Puan
7.610 üzerinden
Yıkıntılar Arasındaki Umut: MostariEdebiyat
Bosna-Hersek'in Mostar şehrinde geçen olayları ve savaşın yıkıcı etkilerini ele alan derin bir roman. Bir yandan da savaşın yıkıcı etkilerini ve bu etkilerin insan ruhu üzerindeki yansımalarını ele alıyor. Vassaf, savaşın anlamsızlığını ve insan ruhu üzerindeki kalıcı izlerini, güçlü bir dil ve samimi bir anlatımla aktarıyor. Mostar Köprüsü'nü simgesel olarak kullanarak, Doğu ve Batı kültürleri arasındaki köprüleri ve barış arayışlarını vurguluyor. Vassaf’ın sade ve etkileyici dili, okurken karakterlerin duygusal dünyasına çekiyor. "Mostari," tarihsel ve kültürel bir inceleme sunarken, insanlığın ortak deneyimlerini de düşündürücü bir şekilde ele alıyor.
"Mostari," adıyla Mostar köprüsünden esinlenilerek yazılmış bir eser. Bu köprü, sadece iki yakayı birbirine bağlayan bir yapı değil, Doğu ve Batı kültürlerinin, dinlerin ve insanların bir arada yaşayabilme potansiyelinin imgesi olarak öne çıkıyor. Gündüz Vassaf, bunun üzerinden insanlık tarihi boyunca süregelen çatışmaları ve barış arayışlarını anlatıyor. Özellikle savaşın acımasızlığını ve bu acımasızlığın toplumlar üzerinde bıraktığı derin izleri o kadar iyi işlemişti ki...
Yazarın anlatımı hem sade hem de okudukça içine çekiyor. Olaylar ve duygular anlatılırken karmaşık betimlemelerden, fazla cümlelerden kaçınıyor, ama bu sadelik anlatımı daha güçlü bir hale getiriyor. "Mostari"deki karakterler, sadece kurgusal figür değil, gerçek hayatta karşılaşabileceğimiz insanlar gibi.. -sanırım kitabın beni bu kadar etkilemesi de samimiyetten dolayı-
Eser sadece Bosna-Hersek’in savaşla dolu geçmişine değil, aynı zamanda insan ruhunun derinliklerine bir yolculuk..
Kitap, savaşın anlamsızlığını ve barışın önemini derinlemesine bir samimiyetle işliyor. Vassaf’ın samimi dili, etkileyici bir okuma deneyimi sundu. Edebi değeri
Ne yaşamaya ne de ölmeye acelem var dediğim bir yer.·368 syf.·Edebiyat
9/10
2024 6. kitabı
Mostar dilinde iki zaman var:
"Savaştan önce."
"Savaştan sonra."
Savaşın adı yok.
Osmanlı'yla Müslümanlaşıp, İstanbullu padişahlarla dört yüz küsur yılın ardından yeni ev sahibi Avusturya-Macaristan'ın Viyana'dan yönetimi ile tanışma, Arşidük Ferdinand'ın Saraybosna'da vurulmasıyla başlayan I. Dünya Savaşı'nın bitiminde Yugoslavya Krallığı, II. Dünya Savaşı'yla gelen Nazi işgali, Tito'nun partizanlarıyla kurduğu sosyalist Yugoslavya'nın etnik kimlikli ulus devlet bayraklarıyla parçalattırılmasına "aktif seyirci" Batı'nın Balkanlarda vahşete vicdansız tanıklığını sineye çekme, 39 metre uzunluğunda, 4 metre genişliğinde, 20 metre yükseklikte 471 yaşında Mostar Köprüsü'nün 1993 yılında bombalanarak yıkılması...
Tarih, isteyenin istediği elbiseyi astığı askı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Birleşmiş Milletler Barış Gücü bünyesinde görev yaptığı sırada Mostar'da yaşıyordu Vassaf, ve bu dönemde tuttuğu notları kitaplaştırdı.
Neretva Nehri'nin kıyısında, iki farklı kültürün buluştuğu bir şehirde, Mostar Köprüsü'nün hikayesiyle başladı her şey. UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde yer alan, 16. yüzyılda inşa edilmiş bir Osmanlı şaheseri.
İmparatorluğun en parlak döneminde inşa edilmiş. Mimar Hayreddin tarafından tasarlanmış köprü, 18 metre yüksekliği ve 30 metre genişliğinde. Köprünün kemerli yapısı, Neretva Nehri'nin akışını engelleyerek, şehrin iki yakasını birbirine bağlıyormuş. Şehrin sakinleri için bir buluşma noktası, bir eğlence mekanı ve bir gurur kaynağı oldu her daim.
