dünyadır. Hatta üzerinde yaşamayı becerebilirsek bir gün, evrendeki yaşanabilir başkaca gezegenlerdir. Zira insan nereye giderse gitsin, tezgah kurmak, birbirini kazıklamak, kandırmak, sırtından geçinmek dürtüsünü de beraberinde getirecektir. Sizi belki de sadece bir ölü, tezgaha getirmez. Tezgahı ölmeden evvel kurduysa o başka tabii... Yaşayanlarsa tezgah durdukça, kah dilini, kah dişiliğini, kah kıvrak zekasını, kah bedenini, zorda kalırsa kaba kuvvetini, hatta ve hatta ekmeğini yediği tezgahını dahi satmaya devam edecektir. Bu böyledir...
Tezgahtar: Yazarın da söylediği gibi, insanlıkla birlikte ortaya çıkan ilk iki meslekten biri. Tezgahtar için her şey bir metadır. Yeri geldiğinde kendisi bile. Hatta elindeki metayı satmak için kendini dahi sattığı olmuştur. Olur da, normaldir, işin raconunda bu vardır. O yüzdendir ki, kendini dahi satabilen birinin, gün gelip sizi de satmasını yadırgamamalısınız. Satış için her şey mübahtır. Kılıktan kılığa girer, olmadığın kişileri, yaşamadığın hayatları yaşarsın. Bazen görüp duyduklarındır sattığın hayatlar, bazense tezgaha getirdiklerinin hayatlarından koparıp aldıkların. Onları güzelce harmanlamak, soslamak, hafif ateşte kıvama getirmek ve önündeki, sıradaki malzemene sunmak, senin maharetine kalmıştır. Sonrasında zaten unutup gideceksin. Yemeği de yedikten sonra posasını tuvalete bırakıyorsun sonuçta. Sana kalanlarsa başka bir mevzu...
Turizm: Can pazarı. Paranın döndüğü her yerde canın ortaya konduğu aşikardır fakat turizmde, ölürken yüzünüzde hafif bir tebessüm, vücudunuzda, güneşin kavurduğu
Reklam
Reklam