Sufilerin Edepleri
Ebu Abdurrahman Es-Sülemi
Çevirmen:
Cemal Aydın
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 44 dk.
Sayfa Sayısı:
132
Basım Tarihi:
11 Mart 2017
Yayınevi:
Türk Edebiyat Vakfı Yayınları
Orijinal Adı:
Cevâimu Âdâbi's-Sûfiyye & Kitâbu'l-Mukaddime fi't-Tasavvuf
Orijinal Dil:
Arapça
ISBN:
9786059320153
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Tasavvuf kitapları okumayı seviyorum, bu kitap da onlardan biri.
Sufiler, sufiler ne garip insanlardır deriz hep; gariplikleri Allah'a ulaşmaya çalışmaktandır diye yorumlarım... Odun taşımayla başlayan su dahi içmemeye giden bir yolculukları vardır sufilerin...
Sufiler, garip ama okunması gerekenlerdir...
Bu eser de sufileri okumaya çalışmamızda okunması gereken kitaplardandır.
Vesselam... 
Sufilerin Edepleri
Sufilerin Edepleri
Sülemî’nin Sûfîlerin Edepleri ÜzerineTasavvuf
Tasavvufun ilk büyük metinlerinden biri olan Sülemî’nin Sûfîlerin Edepleri, aslında sadece bir “ahlak kılavuzu” değil, kalbin terbiyesi için yazılmış bir iç yolculuk rehberidir. Bu eser, dış dünyadan içe çekilmenin, kalabalıktan yalnızlığa, zahirden bâtına geçişin edebi bir tasviridir.
Sülemî’nin üslubu, kuru öğütlerden ziyade derin bir iç sezgiye yaslanır. Edep kavramını sıradan davranış kalıplarının ötesine taşıyarak, onu ruhun inceliği, kalbin zarafeti ve varoluşun özüyle ilişkilendirir. Kitapta yer alan her öğüt, sadece bir “davranış kuralı” değil, ruhun incelmesi için birer basamaktır. Sessizliği korumak, dilini sakınmak, kalbine dikkat etmek, Allah’ın huzurunda olduğunun bilincini diri tutmak… Bu incelikler, eserde sade ama derinlikli bir üslupla dile getirilir.
Okurken fark ediyorsunuz ki, Sülemî’nin edep anlayışı sadece derviş hücrelerinde kalmış bir disiplin değil; insanın kendiyle, diğer insanlarla ve nihayetinde Hak ile kurduğu ilişkinin en saf hâlidir. Metin, bugünün okuyucusuna da yabancı değildir: Modern çağın gürültüsü içinde, insanın yeniden iç sessizliğe dönmesi gerektiğini hatırlatır.
Belki de Sülemî’nin en kıymetli katkısı, tasavvufun yalnızca mistik bir arayış değil, aynı zamanda ince bir insanlık dersi olduğuna işaret etmesidir. Bu yönüyle Sûfîlerin Edepleri, bir tarihî metinden öte, zamansız bir aynadır; her okuyucu kendi kalbini orada seyredebilir.
Elhamdülillah bir gönül sürûrunun daha tadına baktım. İçimde hem bir burukluk hem bir huzur var. Tasavvuf ve ahlak kitaplarını seviyorum. İnsana hem kendini(haddini) bildiriyor hem de kötülüklerinden kurtulması için yol/yöntem gösteriyor. Ben de ne zaman içim sıkılsa bildiğim en etkili terapi yöntemine başvuruyorum: Dua + zikir + tasavvuf kitapları
Kitap sufilerin edeplerini başlık başlık ele almış. Sufiler diyor ama birçok edep aslında müminlerin tümünün sahip olması gereken şeyler. Ben Sufi değilim, niye okuyayım diye düşünmeyin yani :) Allah hepimize bu edeplere riayet edebilmeyi, Müslümanca düşünüp hissedip yaşayabilmeyi nasib etsin. Amin.
