Starling House
Alix E. HarrowYazar:
Alix E. Harrow
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 44 dk.
Sayfa Sayısı:
308
Basım Tarihi:
3 Ekim 2023
Yayınevi:
Tor Books
Orijinal Adı:
Starling House
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9781250799050
Dil:
İngilizce
Format:
Ciltli
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Merhaba herkese bugün size #starlingmalikanesi nden bahsedeceğim. Tam anlamıyla gotik bir atmosferi olan ve olaydan çok hislerin ve ortamın ön planda olduğu bir kitap. zaten ilk çıktığından beri okumayı planlamıştım iyi ki çevrildi.
Kentucky, Eden kasabasındayız. yoksulluk, kötü şans ve geçmişin karanlığıyla anılan bir yer. Opal, küçük kardeşi Jasper’ı bu kasabadan kurtarmaya çalışırken hayatını bir şekilde idare etmeye çalışıyor. Ama çocukluğundan beri takıntılı olduğu gizemli bir ev var: #starlinghouse ev sürekli Opal'i kendine çekiyor. ev Opal'in takıntı yaptığı bir yazardan kalmış. ev içeren kitaplar zaten top benim için bu kitap da nitekim böyle bir olay örgüsüne sahip olunca tabi ki okuyacaktım. Neyse, Opal kendisini daha fazla tutamayıp takıntı yaptığı yazardan kalan eve daha çok bir şeyler öğrenmek amacıyla bir çalışan olarak giriyor. Ev, yaşayan, nefes alan, bir şeyler isteyen bir yer gibi. klasik bir perili ev değil ama daha farklı işlenmiş hali. arthur sterling evin şimdiki sakini ve dışarıdan bakınca soğuk, mesafeli ama içinde ciddi bir yalnızlık taşıyan bir karakter. Opal çalışmak için girdiği eve yavaş yavaş adapte olur ve artık oraya ait olur.
atmosfere tek kelimeyle bayıldım. Kitap baştan sona böyle nemli, karanlık, biraz çürümüş gibi bir his veriyor. southern gothic yani güney gotiği diye adlandırılan gotik edebiyat çeşidi vardır. kitap tam olarak onun öğelerini içeriyor.ev hikayenin güçlü karakteri ayrıca. ev kişiyi seçiyor. aslında kitapta sürekli korkunun daha baskın işlenebileceği daha çok korkuya dönebileceği anlar vardı ama yazar bunu seçmemiş ve bir yerden sonra kitap tamamiyle fantazi ağırlığıyla gitmeye başlıyor ve başta önemi olan öğeler önemini kaybetmeye başlıyor.
Opal karakteri biraz sert, mesafeli ve itici yaptığı hursızlıklarla iyice
“Lanetlere inanmazdım ama lanetli kasaba diye bir şey olsaydı, burası Kentucky’deki Eden’a benzerdi. Sadece buradan ayrılmaya gücü yetmeyenlerin kaldığı, suyun tadının pas gibi olduğu, yaz mevsiminde bile nehirden buz gibi sisin yükseldiği ve alacakaranlık öğleyi geçtikten sonra bile alçak bölgelerde çöreklenmeye devam ettiği bir yerdi burası…”
Eden kasabasındaki gizemli geçmişe sahip Starling Malikânesi, yıllardır kasabanın üzerinde dolaşan karanlık söylentilerin merkezinde yer alır. Bu malikâne yalnızca eski bir yapı değil; sırlar, korkular ve açıklanamayan olaylarla yaşayan bir varlık gibidir.
Kitabın merkezindeki Opal ise kendi geçmişinin ağırlığı ve yaptığı hatalarla boğuşurken bir yandan da astım hastası kardeşini bu kasabadan kurtarmaya çalışır. Her gece rüyalarına giren evin çekimine kapılıp malikânenin kapısına kadar gelen Opal, evin sahibi Arthur ile tanışır. Kardeşinin ihtiyaçlarını karşılayabilmek için —ve belki de en çok evi merak ettiği için— Arthur’un malikâneyi temizleme teklifini kabul eder.