Gönül yaralayan, acı bir hayatı olmuş köprünün.
Hırvat güçleri şehri kuşatmış. Top sesleri, gökyüzünü çınlatıyormuş adeta. Köprü top ateşine elinden geldiğince dayanmış lakin sonunda o gün gelmiş. Köprünün kemeri, bir anda çökünce Neretva Nehri'nin sularına gömülmüş.
O sırada yanı başında küçücük çocukların bedenleri bombalanırken Avrupa derin bir sükût halinde. Kimse de sormuyor Avrupa'ya, "Başkentlerinize bir karış mesafede bana soykırım yapılırken neredeydin?" diye.
İspanyollar, "Yeni Köprü'nün parasını biz ödedik." Ses tonları, söyleyiş tarzları ve söylemiş olmaları. Övünme, arınma, yoksullara iyane verme üstünlüğü.
Vicdan temizliği.
Vicdan hoparlörü.
İkiz kuleleri unutmayan Amerika dünyaya da unutturmuyor. Konstantinopolis'in düştüğünü unutmuyor Yunanlılar; Türklerin fethettiklerini. Acılar dinince tarih oluyor. Tarihte yazılan unutuluyor. Yerine yeni acılar, yeni tarihler. "Bize de soykırım yapıldı" sahnesinde Ermeniler. Mostar barışa kavuşmanın sessizliğinde. Mostar'ın yetim acısı geçim derdine gömülü.
Farklı toplumların farklı acı eşikleri var. Kurtuluş savaşını
Yolculuk ne zaman biter?
Havaalanında, geminin güvertesinde el sallanır...
Tren hareket etmeden peronda öpüşme.
Taksinin geç kalıyoruz kornası.
Otelde hesabın ödenmesi, sınırda pasaportun damgalanmasıdır
yolculuğun bitişi.
Eve dönüldüğünde teşekkür telefonu.
Bavulların boşaltılıp sonraki seyahate kaldırılması.
Yaşadıklarımızın sessiz tanığı, çamaşırımızın yıkanmasıdır yolculuğun sonu...
Yolculuğun sonu elvedadır. Düşlerin derinliğinde uykuya yatırdıklarımızda,
yıllar sonra, beklenmedik bir anda, hatırlanan.
Yolculuk ne zaman biter?
Yaban ellerden, garip diyarlardan, anlaşılmaz geleneklerden
ferahlamaktır.
Acılı bir diyardan, zulüm, işkence, açlıktan uzaklaşmanın derin nefes alışıdır.
Kavuşacağımızın canlanmasıdır yolun sonunda.
Ev anahtarının kapının kilidinde yuvasına yerleşmesinin huzuru, pencereden gelen tanıdık sokak sesleridir yolculuğun bitişi.
Yolculuk ne zaman biter?
Posta kutusunda birikmiş mektuplar, kapının altında ödenmemiş elektrik, su faturalarıyla karşılaşmamızdır yolun sonu.
Buzdolabında unuttuğumuz yoğurdun küflendiğinin, çamaşır makinesinin miadını doldurduğunun, yola çıkmadan hastanede
ziyaret etmediğimiz sınıf arkadaşımızı aramamız gerektiğinin, okuldaki mendebur hocayla, işyerinde ağzı kokan tacizci teknisyenle tekrar yarın karşılaşacağımızın aklımıza gelmesidir.
Birikmiş gazetelere bakıp, basmakalıp küfürlerimiz dilimizin ucuna geldiğinde, yanlış insanla, yanlış evde, yanlış şehirde,
yanlış memlekette olduğumuzu bilmem kaçıncı defa idrak ettiğimizde, ceketimizi dolaba asıp, çoraplarımızı çıkardıktan
sonra dişlerimizi fırçalarken tanıdık aynada yüzümüzü gördüğümüzde, birdenbire anlarız yolculuğun bitmiş olduğunu.
Yolculuğum bitmedi. Yazı masamın yanındaki boş duvarlara,
Mostar'dan getirdiğim kartpostalları, arkadaşlarımla çektirdiğimiz
iyi ki Gündüz Vassaf ile tanışmışım. Eğer siz de bu serüvende kaybolmak, Mostar Köprüsüne aşık olmak isterseniz keyifle bu kitabı okumalısınız. İncelemem blogda musambafener.wordpress.com/2017/11/30/most...