Rappaccini'nin Kızı
Nathaniel HawthorneYazar:
Nathaniel Hawthorne
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 35 dk.
Sayfa Sayısı:
56
Basım Tarihi:
Ocak 2022
İlk Yayın Tarihi:
Aralık 1844
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Rappaccini`s Daughter
ISBN:
9789750755989
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Diğer Baskılar
Rappaccini'nin Kızı
365 okunmaCan Yayınları · Ocak 2022 · 56 s.
Rappaccini'nin Kızı
78 okunmaHelikopter Yayınları · 2016 · 56 s.
Rappaccini'nin Kızı
49 okunmaAlakarga Sanat Yayınları · Temmuz 2012 · 56 s.
Rappaccini'nin Kızı
11 okunmaK Kitaplığı · Nisan 2003 · 62 s.
Rappaccini's Daughter
10 okunmaKessinger Publishing · Haziran 2004 · 48 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitabın yazarı Nathaniel Hawthorne, romantizm ve gotik akımlarının Amerikan edebiyatındaki en ünlü temsilcilerindendir. Kendisinin "Kızıl Damga" eserini henüz okumamış olsam da asıl o eseriyle edebiyata ismini yazdırdığını belirtmek isterim.
Bu kitap, uzun hikaye türünden bir eserdi. Kırk dokuz sayfalık, ilgi çekici bir aşk hikayesini anlatılıyordu. Yazıldığı dönemde gündemde olan genetik ve bitki bilimi gibi konular karamsar bir bakış açısıyla kurgulanmıştı. Bu tarz "türünün ilk örneği" niteliğindeki eserleri okumanın edebiyat tarihini anlamak için çok verimli olduğunu düşünüyorum. Hatta sosyoloji tarihini anlamak için de birebir bana kalırsa. Zamanında toplumun nelerden endişelendiği, neleri merak ettiği ve bunlarla ilgili neler hayal ettiğini çok iyi anlayabiliyoruz bu eserler sayesinde.
Can Yayınları'nın "Kısa Klasikler" serisinden bir kitap olan bu eseri, ilgisini çeken herkese öneririm. Bir oturuşta rahatlıkla bitirilebilecek bir hikayeydi. Üstünde durup düşünüldüğünde yazıldığı zamanla ilgili araştırma yapmaya sevk edebileceğini de düşünüyorum. Şimdiden iyi okumalar güzel insanlar.
Rappacini'nin Kızı ya da 'zehirli aşk'
Uzun yıllar önce ilk kez Edgar Allan Poe'dan okuduğum 'karanlık romantizm' akımından ikinci yazar Hawthorne: soyadını taşıyan akrabalarının da içinde yer aldığı Amerikan tarihinin karanlık bir sayfası nedeniyle hissettiği suçluluk ve lanetlenme duygusu ile edebi tarzını oluşturmuş ve soyadına bir 'w' ekleyerek geçmişine karşı duruşunu belirlemiş.
Kitabın orijinalinde yer alıp çevirisinde bulunmayan giriş yazısında hayali bir yazar üzerinden kendini ifşa ettiği mahlasından da anlaşılacağı üzere isimler üzerinden alegoriyi sıkça kullanmış. Çağdaşları Poe ve Balzac'la, hatta Flaubert'le yakın bir edebi dili paylaşıyor yazar Rappacini'nin Kızı'nda. Hikaye pek çok kez filmlere konu olmuş, Octavio Paz'ın tek perdelik dram halinde oyunlaştırdığı metin Meksika'da opera librettosu olarak bestelenip sahnelenmiş.
Hikayenin özü, düşsel arka planı ve felsefi önermeleri bu yeniden ele alınmaları tamamıyla hak ediyor. Fakat yazarın mesleki tercihlerinin bu harika senaryonun bir baş yapıta -kendi asıl metni ile- dönüşmesine engel olduğu kanısındayım. İsimler üzerindeki son derece yaratıcı alegorik denemeler anlatının merkezindeki 'çiçeklerin dünyası' için kullanılmamış, dahası yazarın çiçekler hakkında bir araştırma, külliyatlı bir inceleme yapma zahmetine de girişmemiş olduğu izlenimine kapıldım. Bu yüzeysel yaklaşımın tıbbi alanda da devam ettiğini söylemek yanlış olmaz. 'Şeytan'i bir aurayı aşk hikayesi ile harmanlarken 'ayrıntı'ların es geçilmesi kitabın gotik bir macera gibi okunmasına neden oluyor.
