Yazar:
Şule Sarpkaya İrez
Yorumlar ve İncelemeler
Deniz…
İçinde iki ayrı dünya taşıyan, dışarıdan sakin görünse de zihninin derinliklerinde bir uğultuyla yaşayan adam.
Çocukluğundan beri biriktirdiği kırıklar, sessizce büyüttüğü acılar ve kendini suçlamaya alışmış bir kalbi var.
Ne olursa olsun “sebebi benim” demeye şartlanmış biri.
Onu hayata bağlayan tek ışık ise Canan.
Canan’ın varlığı, Deniz’in karanlığında açılan ince bir pencere gibi, ilk kez nefes almayı, yeniden güvenmenin nedemek olduğunu hatırlatıyor.
Ama asıl mücadele çok daha derinde…
Deniz yalnız değil, kendi içinden doğan karanlık bir yüzle yaşıyor: Canavar.
Korkuların, bastırılmış öfkenin ve geçmiş yaralarının gölgesinden doğan taraf.
Biri iyileşmek isterken diğeri onu sürekli geri çeken iki ses…
Hikâye boyunca bu çarpışmanın ağırlığı okura da çok güçlü aktarılıyor.
Deniz huzur ararken Canavar fısıldıyor.
Canan yaklaşırken Canavar şüpheyi körüklüyor.
Bir süre sonra Canavar da ustalasip, rol yapmaya , deniz gibi davranarak, bastırmaya casliyor.
Acaba insan,
İçindeki karanlıkla gerçekten barışabilir mi?
Canan’ın ışığı, Deniz’in çatlağı ve Canavar’ın gölgesi, kitabın her sayfasında birbirine dokunuyor.
N Harfi, herkesin içinde taşıdığı o görünmez savaşı tüm çıplaklığıyla hatırlatan bir hikâye.
Daha fazla detay vermek istemiyorum, çünkü hikaye insanı kendi gölgeleriyle baş başa bırakan satırlarda saklı.
Ve son sayfalarda… içimde hiç beklemediğim bir sızı bıraktı;
çünkü bazı iç savaşların kazananı olmuyor.
Bunu görmek, beni düşündüğümden çok daha derinden sarstı.
Puan vermedi
Merhaba kitap dostlarım bu gün size @sulesarpkayairez kaleminden #nharfi kitabıyla geldim.
Yazar bu kitabında aidet, kimlik ve bireysellik hissi olmayan, görünmez , asıl varlık olmayan bir N harfinin üzerinden bireyin içi dünyasını, duygusal çatışmalarını anlatıyor.
Karakter kendisini yabancı hissettiği bir çevrede , kabul görmediği bir toplumda yaşadığı için Onlar da ki N harfi nasıl fazlalıksa kendisini fazlalık ve değersiz biri olarak görerek kimlik arayışına giriyor.
N Harfi ; İçsel kimlik arayışı, toplum tarafından kabul görme, kendinisini fazlalık görme duygularıyla başa çıkabilme mücadelesini konu alıyor.
İLKNUR
@sulesarpkayairez
@kdysosyal
#keşfetteyiz #okudumbitti #kimlikarayışı #reklamdeğiltavsiye
İLKNUR
@sulesarpkayairez
@kdysosyal
#keşfetteyiz #okudumbitti #kimlikarayışı #reklamdeğiltavsiye
Puan vermedi
Deniz ve Canan’ın Hikayesi
Deniz…
Kişilik bölünmesi yaşayan, hayatının en derin acılarında bile kendini suçlayan bir adam. Babasının, annesinin ve kardeşinin gidişinde “terk edilen değil; terk edilişin sebebi” olduğunu düşünerek büyümüş.
Onun tutunduğu tek dal ise Canan.
Canan’ın varlığıyla hayata yeniden bağlanıyor, nefes alıyor.
Ama Deniz’in içinde iki kimlik var:
Deniz ve Canavar.
İki taraf, aynı bedende bitmeyen bir savaşta. Ve soru şu: Bu savaşın galibi kim olacak?
Yazarın dili sade, akıcı ve anlaşılır.
Kitap iki bölümden oluşuyor: İlk bölümde Deniz ve Canan’ı, karşı komşuları Aydan Abla ve oğlu Vahdet’i tanıyoruz. İkinci bölümde ise ikilinin hastalıkla, travmayla ve kendileriyle olan mücadelesine tanık oluyoruz. Bölümler ne fazla ne eksik… Duygu tam olması gerektiği yerde okuyucuya geçiyor.
