Post-Mortem
Albert Caraco
Ben yaşadım mı, hiç bilmiyorum, benim yaşamım çevrilecek bir sayfadan fazlası asla olmadı, yaşım elliye gelirken, elimde mürekkebin kararttığı sayfalar kaldı yalnızca. Yaşamım diye adlandırmaya cüret edemediğim şeyin tek olayı Annem oldu, onun zaferi tamdır…
O yüzden panik yok, akışına bırakınEdebiyat
Hayat, bizim yaşama nedenlerimizin yanında hiçtir...
Sayfa 64 - Sel
Reklam
Bizim denektaşımız olgunluktur, birçok kadın bu konuda kendini yalanlar ve gölgeleri ortaya çıkar: Doğurgan, çalışkan ve sofu oldukları için övülen bu aile analarına yakından baktığınızda sizi bağlayacak hiçbir şeyleri olmadığını görürsünüz, onlar aptallıkları kötülük yapmalarını engelleyen yıpranmış zavallı yaratıklardır, cazibesiz, incelikten yoksun, ışıksız ve benim harabe diye adlandırdığım, düzenin, ahlâkın ve inancın yarı yolda bıraktığı kadınlar.
...yasımı bir yaşama nedeni yaparsam kendime ihanet ederim.
Sayfa 109 - Kitap okuma ayağına hayalimdeki Güzin Abla silüetiyle sohbet ettiğim doğrudur.
Soylu insanlar yaşamı ender olarak severler, yaşama nedenlerini yaşamın kendisine tercih ederler, yaşamla yetinenler ise daima tiksinti verici kişilerdir.
Sayfa 14
Reklam
Reklam