Son Yaprak
O. Henry
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
8 Ocak 2016
İlk Yayın Tarihi:
1907
Yayınevi:
Cem Yayınevi
Orijinal Adı:
The Last Leaf
ISBN:
9789754066753
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
16 diğer baskı · Tümünü Göster
Son Yaprak
549 okunmaAntik Batı Klasikleri · 2014 · 144 s.
Son Yaprak
187 okunmaYordam Kitap Yayınları · Kasım 2020 · 80 s.
Son Yaprak
112 okunmaKutup Yıldızı Yayınları · Mart 2015 · 144 s.
Son Yaprak
81 okunmaCem Yayınevi · 8 Ocak 2016 · 144 s.
Son Yaprak
41 okunmaBoyut Matbaacılık · · 192 s.
Son Yaprak
36 okunmaDorlion Yayınevi · Ocak 2018 · 128 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Gülün, şaşırın hatta ağlayın her öykü farklı bir duygu :)Edebiyat
İki kapak arasına sıkıştırılmış birbirinden güzel 15 farklı öykü. Vermek istediği mesajı açıkça okura hissettiren anlatımı anlaşılır klasik bir eser. O. Henry 'in yaklaşık 300 civarı öyküsünden sadece 15' ni içinde barındırmasına rağmen harika bir derleme olmuş. 20.yy 'ın kölelik, iç savaş ve yerli sorunlarını arka plana itip, kırsal kesim veya şehir insan tiplemeleri üzerine yazılmış. Her bir öykünün altında yatan derin anlamların yanında bazı öykü isimleri de dikkat çekici. (Müneccimler Armağanı, Doğru Yolu Seçiş, Evlilik El Kitabı gibi) Her kitap kurdunun okuması gereken bir kitap bence :)
Eserlerinde O.Henry ismini kullanan William Sydney Porter kısa hikayeleriyle tanınan bir yazardır.
Öykü okumayı çok sevdiğimi her fırsatta söylerim. Bu kitapta yer alan 11 öykünün hepsini çok sevdim. İnsan olan her yerde yaşanan duyguları yalın dili ve şaşırtıcı sonlarıyla öyle güzel aktarmış ki insan okurken mutlaka kendinden bir şeyler buluyor. Aşk, sevgi, dostluk, ihanet, kibir, mutluluk, hüzün, hastalık vb. tüm duygular sarıp sarmalıyor. Özellikle Noel Armağanı öyküsünü çok sevdim. Öykü seviyorsanız okuyun tavsiyemdir.
Öykü sever misiniz ?
Yanıtınız evetse #kitap ilginizi çekecektir.
#Amerikan Edebiyatının önemli öykü yazarlarından biri olan William Sydney Porter yazılarını O. Henry mahlasını kullanarak yazmıştır .
#sonyaprak ta benim yazar ile tanışma kitabım oldu .
Tersköşe yaparak beklenmedik bir biçimde sonlanan hikâyeler yazarın üslubu hakkında sanırım ipucu niteliğinde . Ümit etmekten vazgeçmemeye dair kıvılcımlar yanan satırlarda , tebessümle eşlik edici , yaşama isteği ön planda
Varoluşa dair birçok duyguyu hikayelerine taşıyan O . Henry ironiyi ve mizahı aynı potada eritmişe benziyor.
Kitaba adını veren Son Yaprak adlı hikâyeyi bilmekte birlikte yazara ait olduğunu ilk defa öğrendim bende ..
Motive edici bir hikayeydi .
Öykü severler incelemeli ...
Alavere-dalavere, yankesicilik, hırsızlık üzerine ihtisas yapmak isterseniz bu kitaptaki bazı hikayeler yardımcı olacaktır size:))))
Orta karar bir hikaye kitabı.
Çeviriden midir bilemiyorum ama çok giremedim hikayelere.
Keyifli okumalar.