Opal kısa süre içinde hem bu devasa malikânenin hem de Arthur’un, Yeraltı’ndan sızan canavarlara karşı verilen asırlık savaşın son cephesi olduğunu öğrenir. Artık çok geç olmadan bir karar vermesi gerekir: Kasabanın tüm karanlığına, kusurlarına ve tehlikelerine rağmen burada kalıp savaşacak mı, yoksa kardeşini de alıp Eden’dan kaçacak mı?
Starling Malikânesi, gotik atmosferi, karanlık masalsı dünyası ve sürekli diken üstünde tutan gizemiyle beni içine çeken bir kitap oldu. Özellikle evin yaşayan bir karakter gibi hissettirilmesi ve Opal’in hem korkuları hem de sevgileri arasında sıkışmış hâli hikâyeyi daha etkileyici kılıyor. Eğer gotik-fantastik türü, gizemli malikâneleri ve karanlık atmosferli hikâyeleri seviyorsanız mutlaka şans vermeniz gereken bir kitap.
Kentucky’nin umutsuz kasabası Eden…
Burası ilginç bir yer. Kasabada yaşayan çoğu insanın, kendisini eviyle birlikte yerin dibine batmasını ve sonrasında da ne yas tutanların ne de hatırlarını yaşatanların kalmasını dileyeceği bir yerdi. Sadece oradan ayrılmaya gücü yetmeyenlerin kaldığı, suyun tadının pas gibi olduğu, yaz mevsiminde bile nehirden buz gibi sisin yükseldiği bir yer aynı zamanda.
Opal ise astım hastası kardeşi bu yerden kurtarmak istiyor. Diğer yandan sadece geceleri fısıltı ile hikayeler anlatılan bir de Starling Malikanesi var. Üstelik onun rüyalarına bile giriyor. Malikanenin son Muhafız’ı Arthur Starling ile karşılaştığımda gerçekten de ürkmüştü. Fakat o ilk karşılaşmanın üzerinden altı buçuk gün sonra malikaneye geri döndü. Hiçbir şey olacağını düşünmüyordu. Çünkü saçma sapan konuşulan perili ev diye hikayeler yoktu. Merak işte insanın başına ne gelirse meraktan geliyor
Arthur, kendisine malikanede temizlik işi teklif ettiğinde ilk başta kulağa tuhaf görünse de Opal bu işi geri çevirmedi.
Peki Starling Malikhanesi sıradan bir ev miydi?
Opal, bu evde neler yaşayacaktı?
Gotik fantastik tür sevenler için çok etkileyici bir hikaye olmuş.
Tür Gotik Fantastik, dolayısıyla kolayca ürken biriyseniz size göre değel. Hikaye bana başlarda üstad King'in Rose Red Konağı'nı hatırlatsa da alakaları yok. Bir kere üstad King' in efsanevi ürkütücü yazım sanatının yakınından bile geçen göremedim henüz.
Hikaye çok iyi ancak kendi içimde bir anlaşmazlık yaşadım. Burada kötü olan çeviri-edisyon iş birliği mi yoksa yazarın yazma tekniği mi? Eğer bir gün bu hikayeyi anadilinde okuyan biri çıkarsa bana doğrusunu söylesin.
Anlamak için üç kere okuduğum o kadar paragraf vardı ki, bir ara kendi algı yeteneğimden şüphe ettim. Bende de kusur olabilir. Lakin bir kitabı üç beş satır atlayarak bile okusanız, eğer iyi bir düzenden geçmişse anlamama olasılığınız çok düşüktür.
Bir kere kafa karıştıran en önemli şey, gerçekte Starling Malikanesi adında bir yerin var olup olmadığı. Ben bir şey bulamadım ya da yanlış arattım, bilmiyorum. Buradaki amaç okuru şüphe ettirmekse başarılı olmuş. Önbilgi gibi yazılan ilk sayfalar yüzünden algı yeteneğimin bozulmuş olması muhtemel. Çünkü bir anda aslında hikaye anlatıcısının cümleleri olduğu ortaya çıkıyor.
