Yazar:
İsmail Kadare
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 32 dk.
Sayfa Sayısı:
160
Basım Tarihi:
2019
İlk Yayın Tarihi:
2015
Yayınevi:
Harvill Secker
Orijinal Adı:
Kukulla
Orijinal Dil:
Arnavutça
Orijinal Ülke:
Arnavutluk
ISBN:
9781787300934
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Arnavutluk, Anne ve Edebiyat
Arnavutluk'un Cirokastra kentinde doğan yazarımız bu eserinde bez bebek diye adlandırdığı annesi üzerinden otobiyografik bir eser ortaya koymuş.
Kitabın adı annesini çağrıştırsa da eser, annesinin biyografisi olarak başlayıp yazarın otobiyografisine dönüşüyor. Ara ara yine annesinden bahsetmeyi unutmuyor tabi.
Şahane eseri 
Rüyalar Sarayı ile tanıdığım yazarın kendi hayatıyla birlikte 2.Dünya Savaşı sonrasında Arnavutluk'ta, Enver Hoca'nın komünist rejimle ülkeyi yönettiği yıllara tanık olduğumuz gibi Sovyet Rusya'nın her şeye olduğu kadar edebiyata da nasıl etki ettiğini o dönemi yaşayan yazarın şahitliklerinden öğreniyoruz.
Yazara başlangıç için uygun kitap olmamakla birlikte yazarı ve dönemini tanımak isteyenler için okunulası bir eser.
Tavsiye olunur.
Rüyalar Sarayı ile tanıdığım yazarın kendi hayatıyla birlikte 2.Dünya Savaşı sonrasında Arnavutluk'ta, Enver Hoca'nın komünist rejimle ülkeyi yönettiği yıllara tanık olduğumuz gibi Sovyet Rusya'nın her şeye olduğu kadar edebiyata da nasıl etki ettiğini o dönemi yaşayan yazarın şahitliklerinden öğreniyoruz.
Yazara başlangıç için uygun kitap olmamakla birlikte yazarı ve dönemini tanımak isteyenler için okunulası bir eser.
Tavsiye olunur.
Yazarla tanışmak için en kötü kitaplardan biri diyebiliriz. Okudum da, bir şey anladım mı? O kısım bayağı şaibeli.
Muhtemelen yanlış bir kitaptan başladığım için kötü geldi. Duygu namına bir şey yoktu, hatta daha çok yazara kurulduğum bile söylenebilir. Arnavutluk'un en önemli yazarlarından biri denilen İsmail Kadare'nin kalemini hiç hoşuma gitmedi. Sürekli durum anlattı durdu, ne bir duygu ne bir his...
İsmail Kadare’den anne biyografisi…
“ Kağıttan yapılmış gibi… Bez bebek gibi”
Anne güzellemesi bekliyorsun, hatta en azından rahmet şefkat, sevgi… ama bu kitapta yok. Annesini mi anlatmış kendi çocukluğunu ve ilk gençliğini mi, babası, babaannesi aile hayatı sülalesi ile ilgili bir anlatı mı olmuş.
İsmail Kadare deyince daha güçlü bir anlatı bekliyor insan ama maalesef.
Bez bebek gibi bir gölge gibi geçiverdi kitap öylece …
@jaguarkitap
Benim romanlarım bir hatanın ürünüydü, çünkü edebiyata izin verilen dönemin dışında yazılmışlardı. Tıpkı gençlere yasak olan alkol gibi. Bu yüzden birikimin en derinlerinde, düşünme ile yazma arasında sıkışıp kalmış, sonsuza dek taşlanmış, insan gözüne görünmez halde duruyorlardı.
Selam kitap severler,
Yazarla tanışma kitabım oldu. Birçok kitabı varken bu kitabın otobiyografik olması benim Kadare ile tanışma nedenlerimden biri.
Yaşlı bir kadın. Naif, hafif, tüy gibi, sanki kağıt gibi, Bez Bebek gibi… İsmail Kadare’nin annesi ölüm döşeğindeyken onu bu tasvirlerle benzetmesiyle başlıyor roman. Romanın temel konusu; cıvıl cıvıl ve renkli bir evden, kasvetli bir konağa gelin giden genç bir kızın, bu konağın gizemli yapısı, kayınvalidesi ile arasındaki çatışması ve kayınvalidesinin ölümü sonrası oğlu İsmail Kadare ile olan kuşak çatışmasını konu alıyor.