A
128 sayfalık cüzi boyutuna karşılık dolu dolu bir kitap. Sufi olma yolunda olanlar için başlangıç eseri olarak okunabileceği gibi, sufi olduğunu iddia eden herkes de mutlaka okumalı diye düşünüyorum. Benim gibi sufilik nedir ne değildir diye bakmak ve nasiplenmek için de alınıp okunabilir. Kitap ana olarak 2 bölümden oluşuyor. İlk ve uzun olan bölüm sufilerin edeplerini anlatıyor 72 sayfa kadar. Bu kısım biraz yorucu açıkçası daha hazmederek okunmalı diye düşünüyorum. 2. Kısım ise sufilerin halleri başlığı altında marifet, tevekkül, fütüvvet, güzel ahlak, tevazu gibi konuları kısa kısa işliyor. Çoğu kişinin daha çok faydalanabileceği kısım da bu. Allah okuyup faydalanan, faydalandığıyla amel edenlerden eylesin.
Sufilerin EdepleriTasavvuf
Bu kitabı, katıldığım tasavvuf sohbetinde hocam hediye etti. Sülemî’nin Ruhun Hastalıkları ve Çareleri kitabını sürekli okumayı erteliyordum. Fakat bu kitabı hediye alınca — tevafuk odur ki — artık bir yereden başlamam gerektiğini anladım ve okudum.
Ağır bir dili yok; fazlasıyla anlaşılır. Benim beklentilerimi karşıladı. Umarım diğer okuyan herkesin de hoşuna gider.
En kısa sürede Ruhun Hastalıkları ve Çareleri’ni okumak duasıyla…
Hayırla, hoşça kalın.
Bismillahirrahmanirrahim
Tasavvuf, Hz. Peygamber (s.a.s)‟e kadar uzanan, Müslümanların eğitimini, terbiyesini kollayan, onları geliştiren, Müslümanı daha rafine Müslüman haline getiren bir mekteptir.
Her faziletin zıddı olan rezilet vardır. İnsan şahsiyetinin “Allah‟ın ahlâkıyla ahlaklanmak” mottosu doğrultusunda, reziletten fazilete doğru yeni bir yapılanmaya geçmesi, tasavvufun ana temasıdır.
Sûfîlerce, hiç kimsenin sünnete uymadan bir makâm sahibi olmadığı ifade edilmiş ve Hz. Peygamber (s.a.s)‟e uymanın en büyük mertebe olduğu vurgulanmıştır. En yüce olarak kabul edilen bu makâma, “makâm-ı mutâbaat (tabi olma makâmı)” denilmiştir.
Sûfîlere göre Allah Resûlü‟nün ahlâkıyla ahlaklanmak; O‟na güzelce uymak ve O‟nun sünnetini ihya etmektir. Sühreverdî ye göre sûfîler, Hz. Peygamber (s.a.s)‟in sünnetini ihya etmişlerdir.
Sûfîlerin güzel ahlâkı elde etmedeki referansları Kur‟ân ve sünnetten sonra sahabe-i kirâm ve selef-i sâlihîn olmuştur. Her ne kadar Asr-ı Saâdette sistematik bir ahlâk felsefesi olmasa da, kusursuz bir ahlâkî yapı vardır.
Velhasıl kelam bu eser de bizlere aslında efendimiz aleyhisselam ın ahlâkî ile ahlaklanmaktan bahsetmektedir..
İstifadeli okumalar..
Güzel, faydalı, akıcı bir tasavvufi eser. Genel itibariyle sufilerin hal ve sözlerinden, ayet ve hadislerden oluşuyor.
Sûfîler işte böyle insanlardır. Yapıp ettikleri de işte bu türdendir.