O. Henry kalemini çok merak ettiğim yazarlardan birisiydi. Sonunda tanıştım kendisi ile. O. Henry mahlası ile tanınan ünlü yazarın asıl adı William Sydney Porter'dır. -ben de bu dersi yeni öğrendim. - Bir çok meslekte çalışan O. Henry hobi olarak yazmaya başlamıştır . İnsanları gözlemleyerek ve onlarla konuşarak öyküleri için malzemeler edinmiştir. Doğaldır yazım tarzı, bu nedenle de çok sevilir. Amerika'nın en verimli öykü yazarlarından sır. 48 yaşında sirozdan ölen yazar hayatına yüzlerce öykü sığdırmıştır.
son Yaprak kitabında da 11 öyküsü yer alıyor yazarın. Sade ve durağan anlatımı olan yazarın öykülerinin hey biri sizi farklı bir ortama görüyor. Tahmin edilemeyen öyküleri okumak farklı duygular arasında gelgit yaşamaya sebep oluyor. Dostluk , sevgi , umut, acımak, kırgınlık , kızgınlık gibi . Yapılan fedakarlıkları anlatırken o sade tarzından vazgeçmiyor yazar. Onun işi sadece anlatmak. Duygu yüklemeye , aşırıya gitmeye uğraşmıyor. Onun yazıları okurken o duygular zaten içinize akıyor. Bunun için duyguları zorlayacak kelimeler kullanmasına ihtiyaç duymuyor. Onu başarılı bir öykü ustası yapan da bu sanırım. Sade ve doğal bir anlatım farketmeden etkilemeyi başarıyor okuyucuyu.
Her bir öykü çok güzeldi benim için.
Kitaba adını veren Son Yaprak ise beni en çok etkileyen öyküydü.
İnce hisler ve şaşırtıcı sonlarla örülü öykülerEdebiyat
Roman mı zordur yoksa öykü mü? Bu güzel bir münâzara meselesi olabilir ama öznelliğin pençesinden kurtulmak mümkün olamayacağından benceli cümleler kurup kıyaslamalı bir tartışmaya mahal vermemek daha mâkul. O yüzden bence öykü daha zordur, derken belki şimdiki yoğun duygularımın te’siri altında olduğumu düşünebilirsiniz. Bu beni bir nevi mâzur görmek gibi olacaksa da eyvallah, bir mahsuru yok.
İlkokul ve ortaokulda Türkçe derslerinin bana kattığı en güzel şey okumak. Okumak ne güzel şeydir, anlatmaya kelimeler kifâyet etmez. Sonra, özelde roman ve öykü okumaları elbette. Sanıyorum tanıştığım ilk öykücü Ömer Seyfettin. Kaşağı ve Falaka’nın çocuk Zâhir’in tâze belleğini nasıl sarsıp vicdânını sızlattığını seneler sonra bile anımsayabiliyorum. Sonra ağabeyimin Türkçe kitabındaki Hişt, Hişt! öyküsüyle tanıdığım Sait Faik’in beni derinden yaralayan Semaver’i ve Son Kuşlar’ı, Sabahattin Ali’nin Değirmen ve Viyolensel’i hiçbir zaman aklımdan çıkmadı. Gel zaman git zaman, ancak yakın zamanda okuduğum Memduh Şevket’in öykülerinin bir kısmı da aynı hassaslığı içerdiğini gördüm. Nedense, bu yazarlarda okuduğum insânî duyuş, hassasiyet sanki evrenseli değil de yereli yansıtan bir tarafa sâhipmiş gibi gelirdi bana. Şuncacık az sözcükle doldurulmuş üç beş sayfaya sığmış dertler, tasalar, buruk mutluluklar, nârin bağlılıklar sâdece Türkçe anlatılabilir diye düşünürdüm. Tabiî dünya çıplak gözle gördüğümüz ufuk çizgisinde son bulmuyor. Çeşitli vesîlelerle önceden parça parça okuduğum O. Henry’nin öyküleri ufuk ötesinin en güzellerinden. Okunduktan sonra insanın gözlerinden doğan parıltılarla kafatası etrâfını saran görünmez hâleler az evvel söz ettiğim insânî hassasiyetten yoğrulmuş diyebilirim.
