“Onlar” kelimesindeki “n” gibi nereden çıktığım belli değil. Bir fazlalığım ben. Yardımcı oluyormuş, işi kolaylaştırıyormuş gibi görünmek için varım. Oysa başka yerdeki görevimin adını kullanıp geldim buralara. Aitliklerden, ta buralara… “Onun” derken sahip oldum bu vücuda. Sezdirmeden girdim hayatınıza. Oysa “olar” da gayet yeterdi insanoğluna. Fark ettirmeden gizlendim, yer ettim ve mecbur bıraktım sizi kendime…
Mecbur bıraktım seni bana…
Şule Sarpkaya İrez