Kavramsal sekmelerin zor bir gramerle sonuçlandığını çevirenin itirafı ve okumanın zaman zaman güçleşmesinden anlamak mümkün. Yine de eser, yüksek beklentiler olmaksızın okumaya değer.
Kitabın konusu bilim uğruna Rappacci kızı üzerinde deney yapıyor ve Giovanni'de adamın kızına aşık oluyor. Kitap konu bakımından fena değildi. Fakat bana çok kısa geldi keşke biraz daha uzun olsaymış. Sonu çok hızlı bağlandı. Bazı karakterler çok havada kaldı. Kısa hemen okunacak bir kitap.
7/10
2022 25. kitabı
Tıp öğrencisi genç Giovanni öğrenimini sürdürmek için geldiği Padova'da bir oda tutar ve böylece kendini Profesör Giacomo Rappaccini'nin bitkileriyle meşhur bahçesinin üst katında bulur. Bitkilerin dört bir yanından adeta fışkırdığı bu bahçe ürkütücü bir güzelliğe sahiptir,tıpkı Rappaccini'nin kızı Beatrice gibi. Kentteki herkesin çekindiği profesörün göz kamaştıran bitkileriyle yaptığı deneyler ve ürettiği iksirlere pek aşina olmayan Giovanni, çok geçmeden bilim, aşk ve büyünün birbirine karıştığı karanlık bir hikayenin parçası olur.
Keyifli okumalar...
Hawthorne, modern Amerikan hikayeciliğinin öncülerinden biri olarak kabul edilir. Bu kısa hikaye, ilk kez bir dergide, yazarın kullandığı bir takma isimle yayınlanmıştır. Hikaye, Bu genel bilgileri hikayenin önsözünde bulabilirsiniz.
Hikayemiz, tuhaf bitki türleri üzerinde araştırma yapan bir bilim insanı olan babanın deneyleriyle başlar. Profesör, bitkilerin zehirli özellikleri üzerinde çalışırken, kızı Beatrice ile birlikte yaşamaktadır. Bir gün, Padova’da bir oda kiralayan tıp öğrencisi Giovanni, alt katta yaşayan profesör ve kızıyla tanışır. İşte tam bu noktada, hikaye beklenmedik bir dönüş yapar ve daha karanlık, daha mistik olaylara gebe bir hale gelir.
Hikayemiz çok kısa olduğundan, daha fazla bir şey yazamıyorum.
Okunması gereken bir kitap.
Çağdaş Amerikan öykülerinden ilk örnek yazarı Hawthorne, bu kısa hikayeyi ilk olarak bir dergide takma bir isimle yazmıştır. İki kez filme çevrilip birkaç kez opera ve oyun olarak seyircinin karşısına çıkmış. Bu genel bilgileri önsözde bulabilirken yazarı biraz araştırırsanız bazı başarılarına erişebilirsiniz.
Hikayemiz bir bilim insanı olan babanın tuhaf bitki türlerini araştırma ve denemeleriyle başlıyor. Profesör aynı zamanda bitkilerdeki zehirlerlede uğraşırken kızı Beatrice ile yaşamını sürdürmektedir. Bir gün Padova'da oda kiralayan tıp öğrencisi Giovanni alt katta yaşayan profesör ve kızıyla tanışır. Hikayemiz tam bu noktada farklı boyutlara atlayacak daha karanlık ve daha mistik olaylara gebe olacaktır.
"Bilim için neler gözden çıkarılmalı" size bu metinde ışık tutacaktır. Bilimin bile bir sınırı var mı yok mu sentezini sorgulatıyor insanda. Kısa ama vurucu bir öykü arayanlara tavsiyemdir.
#rappaccinininkızı #rappaccinisdaughter #nathanielhawthorne #canyayinlari
Güney İtalya’dan Padova’ya Tıp öğrenimini sürdürmek için gelen Giovanni kalmak için seçtiği odanın karşısında dönemin ünlü bitki bilimci ve profesörü Rapaccini’nin bahçesiyle karşılaşacaktır. Ve bu bahçesin oldukça güzel ama zehirli olan kızı Beatrice ile. Hikayenin sonunda Giovanni çevreden gelen uyarıları dikkate alarak aklının mı sesini dinleyecektir yoksa kalbinin mi? Kendisini bu bahçenin esrarengizliğinden çıkarabilecek mi?