Ve kitap bittiğinde insan ister istemez durup düşünüyor:
Hepimizin içinde iki ses var aslında…
Bir yanımız iyiliğe yürürken, diğer yanımız karanlığa çağırır.
Ama hangisinin hayatımıza yön vereceği; yaşadıklarımızdan çok, yaşadıklarımıza nasıl karşılık verdiğimizle şekillenir.
Karanlığımızı beslemek de elimizde, ışığımıza sahip çıkmak da…
Ve bazen insan şunu fark ediyor:
Asıl savaş, dünyayla değil; kendi içimizdeki gölgeyle.
Bugün sizlere N Harfi kitabının yorumuyla geldim.
Psikolojik–gerilim türünü seviyorsanız, bu kitap sizi fazlasıyla içine çekecek.
Deniz, Disosiyatif Kimlik Bozukluğu ile mücadele eden bir adam.
Geçmişinden taşıdığı ağır travmalar, onu kendi içindeki “Canavar”la yaşamaya mahkûm etmiş..
Bir yanda iyileşmek isteyen Deniz, diğer yanda onu karanlığa çeken Canavar… Aynı bedende bitmeyen bir savaş.
Bu zorlu yolculukta Deniz’in tek dayanağı ise Canan. Sabırla, sevgiyle ve inatla onun yanında duran, ışık olmaya çalışan güçlü bir kadın.
Ama insan, sevdiğini karanlıktan ne kadar kurtarabilir? Ya da herkes kendi içindeki gölgeyle tek başına mı yüzleşmek zorundadır?
Kitap boyunca şunu sorguluyorsunuz:
İnsan içindeki karanlıkla barışabilir mi?
Yoksa onu bastırmaya çalıştıkça daha mı güçlenir?
Yazarın dili sade ve akıcı.
Psikolojik derinlik çok güçlü.
Okurken sadece Deniz’in değil, kendi iç seslerinizin de farkına varıyorsunuz.
Sonu ise gerçekten beklemediğim şekilde bitti ve beni derinden etkiledi.
Psikolojik gerilim okumayı seven biri olarak söyleyebilirim ki; okuduğum en dokunaklı ve farklı kitaplardan biri oldu.
Bazı kitaplar vardır, son sayfalara geldikçe bitmesini istemezsiniz…
Deniz, Disosiyatif kimlik bozukluğu yani kişilik bölünmesi teşhisi konulmuş bir adam. Sürekli bu hastalıkla mücadele ediyor. Duygusal çöküş anlarında ortaya çıkan bu Canavar Deniz'in diğer kişiliği..
Canan onun şu hayattaki tek dayanağıdır. Birlikte bu hastalıkla mücadele ediyorlar.
Bu hastalıkla mücadelede acaba kazanan kim olacak? Deniz mi? Canavar mı?
Okurken çokça düşündüm bu hastalıkla insan nasıl baş edebilir. Canan'ın yerinde olsam ne yapardım? Nasıl yapardım?
Gerçekten yaşadığım hayat beni yaşatıyor mu, yoksa yavaş yavaş öldürüyor mu?
Bazen insan savaşmayı bırakıp gitmek istiyor, buruk bir kabulleniş. Bazı kitapları okurken sona yaklaştıgında son sayfalar bitmesin diye çabalarım. Bu kitapta onlardan biri oldu.
Bu güzel okuma içi İLKNUR teşekkür ederim
İLKNUR teşekkür ederim
Siz hiç disasiyatif kimlik bozukluğu (DKB) yaşayan birinin hikayesini okudunuz mu? Size şöyle anlatayım, sizin çift karakteriniz var. Diğer karakteriniz tam bir Canavar
Size bugün Deniz'in hikayesi ile geldim. Deniz'in babası başka bir kadın için evi terk eder. Bu durumu kaldıramayan kardeşi Esin 17 yaşindayken intihar eder. Esin'in intiharına annesi dayanamaz. Deniz hayatta tek başına kalmıştır dememi beklediniz dimi? Hayır onu her anlamda destekleyen, sevgisi ile büyüten Canan vardır. Deniz'in geçmişte yaşadığı tramvalar disasiyatif kimlik bozukluğuna yakalanmasina sebep olmuştur. Deniz ne zaman kendini çaresiz, güçsüz, değersiz, başarısız hissetse ikinci karakteri sahneye çıkıyor. Defalarca tedavi görsede ikinci karakter maalesef gitmiyor. Peki kitabın sonu mu ?
