Puan
7.210 üzerinden
Açlık’tan sonra Hamsun’dan okuduğum ikinci eser. Tarih sırasına göre gideyim dedim. En azından elimdekiler bazında.
Kitapta ormanın dibinde yaşayan, avlanan, münzevi bir teğmen olan Thomas Glahn’ın hayatının yaklaşık beş yılı anlatılıyor. İki kısma ayrılmış olan eser, ilk bölümü Glahn’ın ağzından anlatırken, okuyucu ikinci kısmı ise isimsiz bir ev arkadaşının gözünden takip okuyor. Anlatıcımız birinci şahıs. Kitap daha 1900’ler başlamadan, 1890’larda yazılmış. 1855-60 arasında geçen olayları anlatıyor. Buna rağmen yaşananlar ve anlatım zamanının ötesinde. Sanki 1950’lerde insanları okuyor gibisiniz. Bilmiyorum ben öyle hissettim açıkçası. Burada varmak istediğim esas nokta ise şu, Knut Hamsun daha modern edebiyat ilk örneklerini verdim vereceğim dediği bir dönemde tam bir modern klasik yazmış. Anlatıcı tarzı, anlatım tarzı, her şeyiyle tam bir modern klasik okudum. Açlık da biraz böyleydi aslında. Norveç edebiyatını gerçekten çok seviyorum. İnanılmaz eserler okuduğum oldu çünkü. Bu da güzel örneklerinden bir tanesi.
Kitap çok tuhaf karakterlere sahip. Bir kere içinde Borderline kişilik bozukluğunun tanımı gibi, bir yaptığı bir yaptığını tutmayan hanım kişisi Edvarda var. Bu kızcağız istiyor ki herkes beni sevsin ama ben kimseyi sevmeyeyim. Babası da zengin bunun. Kızının huyunu biliyor. Uğraşıyor adam kızı mutlu olsun diye kabul edelim. Sövmek isteyen sövebilir yine tabi. Bizim ormancı reisle bu kız bir şekilde tanışıyor, aralarında olaylar olaylar.
Bizim ormancı reis ise biraz saf, biraz çapkın, haşin bir delikanlı. Otuzlarının başında. Ya da yirmilerinin sonu. Emin değilim. Onun ağzından dinlerken hikâyeyi, ya bu adam da ne salak adam diyebilirsiniz ama ne zaman ki ikinci bölüm başlıyor, öbür ruh hastası kıskanç ev arkadaşıyla tanışıyoruz, onun gözünden görüyoruz
Norveç'in en kuzeyinde, uçsuz bucaksız bir ormanın kıyısında, derme çatma bir kulübe kiralayıp burada sadık köpeği Ezop'la dinlenmeyi uman Teğmen Tho- mas Glahn günlerini tam da istediği gibi geçirmeye başlar. Ava çıkarak, balık tutarak, vahşi doğayla ahenk içinde münzevi bir yaşam süren bu genç adamın basit hayatı, yörenin en varlıklı adamlarından birinin kızı olan Edvarda'yla tanışınca tümden değişecektir.
• Açlık'tan dört yıl sonra yayımlanan ve Hamsun'un en ünlü romanlarından biri olan Pan büyüleyici ve yıkıcı bir aşk hikâyesi olmasının yanı sıra doğaya adanmış müthiş bir doğa övgüsü.
• Umut etmek ilginç bir şey, evet çok tuhaf bir şey. İnsan bir sabah bir yola çıkabilir, o yolda sevdiği biriyle karşılaşmayı umut edebilir. Peki onunla karşılaşır mı? Hayır.
• Herkese keyifli okumalar diliyorum ..!
Reklam
Pan, 1920 yılı Nobel Edebiyat Ödülü sahibi, Norveçli yazar 
Knut Hamsun'ın yazdığı Romanıdır.
Norveç’in en kuzeyinde, uçsuz bucaksız bir ormanın kıyısında, derme çatma bir kulübe kiralayıp burada sadık köpeği Ezop’la dinlenmeyi uman Teğmen Thomas Glahn günlerini tam da istediği gibi geçirmeye başlar. Ava çıkarak, balık tutarak, vahşi doğayla ahenk içinde münzevi bir yaşam süren bu genç adamın basit hayatı, yörenin en varlıklı adamlarından birinin kızı olan Edvarda’yla tanışınca tümden değişecektir.
Açlık’tan dört yıl sonra yayımlanan ve Hamsun'un en ünlü romanlarından biri olan Pan büyüleyici ve yıkıcı bir aşk hikâyesi olmasının yanı sıra doğaya adanmış müthiş bir doğa övgüsü.