Çaresizlik ve yabancılık duygusu bu genç kızın ruh halinede yansıyor onu zamanla içine çekiyor. Şöyle diyor Bez Bebek
“Bu ev beni yiyip bitiriyor”
Modern dünya, geleneksel değerler ve savaş ile birlikte Bez Bebek ait olduğu dünyanın ve değerlerin yavaş yavaş gerisinde kaldığını fark ederken, aynı zamanda kendisiyle ve kimliğiyle de hesaplaşmaya başlıyor. Oğlu şöyle diyor annesi için
“ Eksiklik başka yerdeydi; bir süre sonra fark edeceğim gibi, daha çok kendisini gösterememesinde, önünde duran eşiği geçememesindeydi”
Anlattığı dönemde yayımladığı romanlar yüzünden başı derde giren Kadare; evliliğinden, eserlerinden ve çokça kendisinden bahsettiği bu kitap yazarı ve annesi Bez Bebeği tanımak için güzel bir otobiyografik roman. Yazarla tanışmak isteyenlere tavsiyemdir.
Anneler anlaşılması en zor insanlardır
Herkese keyifli okumalar dilerim
“Kağıttan yapılmış gibi… Bez bebek gibi. (…) Hafif… Evin genellikle gürültülü eski ahşap basamakları onun ayakları altında hiç gıcırdamazdı. Çünkü tıpkı yürüyüşü gibi, her şeyi hafifti: giysileri, sesi, hatta iç çekişleri.”
Bez Bebek, Arnavut edebiyatının en büyük yazarı olarak kabul edilen İsmail Kadare’nin annesini anlattığı otobiyografik öğeler taşıyan son romanı. Annesine vefa borcunu ödemek için kaleme aldığı bu romanda sadece annesini değil Kadare ailesini, kendi çocukluğunu, büyüdüğü evi, gençliğini, yazar olma sürecini de anlatıyor. Daha önce İsmail Kadare’nin kalemiyle tanışmış olanlar ve onun hayatını merak edenler okuyabilir.
Annesine adanmış bir romanın derin ve duygusal olması beklentisiyle başladım. Karakterin annesine yönelik duyguları ve deneyimleri genellikle kendi yaşam deneyimleriyle ilişkilendirilmiş gibi görünüyor. Annesine duyduğu acı, üzüntü ve eleştiri daha belirgin gözüküyor.
Romanın ana karakteri annesini bir bez bebeğe benzettiğindeki vurgu hoşuma gitti. Bu metafor, annesinin korunmaya muhtaç, hassas veya manipülatif bir şekilde algılanması gibi birçok farklı anlama gelebilir. Ancak, bazı yerlerdeki "bez bebek" ve "anne" tabirleri aynı anda kullanılması okurken kafamı karıştırdı. Bunun nedenini yazarın bu terimleri bilinçli olarak kullanarak, annesini farklı yönlerden göstermeye çalıştığını veya annelik kavramının karmaşıklığını vurgulamak istediğini de düşündüm.
