Yazar:
William Hope Hodgson
Çevirmen:
Sönmez Güven
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 13 dk.
Sayfa Sayısı:
184
Basım Tarihi:
Ağustos 2022
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
The House on the Borderland
ISBN:
9786258327397
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
6/10
2022 350. kitabı
"Benim rüyaların saçmalık seviyesi: " tam olarak bu cümleyi söyledim bitirince. Çok ilginç farklılıkta bir kitap. Beğendim mi? Şahsen hayır. Konu farklı tabii ama gel beni oku'luk değil. Okumasam da olurmuş. Puan versem 6 verirdim. 10 üzerinden.
İki arkadaş İrlanda'da kamp yapmaya dağlara gidiyor. Kamp kurduktan sonra yürüyüş yaparken elyazması buluyorlar. O civarlarda yaşayan bir münzevinin günlüğü. Akşam olunca ateş başında okuyorlar. Münzevi(kitapta adı verilmemiş, direkt böyle bahsediliyor) abimiz çok farklı olaylar yaşıyor. İlk yaratıklardan kaçarken saklanırken korunmaya çalışırken aksiyon, gerilim, korku doruklardaydı. Heyecan sarıyor insanı. Vesaire... Bir şeyler oluyor daha sonra münzevi bir bakıyorsunuz Güneş, Ay vs. zaman mekan kavramını yitirip farklı bir şeyler daha yaşıyor. Uzunca bir de bu durumu anlatıyor. Bu bölümleri okurken sıkıldım. Yazar sanki iki üç farklı fantastik olay düşünmüş de tek kitapta birleştirmek istemiş, onu da münzevimize yaşatmış, adama çektirmediğini bırakmamış. Sonunda neden böyle bi şeyler yaşıyor ki diye soracak olursanız o da büyük ihtimal kitabın adından da anlaşılacağı gibi münzevini yaşadığı "Sınırdaki Ev"liğinden kaynaklı olduğunu düşünüyorum. Tam olarak belli değil yani. Ev sınırda.
Kitabın içerisinde bazı bölümlerin başında bölümle alakalı çizimler de mevcut. Çizim olması da kitabı farklı kılmış.
Karanlık bi kitap mı? Evet, söylenebilir. Ben ne okudum şimdi demek istiyorsanız buyurun. Şahsen ben önermem. En azından Karanlık Kitaplık serisini tamamlıyorum diyorum. Öyle avutacağım kendimi. Halbuki merak ederek almıştım hani korku gizem dolu. Arka kapak açıklaması bana o enerjiyi vermişti.
Sınırdaki Ev ismine yakışır şekilde sınırda bir okuma serüveni sunuyor. Eser iki arkadaşın İrlanda kırsalında bir el yazması bulmasıyla başlıyor. Bundan sonra anlatıcı değişiyor ve el yazmasını kaleme alan, bu bölgede eski bir evde köpeği ve kız kardeşiyle yaşayan kahramanın ağzından dinliyoruz olanları. Başlangıçta klasik bir korku hikayesi gibi ilerliyor roman: Kırsalda eski bir ev, orman, sis, açıklanamayan biraz gerilimli olaylar. Daha sonra doğaüstü varlıkların devreye girmesi, ev ile bağlantılı bir çukurun ortaya çıkması ve mekanın farklı boyutlara açılmasıyla fantastiğe evriliyor. Son olarak zaman-mekan algısıyla oynayan yazar düşsel bir dünyada kahramanını ve bizi "kozmik dehşet"le yüzleştiriyor ki kitapta tansiyonun en fazla yükseldiği bölüm bu kısımlar. Evren ve zamanın karşısında insanın bir hiç olduğunun hissettirildiği bu bölümler dehşet duygusunu körüklüyor.
Hodgson, Lovecraft'i en çok etkileşmiş yazarlardan biri ve Lovecraft'in gözünde bu eser bir başyapıt. Ama Lovecraft veya Edgar Allan Poe okumuş kişiler için bu eser o ölçüde etkileyici sayılmaz. Romanın en büyük eksikliği psikolojik yanının üzerinde çok da çalışılmamış olması. Korkunç, tuhaf, gerilimi yükselten olay ve durumlarla sürekli karşılaşıyoruz ama kahramanın içinde bulunduğu ruh hali bizi etkileyecek şekilde verilmediğinden bu olay ve durumlar karşısında da soğukkanlılığımızı kaybetmiyoruz. Pek çok açıdan istediğimi bulamasam da bir öncü ve ilham kaynağı olması açısından yine de önemsediğim bir eser oldu. Üstte saydıklarımın yanı sıra yazarın; ölen sevgili, boşluk hissi, çukur imgesi, bilinmeyene duyulan korku gibi unsurlarla yarattığı dünya bile yazıldığı dönem düşünüldüğünde metnin orijinalliğini ortaya koyuyor.