İşte bu kısımların da - ki çok var böyle hikaye içinde, etkisiyle hikayeyi yazan, düzenleyen 3lüde kimin ne yaptığını anlayamadım. İçim şişti ayol ya!
Bunların dışında kurgu gerçekten güzel. Arka kapakta ne yazılmışsa o. Esas kıza gıcık oldum çoğu zaman bırakıyorum dedim ama bırakmadım. Bu kötü bir şey değil kusurlu karakter yazmak yetenektir. Çünkü bir de o karakteri yazarken kendi sinirine hakim olabilmen gerekir.
Yalnız tanıtım yüzünden gidişatı tahmin etsem de sonlara doğru oldukça şaşırtıcı gerçekler açığa çıktı. Ve sonra hikaye güzel bir sona ulaştı.
Sonuç: Starling Türkiye'de olsaydı Toki onu yıkardı. Bir kere her şey Eüzü Besmeleye bakarYok hayaletmiş, yok canavar mış peh!
9
Starling malikanesi, ilk bakışta klasik bir “lanetli ev” hikâyesi gibi duruyor ama aslında olaydan çok his üzerine kurulu bir kitap. Hikâyenin merkezinde Opal var; hayatla sürekli kavga eden, sert, hayatta kalmaya odaklı bir karakter. Küçük kardeşi için her şeyi göze alıyor ve yolu kasabanın en tuhaf, en karanlık yeri olan Starling malikanesi’ne düşüyor. Buradan sonrası ise tanıdık bir masalın karanlık bir versiyonu gibi ilerliyor.
Kitabın en güçlü yanı hiç tartışmasız atmosferi. Ev bize neredeyse yaşayan bir varlık gibi hissettiriliyor; eski, ürpertici ama bir o kadar da içine çeken bir havası var. Alix E. Harrow’un dili burada gerçekten öne çıkıyor; betimlemeler sadece mekânı anlatmıyor, okuru o karanlık dünyanın içine çekiyor. Hikâyede ayrıca masalsı bir altyapı var; özellikle “Güzel ve Çirkin” temasının modern ve daha karanlık bir yorumu hissediliyor. Romantizm ise geri planda ama etkili; abartıya kaçmadan duygusal bir gerilim yaratıyor.
Ama kitap tabikii kusursuz değil. En büyük eleştirilerimlerimden biri, hikâyenin yer yer fazla tanıdık hissettirmesi. Lanetli ev, karanlık geçmiş, gizemli erkek figürü gibi unsurlar daha önce pek çok kez işlendiği için özgünlük konusunda eksiklik hissettim. Bunun yanında Opal karakterini; gerçekçi ve derin buldum fakat aynı zamanda fazla inatçı ve zaman zaman kendi kendini zor duruma sokan biri. Bu yüzden hem empati hem de zaman zaman sabırsızlık hissiyatı edindim.
Genel olarak kitabı sevdim. Eğer düşük tempolu, sırlar barındıran kitaplarla aranız iyiyse bu kitabi seversiniz.
Alix E. Harrow | Starling Malikânesi
“Kötü hikayeler bile bitiyordu işte.”
Yoksulluk, yalnızlık ve karanlık sırların iç içe geçtiği gotik bir hikâyeye yolculuk yapmaya hazır mısınız?
Opal, hayatı boyunca doğru düzgün bir şeye sahip olamamış, sürekli hayatta kalmaya çalışan bir genç kadın. Tek amacı ise küçük kardeşine daha iyi bir hayat kurabilmek. Ama Eden kasabası öyle bir yer ki insanı içine çekiyor; sanki oradan gitmek isteyenleri görünmez eller geri çağırıyor. Ve tabii Starling Malikânesi…
Opal küçüklüğünden beri bu eve karşı garip bir bağ hissediyor. Hatta rüyalarında bile malikâneyi görüyor. Peki insan neden korktuğu bir yere çekilir ki?