Tanıdık bir güzellik, bildik bir incelik, hasret duyulacak cinsten hayallerden mürekkep
SERİMDEN ÇÖZÜME: SON YAPRAK ÜZERİNE BİR PLOT İNCELEMESİ1000Kitap
(Bu inceleme yaklaşık 2 dakikalık okuma süresi gerektirir.)
William Sydney Porter (1862-1910), Amerikalı yazar, yaşamı boyunca eczacılıktan bankacılığa, gazetecilikten mahkûmluğa kadar pek çok farklı deneyimi vardır. Tanınmasını sağlayan O. Henry mahlasını hapishanede bulunduğu dönemde kullanmaya başlamıştır. Eserlerinde kendi trajedilerinden izler görürüz. Bunlardan biri bu incelemeye konu olan hikâyede zatürre hastalığını acımasız bir katil olarak tasvir etmesidir. Bunun sebebi, eşi Athol Estes’i genç yaşta veremden kaybetmesidir. Yazarın kendi yaşadığı sağlık sorunları da eserlerinin temasında belirleyici olmuştur. Muz Cumhuriyeti (Banana Republic) terimini literatüre kazandırmıştır.
I.Introduction/Exposition(Serim) Hikâye, 20. yüzyılın başlarında Newyork’un sanatçı kolonisinin yaşadığı Greenwich Village’de açılır. Sue ve Johnsy adında iki genç ressamın, arkadaşlıklarına ve ortak hayallerine tanık oluruz. Ancak atmosfere Mr. Pneumonia (Bay Zatürre) adında soğuk ve görünmez bir katil dâhil olur. Maalesef Johnsy bu hastalığa yakalanır.
II. Rising Action (Yükselen Aksiyon/Düğüm) Doktorun Johnsy’e teşhis koyduğu raporla birlikte hikâyenin gidişatı sıradan bir hastalıktan bir yaşam mücadelesine dönüşür. Doktor, Sue’yu kenara çekip “Onun onda bir şansı var, o şans da onun yaşama isteğine bağlı” dediği an, hikâye vites yükseltir.
III. Climax (Doruk Noktası) O korkunç fırtınanın koptuğu gece, hikâyenin en gerilimli anıdır. Dışarıdaki dondurucu yağmur ve rüzgârdan geriye kalan tek şey sarmaşıktaki son yapraktır. Okuyucu ve Johnsy, o yaprağın sabaha kadar düşeceğinden emindir ancak sabah pencere açıldığında o son yaprağın hala orada olması, hikâyenin kırılma noktasıdır.
IV.Falling Action (Düşen Aksiyon) Mucizevi şekilde **düşmeyen
Puan vermedi·80 syf.··
Beğendi
·2024 82. kitabı
·4 saatte okudu
·Okunma: 24 Temmuz 2024 12:56
Film tadında altı öykünün, 80 sayfaya sığdırıldığı kitap;
Son Yaprak…
Kitaba adını veren Son Yaprak öyküsü, ortaokuldaki Türkçe kitabımda yer alıyordu, açıp açıp defalarca okuduğum bir hikayeydi.
Yıllar sonra denk gelince tekrar okumak istedim.
Ortaokul dönemi için okunabilecek en güzel hikaye kitaplarından biri, en azından benim için öyle olmuştu.
Yazarla ilk kez tanıştık. Kütüphanemin ücra köşelerinde okunmayı bekliyordu. Öğrendim ki 
O. Henry, William Sydney Porter'ın takma adıymıș.
Kitap öykü kitabı. Kitapta 14 kısa öykü var. Bazıları sonları ile ters köşe yapmayı başardı. Ama çoğunlukla beğenmedim. Yine de merakla okudum.
İyi okumalar herkese
O. Henry, William Sydney Porter'ın takma adıymıș.
Kitap öykü kitabı. Kitapta 14 kısa öykü var. Bazıları sonları ile ters köşe yapmayı başardı. Ama çoğunlukla beğenmedim. Yine de merakla okudum.
