Son Yaprak
O. HenryYazar:
O. Henry
Çevirmen:
Hale Akman
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
2014
İlk Yayın Tarihi:
1907
Yayınevi:
Antik Batı Klasikleri
Orijinal Adı:
The Last Leaf
ISBN:
9789944184274
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
16 diğer baskı · Tümünü Göster
Son Yaprak
549 okunmaAntik Batı Klasikleri · 2014 · 144 s.
Son Yaprak
187 okunmaYordam Kitap Yayınları · Kasım 2020 · 80 s.
Son Yaprak
112 okunmaKutup Yıldızı Yayınları · Mart 2015 · 144 s.
Son Yaprak
81 okunmaCem Yayınevi · 8 Ocak 2016 · 144 s.
Son Yaprak
41 okunmaBoyut Matbaacılık · · 192 s.
Son Yaprak
36 okunmaDorlion Yayınevi · Ocak 2018 · 128 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kız saçlarını satar ve sevgilisi için saat hediye alır.sevgilisi de onun için saatini satar ve kenarları taşlarla süslü tarak alır.. hikayelerin sonları şaşırtıcı ve çok güzel...
Kısa kısa öykülerden oluşan ve bu öykülerin sonunu tahmin edemeyeceğiniz bir kitap. Klasiklere girmişse okunması gerektiğini düşünüyorum. En güzel hikayelerinin son yaprak ve müneccimler armağanı olduğunu düşünüyorum. Toplumsal konular ele alınmış ve aile hayatlarından kesitler sunulmuş. Tavsiye ederim.
The Last LeafEdebiyat
Üniversiteyden analizini yapıp kısa filmini çektiğimiz eser. Eser çok hoşumuza gittiği için bu işi severek yapmıştık. Kitap bir sonbahar havasında geçiyor. Karakterlerin konuşmaları hep hayatın son demlerini anlatıyor. Eseri güzel yapan kısım ise fedakarlık kısmı. Kesinlikle okunması gereken bir eser...
"Sue ertesi sabah bir saatlik uykudan uyandıktan sonra Johnsy'nin kapalı perdeye dalmış olduğunu gördü.
'Pereyi aç, görmek istiyorum' dedi Johnsy fısıltıyla.
Yorgun Sue emre itaat etti.
Ama hayret! Hiç bitmeyecekmiş gibi gelen upuzun gece boyunca aralıksız yağan yağmur ve şiddetle esen rüzgârdan sonra, bir asma yaprağı hâlâ yerinde duruyordu. Asma ağacının son yaprağıydı. Sapına yakın tarafları hâlâ koyu yeşil kalmakla birlikte, testere ağzı gibi tırtıllı kenarlarına ölümün ve çürüyüşün sarı rengi gelmiş olan yaprak, yerden beş altı metre yükseklikteki bir dala cesurca asılmış duruyordu."
Kısa öykü dalının büyük ustası, "beklenmedik sonlarla" biten öykülerin yazarı O Henry, hemen her öyküsünde hayatlarımızın ne kadar ironik olduğunu vurur yüzümüze. Aslında öykülerinin şaşırtıcı finalleriyle olduğu kadar kurduğu karakterlerin insani duyarlılıklarıyla da hatırlanmaya değerdir.
Kitapta tam 16 tane kısa hikaye bulunmaktadır ve hepsi farklı konularda hikayelerdir.Öncelikle kitaptaki her öyküye başlarken sonunda nolacak düşüncesi kitabı soluksuz okuma isteğine dönüşüyor.Ben değişik bir şekilde kitaptaki kısa hikayelerden çok yazarın bizzat kendi hikayesinden etkilendim.
William Sydney Porter(O.Henry) 1862'de Kuzey Carolina'da yoksul bir ailenin oğlu olarak dünyaya geldi.Küçük yaşta öksüz kaldı ve eğitimini yarım bıraktı.Bir süre bir eczanede çalışan yazar 1882'de Teksas'a gitti.Eczacı kalfalığı,muhasebecilik,harita ressamlığı gibi çeşitli işlerde uğraştı.
Teksas'ta evlendikten sonra bir kitabın illüstrasyon işine başlayan Henry,daha sonra bankada veznedarlık yaptığı dönemde mali suça karıştığı iddası ile karşılaştı.Aynı dönemde Houston Post gazetesinde köşe yazarlığı yapan Porter,hapse girmemek için Honduras'a kaçtı fakat karısının ölümü üzerine tekrar Amerika Birleşik Devletleri'ne geri döndü.