Opal’in yolu , Starling Malikanesi’nin son muhafız Arthur Starling ile kesiştiğinde olaylar yavaş yavaş karanlık bir hâl alıyor. Çünkü bu ev sadece eski bir malikâne değil; içinde saklanan bir lanet, yıllardır konuşulmayan sırlar ve açıklanamayan olaylar var.
Arthur Starling, ilk başta tipik gizemli adam gibi görünüyor ama sayfalar ilerledikçe onun da en az malikâne kadar kırılmış biri olduğunu anlıyorsunuz. Bazı sahnelerde Opal ile Arthur’un konuşmalarında öyle bir yalnızlık hissi vardı ki…
Opal’in çaresizliği, ait olma isteği ve o karanlık evin ona garip şekilde tanıdık gelmesi… Bunlar hikâyeyi benim gözümde daha gerçek yaptı.
İnsan bazı yerlere neden sebepsizce çekilir? Gerçekten meraktan mı, yoksa içimizdeki karanlık tanıdık geldiği için mi?
Sayfalar ilerledikçe gerilim büyüyor ve bir noktadan sonra malikâne yaşayan bir karaktere dönüşüyor. Hatta bazen Opal’den bile daha canlı hissettirdi bana.
Gotik atmosferiyle beni içine çeken, bitirdiğimde bile aklımın bir köşesinde kalmaya devam eden bir hikâye oldu. Özellikle karanlık masal hissini sevenler için tam gece okunacak türden bir kitap. Ben severek okudum. Sizlere
Starling Malikhanesi okurken bazı sayfalarda gerçekten o evin içinde sıkışıp kalmış gibi hissettim. Hikaye ilerledikçe malikane yaşayan bir şeye dönüşüyor; duvarlarıyla, koridorlarıyla insanın üstüne geliyor resmen. Opal’i de çok sevdim çünkü güçlü durmaya çalışan ama içten içe sürekli yorulmuş bir karakterdi. Kardeşi için yaptıkları insanın içine dokunuyor. Arthur’un o sessiz ve yorgun hali de hikâyeye ayrı bir ağırlık katmış.
Kitabın en sevdiğim yanı korkuyu sadece “canavar” üzerinden vermemesi oldu. Asıl mesele geçmişler, yalnızlık ve ait olma isteği gibi hissettirdi bana. Eleanor’un hikâyesi özellikle çok vurucuydu. Bazı sahnelerde gotik atmosfer o kadar iyi geçiyor ki dışarıda yağmur yağıyormuş gibi hissediyorsunuz. Ama buna rağmen kitap sadece karanlık değil; altında tuhaf bir sıcaklık da var.
Finale geldiğimde garip bir boşluk hissettim çünkü karakterlerle fazla bağ kurmuşum. Özellikle Arthur’un sonundaki huzur hissi baya içime oturdu. Kitabı bitirince kapağa uzun uzun baktım; sanki ben de o evden yeni çıkmışım gibi geldi. Uzun zamandır atmosferi bu kadar güçlü bir fantastik okumamıştım.
Starling Malikanesi #okudumbitti
Bu kitap “perili ev” diye başlayıp, ev fikrinin kendisini kalbinizin tam ortasına yerleştiriyor.
Eden kasabası daha ilk sayfalarda boğazınıza kömür tozu gibi oturuyor; yoksulluk, umutsuzluk ve “buradan çıkış yok” duygusu çok canlı. Opal’i de bu yüzden hemen benimsedim. Sert, köşeli, bazen hatalı kararlar alan biri ama hepsi o hayatta kalma modundan… Kardeşi Jasper için göze aldıkları, onun sevgisini romantize etmeden, tam da gerçek hayatta olduğu gibi “dişini sıkıp devam etme” hâliyle anlatılıyor. Ve Jasper’la aralarındaki bağ, hikâyenin duygusal omurgası gibi.
