Yazar:
William Hope Hodgson
Çevirmen:
Sönmez Güven
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 40 dk.
Sayfa Sayısı:
200
Basım Tarihi:
2014
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
The House on the Borderland
ISBN:
9786053753735
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Muazzam bir hayal gücü...Edebiyat
Puan vermedi·200 syf.·
2020 4. kitabı
1908 yılında basılmış bir kitap düşünün, içinde galaksiler arası yolculuğun, dünyanın, güneşin ve güneş sisteminin yok oluşunun tasvir edildiği; milyonlarca yılın akıp gidişinden, boyutlar ve galaksiler arası varlıklardan, "Merkezi Güneşler"den bahseden...
Korku türünde olduğu söylense de, fantastik ve bilimkurgunun karışımı demek daha doğru olur.
Kesinlikle ufuk açıcı.
Çocukluğundan itibaren denizci olmak isteyen, bu amacına ulaşan ve Birinci Dünya Savaşında hayatını kaybeden bir yazar. 19. yüzyılın son çeyreğinde doğar ve amacı korku ve fantastik yani bir nevi bilim kurgu eserler yazmaktır. Yazar da. Sınırdaki Ev de onun en önemli ve en iyi eseridir.
Peki bu eseri nasıl değerlendireceğiz? Döneminde Edgar Allan Poe, Lovecraft ve Bram Stoker gibi yazarların geri planında kalan ve gotik, fantezi ve bilim kurgu alanına bir türlü tam anlamıyla giremeyen bu eseri ne şekilde değerlendirip karar vereceğiz? Bu sorular aklımıza değil çelme takmak, bildiğiniz tekmeye kafa atmak durumuna düşürüyor bizleri.
1877’de İrlanda da iki arkadaşın bir el yazmasını bulmasında ben hikayenin devamına değil mesela bu iki ruh hastasının orada ne yaptıklarına odaklandığım için hikayeyi farklı biçimde değerlendirdim. Tabi dikkatinizi çekeceğim bir konu var kitapta. Boyutlararası Kozmik Yolculuk. Zaten kitabı okumamdaki ve merak etmemdeki ana etken de bu. Biraz samimi olursak, yazara şu düşünceyle yaklaştım: “Sen bu fikri nerden edindin be adam?!”
Şakası bir yana hoş bir kitaptı. Sanırım günün son kitabı olacak ama belli olmaz tabi. Her neyse okumak isteyen arkadaşlar olursa gönderebilirim her daim olduğu gibi. Farklı ve tarzı belirsiz bir hikaye okumak isteyen arkadaşlara -beklentiye girmemek kaydıyla- tavsiye eder, iyi akşamlar dilerim..
Tuhaf kurgunun en başarılı örneklerinden biri olan "Sınırdaki Ev", korku türünün farklı bir bakış açısı olabileceğini kanıtlar nitelikteydi. Korkunun sadece korku ile sınırlı olmadığını fantastik ve bilimkurgu ile harmanlanarak ortaya bambaşka bir tür çıktığını bu eserle birlikte görüyoruz.
Eski iki dost beraber şehirden uzakta bir yere kampa giderler. Dilini bile bilmedikleri bu yerde eski dökük binaların arasında bir günlük bulurlar. Günlüğün kime ait olduğu ve tam olarak ne zaman yazıldığı bilinmemektedir. Ama anlatılan hikâye oldukça gerçekçi ve ürkütücüdür. Günlüğün sahibi ucuza bir ev satın alır. Kız kardeşi ve köpeği Biber ile bu evde yaşamaya başlarlar. Ev izole bir yapıya sahiptir ve köylü de bu eve pek uğramaz. Günlüğün sahibi ise günbegün evin içerisinde ve çevresinde gerçekleşen olaylara anlam vermeye çalışmaktadır. Evin yakınındaki çukur ise ayrı bir tedirginlik yaratır. Sizler, bu noktada hikâyenin tamamını anlattığımı düşünebilirsiniz fakat korku türünün bir bağımlısı olarak söylemeliyim ki hikâyenin asıl yeni başlamaktadır. Yazar bu noktada fantastik ve bilimkurgu öğelerini hikâyeye serpiştirerek ortaya bambaşka bir öykü sunuyor. Ne beklediğim klâsik bir son okudum ne de klâsik bir üslup okudum. Türünün hakkını veren tuhaf bir kurguydu. Ev, çukur ve kozmos üçlemesi ile belirsizlik yaratılmış ve ayrıca insanoğlunun evrene ve zamana karşı küçüklüğü sertçe yüze vurulmuş.
Keyif verici ve düşündürücü bir eserdi.
Okumak isteyen tüm okurlara tavsiye ederim. Kitapla ve saygı ile kalın :)
Bu romanı aldığım da hakkında hiç bir bilgim yoktu, okumaya başladığım da, sıradan gerilim türünde bir kitap sanmıştım, ama okumaya başladıkça evin sahibi gibi sizde ortadaki gizemleri merak etmeye başlıyorsunuz, insanı alıp kozmik bir yolculuğa çıkarıyor.
Anlatım çok soyut olduğundan bir süre sonra kitaba odaklanmak zorlanabilirsiniz. Özellikle kitabın ortalarından itibaren kozmik dehşet olarak adlandırılan bölüm benim için oldukça sıkıcı bir okuma oldu.
Korku edebiyatı ile pek aram olmasa da şu sıra bir değişiklik yapmak istedim. Sınırdaki Ev, kozmik dehşet denilen türe giriyor, bunu kitabın sonundaki yazıdan öğrendim ve bu türü sevmediğimi fark ettim. Korku türü ile kozmik olayları birleştirerek, bilim kurgu ve fantaziyi harmanlayan bir tür bu. Türü sevenlerin kitabı seveceğini düşünüyorum. Ben çok sevmesem de güzel bir deneyim oldu.
