Puan
8.510 üzerinden
kitap bitti fakat bu tarz felsefe kitaplarını eleştirebilecek düzeyde olduğumu düşünmüyorum yine de kendimce bir şey söylemem gerekseydi kitabın genelinde bir "sonuca düşünce yoluyla ulaşmayı" öğrenebilirsiniz. Kitap Elea ekolünden bir yabancı ve Theaetetus'un karşılıklı soru cevapla düşünmeleriyle ilerliyor bu arada. Ve kafanızın almadığı yerde mola verip belki de uyuyup
sonrasında daha verimli bir okuma yapılabilir.
Üniversite de en dikkat çeken Nietzsche den sonra bende Sofistler olmuştu...Bu yüzden Tez ödevini de onlardan aldım...daha çok şey öğrenmiş oldum...Ne eleştiriler aldılar!! Zaten filozof değil dendiler...Koskocaman Protogoras, Gorgias başta olmak üzere diğerleri...oysa ben çok şey öğrendim onlardan...her şey ücret karşılığında ders vermeleriyle başladı...Yoksa günümüz bilgi üzerinden ders veren herkes Sofist mi? Sizce?
Sofistler ön planda tutularak... günümüzde hâlâ tartışma söz konusu olan paralı öğretim yöntemini sorguluyor. Felsefenin tanımını, filozofun ne olduğunu, teşbihlerle temellendirip gözlem yapıyor Platon....
Sofist diyaloğu, bende yeri ayrıdır. Evet eser beni içine pek almadı, bu doğru fakat böyle bilgi içerikli eserler, keyif vermese de okurken çok şey öğretir. Önemli olan da bu değil mi zaten...
.........Herkese Keyifli Okumalar Dilerim..........
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
9/10
2025 74. kitabı
Platonun diyalog tarzı yazdığı felsefi bir kitap. Hocası olan sokratesin fikirlerini ve felsefesini ele aldığı bu kitapta, soru cevap tarzıyla bu felsefenin detaylı anlatımını ve sebep sonuç ilişkisini kurarak felsefenin temellendirdiği fikir üzerinden açıklamaya çalışmaktadır .
Varlık ve metafizik hakkında yaşanan karmaşayı bir de bu açıdan okumak biraz kafa karıştırsa da aslında hedefine ulaşabilmektedir.
Kendisi ile çelişirken aynı zamanda bir taklit yoluyla ilahiden sıyrılıp bir insani boyuta geçen aslında bir ikiyüzlü fikir taklitçisi konumundadır sofist.
Bunlar para karşılığı felsefe öğreten kişiler oldukları için de aynı zamanda birer tacirdirler.
Kuşkuyu bir kenara bırakıp bilginin ve yaşamın kaynağını aramışlar bunu da yaparken çelişkilerden ve insanları çelişkilere düşürmek yolundan giderek yapmışlardir.
Kitabın odak nokta düşüncesi aslında felsefeyi ticari bir araç olarak kullananların bı eleştirisi durumudur. Platon burada hem kendi hocasına başvurarak hem de bir başkası tarafından da destek alarak diyaloğunu başarıya ulaştırmıştır.
Sofist; Sokrates, Theodorus, Theaetetus ve Elea ekolünden gelen bir yabancının da dâhil olduğu diyalog şeklinde yazılmış felsefi bir kitaptır.
Platon, Sokrates'in düşüncelerini anlatmak yerine bu eserde de soru-cevap usulüyle onu diyalogların bir parçası yaparak; onun ağzından en basitten en karmaşığa, varlık ve varlık ötesi ile ilgili antinomileri ortaya serip şeylerin neliğini açıklıyor.
Sofist, iyi eser hoş eser ama bu sefer aklıma başka bir şey takıldı. Farkettiyseniz Platon’un varlık anlayışındaki dilsel nüansları zamanla Stoacı etik felsefesine sızmış ve daha sonra yine modern çeviri yorumlarını yönlendirmiş. İyi de bu nasıl olmuş?
Platon’un felsefi lügatı, Antik Çağ’dan günümüze pek çok düşünce akımına yön verdi elbette. Ancak bu etkinin kendisi, sanıldığı kadar düz bir çizgide ilerlemedi. Özetle, metinsel sapmalar, anlam kaymaları ve spesifik olarak çeviri süreçlerinde ortaya çıkan küçük fakat etkili değişimler, felsefe tarihinde büyük epistemolojik sonuçlara yol açtı. Bu değişimler özellikle“to on” (τὸ ὄν, var olan) ve“to mē on” (τὸ μὴ ὄν, var olmayan) benzeri terimler ile Stoacılar’ın yeniden yorumlarında öne çıkıyor, dilde ve düşüncede kırılma yaratıyor ve nihayetinde modern etik yaklaşımları etkiliyor. Fakat en belirgin olarak Sophistes, 
Parmenides ve 
Devlet diyaloglarında geçen “to on” yalnızca “var olan” ya da “mevcut” anlamına gelmez. Bu terim, metafizik bir bağlama sahiptir ve eidos’lar (ideler) aracılığıyla “gerçeklik”in kendisine işaret eder. To on burada hem ontolojik hem de epistemolojik bir statü taşır. Hem “nedir?” sorusunun cevabı, hem de bilginin mümkün olduğu alandır.
Bu kavram, 
Aristoteles ve ardından gelen Stoacılar ile birlikte daha nominal, daha işlevsel bir yapıya indirgenmeye başlar. Özellikle Solili Khrysippos’un felsefesinde logos ile özdeşleşerek evrensel akıl düzeninin bir bileşeni hâline gelir. Böylece “olan”, artık değişmeyen ide değil, kozmik rasyonalite içinde düzenli işleyen şeydir.
Bunun yanında, Platon’un “to on” anlayışı soyut, aşkın ve çoğu zaman duyusal dünyanın ötesinde yer alırken, Stoacılar için “olan” hem maddî hem de etkin nedenlerle dolu bir evrenin parçasıdır. (Antik Yunan felsefesindeki “dört neden”
Parmenides ve Devlet diyaloglarında geçen “to on” yalnızca “var olan” ya da “mevcut” anlamına gelmez. Bu terim, metafizik bir bağlama sahiptir ve eidos’lar (ideler) aracılığıyla “gerçeklik”in kendisine işaret eder. To on burada hem ontolojik hem de epistemolojik bir statü taşır. Hem “nedir?” sorusunun cevabı, hem de bilginin mümkün olduğu alandır.
Bu kavram, Aristoteles ve ardından gelen Stoacılar ile birlikte daha nominal, daha işlevsel bir yapıya indirgenmeye başlar. Özellikle Solili Khrysippos’un felsefesinde logos ile özdeşleşerek evrensel akıl düzeninin bir bileşeni hâline gelir. Böylece “olan”, artık değişmeyen ide değil, kozmik rasyonalite içinde düzenli işleyen şeydir.
Bunun yanında, Platon’un “to on” anlayışı soyut, aşkın ve çoğu zaman duyusal dünyanın ötesinde yer alırken, Stoacılar için “olan” hem maddî hem de etkin nedenlerle dolu bir evrenin parçasıdır. (Antik Yunan felsefesindeki “dört neden”