Kitabı oxuduğum müddət ərzində bir çox fikirlər ilə razılaşmış, bəzi faktlara təəccüblənmiş, bəzi suallar barədə düşünmüş və bir çox fikirlərimə bu kitabda rast gəlmişəm. Hətta bəzi zamanlarda "Belə düşünən bir tək mən deyilmişəm" belə demişəm öz-özümə.
Hələki səhifə 170-dəyəm və kitab 214 də bitir. Bitəndə nə düşünəcəm bilmirəm, amma indi düşündüklərimi yazmaq və unutmamaq istəyirəm.
Kitabda müəyyən fikirlər oldu ki, onlarla tamamilə razılaşdım. Məsələn, kitabda belə bir cümlə keçir - "Biz qəribə bir dünyada doğuluruq. Uşaqlıqdan valideynlərin daha sonra isə yaşadığımız cəmiyyətin şərti reflekslərini qəbul edir və lokal qanunlar və ənənələr ilə tərbiyə alırıq. Tərbiyə bizi cəmiyyətə uyğun, yararlı və heç bir qanunu pozmayan, sözə baxan fərdə çevirmək üçündür. Amma "sözə baxan" insanlar heç vaxt söz sahibi olmur və ömürlərinin sonuna kimi başqalarının dediyi sözlərə baxır və onlara görə hərəkət edir. Məktəb bizi daha da sistemə yararlı edir. Biz artıq nəinki müəllimi dinləyirik, hətta onun təkrarlamalı oluruq. O necə deyibsə elə də cavab verməli, o necə danışıbsa elə də biz mətni danışmalıyıq. Artıq biz sistemin idarə etdiyi və sistemə bizi idarə etməyə yardımçı şəxslərə çevrilirik. İşə başlayanda isə biz sistemin çarxlarından biri oluruq."
Hər bir cümləsi necə də doğrudur! Sistemin bir parçası...
Çox qəribədir, həmişə qurulmuş sistemdən kənara çıxıb başqa qanunlar yaradıb ona uyğun hərəkət etməyə çalışdığım üçün digər insanlar həmişə təəccübləniblər. Bəziləri üçün bu çətin mübarizə, bəziləri üçün xəyal, bəziləri üçünsə əsl cəsarət idi. Amma əslində bu heç biri deyildi. Eslində bu olmalı olan, amma olmamaq üçün yox edilən gerçəkdir. Hərkəsin öz həyatı üçün seçim haqqı var. Kimsə sizi başqa cür görmək istəyirsə bu onun problemidir. Siz hərkəsin xəyal etdiyi kimi biri