"Eskiden benimken şimdi yok olan / Yaşamın savrulduğu boşlukta / Her şeyin
Puan vermedi·184 syf.·
2025 12. kitabı
Kitaba başlarken bir korku hikayesi okuyacağımı düşünmüştüm. Ancak sayfalar ilerledikçe, hikayenin beklediğim türde bir korku anlatısından ziyade karmaşık bir olay örgüsüne sahip olduğunu fark ettim.
Yazarın dili oldukça akıcı ve anlaşılır, bu yönüyle kitabı okumak kolaydı. Ancak hikayenin ilerleyişi zaman zaman karışık geldi. Özellikle doğaüstü yaratıklar, dünya gezegeni ve güneş sistemi gibi birbirinden farklı temaların bir arada yer alması, konular arasında bağlantı kurmayı zorlaştırdı. Bu durum kitabın temposunu düşürdü ve odaklanmayı zorlaştırdı okurken keyif aldığım acaba şimdi ne olucak dediğim yerler oldu olmadı değil fakat konu dan konuya geçiş olunca içimde ki o merakta gitti açıkçası.
Korku unsurları bakımından ise kitap, bende beklediğim gerilim duygusunu pek uyandırmadı. Daha çok bilim kurguya ve fantastik öğelere yaklaşan bir anlatım vardı. Bu nedenle kitabın türüyle ilgili beklentimle okuduklarım arasında bir uyumsuzluk hissettim.
Genel olarak Sınırdaki Ev, ilginç fikirlerin bir araya getirildiği, fakat kurgusal açıdan biraz dağınık bir eser olarak değerlendirilebilir. Yazarın anlatım tarzı güçlü olsa da, hikayenin derinliği ve bütünlüğü açısından daha net bir yapı tercih edilebilirdi.
İlk kez okuduğum bir yazar korku gerilim türünde yazılmış ama konusu biraz sıktı açıkçası. Issız bir ev etrafında dönüp dolaşan yaratıklar ve zamanın ötesinde gelişen olaylar anlatılıyor.Bu türde çok fazla okuduğum için belki de beklentimin çok altında bir kitaptı .
Bilinmezlik ve Sürekli Tuhaf Olaylar
Neler oldu neler? Ama hangisinden başlayalım. Kitabın kurgusu güzel başlıyor. Heyecanlı ve merak uyandırıcı bir girizgah olmuş. Belli bir noktaya kadar da iyi devam etti. Olaylar ilerliyordu falan derken birden olayların birbirine benzer şekilde devam etmesi, iki ana olayın çok fazla detaylandırılıp uzatılması gibi sebeplerden dolayı kitap beni biraz irite etti açıkçası. Daha uzun bir kitap olsa yarım bırakabilirdim. Ama kısa olduğu için bitireyim bari bakalım belki bir şey olur kafasında tamamladım. Kitabın sonundaki sonsözü okuyunca vereceğim puanı bir tık yükselttim açıkçası. Okunabilir mi evet. Ama başka daha güzel kitaplar okumak varken alıp da bunu okuyun demem maalesef. Olaylar bir yere bağlamıyor ama bu bir yazar taktiği sanırım gerek var mı bilmiyorum. Bazen gerekir tabi ama burada olayların evveli, sonu, başlangıcı süreci vs. biraz fazla okuyucuya bırakılmış. Belki birazdaha açıklayıcı olabilirdi her şey diye düşünüyorum
Kitabın ilk 80-90 sayfası inanılmaz iyiydi sürekli gerilim içerisinde bir ortam vardı. Ve bu sayfalar benim hoşuma gitti. Keşke böyle devam etseydi...
Kitapta hoşuma gitmeyen 2 nokta var.