İyi okumalar herkese
Kız saçlarını satar ve sevgilisi için saat hediye alır.sevgilisi de onun için saatini satar ve kenarları taşlarla süslü tarak alır.. hikayelerin sonları şaşırtıcı ve çok güzel...
Yazar Hakkında
O. HenryYazar · 49 kitap
O. Henry, (d. 11 Eylül 1862, Kuzey Carolina – ö. 5 Haziran 1910, New York) ABD'li yazar William Sydney Porter'ın takma adıdır. Yazar özellikle yazdığı öykülerin şaşırtıcı sonları ile ünlüdür.
Yazar, Kuzey Carolina'da Greensboro kasabasında doğdu. Doğduğunda aldığı ikinci ismi Sidney'in yazım şeklini 1898 yılında Sydney olarak değiştirdi. Fizikçi olan babası Dr. Algernon Sidney Porter (1825-1888); annesi ise Mary Jane Virginia Swaim Porter (1833–1865) idi. Babası ve annesi 20 Nisan 1858 yılında evlenmişlerdir. William üç yaşındayken annesini veremden kaybetmiş ve ardından babasıyla birlikte babaannesinin yanına taşınmıştır. Çocukluk yıllarında Porter, klasiklerden ucuz romanlara kadar herşeyi okuyordu.
1876 yılında Porter, halası Evelina Maria Porter'nın ilköğretim okulundan mezun oldu. Daha sonra Lindsey Street Lisesi'ne kaydını yaptırdı. Halası ona on beş yaşına kadar vasilik etti. 1879'da, amcasına ait bir eczanede çalışmaya başladı. 1881'de on dokuz yaşında eczacılık ruhsatı aldı.
1882 yılının Mart ayında Porter, Dr. James K. Hall ile birlikte Texas'a taşındı. Bir mandırada toplam yedi yıl çalıştıktan sonra emlakçılık ve proje ressamlığı yaptı. Evlendikten sonra hesaplarında bulunan bir yolsuzluk nedeniyle işine son verildi. Evlendiği eşini de annesi gibi verem nedeniyle yitirdi. Yerleşmek üzere gittiği Houston'da Houston Post gazetesinde çalışmaya başlayan Henry, hakkında açılan davaya girmeyerek Honduras'a gitti. Eşinin rahatsızlanması üzerine iki yıl sonra dönerek yargıç karşısına çıktı. Kaçması nedeniyle üç yıl fazla ceza alarak Colombus cezaevinde hapsedildi. Buradaki bir gardiyanın isminden edindiği takma adıyla öyküler yazmaya başlayan O. Henry, cezaevinden çıkınca Pittsburg'a gitti.
1902 yılında bir yayınevinin çağrısı üzerine New York'a yerleşti. Orada bulunduğu süre içerisinde 381 adet kısa hikâye yazdı. New York World Sunday Dergisi için haftada bir hikâye yazmaya başladı. Hikayelerindeki ilginç sonlar okurları tarafından beğeniyle karşılandı. Porter 1907 yılında North Carolina'yı ziyaret ettiğinde karşılaştığı çocukluk arkadaşı Sarah (Sallie) Lindsey Coleman ile evlendi. Yazar, dergilerde yayınlanan öyküleriyle gösterdiği başarıya rağmen aşırı alkol alıyordu. Bu nedenle 1908 yılında sağlığı kötüye gitmeye başladı. Bu durum yazdığı öykülerde de etkisini göstermiştir. Eşi Sarah onu 1909 yılında terk etti. 1910 yılında yazar, kalp büyümesi ve şeker hastalığının da etkisiyle karaciğer sirozundan hayatını kaybetmiştir.
Yalın dili, yayımlandığı çağı yansıtması, özentisiz kalemi ve doğal anlatımı nedenleriyle Amerikan edebiyatının en güçlü öykü yazarlarından biri olarak bilinen O. Henry'nin yapıtları, 1901 yılından sonra 10 cilt olarak yayımlanmıştır.