Kısa bir novella olmasına rağmen okuması keyifli ve merak uyandırıcı olan bu eser, bazı karakterlerin ve olayların yeterince derinleştirilememesi nedeniyle bütünlük açısından zayıf kalmaktadır. Konu bakımından dönemine nazaran ilgi çekici ve başarılı. Bunun yanı sıra bilim-kurgu ögeleri taşımakta ve bilimin kişinin kendi çıkarları doğrultusunda kullanıldığında ne gibi sonuçlar doğuracağını gözler önüne sermektedir. Güç belki de bazen en büyük zehirdir.
#Alıntılar
”... doğa kadar derin ve fakat doğadaki sevginin sıcaklığından da bir o kadar yoksun bir bakış.”
”nefret dolu sözlerin yüreğime kurşun gibi işledi ama onlar da ben göçüp gidince kaybolacaklar.”
“Gün ışığı kadar güzeldi ve öylesine ışıldıyordu ki biraz daha parlak olsa göz kamaştırabilirdi. “
”Bırak, parmaklarım seni hiç incitmeden çiçeklerini koparsın da yüreğimin üstünde saklayayım onları...”
•
Kitabın yazarı Nathaniel Hawthorne, romantizm ve gotik akımlarının Amerikan edebiyatındaki en ünlü temsilcilerindendir.
Tıp öğrencisi Giovanni’nin bitkiler ve çiçeklerle dolu bahçede gördüğü Rappacci’nin kızı Beatrice’e aşık olmasıyla hikaye başlar. Bitkilerin dört bir yandan adeta fışkırdığı bu bahçe ürkütücü bir güzelliğe sahiptir; tıpkı Rappaccini’nin kızı Beatrice gibi. Kentteki herkesin çekindiği profesörün göz kamaştıran bitkileriyle yaptığı deneyler ve ürettiği iksirlere pek aşina olmayan Giovanni, çok geçmeden bilim, aşk ve büyünün birbirine karıştığı karanlık bir hikâyenin parçası olur. Nathaniel Hawthorne anlatımında sıklıkla sembollere de yer verdiği bu kısa öykü sayfalar ilerledikçe daha etkileyici ve ürkütücü bir hal alıyor.
Can Yayınları'nın "Kısa Klasikler" serisinden bir kitap olan bu eseri, ilgisini çeken herkese öneririm. Bir oturuşta rahatlıkla bitirilebilecek bir hikayeydi. Yazarın özellikle betimlemeleri çok iyiydi.
Nathaniel Hawthorne anlatımında sıklıkla sembollere de yer verdiği bu kısa öykü sayfalar ilerledikçe daha etkileyici ve ürkütücü bir hal alıyor.
Can Yayınları'nın "Kısa Klasikler" serisinden bir kitap olan bu eseri, ilgisini çeken herkese öneririm. Bir oturuşta rahatlıkla bitirilebilecek bir hikayeydi. Yazarın özellikle betimlemeleri çok iyiydi.
Bitkiler, doğaüstü unsurlar, bilim, aşk... Beni kendine çekmesi için gereken birçok temayı içinde barındıran bir kitap Rappacci’nin Kızı.
Önsöz kısmında yazdığı üzere iki kere filme alınmış, birçok dile çevrilmiş, birçok kez opera ve oyun olarak sahnelenmiş bu eserin sayfalarını tam da bu ruhla gözlerimin önünde canlanarak okudum.
Bir tıp öğrencisi olan Giovanni’nin geldiği Padova kentinde bir oda tutarak, alt katındaki zengin bitkilerle dolu bir bahçeyle ve sahipleri bilim insanı Profesör Giamoco ile kızı Beatrice ile tanışmasının sonucunda gelişen karanlık olayları anlatır.
Yazarımız; Amerikan edebiyatının ilk psikolojik romanı olan Kızıl Damga ile Amerika’nın en önemli edebi kişilerden biri haline gelmiş Nathaniel Hawtorne.