1-) Elyazmasını okuyan 2 arkadaşın düşüncelerini de okumak isterdim çünkü açıkçası ben ziyaret ettiğim bir yerde bu tarz elyazması bulsam ve okuma kararı versem asla sessiz kalarak sadece okumaya devam edemem. Ama biz 2 arkadaşı bir kitabın başında görüp bir de kitabın sonunda görüyoruz... Bu pek hoşuma gitmedi.
2-) Ben konudan konuya atlamasını ve mantık çerçevesi içerisinde olmadan ortaya olaylar çıkmasını sevmiyorum. Mesela elyazmasını yazan adam bir anda gökyüzüne çıkıyormuş oradan başka uzaya geçiyormuş da başka evrene götürülmüş de geri dönmüş de falan... Hiç hoşuma gitmeyen şeyler. Her sayfa hep birbiriyle alakalıydı hem de değildi. Mantıklı bir şekilde ilerlemediği için de özellikle bu tarz olayların yoğun olduğu son 80 sayfa falan bana pek hitap etmedi...
Sınırdaki sınır ve ötesi
Arkadaşlar Sınırdaki ev adı gibi sınırda bir kitap. Stephen king, lovecraft kitapları okumuş biri olarak beğendim mi diye sorarsanız eğer. Eh işte derin. Size kitabın arka kapağını anlatmayacağım. Gerilim ve korku seviyorsanız eğer , okuduğunuzda EVET hiçbir zaman unutmayacağınız bir kitap. Ama şöyle bir algı var kitapta tek bir hikaye gibi dursa da aslında 2 Hikaye anlatıyor gibi. El yazması bulunduğu zamanki kısmı kastetmiyorum. Ana karakterimizin savunması ve özgür kaldığı, zaman mekan sonsuzluğunu kast ederek söylüyorum. Bence savunma ve mahzen kısmı harikaydı ve böyle devam etseydi ben çok daha mutlu olacaktım. Sonraki uzay ve metafizik kısmında öyle çoştu ki yazar bunları düşünürken kafası mı güzeldi acaba diye içimden geçirdim açıkçası. Ve o bölümler bana gereksiz uzun geldi.
Kitap genel olarak geriyor, son kısmının sonuçlanmama ve noldu acaba diye düşündürmesi beni üzdü. Biraz havada kalmışlık hissettim ama böyle seven okuyucular da var. Okuduğunuzda sizi germesi , bazı olayların film gibi sizi alıp elinizden kitabı bıraktırmaması ise kitabın güzelliklerinden. Zaten hepi topu 184 sayfa; iyi bir okuyucunun 3-4 günde okuyup bitirebileceğini bir kitap. Hafızanıza bu kitabı da ekleyebilirsiniz
Lovecraft Seven Herkes Okumalı
Korku edebiyatının çizgilerini belirsizleştirip fantastik ve bilim kurgunun sınırlarıyla kesiştiren, bir çok yazara esin kaynağı olmuş, Lovecraft seven herkesin mutlaka okuması gereken "ilginç" bir eser.
Kendi içinde derli toplu ve sınırları keskin kitaplar okumak isteyenler vaktini başka kitaplara ayırabilir. Farklı bir şeyler okuyup değişik tatlar almak isteyenler kaçırmasın.
Büyük bir heves ve merakla biraz da Lovecraft bu eser için "başyapıt" nitelendirmesi yaptığından alıp okumaya başladım ancak benim için tek kelimeyle hüsran oldu. La havle çekerek, sıkıla bunala okudum. Belki yazıldığı dönemde korku edebiyatına çok büyük bir sıçrama yaptırmış olabilir ama ben o gözle okuyamadım ve umarım bidaha da karşılaşmayız, Allah'ına emanet
Güzel Bir Korku KitabıEdebiyat & Roman
Bu kitaba yapabileceğim kapsamlı bir inceleme ne yazık ki bulunmuyor zira korku türü pek okuduğum türlerden biri değildir. Yazar ne kadar yetenekli olsa da kitap bana istediğim şeyleri hissettiremiyor. Bu yüzden korku okumam çünkü kitabın içine dalamıyorum. Ne var ki bu kitap akıcı bir üsluba sahipti ve kendisini okuttu. Yer yer az da olsa gerdi. Sonları biraz daha soyut kavramlarla dolup taşsa da genel olarak hoş bir eserdi.