Sadece şunu söyleyebilirim Deniz bu sonu haketmedi.
Ben bu tarz psikolojiyi içine alan hikayeleri seviyorum.Kitap psikolojiyi içerisine almakla yetinmeyip Deniz'in psikolog sesansları ile bilimsel bilgiler de barındırıyor. @sulesarpkayairez in ikinci kitabını okuyorum. Ama her kitabı bana kendini hayran bırakmayı başarıyor. Ben şimdiden #düğüm kitabı için gün sayıyorum.Kaleminize sağlık.İyiki okumuşum
Yazardan okuduğum 3.kitap.Diğer 2 kitaptan farklı olarak psikolojik-gerilim tarzında bir kitap okudum bu sefer.Disosiyatif Kimlik Bozukluğu hastası olan Deniz içerisindeki canavarla mücadele ediyor.En büyük destekçisi ise 27 yıldır hayatında olduğu Canan.Böyle bir hastalıkla mücadele edenin Allah yardımcısı olsun.Çok büyük bir sıkıntı.İnsanın içerisinde farklı karakterler olması.Ki bu karakrerlerden birisi canavar ise vay halinize.Canan da gerçekten iyi sabır varmış.Kaç kez Deniz tarafından (daha doğrusu içindeki canavar ) bıçaklanmasına rağmen onunla olmaya devam etti.Her zaman Deniz'in yanında oldu.
Deniz küçük yaşta babasını kaybetmiş.Bir süre sonra kız kardeşi intihar etmiş ve hayatını kaybetmiş.Ondan kısa bir süre sonra annesi de vefat edince tek başına kalmış Deniz.Ama mücadeleyi bırakmamış.Yazılımcı olarak kendisini çok geliştirmiş ve hemşire Canan ile evlenmişler.Muhtemelen bu kadar psikolojik olay yaşayan Deniz'in içerisinde bir canavar yetişmiş ve zaman zaman Deniz'in kişiliğinin önüne geçmiş.Canan bunu fark ettiğinde psikolojik tedavi süreçleri başlamış ve yıpratıcı günler kapıyı çalmış.Diğer yandan komşusu Handan ve oğlu arasındaki ilişkiyi okumak da olaya farklı bir boyut katmış.Yan karakterler olarak renk vermişler romana.Uzun soluklu psikolojik tedaviler sonucunda acaba Deniz içindeki Canavardan kurtulabilecek mi?Yoksa çok daha ölümcül bir son mu bizi bekliyor?
Psikolojik Gerilim okumayı sever biri olarak kitaptan keyif aldım diyebilirim.
"Bazı harfler sadece ses vermez, bir uçurumun kenarında durduğunuzu hatırlatır. 'N' öyle bir harf; bir ucu göğe bakıyor, diğer ucu toprağın derinliğine."
Bu kitap, dış dünyada olup biten büyük olaylardan ziyade; bir insanın durup kendine bakmasını, yaralarıyla yüzleşmesini ve sessizliğin sesini duymaya çalışmasını anlatır. İnsan, kendini tanımlayan kelimelerden ve harflerden ibaret midir, yoksa o harflerin arasındaki sessizlikte mi gizlidir? "N" harfi burada hem bir bilinmezliği hem de bir nihayeti temsil eder. Eğer bu kitabı okumaya karar verirseniz; bir olaydan ziyade, kendi içinizdeki bir odaya kilitlenmiş ve anahtarı kelimelerin arasına saklamışsınız gibi hissedeceksiniz. Yazar, size o anahtarı doğrudan vermez; sadece odanın içindeki tozların güneş ışığında nasıl dans ettiğini göstererek anahtarı sizin bulmanızı bekler.
#kübranınkitabı Merhaba kitap dostlarım sizi bugün okuduğumda beni karakterinin içsel yolculuğunu okurken kendi derin içsel yolculuğu ma çıkaran her iki karakterin yaşadıklarında kendi hayatımdan çok şey bulduğum derin bir okuma yolculuğu olan bir kitapla geldim.
