Yazar:
Karl Ove Knausgaard
Çevirmen:
Haydar Şahin
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
GörmekYalnızcaKaydetmekDeğil, AynıZamandaAyırtEtmektirde...·228 syf.·Edebiyat
8/10
2022 383. kitabı
"""Tüm sesler anla bağlantı hâlindedir, şimdiyle ilişkilidir ki şimdi, değişmektedir, oysa sessizlik değişmezlikle bağlantılıdır ve sessizlikte zaman yoktur. O hem sonsuzluk hem de hiçliktir."""
Bir sessizlik, bir bekleyiş, bir varoluş olan "Sonbahar" Karl Ove Knausgaard'ın doğmamış kızına dünyadan ne beklemesi gerektiğini gösteren bir mektupla başlar. Her gün, maddi ve doğal dünyayı, cihanı alem içindeki durum ve neslerin anlam kazandığı kitap olan "Sonbahar" sonbaharın son günlerini ıskalamadan :))) okudum, mevsim geçişlerini yazarın Mevsimler serisini denk getirerek okuyorum "Kış" da bitti sıra İlkbahar a geçerken İlkbahar kitabında...
Tüm bu durumları hassasiyet ve büyüleyici yoğunlukla anlatan yazar, aynı zamanda ebeveyn ve çocuk arasındaki değerli ve benzersiz bağa benzersiz bir şekilde hassas bir bakış açısı kazandırmak için kendi çocukluğunun anılarından yararlanarak, eşi ve çocuklarıyla birlikte İsveç kırsalındaki günlük yaşamı keskin bir hassasiyetle aktarır. Güneş, eşekarısı, denizanası, gözler, bitler - günlük hayatın malzemeleri onun sanatının yemidir. Hiçbir şey onun dikkatinden kaçamayacak kadar küçük veya çok geniş değildir. Bu güzel ara ara resimler de eklenen kitap, çevremizdeki durum ve nesnelere ayrı bir anlam katarak sakızdan yıldızlara kadar her konuda kişisel bir ansiklopedi gibidir. Knausgaard, çevresindeki nesneleri ve olguları yakından gözlemleyerek bize ne kadar uçsuz bucaksız olduğunu gösterir.
Bu tarz başta ben de hayal kırıklığı uğratsa da serinin sonraki kitabı "Kış"ta ayrı bir tad bıraktı. Başta alışmak zor geldi ama sonrasında çokça severek okudum, yazarı okumaya devam edeceğim, alışılmışın dışındaki tarzıyla***
"""Dünyada bulunma ve onun parçası olma duygusu. Birşeye dokununca gerçekten birşeye dokunduğunu anlamak. Yalnızca görmek,
Gördüklerini Anlamlandırmak·228 syf.·Edebiyat
9/10
Beğendi
·2021 39. kitabı
Dünya’nın en zeki varlıkları bebekler. Her saniye beyinlerinde yüzlerce sinaptik bağlantı kurarak iradesiz geldikleri bir dünyayı anlamlandırmaya çalışıyorlar. Sonbahar’daysa Knausgaard’ın doğmamış küçük kızına rehber oluşunu, nesnelerden yola çıkarak bıraktığı küçük ayak izlerini okuyoruz.
‘’Dünyamızı şimdi olduğu gibi göstermek istiyorum sana: Kapı, yerler, musluk ve lavabo, mutfak penceresi duvarına yakın duran bahçe sandalyesi, güneş, su, ağaçlar. Sen geldiğinde kendi gözlerinle göreceksin, kendi deneyimlerin olacak, kendi yaşamını süreceksin, dolayısıyla hiç kuşkusuz öncelikle kendim için yapıyorum bunu: Sana dünyayı göstermek ufaklık, hayatımı yaşamaya değer kılıyor.‘’
Bazen bir şişe bazen bir denizanası yola çıkış noktamız. Bize de yeni şeyler öğretiyor, Knausgaard. Bir yolculuktasınız ve pencereyi paylaşıyorsunuz yazarla, mırıldanarak alçak tonda bir şeyler anlatıyor size. Yolu sizin için sadeleştiriyor ve ayrıntılarını farkettiriyor. Ama yol sizin yolunuz.
‘’ Görmek yalnızca kaydetmek değil, aynı zamanda ayırt etmektir de. ‘’
3 mevsim daha yolculuğumuz var bu seride. Knausgaard’ın Flaubert için kullandığı sözcükleri ona uyarlayarak bitiriyorum incelemeyi.
Knausgaard’ın cümleleri, uzun zamandır dünyayı ardından görmeye alıştığınız duman ve kir kaplı pencereyi silen bir bez gibi. Böylelikle dünyanın tekrardan netleştiğini hissediyorsunuz.