Gotik edebiyatı sevenler bilir.
Bir kitap okumaktan ziyade, deliliğin sınırlarında dolaşan bir adamın (ya da kadının elbette) zihninde yolculuğa çıkmak gibidir. Çoğu zaman kapatıp kaçmak istersiniz yazarın yarattığı kabustan; ama bir şekilde de çekici bir yönü vardır o korkulu rüyanın. Belki biraz bize de aittir o delilik.
Okuması zordur. Bırakması daha zordur. En zoru da bitirmesidir.
Genelde kolay kolay bir kitabı yarım bırakmam. Ancak kitap hepi topu 200 sayfa olmasına rağmen yarısına kadar dayanıp en sonunda bıraktım. Benim için çok sıkıcı bir okuma oldu ve dayanamadım.
Kitabı severek okuyanlara lafım yok ama umduğumu bulamadım.
Korku romanıEdebiyat
Uzun zamandır kitaplarımı telefondan okuyorum. Son zamanlarda gotik/korku edebiyatı ilgimi çekmekte olduğundan kitabı internette görür gözmez indirdim. Çok sevdiğim yazar H. P. Lovecraft kitaba 'inanılmaz' diye yorumda bulunmuş ondan dolayıda kitabı okuma listemin başına aldım. İlk bölümden itibaren kitap beni büyüledi resmen. Şuan okumaya devam ediyorum.
Önemli: Bunu incelemeye eklemem gereken bişi oldu. Geç yattığımdan ve kitaba fazla sardığımdan olsa gerek kabus gördüm. Rüyamı anlatıyorum: Zırhlı askeri aracı yol kenarında durdurarak araçtan indik. İki askerdik ve makineli silahlarımız vardı. Ovada koşmakta olan bir yaratığa doğru ateş etmeye başladık. Canavar iki ayakları üzerinde bize doğru koşmaya başladı. Fiziksel olarak insana benzer ama baş kısma tarif edemeyeceğim bir hayvanlar sentezi gibiydi. Çok geçmeden silahlarımızın bu canavar karşısında etkisiz olduğunu anlayıp askeri destek istedik. Bir anda açık gökyüzünde bir uçak belirdi ve canavarın olduğu bölgeye atom bombası attı. Atom bombasının alevi canavarı yiyerek bize doğru hızla geldi. Bizide yaktı. İlk başta bu bir rüya ve şimdi uyanıcam diye bekliyordum. Ama ateş bedenimi yaktı. O ateş yanığını bedenimde şiddetli bir biçimde hissederken bir anda bunun bir rüya olmadığı hissine kapıldım. Ve gerçekten öleceğimi hissettim. Bir anda son nefesimi vererek öldüm. Tamamen karanlığa gömülünce bir kaç saniyelik bir bekleyiş oldu. Azrailin gelip canımı almasını bekliyordum galiba (o kadar gerçekti ki şuan yazarken bile zorlanıyorum) bir anda boşluğa düşmeye başladım. Bilincim bana sürekli bu bir rüya değil yaşadıkların tamamen gerçekdiye mesaj yolluyordu. Düşerken hiç bir şey görememek korkumu dahada artırdı. Bir anda katran kadar siyah gölün içine düştüm. Artık bu ölüm hissinin gitmesi istiyordum. Sonrasında
KOZMİK DEHŞETKorku
Korku edebiyatını seviyorum. İnsanın kaçtığı şeylere geri dönmesini ve bizlere zaaflarımızı göstermemizi sağlıyor. Sınırdaki Ev de bu doğrultuda en çok merak ettiğim kitaplardan birisiydi ve beklentimi de aldım.
Kitabın başlangıcında Ed ve Tonnison adında iki arkadaş, beraber İrlanda'nın kırsalında bir kasabanın yakınlarına giderler. Orada gezerken, bir harabeye rastlarlar ve içinden el yazması bir kitap bulurlar. Başlığı "Sınırdaki Ev" olan bu el yazması aslında bir anı defteridir. Bu iki arkadaşın anı defterini okumaya başlamasıyla hikayemiz başlamaktadır. Sonrasında ise kendinizi korkunç bir boyutlararası kozmik yolculukta buluyorsunuz.
Kitabı alırken "Acaba neden karanlık kitaplık serisinin bir kitabı olarak basılmamış?" diye sordum kendi kendime. Belki de nedeni sadece bir korku romanı olarak değerlendirilemeyeceği içindir. Kitabın sonsözünde de yazdığı gibi: "Girişi korku, gelişimi fantastik ve kalanı da bilimkurgu olarak değerlendirilebilecek bir eser Sınırdaki Ev". Fakat bu üç türü kitabın her bölümünde de görebilmek mümkün. Yazarımız bu türleri usta bir dille kombine etmiş.
H. P. Lovecraft bu eserin bir başyapıt olduğunu söylüyor. Bunda Edgar Allan Poe, Bram Stoker gibi döneminin önde gelen yazarlarının eserlerinde görülenin aksine biraz daha farklı bir yapıda ilerlemesinin etkisi de var. Kitabı okuduktan sonra Lovecraft'ın ne denli etkilendiğini anlayabiliyorsunuz zaten. Fakat özünde diğer korku edebiyatı eserleri gibi insanın kaçtığı şeyleri ve zaafları anlatıyor bize tabii ki.
Eser korkuyu üç yönde yansıtmakta: İlk olarak kitap içinde anlatılan olaylar ve yaratıkların tasvirleri korkunç. İkincisi anı defterinin sahibindeki bu yaşadığı inanılmaz deneyimin kendisinde bıraktığı (Biraz daha işlense fena olmazdı.) psikolojik travma. Sonuncusu ise kibirli