Kitap aynı zamanda savaş dönemi, baba-oğul ilişkisi, evlilik, içsel çatışmalar ve iş hayatı gibi geniş bir yelpazede temalara da 
Bez Bebek dokunuyor. Ancak, bu temaların derinliği ve detayı bazen eksik kalıyor ve birbirine geçişte karmaşa hissi oluşturabiliyor. Benim beklentim olan anne ile olan duygusal bağların karmaşıklığı ve derinlik hissi yerine, daha çok İsmail Bey'in karakteri ve yaşamı öne çıkıyor. Duygusal ve romantik detaylar açısından eksiklik hissettim. Kitap, daha derinlemesine duygusal bağlar ve romantizm arayanlar için tam olarak tatmin edici olmayabilir. Bez Bebek
Bez Bebek dokunuyor. Ancak, bu temaların derinliği ve detayı bazen eksik kalıyor ve birbirine geçişte karmaşa hissi oluşturabiliyor. Benim beklentim olan anne ile olan duygusal bağların karmaşıklığı ve derinlik hissi yerine, daha çok İsmail Bey'in karakteri ve yaşamı öne çıkıyor. Duygusal ve romantik detaylar açısından eksiklik hissettim. Kitap, daha derinlemesine duygusal bağlar ve romantizm arayanlar için tam olarak tatmin edici olmayabilir. Bez Bebek
İlk kez adını duyduğum yazarlardan yorumları da açıkçası oldukça iyiydi fakat kitaptan beklediğimi bulamadım. Ki ilk başta bizi müthiş bir hikayenin beklediğini düşündüm. Ama sayfalar ilerledikçe bu beklentim düşmeye başladı . Sadece nasıl bitirecek bakalım bu hikayeyi diye okumaya devam ettim. Kelimeleri kullanış iyi olabilir sezdirme gücü iyi olabilir ama kitapta ruh yok incecik bir kitap ama gitmiyor . Yada en azından bende bıraktığı hissiyat bu yönde diyelim. Ama sadece şu açıdan iyi asıl yazarı popüler yapan kitap bu değil ve tanışma kitabı olması açısından önemli ve değerlidir. Çünkü bu kitap ne kadar olursa olsun bir kurgu kitap değil bu samimi dil yeniden okumayı hak ediyor
Biriciğimin paylaşımında görüp o daha hiç yorum yapmadan almıştım bu kitabı.
Kabul edeyim ki hakkında ön araştırma yapmadım hatta yazarın adını daha önce duymadım bile.
Oysaki sonradan öğreneceğim üzere
@aslihanneokudu demişti ki “Yazarla tanışma kitabınız olmamalı.”
Ah,ne kadar haklı. Kendisinin okurluğuna çok güvenirim.Varmış bir bildiği.
Çünkü benim için zor bir okuma oldu.
Kitap incecik ama asla keyif alamadım.
“Ne okuyorum ben.” deyip durdum.
Annesini o kırılgan,naif kadını “Bez Bebek”e benzetmesi sanırım duygusal anlamda yoğun bir metin okuyacağımı düşündürttü bana.
Otobiyografik temada okuma yapmayı sevenler belki sevebilir.
Ancak benim için üzücü bir seçimdi
#reklam değil
Puan vermedi·104 syf.·
2024 50. kitabı
1993 yılında annesinin komaya girdiği haberiyle Tiran'a dönen yazar, annesinin; Dobi'lerin neşeli ve eğlenceli bir evden, büyük ve kasvetli, mahzeni ve hatta zindanı olan, gizli geçitlere sahip Kadare'lerin evine gelin gitmesini hatırlıyor. 17 yaşındaki mutsuz genç kızın kendisini yetersiz hissetmesi, zaman zaman kayınvalidesi ile anlaşmazlığa düşmesi, oğlu İsmail ile kuşak çatışmaları yaşaması ile devam eden annenin otobiyografik hikayesine, anlatıcı yazarın hapse girmesi, Moskova'da aldığı eğitim, nişan kararı ve evliliği, babası ile olan ilişkisi, eserleri ve nihayetinde ülkesi tarafından 'hain' ilan edilmesi de sürece dahil edilerek metin devam ediyor. Ve tüm bunlar olurken arka fonda, yasaklar ve baskılarla dolu bir rejim varlığını hissettiriyor.
Yazarı ilk defa okudum ve sanıyorum okumaya başlamak için ideal bir kitabını seçmişim. Yazdığı eserleri yaşadığı olaylar ekseninde yorumlamak için ilk defa okuyacak olanlara Fransa'da siyasi sığınmacı olarak kaldığı dönemde kaleme aldığı Bez Bebek'i tavsiye edebilirim.
Bez Bebek / İsmail Kadare
Bir eserle bütünleşebilmek için yazarını ve yazıldığı dönemin koşullarını anlayabilmek ne kadar da önemli. İsmail Kadare’’yi yine @jaguarkitap tan çıkan Kırık Nisan kitabıyla fark ettim ilk önce. Tanışmamız ise “Bez Bebek” adlı otobiyografik özellikteki bu muazzam esere denk geldi.
Arnavutluk’a taşındım kitabımla. Varlıklı bir ailenin kızı olan “Bez Bebek”in; aile ilişkileri oldukça kasvetli olan Kadarelere gelin olmasıyla başlıyor eser. Kadere konağı gizli geçitleri, sığınakları ve hatta zindanlarıyla Bez Bebek’i adeta içine hapseder ve o, yıllar içinde koca konakta giderek kaybolur.