Norveç'ten yola çıkarak selfie çağının yazarıyla sakin bir yolculuğa eşlik etmek istiyorsanız tavsiye ederim.
Puan vermedi·228 syf.··
Beğendi
·2019 212. kitabı
·14 günde okudu
·Okunma: 14 Ekim 2019 19:35
Kavgam serisinden sonra Karl Ove Knausgaard okumalarına ara vermiştim.Tam da mevsiminde Sonbahar’a başladım.️Her ay bir mevsim eşlik edecek okumalarıma.Kış bitmeden, yaz gelmeden bitecek Karl Ove’nin mevsimleri.
Karl Ove Knausgaard’ın doğmamış kızına yazmış olduğu mektuplardan oluşan Sonbahar kitabında Karl Ove Knausgaard, günlük hayattaki her türlü nesneden yola çıkarak; elmalar, çerçeveler, arabalar, konserve kutuları,şişeler gibi ya da kavramlardan bahsederek; deneyim, sessizlik, bağışlamak gibi kendi dünyasının derinliklerine dalıyor.Kusmuk, idrar bile anlatısının çıkış noktası olabiliyor Knausgaard’ın.
Otobiyografik özellikler anlatılarının temelini oluştursa da evrenselliği yakalıyor Karl Ove Knausgaard.
‘Hayatı yaşamaya değer kılan ne?’ diye sordu Knausgaard ve anne karnında yerine alışmaya çalışan canlıya dönerek ekledi:
‘Sana dünyayı göstermek ufaklık,hayatımı yaşamaya değer kılıyor.’
.
28 Ağustos’ta yazmaya başlıyor Knausgaard, aklına gelenleri, anımsamaya çalıştıklarını, bildiğini sandıklarını, yanıldıklarını. Belli bir sıralama gözetmeden akıp giden bölümlerde okur şunu hissediyor: Renkler değişiyor. Yavaş yavaş. Her güne atılan bir düğüm olarak düşünebilirsiniz bunu. Sizden olanı beklerken, duvara bir çentik atmıyor; elinize kalem alıyorsunuz.
.
Sonbahar’ı okurken altını çizdiğim cümleler (ki sayıları azımsanmayacak kadar çok), yazar ile girdiğim diyaloglar, yüksek sesle tekrarladığım yerler oldu. Kitabın bu denli içine çekilmemin sebepleri var elbet: öncelikle genelde unutulan/işlenmeyen/annelik kavramının gölgesinde bırakılan babalık yaklaşımı. Bir kadının annelik öncesi ve sonrası bakış açısı ile sıkça karşılaşıyor ancak bunun sanki karşı tarafındaymış gibi gösterilen sese ise pek kulak vermiyoruz. Yazar önce baba kimliği ile yakalıyor.
.
Diğer bir sebep ise belirsizlikten, sınırlandıran çerçevelere; kurbağalardan yalnızlığa uzanan o ‘her şeyin bize olan içkinliği’.. Gözünüzün önünde kanat çırpan bir kuşu da, ailenizdeki o karanlık/ inilmez kuyuları da en yalın haliyle sunması. Yine değişen renklere dönüyor ve şunu görüyoruz: parlak-sönük farketmeksizin ortaya çıkan muazzam ahenk.
.
Ve bir de farkındalığa ulaşma ile birlikte yazma arzusu uyandırması. Yazar bu uyandırmayı gürültülü, sarsan, yerle bir eden kelimeler ile değil; bir elma üzerinden yapıyor örneğin. Annenizin düğme kutusuyla, geçmişi bugünün yanına koyuyor.
.
Dört kitaptan oluşan bu yolculuğa çıkarken beklentim oldukça yüksekti (yazarın daha önce kitabını okumamama rağmen), beklediklerimden fazlası
Karl Ove'nin bu dört ciltlik kitabı, Doğmamış kızıma mektup şeklinde denemelerden oluşmuş. Özel hayatına ilişkin konular hakkında görüşlerini dile getirmiş ve samimi bir şekilde aklına geleni yazmış belki de çok okunmasına sebep bu samimiyet bizler kafamızda bir konuya ilişkin pekçok şey düşünürüz ama ifade etmeyiz çünkü etrafımızdakiler hakkımızda ne düşünür, korkumuz ve ona göre bize nasıl davranacaklar düşüncesi vardır. Karl Ove bu konuda kimseyi takmıyor, yazıyor, yazıyor, yazıyor ve biz büyük bir iştahla merakla okuyup bir cildi bitirip kenara koyuyoruz, diğerine başlıyoruz aynı olayı bu defa farklı okuyoruz, kızıyor ve ne yani tüm okuduklarım yalan mıydı diyoruz. Kitaplarındaki başarıyı yakaladığı nokta da tam burada işte bizde uyandırdığı sürükleyicilik.