Beş yıl hapse mahkum olan O.Henry,kızı Margaret'in geçimine yardımcı olmak amacıyla kısa hikayeler yazmaya başladı.
Amerikan Edebiyatının en ünlü kısa hikaye yazarı olan O.Henry genellikle New York'ta yaşayan sıradan insanları konu alır.Hikayelerinde otobiyografik özellikler dikkat çeker.
O. Henry'nin farklı finalleriyle şaşırtan hikayelerinden oluşan "Son Yaprak," hemen hemen her yaştan okurun okuyabileceği keyifli bir eser. Her öykü, farklı sonu ile dikkat çekerken; ilerleyen hikayeler için bu durum, olumsuz etki doğurabiliyor. Hikayelerin giriş ve sonuç bölümüne odaklanıp; gelişme bölümünde sıkılabiliyorsunuz.
Yaşama sevincini anlatan "Son Yaprak",
gerçek sevgiyi hatırlatan "Müneccimler Armağanı",
değişmeyen huylarımızı aktaran "Harlem'de Bir Trajedi",
hayatın ve insanların mekanikliğini anlatan "Sarkaç",
en değişik finali ve dostluk üzerine olan "Yirmi Yıl Sonra",
zamane çocuklarının komedisini ta o dönemde yansıtan "Kızıl Reisin Fidyesi",
son olarak keyifli bir komedi öyküsü olan "El Falı"; kitapta beğendiğim öyküler...
Kitap birbirinden güzel 15 öyküden oluşuyor.
Yer yer tebessüm ettiren,düşündüren, okurken mutlaka kendinizden bir şeyler bulacağınız öyküler bunlar.
Özellikle kitaba ismini veren "Son Yaprak" adlı öyküsü derinden etkiledi beni. Müthiş bir sondu! Tutunacak bir şeyler arar insan ve her ne olursa olsun inanmak ister...
Ben aynı kitabı birkaç yıl önce farklı bir yayınevi baskısı ile okumuştum, kitaba başlayınca farkettim ama bırakmak istemedim.
Geçen zaman olaylara bakışımı,yargılarımı birçok şeyi değiştirmiş.
Güzel ve anlamlı değişimler olsun hayatımızda Yargılamayı değil, anlamayı seçtiğimiz ve daima sevgiyle yaşadığımız bir hayatımız olsun...
10/10
2016 82. kitabı
Dikkat yorum spoiler içerir!
"Hayret ! Bütün gece devam eden yağmur ve şiddetli rüzgara rağmen, dalda bir tek yaprak kalmış. Yerden 5,6 metre yükseklikte, bir dala mucizevi olarak asılı kalmış..."
Evet bu hikaye çoğunuza tanıdık gelecek, bu hikayede çok ciddi hasta olan ve pencerenin önündeki sarmaşık yapraklarının tamamının döküldüğünde öleceğine inanan ,genç bir bayan ve bir de aşağı katta yaşayan , yaşlı yetenekli bir ressam var. Yağmurlu ve fırtınalı bir gün sonrası o ressam , zatüreden ölür ve kız sabah o kalan tek yaprağı görünce birden canlanır, iyileşeceğine inanmaya başlar ve gerçekten de durumu iyileşir ... Evet nasıl oldu da o son yaprak orada kaldı? Evet anladınız sebebini...
Sonra bir bildik hikaye daha size, birbirine delice aşık , ama çok yoksul bir karı koca. Evlilik yıldönümleri için kadın, o ipek gibi uzun güzel saçlarını keser satar , kocasının çok sevdiği saatine zincir almak için; kocası da karısına gümüş tarak, toka seti almak için ne yapar? Tabi ki tahmin ettiniz...
İşte okuduğum bu güzel kitapta bulunan tanıdık hikayelerin sahibi O. Henry.Gerçek adı William Sydney Porte ve genelde şaşırtan sonların adamı olarak biliniyormuş. Gerçekten her hikayesinin sonunda bir şaşkınlık yarattı bana da Çok akıcı, unutulmaz tasvir gücüne sahip bir anlatımı vardı hikayelerin...
O. Henry'den öyküler. Kendisi sonu şaşırtıcı şekilde biten hikayeleri ile ünlü. Gerçekten insanı şaşırtan sonlara sahip. Zaman geçirmek istediğimizde, sıkıldığımızda okunacak kitaplardan. Kitap okumaya başlanabilecek kadar hafif ve eğlenceli.