Pan, insan ve doğa ilişkisi üzerine yoğunlaşan Hamsun, yüzyıl başındaki insanın toplumdan uzaklaşıp doğayla baş başa kalışıyla birlikte kendi doğası üzerine düşünmesini ve hızla yükselen kapitalist toplum dalgasının etkilerinin ruhunda hissetmişçesine eleştirel bir tavırla sade ve doğal insana özlemini dile getirdiği eseridir.
"Çünkü benim evim ormanlar ve yalnızlık..."
Pan, Yunan mitolojisinde nehir tanrısı olarak bilinen Ladon'un güzel kızı su perisi Syrinx'e aşık olur. Fakat aynı fikirde olmayan Syrinx onun hislerinden kaçıp kurtulmak için Zeus'tan yardım dilenir. Pan tam Syrinx'i yakalayacakken Zeus onu bir sazlığa dönüştürür. Öfkelenen Pan, sazları paramparça eder fakat ardından pişmanlık duyar ve ağlayarak sevgilisinden arda kalan kırılmış sazları öper. Sazları öperken nefesinin sazlardan çıkardığı sesleri keşfeder. Böylece keşfettiği müzik aletine kaybettiği güzel perinin ismini verir.
Teğmen Glahn, Nordland'ın arkası orman önü deniz olan bir bölgesinde köpeği Ezop ile yaşamaktadır. Avcılık yaparak, ormanda yalnız yaşayan, kuşları vurmadığı zamanlarda balık tutan insanların arasına pek karışmayan bir insandır. Bir gün mesleği tüccarlık olan Bay Mack ve kızı Edvarda yanlarında doktorla beraber Glahn'a denk gelirler ve aralarında yeni bir bağ kurulur. Glahn'a ilgi duyan Edvarda güzelliğiyle Teğmen Glahn'ın aklını almıştır. Fakat aralarındaki ilişki git gelli, çok çalkantılı geçer sürekli bir didişmeye dönüşür. Kente gelen yeni bir Baron da olayların seyrini değiştirir.
Kitap boyunca Glahn'ın ve Edvarda'nın duygusal gitgellerini bazen anlamsız ve yersiz hareketlerini okuyoruz. Glahn'ın bir yandan da Demirci'nin karısı ile ilişkisinin olması fakat sürekli Edvarda'yı düşünmesi, bir yandan ondan uzak durmaya çalışıp onu unutmaya çalışırken kendi hislerine söz geçirememesi okurken beni de sinirlendirdi. Hem Eva'ya ümit verip hem de Edvarda hakkında ümit beslemesi, Edvarda'nın bir sıcak davranıp bir soğuk davranması kitap boyunca okuyucuyu isyan ettirebilir. Bu duygusal gecişlerin yanında doğadaki değişimi de çok güzel bir şekilde anlatıyor Knut Hamsun.
Pan'ın hikayesi kitapta geçmiyor
Pan/ Knut Hamsun
Pan , Yunan mitolojisinde kırların , doğanın ve çobanların tanrısıdır . Mitoslarda yarı insan yarı keçi olarak tasvir edilir . Doğa ile bütünleşmeyi arzulayan Glahn adeta bir Pan’dır. Eser adını Yunan mitolojisindeki anlam karşılığından alır .
Teğmen Thomas Glahn , mevcut durumundan uzaklaşıp , hayatının dinlenme evresine geçebilmek ; doğayla başbaşa kalıp , huzurla bütünleşebilmek amacıyla ormanda bir kulübede yaşamaya başlar .
Köpeği Ezop , hayatı için verdiği kararda yol arkadaşıdır .
Glahn,vahşi doğada yaşarken adeta cesaretli mizacını kanıtlamak ister gibidir .
Yeme-içme ihtiyacını doğanın sunduklarından temin eder .
Ava çıkmayı , balık tutmayı , gününü kurtaracak rutinler haline getirmiş genç bir adamdır .
Huzurla bütünleştiği doğada kendi halinde yaşamını sürdürmeye çalışırken , huzurunu tamamen bozacak bir gün gelir ve basit hayatı karmaşaya döner . Bölgenin en varlıklı kişisinin kızı Edvardayla tanışır . Hayatı tümden değişir ..
Huzurla ,inzivaya çekilmiş genç bir adamın vurucu doğa betimlemelerini okurken , birden , tam da gerçeğe uygun şekilde aşk karşısına çıkar ve okuyucu romanı elinden bırakamaz .
Knut Hamsun’un akıcı üslubu , doğa betimlemelerinin ‘elini uzatsan dokunacakmışsın’ gibilik hissi , içeriğin merak uyandıran heyecanı , eseri soluksuz kılıyor .
Knut Hamsun’un eserleri , adeta canlı . Yaşayan eserler . Kitabı kapattığınızda uykuya dalıyor , kitabı açtığınızda kendinizi birden dönemin içinde , ana karakterlerin hemen yanı başında buluyorsunuz .
Reklam
Reklam