Çağdaş Arnavut edebiyatının en önemli isimlerinden kabul edilen İsmail Kadere’nin 1994’te kaybettiği annesine ithaf ettiği romanı “Bez Bebek” okurlarına Oidipus’u da hatırlatacaktır eminim.
Şebnem Degni’nin çevirisi ile #mutluazınlığa bir hediye gelmiş, iyi ki okudum, sırada Kırık Nisan var. Keyifle okuyalım.
#alıntılarım
“Sanki özgürlüğün bu kadar nadir ve zor elde edildiği bir dünyada mümkün olan tüm özgürlüğü vermek için kendini ruhani bir bez bebeğe dönüştürerek, bir anne olarak tüm özgürlüğünden ve otoritesinden feragat etmiş gibiydi.”
“Kibir acizlerin kötülüğüdür.”
“Bazen insanın yeteneği kendisini tam tersi şekilde gösterir: varlığından çok yokluğu ile”
#bezbebek #ismailkadaré #jaguarkitap #çağdaşarnavutedebiyatı #birdahaoku
#tavsiye
@jaguarkitap
@birdahaoku
Reklam
Yazar Hakkında
İsmail KadareYazar · 16 kitap
İsmail Kadare (d. 28 Ocak 1936, Ergiri), 1992'de Uluslararası Cino del Duca Ödülü'nü ve 2005'te Man Booker Uluslararası Ödülü'nü kazanan Arnavut yazardır.
İsmail Kadare Arnavutluk'un güneyindeki Ergiri kentinde dünyaya geldi. Babası bir mahkeme mübaşiriydi, annesinin babası varlıklı ve eğitimli bir aileden geliyordu. Kadare çocukluğunu ve doğduğu, büyüdüğü Gjirokastër (Türkçesi: Ergiri) kentini, Taş Kentin Günlüğü isimli romanında anlatır.
Arnavutluk'ta 2. Dünya Savaşı sonrası komünist rejim kurulduğunda Kadare 8 yaşındaydı ve bu rejimin içinde yetişti. Romanlarında komünist toplum konuları sık sık geçer. Öğrencilik yıllarındaki yazı denemelerinden sonra, Tiran'da edebiyat fakültesinde ve kısa bir süre için Moskova'da Maxim-Gorki Edebiyat Enstitüsünde okudu.
1960'lı yıllarda Kadare şiir alanında ün kazandı. Esas ününü ise 1964 yılına yayınlanan ve başrolünü (Marcello Mastroianni)'nin oynadığı bir filme de uyarlanan Ölü Ordunun Generali isimli romanıyla kazandı. Bunu yurtdışında da büyük ilgi gören pek çok diğer romanı izledi.
Arnavutluk'taki komünist yönetim romanlarına sansür uyguladıysa da, ünü dolayısıyla belirli ölçüde bir dokunulmazlığa sahipti. 1990 yılında Ramiz Alia yönetimine karşı protesto olarak daha önceleri de pek çok kez gittiği Fransa'ya iltica etti. 1999'da Arnavutluk'a geri döndü ama Paris'te de bir dairesi bulunmaktadır.
1992'de Cino Del Duca ödülünü kazanan Kadare'ye, 1996'da Fransa'daki "Academy of Moral and Political Sciences"a ömür boyu üyelik hakkı verildi. 2005'te Man Booker Uluslararası Ödülü'nü, 2009'da Asturias Prensliği Ödülü'nü, 2015'te Kudüs Ödülü'nü kazandı. Adı birkaç kez Nobel Edebiyat Ödülü adayları arasında geçen Kadare'nin kitapları 45'tan fazla dile çevrildi. Yıllar süren sağlık sorunlarının ardından Kadare, 1 Temmuz 2024'te Tiran'daki bir hastanede kalp krizi sonucu hayatını kaybetti.
Türkçe yayımlanmış eserleri
Ölü Ordunun Generali (1963)
Taş Kentin Günlüğü
Düğün (1968)
Şenlik Kurulu
Canavar
Piramit (1992)
Kosova'ya Üç Ağıt (1998)
Kaza (2010)
Rüyalar Sarayı (1981)
Kuşatma (1970)
İbret Taşı (1978)
Taş Kentin Düşüşü
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/İsmail_Ka...