Yazdıkları ne kadar doğru bilmem ama çok kötü bir baba ve kötü bir eş kötü bir sevgili iyi olsa mutlaka birkaç satırda rastlardım.Sonbahar serisindeki bazı denemeleri asabımı bozdu birkaç satırı okuyup devamını getirmeyip bir diğerine geçtim bu seriyi çok gereksiz buldum. Çünkü kendini tekrara düşerken kelimenin tam anlamıyla çuvalamış.
Dilimize çevrilmiş olan tüm kitaplarını okuduğum Karl Ove'un, geçmişte yazdığı denemeleri derleyip, oluşturduğu bir seri olan mevsimlerin ilk kitabı, Sonbahar.
Yazarın uslubuna ve betimlemelerine hatta o yalın diline aşinaysanız tek oturuşta bitebilecek gayet güzel bir kitap olmuş. Hemen her şeye dair bir deneme bulmak mümkün. İkinci kitap olan Kış'ın da siparişini verdim, merakla bekliyorum.
Puan vermedi·228 syf.··
Beğendi
·2021 141. kitabı
·28 saatte okudu
·Okunma: 10 Kasım 2021 02:22
Kavgam serisini bitirdikten sonra, büyük bir keyifle diğer seriye başladım. İçinde bulunduğumuz zamana da uygun olan ilk cilt SONBAHAR'ı hiçbir değerlendirme ya da yorumlara gözatmadan okumaya başladım, sürpriz olsun diye. Genelde de öyle yaparım zaten yazılanlardan etkilenmemek için.
Kitap, Karl Ove Knausgaard'ın doğmamış kızına yazdığı bir mektupla başlamakta.
Günlük yaşamımızda belki de hiç önemsemeden kullandığımız nesneler, olgular, duygularla ilgili düşüncelerini kaleme almış yazar.
Karl Ove Knausgaard'ın tarzını artık çok iyi bildiğim için bu eserinde okuduklarım hiç şaşırtmadı beni (böyle diyorum çünkü, mecazi tabi [çok egzantrik] konulara değinmiş) Aksine türlü düşünceler içinde okudum, vay be bunun üzerine bunlar da yazılabilirmiş gibi. Örnek : Konserve Kutusu vaya Kusmuk
Sonra da dedimki kendi kendime, mesela ben de "buzdolabı" üzerine bir şeyler karalasam mı ? Yapabilirim, niye olmasın.
BUZDOLABI
Önce tek kapılıydı, derin dondurucu hayaldi. Sonra çift kapılı oldu. Kompresör v.b parçalarla çalışan buzdolapları günlük hayatımızda çok işimize yaramaktadır. Hele derin dondurucu bölümleri olmazsa olmazlarımızdır. Önceleri hep beyazdılar sonra ankastre ürünler yapıldı, renkleri griye döndü. Hatta kırmızısını, lacivertini bile bulabilirsiniz. Günlük mevye ve sebzelerinizi uzun süre ilk günkü gibi muhafaza edenler bile var. İlk buzdolabı ülkemize 1930'larda girmiş olsa da onun ağababası tel dolaplardı gibi çok şey yazabilirim. Yalnız yazının sonunu duygusal bağlamam gerekiyor, o kısmını şimdilik uyduramadım ⏳
Sonuç olarak, ben Karl Ove Knausgaard okumayı seviyorum. Onun kelimeleri dolandırmamasını, gerçek olduğunu düşündüğüm dürüstlüğünü, hayata ve dünyaya, ülkesine, başka ülkelere bakış açısını seviyorum. Özet olarak, ne yazsa okurum
sonbahar
Dünyaya gelecek her canlı bu kargaşa dolu aleme olabildiğince yabancı olacaktır. Onun, o bitmek tükenmek bilmeyen deveranında hep bir acele ve koşturmaca yaşamından eksik olmayacak. Bunun en çok farkında olan ve buna en çok sebep olan canlı olan insan, derdini anlatmak için kelimeleri kullanmayı öğreneli bir hayli zaman oldu. Kelimeler ve manaları bizim yaşama şekil verme şeklimiz, yol göstericimiz halini aldı. İletişim kurabilir, derdimizi çözebilir ya da yaraya tuz basabilir olduk.
Devamı: kitapeki.com/sonbahar-hayati...