Kendisi tuhaf olarak adlandırabilecek şeyler yapar, okuyucularla çeşitli oyunlar oynar ve takma adlar kullanırmış. Bu öyküyü de ilk kez bir dergide “M. de L’aubepine” Fransız takma adıyla sunmuş. “Aubepine” ile “Hawtorne”: “Alıç”, “mayıs çiçeği”, “akdiken”, “yaban dikeni” anlatıma gelen aynı sözcüğün farklı dillerdeki karşılıklarıymış. Öykümüzün teması ile de oldukça bağlantılı geldi bana 🪴
Salemde doğan ve perili öyküler anlattığı için "peri Oberon" adı takılan bir yazardan bahsediyoruz burada oberon ismini de kendisine uydurup bazı kitaplarını öyle imzalamış. Bu kitap öykü olsa da zamanında çok sevilmiş ve oyuna,film ve operaya çevrilmiş.
Kitap çok kısa olduğu için ben de kısa bahsedicem. Özellikle sizin için spoiler vermemeye çalışıyorum. Giovanni okumak adına Padova şehrine gelir ve orda eski bir malikanenin bir odasını tutar. Odasının camı muhteşem güzellikteki ve bilinmez bitkileri içeren bir bahçeye bakar. Bahçenin sahibi Dr. Rappaccini'dir. Meslektaşları arasında etik olmayan davranışlar sergilemesi ve araştırmalar yapması ile bilinir. Bir de kızı Beatrice vardır. Beatrice, babasının dokunamadığı bitkileri dokunabilmekte ve onlarla tek bir organizmayamış gibi yaşamaktadır. Giovanni çok geçmeden Beatrice'e aşık olur ve tüm uyarılara karşın bahçeye geçmenin yolunu bulur.
Kitap oldukça tekinsiz kurgu. Sık sık gotik öğeler ve melankolik geçişler var. Bahçenin ve Beatrice'in tekinsizliği okura mükemmel yansıtılıyor. Öyle ki kitap çoğu kaynakta korku olarak da geçiyor. Yayınevinin talihsiz bir kapak seçimi var bu anlamda. Yazarın kullandığı cümleler ve akış beni hayran bıraktı. Çeviri de ustaca yapılmış. Hawthorne'un orjinal dili oldukça zorlayıcıdır ingilizce olarak. Ama ben başarılı buldum. Üstelik metindeki güzel cümleler bozulmamış. Çapraz okumaya alayım derken bir oturuşta bitirdim çok meraklandırıcı bir akışı ve konusu vardı. Eğer yazardan daha önce bir okuma yapmadıysanız Bu kitap başlangıç olabilir. Balzac benzeri süslü cümlelere de hazır olmanız gerekmekte.
Ancak özellikle atmosferik ve tekinsiz anlatıları sevenlere öneriyorum.
#rappaccinisdaughter
Yazar Hakkında
Nathaniel HawthorneYazar · 14 kitap
Babası Nathaniel Hathorne ve annesi Elizabeth Clarke Manning Hathorne'dur. Nathaniel daha sonra Salem cadı mahkemelerinde yargıç olan John Hathorne'un da dahil olduğu, akrabalarından ayrı durmak için soyadına "w" harfini ekleyerek "Hawthorne" yaptı. Hawthorne Bowdoin College'e gitti ve 1825'te mezun oldu. Geleceğin başkanı Franklin Pierce ve geleceğin şairi Henry Wadsworth Longfellow onun bu okuldaki sınıf arkadaşları arasındaydı. Hawthorne ilk çalışması olan Fanshawe adlı romanı 1828'de ismini kullanmadan yayımladı. O birkaç kısa hikâyesini çeşitli mecmualarda yayımladı ve daha sonra bunları 1837'de Twice-Told Tales adıyla derledi. Ertesi yıl Sophia Peabody ile nişanlandı. 1842'de Peabody ile evlenmeden önce gümrük dairesinde çalıştı ve bir Transandantalist Ütopik camiaya katıldı. Çift önce Concord, Massachusetts'deki The Old Manse'a, daha sonra Salem, the Berkshires'a ve sonra da Concord'daki The Wayside'a taşındı. The Scarlet Letter 1850'de yayımlandı bunu diğer romanlar izledi. Siyasi bir atama Hawthorne ve ailesini Avrupa'ya taşıdı, aile 1860'ta tekrar The Wayside'a döndü. Hawthorne 19 Mayıs 1864'te öldü.