"Okumaktan zevk aldığım nadir kitaplardan biri, tekrar tekrar okuyorum" diyeceğiniz kitap sayısı kaçtır acaba? Bu kaçtır sorusu bende "azdır" diye karşılık bulur. Tekrar okumak için kenarımda duran, şuan ilk aklıma gelen "Ölü Canlar", "Köpek Kalbi", "Açlık" birde Aziz Nesin öykülerinden başka bu muhteşem kitabında elimin, gözümün yakınında olmaması kayıp olacaktı. Haftada bir aspirin niyetine okunur bir dille yazılmış, hüzün aromalı eğlenceli hikâyeler tespih gibi dizilmiş gidiyor. Sayfaları çevirmek istemeyeceksiniz belki de o ruhta bıraktığı tadı az daha doyumsama isteğiyle...
Yazar Hakkında
O. HenryYazar · 49 kitap
O. Henry, (d. 11 Eylül 1862, Kuzey Carolina – ö. 5 Haziran 1910, New York) ABD'li yazar William Sydney Porter'ın takma adıdır. Yazar özellikle yazdığı öykülerin şaşırtıcı sonları ile ünlüdür.
Yazar, Kuzey Carolina'da Greensboro kasabasında doğdu. Doğduğunda aldığı ikinci ismi Sidney'in yazım şeklini 1898 yılında Sydney olarak değiştirdi. Fizikçi olan babası Dr. Algernon Sidney Porter (1825-1888); annesi ise Mary Jane Virginia Swaim Porter (1833–1865) idi. Babası ve annesi 20 Nisan 1858 yılında evlenmişlerdir. William üç yaşındayken annesini veremden kaybetmiş ve ardından babasıyla birlikte babaannesinin yanına taşınmıştır. Çocukluk yıllarında Porter, klasiklerden ucuz romanlara kadar herşeyi okuyordu.
1876 yılında Porter, halası Evelina Maria Porter'nın ilköğretim okulundan mezun oldu. Daha sonra Lindsey Street Lisesi'ne kaydını yaptırdı. Halası ona on beş yaşına kadar vasilik etti. 1879'da, amcasına ait bir eczanede çalışmaya başladı. 1881'de on dokuz yaşında eczacılık ruhsatı aldı.
1882 yılının Mart ayında Porter, Dr. James K. Hall ile birlikte Texas'a taşındı. Bir mandırada toplam yedi yıl çalıştıktan sonra emlakçılık ve proje ressamlığı yaptı. Evlendikten sonra hesaplarında bulunan bir yolsuzluk nedeniyle işine son verildi. Evlendiği eşini de annesi gibi verem nedeniyle yitirdi. Yerleşmek üzere gittiği Houston'da Houston Post gazetesinde çalışmaya başlayan Henry, hakkında açılan davaya girmeyerek Honduras'a gitti. Eşinin rahatsızlanması üzerine iki yıl sonra dönerek yargıç karşısına çıktı. Kaçması nedeniyle üç yıl fazla ceza alarak Colombus cezaevinde hapsedildi. Buradaki bir gardiyanın isminden edindiği takma adıyla öyküler yazmaya başlayan O. Henry, cezaevinden çıkınca Pittsburg'a gitti.
1902 yılında bir yayınevinin çağrısı üzerine New York'a yerleşti. Orada bulunduğu süre içerisinde 381 adet kısa hikâye yazdı. New York World Sunday Dergisi için haftada bir hikâye yazmaya başladı. Hikayelerindeki ilginç sonlar okurları tarafından beğeniyle karşılandı. Porter 1907 yılında North Carolina'yı ziyaret ettiğinde karşılaştığı çocukluk arkadaşı Sarah (Sallie) Lindsey Coleman ile evlendi. Yazar, dergilerde yayınlanan öyküleriyle gösterdiği başarıya rağmen aşırı alkol alıyordu. Bu nedenle 1908 yılında sağlığı kötüye gitmeye başladı. Bu durum yazdığı öykülerde de etkisini göstermiştir. Eşi Sarah onu 1909 yılında terk etti. 1910 yılında yazar, kalp büyümesi ve şeker hastalığının da etkisiyle karaciğer sirozundan hayatını kaybetmiştir.
Yalın dili, yayımlandığı çağı yansıtması, özentisiz kalemi ve doğal anlatımı nedenleriyle Amerikan edebiyatının en güçlü öykü yazarlarından biri olarak bilinen O. Henry'nin yapıtları, 1901 yılından sonra 10 cilt olarak yayımlanmıştır.