Karl Ove Knausgaard ile birçok okur gibi Kavgam serisiyle tanıştım. Şu ana kadar serinin bütün kitaplarını büyük bir zevk ile okurken, yazarı okuyan birçok arkadaşımla zıtlaştığımı söyleyebilirim. Benim özellikle beğendiğim anlattığı her şeyi detaylı ve okuyucuya yani en azından bana kendim yaşıyormuşum hissiyatı uyandırarak anlatması, birçok kişiye sıkıcı ve çok ayrıntılı gelmişti. Ama kitapları okurken Malmö sokaklarında, Bergen şehrindeki üniversiteli gençlerin yaşantılarında ya da çocukluğunu geçirdiği Norveç’teki küçük kasabada kendim yaşıyormuş gibi hissediyordum. Belki de bir erkek çocuğunun yaşamını yazması kendisini bana çok yakın hissettirmiştir. Sonbahar kitabı da aslında Knausgaard’ın doğmamış kızına etrafında ilgi çeken her şeyi düşünmeden, kendisine göre 2-3 sayfalık betimlemelerle aktarma çabasının bir bütünü. Bu bütün bazı hikâyelerde benim açımdan çok çarpıcı gözlemler haline geldi kitabı okurken. Sayısı elliden fazla küçük betimlemenin sizi etkileyebilecek bir kaçı (bence çok daha fazlası etkileyecektir) için bile mutlaka alınıp okunması gereken bir kitap.
Huzurlu günleriniz olsun... Bugün sizlere; yazar @karl_ove_knausgard yazmış olduğu, @monoklkitap bünyesinde çıkan "Sonbahar" kitabının yorumu ile geldim...
Kalpten gelen bir doğuş, dünyanın tüm renksiz şekillerini doldurabilir ve gökyüzünün mavisiyle yeryüzünün yeşilliği arasında insan kaybettiği tüm renkleriyle tekrardan tanışabilir.... İşte bizde yeni tanıdığımız kalemle yeniden tanışıyoruz... Bir aşinalık ve yabancılık hissiyatının iç içe geçmiş olduğu bu satırlarda bir elmaya kulak verip bir kan damlasını parmaklarınızın ucunda hissedebilirsiniz...
Doğmamış kızına mektuplar serisindeki ilk kitabımız, kalabalık bir kafa gürültüsünü geride bırakıp da sarıların, kahverengilerin ve toprak kokusunun huzuruyla dünyayla yeniden tanışan yazarımızın düşüncelerine, fikirlerine ve çokça da deneyimleriyle tanışırken bambaşka gözlerle doğayı, varoluşu ve en çok da küçük detayları daha temelden bir anlayışla karşılaşma fırsatını yakalıyoruz...
Norveç edebiyatına için zannımca tanışma eserim olmakla birlikte çok soft, pastoral ve özgün bir deneme kitabı olduğunu söyleyebilirim... Kitabın çizimleriyle kelimeleri arasındaki ahengin okuyucular için daha da kolaylaştıran ve anlamlaştıran bir okuma deneyimi sunduğunu düşünüyorum... Özellikle hayat telaşesiyle önemsiz gördüğümüz birçok detay üzerine kelimeler dolusu düşünceler ve bir ağacın dalları gibi büyüyen ve uzayan satırlarla karşılaşmak benim için ilk başta garip gelse de sayfalar geçtikçe bu garip ezgiye kendim de ayak uydurmuş oldum... Okuyucular "Kış" eserinin daha başarılı olduğunu söylüyorlar ve bende yakında Kış kitabını okuyarak yazarı daha çok anlayacağımı düşünüyorum...
Okuyun efendim, teşekkürler
Yazar Hakkında
Karl Ove KnausgaardYazar · 15 kitap
Norveç Oslo'da doğmuş olan yazar Karl Ove Knausgaard, tüm dünyada edebi bir sarsıntı yaratan Kavgam adlı 6 kitaptan oluşan romanlar serisi ile tanınmaktadır. Kavgam'ın ilk kitabı 2009'da basıldıktan hemen sonra beş milyon nüfuslu Norveçte büyük bir sansasyon yaratarak yarım milyonluk bir satış hacmine ulaşmıştır. Serinin etkileri dalga dalga yayılarak Amerika ve Avrupa'yı derinden sarsmıştır. Kavgam kısa bir süre içinde 22 dile çevrilmiş ve Knausgaard'ı dünyanın en sıradışı edebiyat fenomeni haline getirmiştir. Yazar şu an İsveç Österlen'de yine bir yazar olan eşi Linda Boström Knausgaard ve 4 çocuğu ile birlikte yaşamaktadır.