Deniz mi desem canavar mı ben iki yanını da haklı buldum ,ama en çok Denizi sevdim çünkü kendime benzettiğim yanı çoktu , kafasında baş edemediği susturamadığı onu öldüren sesler doluydu ben gibi. O yüzden de iki tane kişi vardı içinde ama aslında Canan’ın da dediği gibi ;” hepimiz çift karakterli değil miyiz ve karakterimizi belirleyen karşımızdaki kişi değil mi?” Aslında ikisinin yaşadıkları o kadar acıydı ki ama Canan daha güçlüydü sanırım güçlü olmayı , yenilmemeyi ,çabalamaya, en önemlisi de hayatla baş etmeyi seçti . Deniz de hayatla baş etmeyi öğrensin diye çok çabaladı aslında. Sizce Canan denizi bu içsel yolculuktan çıkartıp bir “N” gibi fazlalık hissettirmekten kurtarabildi mi?
Deniz sadece Deniz olabildimi?
Ya da Deniz Canan’ı gerçekten kendine mecbur mu bıraktı?
Ve onları bu yaşama iten yaşadıkları nelerdi ?
Denizi, Canan’ı hayat nelerle karşılaştırmıştı?
Size ayrıntı vermeyecegim kitap o kadar güzel ki bakmayın bir içsel yolculuk dediğime mutlaka çıkmalısınız çok kısa sürede bitirdim ben o kadar sürükleyici bakmayın içsel yolculuk dediğime. Yazarın kalemine zaten daha önce tanışmış biri olarak bayılıyordum bu kitabıyla zirve yaptı yazarın kalemine olan sevgim. Sadece bu kitabı değil yazarın diğer kitaplarını mutlaka okuyup kalemi ile tanışmalısınız. Zaten kitabın kapağına bile baktığınızda sizi gerçekten bir şekilde çekiyor. Ben ilk başta kitabın adını çok düşünmüştüm okuyunca anladım siz de anlayacaksınız bakalım gerçi siz de bu hayatta “N” harfi olup olmadığınızı sorgulayacak mısınız?
"N HARFİ"
"Bitmedi ki... Daha söyleyeceklerim, çekincelerim vardı. Endişelerim, korkularım... Hepsini, hepsini anlatsam, bir oh çeksem... Bitse gitse... Şu beynimi şuracıkta bıraksam, bomboş kalkıp gitsem. Fütursuzca gülsem, çalışsam. Bir konsere gitsem mesela, bağıra çağıra şarkı söylesem. Bir sigara yaksam, içsem sarhoş olsam, bıraksam kendimi yarınlar yokmusçasına."
Bazen bir ses olup dalga dalga yayılırsınız. Bazen sadece bir harf. Kendi başınıza anlamsız ama bir kelimenin içinde bir anda vazgeçilmez oluverirsiniz. Tıpkı "onlar"daki o küçük "n" gibi.
Hiç düşündük mü, "olar" da gayet yeterli olabilirdi aslında. Dili sadeleştiren, köklerine döndürmek isteyenler haklı belki de. Ama ben, o sızıntı ses, o kaynaktan uzaklaşmış ünsüz, bir geçişin köprüsü olarak girdim araya. "Onun" derken büründüğüm bu ses, sahiplikten çoğulluğa uzanan yolda bir durak oldu.
"Olar" mı? Sade, temiz, ilkel bir ihtiyacı karşılardı kuşkusuz. Ama insan dediğiniz varlık, dilini de karmaşıklaştırmak, seslerle oynamak, ayrıntılar yaratmak üzerine kurmadı mı medeniyetini? İşte ben de o ayrıntılardan biriyim. Gereksizmiş gibi görünen, ama yerleşip kök saldığında bir daha çıkarılamayan bir fazlalık.
Bazı kitaplar vardır, sadece okumazsınız; onları yaşarsınız. "N Harfi" böyle bir eser. Elimize aldığımızda bir hikâyeye değil, bir insanın iç dünyasına açılan kapıya dokunduğumuzu hissediyoruz.
Deniz... İsmi gibi görünse de aslında içinde fırtınalar koparan bir adam. Çocukluğundan beri biriktirdiği kırıklar, sessizce büyüttüğü acılar ve her şey için "sebebi benim" demeye şartlanmış bir kalp. Dışarıdan bakıldığında sakin, belki biraz mesafeli biri. Ama satırlar ilerledikçe, bu sessizliğin aslında bir uğultuyu örttüğünü anlıyoruz.
Ve Canan... Deniz'in karanlığında açılan ince bir pencere. Onun varlığıyla
Reklam