Starling Malikânesi ise tam anlamıyla bir karakter. Kapı gıcırtısı, koridorların soğukluğu, sisin ağırlığı… Sanki ev yalnızca “korkutmak” için değil; bir şeyi hatırlatmak, bir şeyi saklamak ve bazen de sizi sınamak için yaşıyor. Okurken birkaç sahnede gerçekten o evin içinde sessizce yürüyormuşum gibi hissettim. Böyle atmosfer kurabilen kalemleri çok seviyorum; Alix E. Harrow burada beni yakaladı.
Arthur Starling’e gelince… İlk anda klasik “mesafeli, huysuz” görüntüsü veriyor ama sayfalar ilerledikçe onda asıl baskın olan şeyin öfke değil yorgunluk olduğunu anlıyorsunuz. Üstüne yapışmış korkuyla yaşayan, yük taşıyan bir karakter. Opal’le dinamikleri de tam kararında: Romantizm var ama kitabın önüne geçmiyor; daha çok iki yalnız insanın birbirinin karanlığını tanıması gibi ilerliyor.
Benim için kitabı özel yapan taraf, canavarları “süs” gibi kullanmamasıydı. Korkunun merkezinde aslında aidiyet, miras, lanet dediğimiz şeyin aileden mi evden mi kasabadan mı bulaştığı sorusu var. Opal’in “hiçbir yere ait değilim” hissiyle, bir yuvayı korumak zorunda kalması… Bu çatışma çok iyi çalışıyor. Finalde de hem gerilim hem duygu tarafı tatmin ediciydi; kitabı kapattığımda sanki kapıyı
Starling Malikanesi, karanlıkla masalın tam kesiştiği o yerde duran, okuru ilk sayfadan itibaren içine çeken bir hikâye sunuyor. Alix E. Harrow, gotik atmosferi modern bir anlatımla harmanlayarak sadece bir mekânı değil, yaşayan, nefes alan bir “ev” fikrini inşa ediyor.
Opal’ın çaresizlikten doğan kararlılığı, hikâyenin duygusal omurgasını oluştururken; Starling Malikânesi’nin uğultulu sessizliği her satırda gerilimi artırıyor. Bu kitapta asıl mesele yalnızca bir lanet ya da canavarlarla verilen savaş değil — aidiyet, fedakârlık ve “yuva” kavramının ne kadar karanlık bir bedeli olabileceği.
Arthur Starling karakteriyle birlikte hikâye, klasik “gizemli adam” kalıbının ötesine geçiyor ve okuru sürekli şu soruyla baş başa bırakıyor: Korktuğumuz şey gerçekten dışarıda mı, yoksa içimizde mi saklı?
Sis çöktükçe gerçek ile kâbus arasındaki çizgi siliniyor. Ve tam da bu noktada kitap, sadece bir hikâye anlatmıyor — okuru, seçimlerin ağırlığını hissettiren bir sorgulamanın içine çekiyor.
Kısacası Starling Malikânesi, karanlık atmosferi, derin karakterleri ve merak duygusunu diri tutan yapısıyla, gotik fantastik severler için unutulması zor bir deneyim vadediyor. Okurken kendinizi sadece bir hikâyenin içinde değil, yaşayan bir lanetin tam ortasında bulabilirsiniz
Yazar Hakkında
Alix E. HarrowYazar · 2 kitap
Eski bir akademisyen, yarı zamanlı öğretim görevlisi, kasiyer, yaban mersini toplayıcısı ve Kentucky'li olan Alix E. Harrow, şu anda kocası ve yarı vahşi çocuklarıyla Virginia'da yaşayan tam zamanlı bir yazardır.
Hugo ödüllü ve New York Times'da en çok satan THE TEN THOUSAND DOORS OF JANUARY (2019), THE ONCE AND FUTURE WITCHES (2020), bir peri masalı novellası ikilemesi (A SPINDLE SPLINTERED ve A MIRROR MENDED), STARLING HOUSE (2023) ve çeşitli kısa öykülerin yazarıdır.