Tasavvufu inkâra kalkışan, bunu, ya bilgisinin azlığından, ya da hakikatlere aklı eremediğinden eder. Çünkü seçkin insanlar azdır. O seçkinleri bilenler de azdır. Onları ancak onların sınıfından olanlar bilir. Yüce Allah’ın buyurduğu gibi: “Onlar, onun gösterdiği doğru yola eremediklerinden, ‘Bu eski bir yalandır!’ derler.” Ahkâf, 46/11
Kitaba 10 üzerinde 9 verdim. 10 puanı da dilinden dolayı vermedim. Dili ağır değil ancak böyle daha açık yazılabilecek yerler vardı bence. Onun haricinde oldukça faydalı ve Allah'a yaklaşmayı hedef edinenler için rehber niteliğinde bir kitap. Yanlışları fark edip doğruları öğrenmede kılavuz niteliğinde. Okunmasını tavsiye ederim. Bana fark ettirdiği birden fazla şey oldu.Zaman zaman tekrar ele alınıp okunması ve içindeki kıymetli bilgilerin nefse hatırlatılması gerekiyor ki doğru çizgiden çıkmadan ilerleyebilelim, asıl doğrular önce bilgi sonra davranış olarak özümüzle bağdaşabilsin.
Kitabın tamamı
Nefsin yoklanması hususunda gerçekten okunması gereken bir kitap adeta sanki yapmqmız gerekenleri tek tek sıralamış önsözde de dediği gibi hepsini bir günde değil günlere yayarak adeta nefsi okşar gibi okunması gerekiyor
Yazar Hakkında
Ebu Abdurrahman Es-SülemiYazar · 14 kitap
Horasan’da yetişen evliyânın büyüklerinden. İsmi, Muhammed bin Hüseyn es-Sülemî [veya Selemî] el-Ezdî en-Nişâbûrî olup, künyesi Ebû Abdurrahmân’dır. Şafiî mezhebi fıkıh, tefsîr, hadîs, lügat, târih ve diğer ilimlerde büyük âlim idi. Evliyânın büyüklerinden Ebû Amr-ı Nüceyd’in torunudur. Babası ve annesi de, tasavvuf yolunda yüksek derece sahibi idiler.
Sülemî ( radıyallahü anh ), 330 (m. 942) senesi Ramazan ayında doğdu. 412 (m. 1021) senesi Şa’bân ayının 3. Pazar günü vefât etti. Kabri Nişâbûr’da tanınmakta olup, ziyâret edenler istifâde etmektedirler. Küçük yaşta ilim öğrenmeye başladı. İlk tahsilini, dedesinden ve babasından yaptı. Küçük yaşta babası vefât edince, daha çok dedesinin himâye ve sohbetlerinde bulundu. İlk olarak Kur’ân-ı kerîmi ezberledi. Daha sonra ilim öğrenmek için çeşitli yerlere gitti. Birkaç defa Bağdad’a geldi. Ebü’l-Kâsım en-Nasrabâdî, Ebû Nasr-ı Serrâc, Ahmed bin Ali el-Mukrî ve başka bir çok zâtlardan ilim öğrendi. Kendisinden de; Ebü’l-Kâsım Kuşeyrî, Ebû Abdullah Hâkimi Nişâbûrî, Ebû Bekr el-Beyhekî ve başka birçok büyük zâtlar ilim öğrendiler.
Zamanında bulunan evliyânın İmâmı idi. Bütün ilimlerde âlim, hadîs ilminde Hâfız olup, tasavvufun inceliklerine hakkıyla vâkıf idi. Bu yolun büyüklerinin hâllerini, yollarını, târihlerini anlatan çok kıymetli eserler tasnif etti. İlim öğrenmek için çok sıkıntılara katlandı. İlim öğrenmek, hadîs-i şerîf yazmak için Nişâbûr, Merv, Irak ve Hicaz’ı dolaştı. Ebû Abdurrahmân es-Sülemî ( radıyallahü anh ), çok ibâdet ederdi. Haram ve şüphelilerden son derece sakınır, dünyâya hiç ehemmiyet vermezdi.
